เสน่หาเมียบ้านนอก (-จบ-)

โดย: บุณณ์



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 29 : คิดมาก


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ขิมเข้าไปตรวจดูที่ร้านแล้วทุกอย่างโอเคค่ะ ขอบคุณคุณพงษ์มากนะคะที่ยังเข้ามาดูร้านให้ พรุ่งนี้ขิมจะโอนค่าจ้างส่วนที่เหลือไปให้ทั้งหมดค่ะ ขอบคุณมากค่ะ

ลลิตภัทรเพิ่งวางสายโทรศัพท์กับช่างที่เข้ามาติดตั้งระบบไฟและส่วนที่ต่อเติมใหม่ของร้านขนมเค้กและน้ำเพื่อสุขภาพของเธอ ร้านเล็กๆ ที่เธอทำด้วยความสุขใจตั้งแต่เรียนจบ  ลลิตภัทรตั้งใจทำทุกอย่างด้วยตนเอง แม้กระทั่งวัตถุดิบธรรมชาติทุกอย่างเธอแทบจะลงมือปลูกเอง

ขยันจริงเลยหลานยาย พักบ้างนะลูก

เสียงคุณท่านที่ดังขึ้นหน้าประตูห้องหนังสือเล็กๆ ที่ลลิตภัทรชอบเข้าไปนั่งทำงาน ลลิตภัทรรีบลุกขึ้นเพื่อเดินมาพยุงคุณท่านไปนั่งยังโซฟากลางห้อง คุณธาริณีที่เห็นลลิตภัทรทำงานไม่หยุดพักสักวันก็อดเป็นห่วงไม่ได้ และอดคิดไปถึงหลายชายตัวโตอีกไม่ได้เช่นกัน รามที่โทรมารายงานว่าเควินก็ทำงานทุกวันไม่เคยหยุดพักผ่อนเหมือนกัน

ขิมยังไหวค่ะ คุณท่านไม่ต้องห่วงขิมนะคะ ลลิตภัทรโอบกอดไปยังอ้อมอกที่มีความอบอุ่นให้เธอเสมอ

ไม่ห่วงได้ยังไงลูก เห็นป้าน้อยบอกเมื่อวานก็เกือบเป็นลมไปอีกแล้ว หนูวูบไปหลายครั้งแล้วนะลูก

คุณท่านที่สังเกตเห็นอาการผิดปกติของลลิตภัทรมาหลายวันแล้วอดเป็นห่วงไม่ได้ และอาการผะอืดผะอมเป็นบ้างครั้งของเธอก็ยิ่งทำให้หญิงสูงวัยจับตามองด้วยความห่วงใย

เอ่อ..ขิมไม่เป็นไรค่ะ อาจจะพักผ่อนไม่พอหรือก็เครียดจนเกินไป

ลลิตภัทรไม่กล้าสบตาของคุณท่านที่มองมาด้วยสายตาห่วงใย เธอยังไม่มั่นใจในอาการผิดปกตินี้ แต่ลางสังหรณ์บอกกับเธอว่าเธออาจะได้ตัวแทนของเควินเร็วนี้

เรียกหมอมาตรวจดีไหมลูก ยายอยากให้หนูดูแลสุขภาพของตนเองให้ดี เราจะได้ช่วยกันดูแล

ทั้งคำพูดและแววตาของคุณท่านที่มองตรงมายังลลิตภัทรทำให้หญิงสาวที่อยู่ในอ้อมกอดคุณท่านมีน้ำตาซึมโดยไม่สามารถกลั้นไว้ได้ คุณท่านที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมา 70 กว่าปี ทำไมจะดูไม่ออกว่าอาการผิดปกติที่เกิดกับลลิตภัทรนั้นสาเหตุมาจากอะไร เพียงแต่หญิงสูงวัยอยากให้ได้รับการตรวจจากคุณหมอเพื่อยืนยันความมั่นใจของนางและป้าน้อยคนสนิทที่เฝ้าสังเกตมาหลายวันแล้วเท่านั้น

 

ฮือ..คุณท่านอย่าเกลียดขิมนะคะ ขิมขอโทษ ขิมจะ..จะย้ายออกไปอยู่ที่ร้าน ขิมจะไม่ทำให้คุณท่านต้องอับอาย ฮือ..ฮือ..คุณท่านอย่าโกรธคุณเควินเลยนะคะ คุณเควินไม่ผิด หากจะโกรธก็โกรธขิมนะคะ ฮือ..ฮือ..ขิมผิดเอง..ขิมขอโทษ ขิมผิดเอง

ลลิตภัทรทรุดลงนั่งก้มกราบแทบเท้าของคุณท่าน หญิงสาวไม่สามารถกลั้นน้ำตาของตนเองได้อีกแล้ว อาการที่เป็นมาหลายวันสร้างภาวะความเครียดให้กับเธออย่างมาก จนไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไงต่อไปดี ไม่รู้จะเริ่มต้นบอกกล่าวกับคุณท่านยังไง  จึงทุ่มเวลาทั้งหมดให้กับงานที่กำลังทำอยู่

ก่อนหน้านี้หญิงสาวคิดเพียงว่าหากเธอและเควินสามารถใช้ชีวิตร่วมกันได้คุณท่านก็คงจะมีความสุข หากแต่เธอลืมนึกไปว่าเมื่อเควินไม่ต้องการเธอแล้วเธอจะบอกกับคุณท่านว่ายังไง เธอกลัวคุณท่านะจะผิดหวังและเสียใจในการกระทำทั้งของเธอและเควิน

คุณธาริณีที่นั่งฟังอยู่ทำได้เพียงก้มลงไปโอบกอดลลิตภัทรไว้ มือของหญิงสูงวัยเช็ดน้ำตาให้หลานสาวเก็บตกคนนี้ด้วยความรัก นางรู้สึกพอใจมากที่ลลิตภัทรกล่าวเช่นนี้ออกมา ลลิตภัทรรักเควินโดยไม่มีข้อแม้ ถึงจะไม่ได้ความรักตอบกลับคืนมาแต่ก็ปกป้องชายหนุ่มโดยไม่คิดอะไร        

ไม่เป็นไรลูก ยายยังไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย แล้วเลิกความคิดที่จะย้ายออกไปอยู่ที่อื่นซะ ยายจะโกรธก็เรื่องนี้ล่ะ หยุดร้องไห้ได้แล้วเดี๋ยวจะไม่สบายไปมากกว่านี้ พรุ่งนี้เช้ายายจะให้คุณหมอมาตรวจสุขภาพให้หนู แล้วเราจะได้รู้ว่าต้องทำยังไงต่อไป ดีไหมลูก

มือเหี่ยวย่นที่คอยดูแลและปลอบโยนลลิตภัทรมาตั้งแต่เด็กจนกระทั่งถึงวันนี้ยังคงให้ความอบอุ่นต่อหญิงสาวเสมอ

ค่ะ ขิมรักคุณท่านที่สุดค่ะ หากไม่มีคุณท่านในวันนี้ลลิตภัทรก็ไม่รู้เหมือนกันว่าชีวิตของเธอจะเป็นอย่างไรบ้าง

 

 

ไงครับคุณเควิน ช่วงนี้เงียบมากเลยนะครับ  เสียงเปิดประตูห้องทำงานเข้ามาโดยไม่มีการเคาะส่งสัญญาณก่อนในเวลาช่วงค่ำ พร้อมกับเสียงอันคุ้นเคยที่ดังมาก่อนจะปรากฏตัวคนพูด ทำให้เควินเงยหน้าขึ้นมองด้วยสายตาคาดโทษเพื่อนรัก พิพัฒน์ที่เพิ่งกลับมาจากต่างประเทศมาพบเควินโดยไม่ได้แจ้งไว้ล่วงหน้า

ทำงานมากจนเกินไประวังสุขภาพบ้างนะครับเพื่อน พิพัฒน์รับรู้จากรามว่าเควินทำงานดึกทุกวัน

งานมันยุ่งก็ต้องทำ เควินวางมือจากเอกสารที่อ่านอยู่ มองสบตาเพื่อนรัก  สองหนุ่มมองตากันก็เข้าใจกันโดยไม่ต้องพูดอะไรมากมาย

ไปหาอะไรเย็นๆ ดื่มคลายเครียดดีกว่า มีอะไรค่อยไปคุยกัน ไอ้นัยมันไปรออยู่ที่ร้านแล้ว ราตรีนี้อีกยาวไกล

 

ทันทีที่ไปถึงคลับหรูที่ประจำของสามหนุ่ม ก็พบว่าภาสนัยนั่งรออยู่แล้วโดยข้างกายก็มีสาวสวยมานั่งคลอเคลียไม่ห่าง

ขอกินเหล้าอย่างเดียวได้ไหม ไม่มีอารมณ์ เควินที่นั่งลงพร้อมกับมองหน้าเพื่อนหนุ่มทั้งสองคน เป็นอันรู้กันว่าคืนนี้ห้ามมีผู้หญิงเข้าใกล้เด็ดขาด

อ้าว..ไอ้วิน ผมไปต่างประเทศเป็นเดือนจะไม่ให้ปลดปล่อยเลยหรือไงว่ะ มันอัดอั้นนะครับ พิพัฒน์ประท้วงขึ้นทันทีที่เควินพูดจบ

ตอแหลอีกแล้วไอ้พัฒน์ อ้าปากขึ้นมากูก็รู้ว่ามึงฟาดของนอกทุกวัน ภาสนัยที่บอกเพิ่งให้สาวสวยข้างกายออกไปจากโต๊ะก่อน เขาพอจะเข้าใจอาการที่เควินเป็นอยู่เพราะได้รับฟังจากที่รามเล่ามาบ้าง

เอ่อ...ตามใจ เดี๋ยวคืนนี้พ่อจะฟาดสองคนเลย พิพัฒน์ที่ทำท่าอัดอั้นตันใจพร้อมยกแก้วเหล้าขึ้นสาดลงคออย่างเซ็ง

วิน...จะไม่ตามน้องขิมจริงเหรอ ภาสนัยถามตรงจุดทันทีเมื่อเห็นว่าเควินที่นั่งดื่มเงียบไม่พูดไม่จา แววตาที่ดุดันกระด้างจ้องมองไปยังกลุ่มนักท่องเที่ยวราตรีด้านล่างเหมือนพื้นที่ตรงนั้นไร้ผู้คนและเสียงเพลง

 เขาบอกคุณยายว่าไม่อยากอยู่กรุงเทพฯ แล้ว กูก็ไม่รู้จะไปตามกลับมาทำไม เควินที่นั่งคิดอยู่นานพอสมควร จึงเอ่ยปากตอบคำถามของภาสนัย

มึงแน่ใจได้ยังไงว่าน้องขิมเขาไม่อยากอยู่กรุงเทพฯ เขาอาจจะคิดว่ามึงไม่อยากให้เขาอยู่ก็ได้นะ

นั่นนะซิ ก่อนกลับเชียงใหม่มึงกับเขาก็ทะเลาะกันไม่ใช่เหรอทั้งภาสนัยและพิพัฒน์ที่มองเห็นความสับสนในดวงตาของเควินได้แต่นึกเป็นห่วงเพื่อนที่มีทิฐิในใจจนทำให้ตนเองเจ็บปวด

กูจะหักเงินเดือนไอ้ราม เควินที่รู้ว่ารามเป็นห่วงตนเอง และคงถูกเพื่อนรักทั้งสองซักถามจนต้องเล่าเรื่องของตนเองให้ภาสนัยและพิพัฒน์ฟังแน่

อ้าว..อย่านะโว้ย มันเป็นห่วงมึง อีกอย่างเดี๋ยวมันไม่มีเงินเลี้ยงยายน้อง ภาสนัยรีบบอกเมื่อเควินกล่าวโทษไปยังว่าที่น้องเขยของตนเอง

ลดทิฐิในใจซะ ถามใจตัวเองว่าที่ผ่านมาหนึ่งเดือนนี้มึงมีความสุขหรือเปล่าพิพัฒน์เอ่ยขึ้นมาอย่างจริงจัง

นั่นนะซิ เหตุที่ทำให้มึงกับเขาห่างกันเพราะอะไร มึงคิดให้ดีๆ อีกอย่างผู้หญิงสวยอย่างน้องขิมยอมทำตามที่คุณยายมึงต้องการโดยไม่รู้เลยว่าตัวเองจะตกนรกหรือขึ้นสวรรค์ คนกตัญญูแบบนี้มึงคิดหรือว่าเขาจะทิ้งลูกของมึงได้ลงคอ ตัดปัญหาเรื่องนี้ไปได้เลย

ภาสนัยเอ่ยออกมาด้วยประโยคยาวๆ เพราะเห็นแววตาที่อ้างว้างของเควินแวบหนึ่งเมื่อถูกพิพัฒน์ถามว่ามีความสุขหรือไหมก่อนที่เควินจะปกปิดด้วยแววตาที่กระด้างเหมือนเดิม

เควินไม่พูดโต้ตอบกับเพื่อนรักทั้งสอง แต่สมองกำลังคิดหนักว่าจะทำยังไงกับความรู้สึกนี้ดี ช่วงเวลาที่ผ่านมาใช่ว่าเควินไม่คิดจะไปตามลลิตภัทรกลับมา ดวงใจเขามันหลุดลอยไปอยู่ที่เชียงใหม่ตั้งนานแล้ว แต่เขาอยากจะพิสูจน์ว่าตนเองจะทนอยู่แบบนี้คนเดียวได้หรือไม่  ซึ่งก็ได้คำตอบแล้วว่าเขาไม่สามารถอยู่คนเดียวแบบนี้ได้ ทุกคืนที่ผ่านมาชายหนุ่มต้องเข้าไปนอนหลับบนเตียงเล็กของลลิตภัทรจึงจะสามารถข่มตาหลับลงได้

ความคิดที่ตั้งมั่นไว้ว่าไม่อยากมีครอบครัวมันพังทะลายลงตั้งแต่ที่รู้ใจของตนเองแล้ว เขาอยากมีเธออยู่ใกล้ๆ ตลอดเวลา และที่สำคัญที่เขายังไม่คิดจะไปตามลลิตภัทรก็คือเขาไม่รู้ว่าลลิตภัทรจะรู้สึกเช่นเดียวกับเขาหรือไม่ ชายหนุ่มกลัวว่าตนเองจะพบกับความเสียใจอีกครั้ง เขายังไม่กล้าที่จะเผชิญกับความจริง

 

เขาอาจจะไม่ได้คิดแบบเดียวกันกับกูก็ได้ หนุ่มหล่อไฮโซผู้มั่นใจเกินร้อย เก่งทั้งเรื่องงานและเรื่องบนเตียง ขวัญใจสาวแท้สาวเทียมทั่วประเทศเอ่ยออกมาอย่างขาดความมั่นใจ

สาวคนไหนที่อยู่ใกล้มึงแล้วไม่หลงเสน่ห์นี้กูว่าคนนั้นต้องมีปัญหาทางความรู้สึกแน่ พิพัฒน์มองเพื่อนรักที่ขาดความมั่นใจในตนเองไปซะดื้อๆ

ยกเว้นน้องสาวกูโว้ย ยายน้องมันจงรักและภักดีไอ้รามเหลือเกิน จนกูกลัวว่ามันจะไม่รักพี่ชายอย่างกูซะแล้ว ภาสนัยที่อดน้อยใจน้องสาวตนเองไม่ได้ที่ทุ่มเทความรักให้กับรามเหลือเกิน

เอ้าๆๆ...ให้เวลามันคิดหน่อย คนไม่เคยมีความรักก็แบบนี้ อาจจะคิดนานไปบ้างหนุ่มผู้เชี่ยวชาญเรื่องความรักอย่างพิพัฒน์ได้แต่ส่ายหัวไปมากับอาการนิ่งเงียบของเควิน

แต่อย่านานจนน้องขิมหนีไปมีแฟนใหม่ละกัน ที่นี้ละมึงเอ้ยใครก็ช่วยมึงไม่ได้ พิพัฒน์และภาสนัยมองสบตาอย่างรู้กัน

เควินยกแก้วเหล้าชั้นดีขึ้นสาดลงคอจนหมดแก้ว พร้อมกับลุกขึ้นยืนเต็มความสูง

กลับล่ะ พรุ่งนี้กูจะไปเชียงใหม่แต่เช้า เควินพูดจบก็เดินออกจากคลับหรูทันที ใจของชายหนุ่มร้อนรุ่มตั้งแต่ที่ได้ยินว่าลลิตภัทรอาจจะมีแฟนใหม่แล้วก็ได้

 

 

 



ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"นิยายรักที่ไม่ซับซ้อน รับรองมีแต่ความฟิน"

บุณณ์


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha