เสน่หาเมียบ้านนอก (-จบ-)

โดย: บุณณ์



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 2 : หนูขิม ลลิตภัทร


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

 

"คุณท่านจะให้หนูไปเมื่อไหร่คะ" หญิงสาวหน้าใสวัย 25ปี เอ่ยเบาๆ กับคุณท่านที่นั่งเอนหลังพักหลังจากรับประทานอาหารเย็นแล้ว

คุณท่านหรือคุณธาริณี วัย 77ปี ในอดีตนั้นถือได้ว่าเป็นเศรษฐีผู้ดีคนหนึ่งของเมืองไทย ก่อนจะหนีความวุ่นวายมาอยู่เชียงใหม่ รอรับเงินปันผลและเก็บค่าเช่าอสังหาริมทรัพย์ก็มีกินมีใช้ไปจนลูกหลานแล้ว

คุณท่านมองลอดแว่นพิจารณาหญิงสาวนามว่าลลิตภัทรหรือขิม สาวน้อยร่างเล็กหน้าหวานที่คุณท่านเลี้ยงดูมาตั้งแต่ลืมตาดูโลกได้ไม่กี่เดือน

"หนูพร้อมหรือยังล่ะ ถ้าใจพร้อมก็ไปได้เลย ยายแล้วแต่ขิม" คุณท่านเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเอ็นดูและห่วงใย

"ถ้าอย่างงั้นหนูจะไปสัปดาห์หน้าค่ะ ขอจัดการเรื่องร้านให้เรียบร้อยก่อน แล้วหนูจะเดินทางไปพบคุณเควินค่ะ" ลลิตภัทรบอกคุณท่านไปตามที่คิดไว้

จะช้าหรือจะเร็วก็ต้องไปอยู่ดี คุณท่านว่ายังไงลลิตภัทรก็ว่าอย่างงั้น เธอเชื่อฟังและเทิดทูนคุณท่านยิ่งนัก

 

ตั้งแต่เริ่มจำความได้ก็เห็นคุณท่านแล้ว คุณท่านเล่าว่าเมื่อ 20กว่าปีก่อนนั้น ท่านเดินทางไปดูที่ที่เชียงใหม่

ก็ไปเจอเธอนอนร้องไห้อยู่ในห่อผ้าขาวม้าข้างทาง โดยไม่รู้ว่าเธอไปอยู่ตรงนั้นได้ยังไง สงสัยจะถูกพ่อแม่นำมาทิ้งไว้ ดูแล้วก็น่าจะไม่เกิน 4-5 เดือน

คุณท่านสงสารและเกิดความรู้สึกถูกชะตากับเธอ หน้าตามอมแมมและแววตาใสๆ มีแต่น้ำตาเต็มหน้า ร้องไห้จนตัวแดงไปหมด

แต่ก็ถือว่าคนที่นำมาทิ้งยังพอมีเมตตา เพราะห่อผ้าอย่างดี มีร่มเก่าๆ คอยบังแดดให้ ตรงนั้นก็พอจะมีคนผ่านไปมาบ้าง

แต่โชคชะตาคงให้คุณท่านได้มาพบเจอเธอเสียก่อน คุณท่านก็เลยให้ทนายดำเนินเรื่องติอต่อกับทางเจ้าหน้าที่บ้านเมืองขอเป็นผู้ปกครองเธอมาตั้งแต่บัดนั้น

 

"ยายอยากให้เควินมีครอบครัวและอยากให้หนูขิมมีคนที่ยายไว้ใจดูแล ก่อนที่ยายจะจากไป" 

คุณท่านเอ่ยประโยคนี้อีกครั้ง ทั้งที่ก่อนหน้านี้ก็เคยเอ่ยประโยคนี้กับทางเควินมาแล้ว 

ได้ยินแต่เสียงโวยวายและตัดพ้อมาว่าคุณยายไม่รัก คุณยายรักแต่หลานนอกไส้ แล้วก็งอนคุณท่านไปเลย

"หนูแล้วแต่คุณท่านค่ะ แต่ทางคุณเควินจะยอมเหรอคะ" ลลิตภัทรพูดพร้อมกับถอนหายใจเบาๆ 

เธอรู้ฤทธิ์หลานชายของคุณท่านดี เพราะได้ยินเรื่องราวของเขามาตั้งแต่เด็กๆ แล้ว

ตอนเธออายุ7ขวบ ได้เจอคุณเควินครั้งแรก ก็ได้แค่แอบมองหนุ่มน้อยตาสีฟ้า ได้แต่หลบอยู่หลังป้าน้อยคนที่ดูแลบ้านหลังนี้ ดูแลความเป็นอยู่ของเธอ

ป้าน้อยบอกว่าคุณเควินเกิดที่เมืองนอก ตอนนั้นคุณท่านยังแข็งแรงก็เดินทางไปเยี่ยมปีละ 2 ครั้ง แต่พอผ่านไปไม่นานก็กลับเมืองไทยมาพร้อมคุณแม่ อยู่บ้านที่กรุงเทพฯ นานๆ ถึงจะขึ้นมาเยี่ยมคุณยายที่เชียงใหม่สักครั้ง ส่วนคุณพ่อฝรั่งนั้นไม่มีใครทราบเรื่องราวใดๆ

เธอไม่กล้าคุยด้วยเพราะมองว่าเป็นฝรั่งตัวโต พูดภาษาอะไรก็ไม่รู้เรื่อง หลังจากนั้นก็ได้แต่แอบมองเรื่อยๆ จนคุณเควินไปเรียนต่อต่างประเทศและเธอก็เข้าโรงเรียนประจำ

หลานชายคนเดียวของคุณท่าน ลูกชายของคุณธิวานันท์ผู้ล่วงลับไปแล้ว คุณท่านก็เลยรักดังแก้วตาดวงใจ  เธอไม่รู้ว่าคุณธิวานันท์เสียชีวิตเพราะอะไร ตอนนั้นคุณท่านส่งเธอเข้าโรงเรียนประจำ มารู้ข่าวว่าลูกสาวคุณท่านเสียชีวิตแล้วก็เมื่อจบชั้นมัธยมต้น และข่าวนั้นก็เงียบไปเลย

 

"ยายเชื่อว่าหนูต้องทำให้เควินยอมได้แน่ๆ ยายรักหนูและยายก็เชื่อว่าสักวันเควินจะมองเห็นและรักหนูเหมือนกัน"

คุณท่านผู้ผ่านประสบการณ์มายาวนาน รู้อยู่แก่ใจว่าทำไมหลานชายตัวดีจึงต่อต้านการมีครอบครัว และทำไมจึงทำตัวเป็นหนุ่มเจ้าชู้ มีสาวๆ ไม่ขาด นั้นเพราะคิดว่า รักแท้ไม่มีจริง

ลลิตภัทรเป็นสาวน้อยที่คุณท่านอบรมสั่งสอนมา เชื่อฟังคุณท่านมาตลอด จิตใจดี เรื่องเรียนก็ปานกลาง แต่เรื่องงานบ้านงานเรือนได้รับวิชาจากคุณท่านและป้าน้อยเต็มๆ

พอเรียนจบ คุณท่านเลยให้ของขวัญเป็นทุนก้อนหนึ่ง เพื่อเอาไว้เปิดร้านที่เธอใฝ่ฝัน นั้นก็คือร้านขนมเค้กและน้ำผลไม้เพื่อสุขภาพ

เธอไม่เคยคิดน้อยเนื้อต่ำใจในเรื่องบุพพการี คุณท่านเคยบอกว่าพ่อแม่เขาคงมีความจำเป็นก็เลยทำแบบนั้น ซึ่งเธอก็ไม่เคยโทษโกรธพ่อแม่เลย เธอคิดเสมอว่า โชคดีแค่ไหนที่ได้เกิดมา แค่ได้พบกับคุณท่านก็โชคดีมากมายแล้ว

 

"หนูจะไปขอคุณเควินแต่งงานให้ได้ค่ะ" ลลิตภัทรเอ่ยยิ้มๆ ออกมา ทำให้คนแก่ที่เอนหลังอยู่ถึงกับหัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดีในความคิดของเธอ นั้นคงเพราะเธอไม่อยากให้คุณท่านกังวลใจนั้นเอง 

 

"ดีมากลูก ดูซิพ่อตัวดีจะว่าไง มีสาวสวยไปขอแต่งงาน ยายจะรอดูน้ำหน้าพ่อสุดหล่อ ฮ่าๆๆ" 

 

 

  


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"นิยายรักที่ไม่ซับซ้อน รับรองมีแต่ความฟิน"

บุณณ์


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha