เสน่หาเมียบ้านนอก (-จบ-)

โดย: บุณณ์



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 5 : เริ่มวัดใจ


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

พี่รามคะ ไหนคุณเควินบอกมีนัดพิเศษไงคะ 3 ทุ่มกว่าแล้ว อาหารที่เตรียมไว้คงไม่ต้องแล้วมั้งคะ ขิมง่วงเต็มทนแล้ว”  ลลิตภัทรเอ่ยกับราม เมื่อเวลาผ่านไปจน 21.30 น. แล้วก็ยังไม่มีวี่แววว่าชายหนุ่มเจ้าของห้องจะมาดินเนอร์สักที

 

ลลิตภัทรออกเดินทางจากเชียงใหม่ตั้งแต่เช้าเพื่อพบเควินที่กรุงเทพ  ทั้งเหนื่อยทั้งเพลีย และเริ่มจะง่วงมาก เมื่อตอนที่อยู่เชียงใหม่ไม่เกิน 4 ทุ่ม เธอก็ปิดไฟนอนพักผ่อนแล้ว

รามที่นั่งดูโทรทัศน์รายการสารคดีเป็นเพื่อนหญิงสาวตั้งแต่เมื่อช่วงค่ำ จึงเอ่ยขึ้น

เอ่อ...น้องขิมไปพักผ่อนเถอะครับ เดี๋ยวทางนี้พี่จะดูแลเองครับ เดี๋ยวเจ้านายก็คงมาครับ” รามที่ก้มลงดูนาฬิกาแล้วได้แต่เอ่ยให้หญิงสาวไปพักผ่อน

พร้อมกับนึกในใจ 'นายนะนาย...จะแกล้งกันตั้งแต่วันแรกที่พบหน้าซะงั้น'  ปกติแล้วเควินจะไม่มาสนใจหรือติดตามเรื่องของผู้หญิงเลย เพราะชายหนุ่มถือว่าผู้หญิงที่พร้อมจะพลีกายให้เลือกมีมากมายจนจัดคิวไม่ถูก

แต่กับลลิตภัทรนี้มาแปลก โทรมาถามว่าเธอทำอะไรบ้าง พร้อมกับกำชับว่าอย่าให้สร้างความวุ่นวาย

รามไม่เห็นหญิงสาวจะทำตัวมีปัญหาตรงไหน มีก็แต่คุณเควินนั้นแหล่ะที่บ่ายนี้โทรมาถามวุ่นวายกับหญิงสาว

และรามก็ยังรู้อีกว่าเควินไม่ได้คิดจะกลับมาดินเนอร์ยังที่ห้องพักอย่างที่บอก เพียงแค่อยากแกล้งลลิตภัทรเท่านั้นเอง

 

                “ถ้าอย่างงั้นฝากด้วยนะคะ นานๆ จะเข้ากรุงเทพที รถติดจนขิมปวดหัวไปหมดแล้ว” ขณะที่ลลิตภัทรกำลังจะลุกเดินเข้าห้องพักไปนั้น ประตูลิฟต์ที่ให้บริการเฉพาะชั้นก็เปิดออกพร้อมกับชายหนุ่มเจ้าของชั้นที่เดินควงแขนเข้ามายังห้องรับแขกพร้อมกับหญิงสาวรูปร่างยังกับพริตตี้เงินล้าน

 

ลลิตภัทรจำได้ว่าสาวสวยคนนี้เป็นพริตตี้เงินล้านที่กำลังดัง  สเปคของเขาแบบนี้นี้เอง สวย เซ็กซี่ อึ๋มและคงเป็นเหตุผลที่ชายหนุ่มจึงปฏิเสธเรื่องของเธอกับคุณท่านมาตลอด  ลลิตภัทรจึงหยุดและยืนรอดูว่าชายหนุ่มจะออกคำสั่งอะไรกับเธอหรือไม่

 

ราม...เครื่องดื่มชุดหนึ่ง”  สั่งเรียบร้อยก็เดินผ่านหญิงสาวไปโดยไม่เอ่ยอะไรออกมาสักคำ ใบหน้านิ่งเฉย เหมือนเธอไม่มีตัวตนอยู่ตรงนั้น ลลิตภัทรได้แต่ยืนอึ้ง พูดไม่ออกสักคำ

ครับ” เมื่อรับคำสั่งจากเจ้านายเรียบร้อย  รามจึงรีบเดินเข้าห้องครัวไปจัดการให้ทันที  ลลิตภัทรจึงรีบเอ่ยทักท้วงก่อนที่ชายหนุ่มจะเดินออกจากห้องรับแขกนี้ไป

 

คุณเควินคะ แล้วอาหารที่ให้เตรียมไว้ละคะ” ลลิตภัทรที่ยังไม่รู้ตัวว่าถูกทดสอบความอดทนเอ่ยถามเควินออกไป           

ฉันคงไม่กล้าเสี่ยงกับอาหารของเธอหรอกนะ กลัวท้องเสีย หึหึ...ไปครับแนตตี้ คืนนี้ของเรายังอีกยาวไกล”  คำตอบที่มาพร้อมกับใบหน้าที่ยียวนแบบเมื่อช่วงบ่ายลอยมาอีกครั้ง ว่าจบชายหนุ่มก็โอบเอวหญิงสาวนามว่าแนตตี้ แม่พริตตี้เงินล้านสะโพกดินระเบิดรีบกอดแขนพร้อมกับเอาหน้าอกตูมๆ  เบียดกับแขนล่ำของชายหนุ่ม แล้วเอ่ยขึ้นมาว่า

คุณเควินขา คืนนี้แนตตี้มีความสุขที่สุดเลยค่ะ” 

'แกล้งกันชัดๆ ตาแก่บ้าตัณหาเอ้ย'  ลลิตภัทรได้แต่ยืนข่มอารมณ์ มองชายหนุ่มที่คุณท่านบอกว่าอยากให้เป็นคู่ชีวิตของเธอ

น้องขิมไปพักผ่อนเถอะครับ ทางนี้เดี๋ยวพี่จัดการเอง”  รามที่เดินออกมาพร้อมเครื่องดื่มที่เควินสั่งได้แต่มองลลิตภัทรยืนข่มอารมณ์ตัวเองไว้ จึงบอกเธอให้ไปพักผ่อน

ไม่เป็นไรคะพี่ราม เดี๋ยวขิมไปจัดการอาหารนั้นก่อน ใครไม่อยากกินช่างเขา ให้เททิ้งก็คงไม่ทำหรอกค่ะ  ขิมเสียดาย คนยากจนไม่มีกินอีกมากมาย พี่รามเอาเครื่องดื่มไปให้คุณเควินเถอะค่ะ  และถ้าพี่รามไม่รังเกียจก็รีบออกมากินอาหารฝีมือขิมดีกว่า “ เอ่ยจบก็เดินเข้าห้องครัวไป

 

ผ่านไป 2 ชั่วโมงกว่า  รามก็มีหน้าที่จัดการสาวสวยนามว่าแนตตี้ออกไปจากคอนโดหรูนี้อย่างรวดเร็วเช่นเคย

เมื่อกลับขึ้นไปยังชั้นที่เควินพัก ก็เจอเจ้านายนั่งคอยอยู่แล้ว  'แปลก ปกติเจ้านายไม่มานั่งรอแบบนี้'

อาหารที่ฉันสั่งอยู่ไหน” เควินถามถึงอาหารที่ได้สั่งไว้เมื่อช่วงบ่าย

เอ่อ..คุณขิมกับผมจัดการเรียบร้อยแล้วครับ ถ้าคุณเควินต้องการเดี๋ยวผมโทรสั่งให้ รอไม่นานครับ” รามรีบเอ่ยบอก  ไม่คิดว่า 5 ทุ่มกว่าแล้ว เจ้านายยังจะต้องการอาหารอีก ปกติกินสาวๆ เสร็จก็เข้าห้องพักไปเลย สงสัยจริงๆ มาแปลก

 

เควินถึงกับอึ้ง 'หนอยแน่ะ แม่ตัวดี เอาอาหารที่เขาสั่งไว้ไปให้ไอ้รามกินงั้นเหรอ เดี๋ยวพรุ่งนี้ได้เจอดีแน่'

ไม่ต้อง ขอให้แกโชคดีปราศจากการท้องเสียว่ะ” ว่าจบก็ลุกขึ้นเดินเข้าห้องพักไปทันที  รามได้แต่มองตามเจ้านายด้วยอาการงงๆ อะไรของคุณเควินเนี้ย

 

ลลิตภัทรที่ตื่นแต่เช้าเป็นปกติอยู่แล้ว แต่งตัวเสร็จก็ออกมาเตรียมอาหารเช้าและนั่งรอเควินเพื่อจะได้สอบถามว่าจะให้เธอทำงานตำแหน่งอะไร

พี่รามคะ อาหารเช้าวันนี้ทำง่ายๆ เพราะขิมไม่รู้ว่าคุณเควินจะรับอะไรตอนเช้าค่ะ” เธอเตรียมอาหารชุดง่ายๆ ไข่ดาว เบคอน พร้อมกาแฟร้อนๆ ไว้ให้ชายหนุ่มทั้งสอง พร้อมกับนั่งรอที่ห้องอาหาร

เควินที่เพิ่งเดินออกจากห้องพักกำลังจะเข้าห้องอาหารถึงกับชะงัก ‘น่ารัก’ ความคิดแวบแรกเมื่อสายตาเควินมองเห็นเธอเช้านี้  ลลิตภัทรแต่งตัวด้วยเสื้อเชิ้ตสีขาวมีลายดอกไม้สีแดงเล็กๆ น่ารัก พร้อมกับกระโปรงสั้นระดับหัวเข่าเข้ารูปสีแดงเข้มตัดผิวขาวๆ ของเธอ ผมยาวสีดำสนิทถูกถักเปียอย่างเรียบร้อย ใบหน้าที่แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางสีอ่อน แตกต่างจากชุดที่เธอใส่เมื่อวานมาก

เพราะเมื่อวานนี้ลลิตภัทรต้องเดินทางจึงแต่งกายทะมัดทะแมงด้วยเสื้อเชิ้ตกางเกงยีนส์และรองเท้าผ้าใบง่ายๆ มาวันนี้เปลี่ยนลุคเป็นอีกแบบจนสมองเควินสั่งการเองว่า 'น่ารัก

รามและลลิตภัทรที่กำลังคุยกันเรื่องอาหารตอนเช้าเมื่อเห็นชายหนุ่มเดินเข้าห้องอาหารจึงหยุดพูดคุยกันอัตโนมัติ

ปกติตอนเช้ารามจะเป็นคนจัดการเรื่องกาแฟหรืออาหารง่ายๆ ให้เจ้านาย  เควินไม่ใช่คนเรื่องมาก  เขามองรามเปรียบเสมือนน้องชายคนหนึ่ง เพราะคุณยายธาริณีได้ส่งรามมาเป็นผู้ช่วยและติดตามเควินตั้งแต่เรียนจบและรามก็ไม่ทำให้เขาผิดหวัง รู้ใจเจ้านายเช่นเขาแทบทุกเรื่อง

คุณเควินจะรับอาหารเช้าด้วยหรือเปล่าครับ”  รามเอ่ยขึ้นพร้อมเสิร์ฟกาแฟเมื่อเควินนั่งลงประจำที่แล้ว

ใครทำ”  ประโยคแรกที่ออกจากปากเควิน  

คุณขิมครับ”   

ก็ลองดู หวังว่าฉันคงไม่ท้องเสียแต่เช้าน่ะ”  เควินพูดจบก็ชำเลืองไปมองหน้าใสๆ ของหญิงสาวที่เช้านี้ช่างสงบปากสงบคำเหลือเกิน

กินซิ จะนั่งนิ่งอยู่แบบนั้นกันเหรอไง จะได้รีบไปทำงานทำการซะที” เควินเอ่ยลอยๆ ไม่ได้เจาะจงพูดกับใคร  รามและลลิตภัทรจึงรีบจัดการอาหารเช้าให้เรียบร้อย ไม่อยากขัดอารมณ์คนหน้านิ่งแต่เช้า

พี่รามจะรับอาหารเพิ่มหรือเปล่าคะ เดี๋ยวขิมจะไปทำเพิ่มให้คะ” ลลิตภัทรถามรามเมื่อเห็นรามจัดการอาหารเช้าจนหมดเกลี้ยง  หญิงสาวยังไม่อยากพูดคุยกับเควินตอนนี้ เพราะยังเคืองเรื่องอาหารดินเนอร์พิเศษนั้นไม่หาย

            'หึ...พี่ราม เรียกยังกับสนิทกันมาเป็นปี ไอ้นี้ก็ยิ้มอยู่ได้'  เควินอดค่อนขอดหญิงสาวและลูกน้องหนุ่มในใจไม่ได้

พอแล้วครับ ขอบคุณมาก ปกติพี่ไปฝากท้องที่ทำงานโน้นแหล่ะ” รามเอ่ยยิ้มๆ กับหญิงสาวที่นั่งตรงข้าม เควินได้แต่ส่งสายตาเข้มๆ มองไปยังรามทีและชำเหลืองไปมองหน้าหญิงสาวที  'ไม่มองฉันใช่ไหม จะดูซิว่าจะอดทนได้นานแค่ไหนชายหนุ่มได้แต่ฮึมๆ ในใจ

รามที่เห็นสายตาขุ่นเข้มของเควินจึงรีบลุกขึ้นขอตัวออกไปทันทีเพื่อเตรียมรถสำหรับเดินทางให้ชายหนุ่ม

เสร็จแล้วก็ไปกันซะที เวลาฉันมีค่า” เควินเอ่ยจบก็ลุกขึ้นทันที

คุณเควินคะ ตกลงว่าจะให้ฉันทำหน้าที่อะไรคะ”  ลลิตภัทรจึงรีบเอ่ยปากถามก่อนชายหนุ่มจะเดินพ้นห้องอาหาร เพราะอยากรู้ว่าเธอต้องทำอะไรบ้าง จะได้เตรียมตัวถูก เควินที่กำลังจะเดินออกไป จึงเดินกลับมายืนตรงหน้าหญิงสาว แล้วก้มหน้าลงไปจนเกือบชิดใบหน้าใสๆ ของหญิงสาว

ผู้ช่วยฉัน เพราะเธอจะได้รู้ว่าฉันควรจะเป็นสามีเธอในอนาคตหรือไม่..หึหึ..”  เควินพูดพร้อมส่งสายตาระยิบวิบใส่ใบหน้าใสเหมือนจะแกล้ง

ลลิตภัทรที่ไม่คิดว่าชายหนุ่มจะมายืนประชิดขนาดนั้นจึงรีบถอยหลังออกห่างจากใบหน้าเข้มนั้นทันที พร้อมกับที่หน้าใสๆ นั้นขึ้นสีแดงเรื่อแบบอัตโนมัติ

ขอเวลาเก็บโต๊ะอาหารสักครู่ค่ะ”  ลลิตภัทรรีบเอ่ยขึ้นพร้อมกับก้มหน้าไม่กล้าสบสายตาคมของชายหนุ่ม

ไม่ต้อง เดี๋ยวมีแม่บ้านมาเก็บเอง ไปได้แล้ว เสียเวลาอันมีค่าของฉัน”  เควินเอ่ยออกมาเสียงขุ่นๆ  ลลิตภัทรที่กำลังจะหันไปเก็บจานอาหารถึงกับชะงัก และก็ไม่รอให้ชายหนุ่มเอ่ยต่อ หญิงสาวก็รีบออกไปจากห้องอาหารทันที 

'นอกจากบ้าตัณหาแล้วยังขี้หงุดหงิดจริง’  นี้คือความคิดลลิตภัทรต่อชายหนุ่มในเช้าวันนี้   

เควินมองตามลลิตภัทรไป ได้แต่บอกตัวเองว่ายังมีเวลาอีกตั้ง 6 เดือน บางทีแม่นั้นอาจจะรับพฤติกรรมเขาไม่ได้

'หน้าใสๆ แบบเธอ  ดูซิจะทนผู้ชายกระด้างแบบฉันได้หรือเปล่า'  เควินเอ่ยกับตัวเองเบาๆ

 

                “มานั่งข้างหลัง” เควินเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นลลิตภัทรกำลังจะเปิดประตูข้างหน้าไปนั่งคู่กับรามที่ทำหน้าที่ขับรถให้ชายหนุ่ม

                “เอ่อ...” ลลิตภัทรที่กำลังจะเอ่ยปากปฏิเสธก็โดนสั่งอีกครั้ง

                “ลลิตภัทร ฉันบอกให้มานั่งข้างหลัง”  เควินพูดจบก็ก้มหน้าลงดูข่าวสารในเครื่องมือสื่อสารที่ทันสมัยทันที

หญิงสาวจึงต้องจำยอมเดินขึ้นประตูด้านหลังที่ชายหนุ่มเปิดทิ้งไว้ให้ เธอนั่งตัวเกร็งไปตลอดทาง เพราะชายหนุ่มกำลังใช้สมาธิในการอ่านข่าวสารเศรษฐกิจอย่างตั้งใจ

เมื่อถึงที่ทำงานเควินก็ให้ฝ่ายบุคคลพาหญิงสาวไปทำประวัติพนักงานและให้จัดโต๊ะทำงานหน้าห้องคู่กับโต๊ะของราม โดยให้รามเป็นคนสอนและอธิบายรายละเอียดงานที่ต้องทำ

 

ลลิตภัทรที่กำลังตั้งใจเรียนรู้งานจากรามเงยหน้าขึ้นจากเอกสารทันทีเมื่อได้ยินเสียง

ช่วงบ่ายนี้ฉันไม่กลับเข้ามาแล้ว มีอะไรก็ส่งข้อความไว้”  เควินที่เอ่ยกับรามที่หน้าโต๊ะ โดยไม่หันมามองหน้าลลิตภัทรเลย พอเอ่ยจบหญิงสาวหุ่นนางแบบที่ยืนข้างๆ ก็พูดเสียงออดอ้อนชายหนุ่มทันที

เควินขา ไปกันหรือยังคะ แอนนาหิวมากเลยคะ” แอนนานางแบบลูกครึ่งที่กำลังดังสุดๆ ในช่วงนี้

มาตอนไหนเนี้ย ทำไมเธอไม่เห็นเลย  คนนี้ก็สวย อึ๋มด้วย เปลี่ยนคนควงไม่ซ้ำเลย’  ลลิตภัทรได้แต่มองตามชายหนุ่มและหญิงสาวสวยที่เดินควงแขนกันไปออก 

                “น้องขิมครับ อย่าคิดมากเลยครับ คุณเควินไม่ได้จริงจังหรอกครับ  สาวๆ มาหาคุณเควินเอง” รามรีบเอ่ยออกไปเมื่อมองเห็นสายตาหญิงสาวที่มองตามเจ้านายออกไปจนลับประตู

                “ขิมไม่รู้คิดถูกหรือผิดนะคะที่มาที่นี้ แค่ขิมอยากทำให้คุณท่านมีความสุขเท่านั้นเอง” ลลิตภัทรได้แต่เอ่ยเบาๆ กับรามออกไป ในใจเธอได้แค่คิดว่าอนาคตจะทนผู้ชายเจ้าชู้แบบนี้ได้หรือเปล่า

 

 

   

 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"นิยายรักที่ไม่ซับซ้อน รับรองมีแต่ความฟิน"

บุณณ์


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha