เสน่หาเมียบ้านนอก (-จบ-)

โดย: บุณณ์



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 34 : คราวเคราะห์


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

 
       “เมียจ๋าทำอะไรอยู่ คิดถึงผัวไหม” เควินที่กลับไปทำงานได้สี่วันแล้ว จะต้องโทรหาเมียรักทุกเช้าที่ตื่นนอนและก่อนนอนทุกวัน กว่าจะวางสายแต่ละครั้งก็นานจนลลิตภัทรบอกว่าหิวหรือง่วงเควินจึงจะวางสาย
       “เพิ่งส่งคุณท่านเข้าห้องพักค่ะ คุณวินทานข้าวหรือยังคะ” ลลิตภัทรรูสึกดีทุกครั้งที่ได้ยินเสียงเควิน หญิงสาวอยากจะบอกเรื่องลูกกับเควินเหลือเกินแต่อีกใจเธอก็ยังกลัว กลัวว่าสุดท้ายแล้วสิ่งที่เควินกำลังปฏิบัติกับเธอนั้นจะเป็นเพียงเรื่องที่เธอเข้าใจผิดคิดไปเองอีกครั้ง
       “ทานไปนิดเดียว ไอ้รามทำไม่อร่อย อยากทานข้าวฝีมือเมียจ๋า เนี้ยไอ้รามมันก็อยากมีเมียเต็มที่แล้ว เมื่อไหร่เมียจ๋าจะมายู่กับผัวสักที ถ้าไม่มายายน้องก็ขึ้นคาน ไอ้รามสงสัยกลายเป็นตุ๊ดพอดี” เสียงที่ออดอ้อนมายิ่งทำให้ลลิตภัทรรู้สึกมีความสุขจนล้นอก รอยยิ้มหวานจึงเกิดขึ้นได้แทบจะทุกเวลา
       “คนบ้า ว่าคนโน้นคนนี้ไปเรื่อย” หญิงสาวได้ยินเสียงหัวเราะที่ดังลั่นไปหมด แล้วเควินก็มีเรื่องสรรหามาออดอ้อนเธอได้ทุกวันและเวลา
 
       “บอกตาวินหรือยังหนูขิมเรื่องเหลนทวดนะ” คุณท่านที่ทราบว่าเควินโทรหาหญิงสาวทุกวัน และสังเกตได้ว่าลลิตภัทรมีสีหน้าที่อิ่มเอิบขึ้นกว่าเดิม และว่าที่คุณแม่คนใหม่ก็ยังมีสุขภาพร่างกายที่ยังดูปกติ 
       “ยังเลยค่ะ” ลลิตภัทรยังไม่แน่ใจเพราะเควินไม่เคยพูดถึงอนาคตร่วมกันเลย ที่สำคัญเธอไม่รู้ว่าหากวันที่เธอคลอดลูกแล้วเควินจะทำยังไงกับเธอ เธอจะมีสิทธิ์เรียกตัวเองว่าแม่หรือเปล่า
       “ทำไมละลูก ยายว่าหนูน่าจะรีบบอกพี่วินเขานะ พ่อคนนั้นต้องดีใจจนยิ้มไม่หุบเลยละ” คุณท่านที่อยากให้ทั้งสองได้ปรับความเข้าใจกัน หญิงชราไม่อยากให้ลลิตภัทรต้องกังวลมากกับอนาคตที่คิดว่าไม่แน่นอน ยังไงซะเควินก็ไม่มีทางปล่อยมือจากลลิตภัทรแน่ 
       “แต่ขิมไม่รู้จะเริ่มต้นบอกยังไงคะ” หญิงสาวไม่รู้ว่าหากบอกไปแล้วเธอจะขอร้องเควินในเรื่องสัญญายังไงดี
       “ไปหาพี่เขาก็ได้นะลูก เรื่องร้านเดี๋ยวให้ป้าน้อยเข้าไปดูให้ หนูเกดก็คงจะดูแลร้านแทนหนูได้แล้วมั้ง”
       “ลูกเกดดูแลร้านได้ค่ะ แต่..”
       “ไม่ต้องแต่แล้วลูก ไปคุยกับพี่วินให้เรียบร้อย หลานชายของยายทำไมยายจะไม่รู้ พ่อคนนี้ก็ปากแข็งไปอย่างนั้นเอง ขี้คร้านพอรู้ว่ามีลูกจะเห่อจนลืมยายนั้นแหล่ะ ยายจะรอฟังข่าวดีอยู่ทางนี้จ๊ะ” คุณท่านยกมือขึ้นลูบไปยังศีรษะเล็กนั้นอย่างให้กำลังใจ
       “ถ้าขิมไปแล้ว ก็ไม่มีใครดูแลคุณท่านนะซิค่ะ ป้าน้อยก็จะเหนื่อยกว่าเดิมอีกถ้าต้องไปดูร้านให้ขิมด้วย” ลลิตภัทรคงยังเป็นห่วงผู้มีพระคุณทั้งสองท่าน
       “ไม่เป็นไรลูก แค่รู้ว่ามีเหลนทวดให้ยาย แค่นี้ยายก็มีความสุขแล้ว ไม่ต้องห่วงยายมากนัก พี่เขากลับไปแล้วคิดถึงพ่อตัวดีหรือเปล่าละ” คุณท่านมองหน้าหลานสาวหรืออีกไม่นานก็จะเรียกว่าหลานสะใภ้อย่างเอ็นดู
       “คิดถึงค่ะ” ลลิตภัทรจึงพยักหน้ายิ้มรับอย่างอายๆ 
       “ถ้าคิดถึงก็ไป เมื่อใจแม่เป็นสุขแล้วก็จะทำให้ลูกในท้องแข็งแรงด้วย”
       “ขอบคุณคุณท่านมากนะคะที่เมตตาขิมมาตลอด” ลลิตภัทรก้มลงกราบแทบเท้าคุณท่านก่อนจะโผเข้ากอดด้วยรอยยิ้มที่มีความสุข
 
       ลลิตภัทรรีบจัดการเรื่องร้านให้เรียบร้อย ลูกเกดอยู่กับเธอมานานจนสามารถทำงานแทนเธอได้ทุกอย่าง และที่เธอจะไปกรุงเทพฯ ครั้งนี้ก็ไม่รู้ว่าจะเจออะไรบ้างและจะอยู่นานแค่ไหน ถึงแม้จะได้คุยโทรศัพท์กันทุกวันแต่เธอก็รู้สึกว่าตนเองคิดถึงเควินมาก มากกว่าเมื่อครั้งเธอกลับมาอยู่เชียงใหม่เดือนแรกซะอีก อาจจะเป็นเพราะว่าเธอกำลังมีลูกให้เขาหรือเปล่า หญิงสาวรู้สึกใจเต้นเมื่อคิดว่าเควินจะรู้สึกยังไงถ้ารู้ว่ากำลังจะมีลูกแล้ว
 
 
       “ไงครับคุณเควิน ทำไมทำหน้าเป็นตูดแบบนั้น ชวนออกมาทานข้าวนะครับ” พิพัฒน์ที่ผ่านมายังที่ทำงานของเควินในช่วงใกล้จะเลิกงาน จึงชวนกันออกมารับประทานอาหารเย็น
       เควินที่กำลังกดโทรศัพท์มือถือจนแบตเตอรี่จะหมดแล้วก็ยังไม่สามารถติดต่อลลิตภัทรได้ ชายหนุ่มพยายามโทรหาเมียรักตั้งแต่เช้าก็ฝากข้อความบ้าง ไม่รับสายบ้าง โทรไปหาคุณยายก็ไม่ได้เพราะเด็กรับใช้ที่บ้านบอกว่าคุณยายไปจำศีลที่วัดกับป้าน้อย
       “ติดต่อเมียไม่ได้จะให้ยิ้มหน้าบานหรือไงว่ะ” เควินรู้สึกหงุดหงิดเป็นอย่างมาก ลลิตภัทรหายไปไหน จะโทรไปที่ร้านก็ไม่มีใครทราบเบอร์
       “อ้าว..ยังเคลียร์กันไม่ได้เหรอว่ะ น้องขิมถึงได้หนีไปอีกแล้ว” 
       “หุบปากเลยมึง เมียกูไม่ได้หนี แค่ไม่ว่าง” เควินรับไม่ได้ที่ได้ยินว่าลลิตภัทรหนีไป
       “นี่ละน่าทำเก๊กปากแข็งอยู่ได้ ตามเขาไปถึงโน้นได้บอกรักน้องเขาไปหรือยังละ” 
       “ไม่ได้บอก แค่กูตามติดตามหวงขนาดนั้นจะไม่รู้หรือไง” เควินถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย วันนี้ทั้งวันเขาไม่สามารถติดต่อลลิตภัทรได้เลย ให้รามช่วยติดต่อก็ไม่สามารถติดต่อได้เหมือนกัน
       “เออ..น้องขิมอาจจะยุ่ง ไม่ว่าง หรือลืมชาร์จแบต หรือลืมมึง เอ้ย ลืมมือถือก็ได้ อย่าคิดมาก คืนนี้ค่อยโทรหาอีกที” เควินจึงทำได้เพียงพยักหน้ารับคำเท่านั้นเอง
 
       “สวัสดีค่ะคุณเควิน ดีใจจังเลยที่วันนี้ได้เจอกัน ชุดากำลังคิดว่าจะโทรไปปรึกษาเรื่องงานอยู่แล้วเชียว”
       ชุดาภาที่เห็นเควินโดยบังเอิญที่ร้านอาหาร เธอมีนัดกับเพื่อนๆ แต่เมื่อเห็นชายหนุ่มที่หมายปองอยู่ตรงนี้กลับยกเลิกนัดเพื่อนเพื่อที่จะมาทักทายเควินและหากโชคดีเป็นของเธออาจจะได้สานสัมพันธ์กันต่อไปในอนาคต
       “สวัสดีครับ” เมื่อเห็นบุตรสาวของลูกค้ารายใหญ่ เควินจึงพยายามปรับสีหน้านั้นให้ปกติ ชายหนุ่มรู้ว่าชุดาภาต้องการอะไรแต่ที่ผ่านมาเขาไม่อยากสร้างปัญหาให้ตนเอง และยิ่งตอนนี้เขามีลลิตภัทรแล้วจึงทำได้เพียงพูดคุยในฐานะลูกค้าเท่านั้น
       “พอดีช่วงนี้ชุดากำลังจะขยายตลาดนะคะ เลยคิดว่าอาจจะต้องพึ่งพาเทคโนโลยีจากบริษัทของคุณเควินอีกครั้ง มีเรื่องจะขอคำปรึกษาเยอะแยะเลยค่ะ” ชุดาภาที่ดีใจมากจนลืมสังเกตสีหน้าเบื่อหน่ายของเควิน และไม่ทันมองว่าใครร่วมโต๊ะอยู่กับชายหนุ่ม
       “อะแฮ่ม” พิพัฒน์ที่เห็นสาวสวยกำลังผูกขาดการสนทนากับเควินเพียงคนเดียวจึงส่งเสียงให้รู้ว่ามีบุคลที่สามร่วมโต๊ะด้วย
       “อุ้ย..คุณพัฒน์สวัสดีค่ะ ขอโทษด้วยนะคะพอดีว่าชุดาไม่ทันมอง วันนี้ชุดานัดกับเพื่อนไว้ที่ร้านนี้ค่ะแต่พอชุดามาถึงเพื่อนกลับติดธุระด่วนซะงั้น ขอนั่งด้วยคนหวังว่าคุณเควินกับคุณพัฒน์คงไม่รังเกียจนะคะ”
       ชุดาภาจึงหันไปทักทายพิพัฒน์อย่างเสียไม่ได้ ไม่ใช่ว่าพิพัฒน์ไม่หล่อหรือไม่รวย ชายหนุ่มคนนี้โปร์ไฟล์ไม่ธรรดา หน้าตาก็หล่อเป็นพระเอกหนังได้สบาย ฐานะก็ดีติดขั้นมหาเศรษฐี เพียงแต่เธอรู้สึกว่าเควินน่าสนใจกว่าเท่านั้นเอง และหากพลาดจากเควินแล้วเธอค่อยหันมามองพิพัฒน์ยังได้ เพราะเธอมั่นใจในคุณสมบัติของตนเองเหมือนกัน
       “สวัสดีครับคุณชุดา ใครจะกล้ารังเกียจคนสวยอย่างคุณชุดาได้ละครับ ยินดีมากกว่าที่คุณชุดาให้เกียรตินั่งโต๊ะกับทางเรา”
       พิพัฒน์จึงต้องเอ่ยชวนชุดาภาร่วมรับประทานอาหารด้วย ส่วนเควินก็ได้แต่นั่งครุ่นคิดไม่พูดไม่จาเพราะใจของชายหนุ่มกำลังกังวลเรื่องที่ติดต่อลลิตภัทรไม่ได้ และหลังจากนั้นก็กลายเป็นชุดาภาที่ผูกขาดการสนทนาส่วนพิพัฒน์ทำได้เพียงส่งสายตาล้อเลียนไปยังเพื่อนรักเท่านั้น และแน่นอนพิพัฒน์ถูกหมายหัวและคาดโทษไว้แล้ว
       “คุณเควินขา ไม่เจอกันนานแอนนาคิดถึ๊งคิดถึง..ตั้งแต่ที่เราไปสิงคโปร์คราวนั้นแอนนาก็มีงานเยอะตลอด ไม่ค่อยได้อยู่เมืองไทยเลย คุณเควินไม่โกรธแอนนาใช่ไหมคะ”
       เสียงใสที่มาก่อนตัว แอนนานางแบบสาวที่เคยเป็นข่าวกับเควินเมื่อสองเดือนก่อน มีนัดคุยงานที่ร้านอาหารแห่งนี้เช่นกัน เมื่อนางแบบสาวเห็นเควินนั่งรับประทานอาหารกับชุดาภาไฮโซสาวที่เคยทำท่าทางรังเกียจเธอในงานเดินแบบการกุศลครั้งหนึ่ง แอนนาจึงเกิดความหมั่นไส้ชุดาภาและอยากจะแกล้งเควินกลับคืนบ้างที่เคยต่อว่าเธอต่อหน้าผู้คนมาแล้ว เพราะเข้าใจว่าสองคนนี้อาจจะกำลังคบหากันอยู่
       เควินซึ่งนั่งอยู่กับชุดาภาเพียงสองคนเนื่องจากพิพัฒน์เดินออกไปคุยโทรศัพท์อยู่ด้านนอกจึงถูกแอนนาและชุดาภานั่งขนาบข้างซ้ายขวา แอนนาถือว่าตนเป็นลูกครึ่งฝรั่งจึงโผเข้ากอดแขนชายหนุ่มและซบลงกับบ่าแข็งแรงโดยไม่แคร์สายตาใคร ส่วนชุดาภาก็ไม่ยอมเช่นกันแต่ก็ทำได้เพียงดึงแขนอีกข้างของชายหนุ่มไว้กับตัว
       เควินต้องใช้ความพยายามในการกลั้นความอดทนที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิดไม่ให้ระเบิดออกมา เรื่องแบบนี้ไม่เคยทำให้เควินหงุดหงิดใจ แค่เขาบอกว่าไม่เอาเท่านั้นรามก็จะเป็นคนจัดการเรื่องทั้งหมดให้เอง แต่วันนี้รามออกไปข้างนอกตั้งแต่บ่าย เควินจึงออกมากับพิพัฒน์เพียงสองคน
       “นี้เธอหัดมีมารยาทซะบ้างนะ ไม่เห็นหรือไงว่าฉันกำลังรับประทานอาหารอยู่กับคุณเควินอยู่” ชุดาภาที่อยากจะต่อว่าแอนนาให้มากกว่านี้แต่ก็ต้องรักษาภาพลักษณ์ของผู้ดีไฮโซไว้ จึงทำได้เพียงจิกกัดเล็กน้อย
       “อุ้ย..คุณชุดาภาขอโทษด้วยค่ะ พอดีว่าแอนนาไม่ทันได้มอง ก็ช่วงนี้แอนนากำลังฮอตก็เลยไม่ค่อยมีเวลาให้คุณเควินขาเท่าไหร่”
       ชุดาภาที่ถูกแอนนาตอบกลับด้วยคำพูดที่คล้ายกับที่ตนเองบอกพิพัฒน์ถึงกับสะดุ้ง เควินที่นั่งกอดอกอยู่ตรงกลางระหว่างสองสาวกำลังนับหนึ่งถึงสิบวนหลายรอบแล้ว ชายหนุ่มยิ่งเป็นคนอดทนต่อเรื่องพวกนี้ต่ำมากอยู่แล้ว
 
       “เฮ้ย !! ซวยแล้วไอ้วินเอ้ย งานเข้าแล้วมึง สงสัยมึงได้อกแตกตายจริงก็คราวนี้ล่ะ” พิพัฒน์ที่เพิ่งคุยโทรศัพท์เรียบร้อยกำลังจะเดินกลับไปยังโต๊ะ เหตุการณ์ที่อยู่ตรงหน้าทำให้ชายหนุ่มถึงกับเครียดแทนเพื่อนรัก จะเข้าไปช่วยแก้ไขสถานการณ์ก็คงไม่ทันแล้ว 
 
 
       “พี่รามคะ ช่วยพาขิมไปจากที่ตรงนี้ได้ไหมคะ”
       เสียงสั่นเครือที่ออกมาเบามากจนแทบจะไม่ได้ยิน ทำให้รามและภารินีนึกเป็นห่วงลลิตภัทรเหลือเกิน ภารินีจึงเข้าไปโอบกอดและพาหญิงสาวที่มาไกลจากเชียงใหม่ให้หนีจากเหตุการณ์ตรงหน้า ส่วนรามจึงต้องเดินตามหญิงสาวทั้งสองออกจากร้านอาหารแห่งนั้น แต่ก่อนจะหันหลังออกไปรามก็เห็นว่าพิพัฒน์ทำท่าทางส่งสัญญาณให้เขารู้ว่างานนี้ต้องมีคนได้โดนเควินเหยียบแน่
 
 
 
       “แอนนาออกไปซะ ก่อนที่จะไม่มีงานให้ทำตลอดไป”
       ความอดทนของเควินหมดลงแล้ว เสียงเข้มดุดันจึงดังขึ้นกลางโต๊ะอาหาร สายตาคมที่ใช้มองนางแบบสาวทำให้แอนนาถึงกลับรีบลุกขึ้นโดยไว ชุดาภาที่นั่งอยู่อีกข้างจึงยิ้มเยาะเย้ยนางแบบสาวอย่างพอใจก่อนรอยยิ้มนั้นจะเจื่อนลงด้วยคำพูดที่ทำให้ไฮโซสาวถึงกลับหน้าชา
       “คุณชุดาภาต่อไปถ้าจะติดต่อเรื่องงานให้ผ่านเลขาของผม ส่วนเรื่องอื่นผมไม่มีอะไรจะคุยกับคุณทั้งสิ้น คงเข้าใจ”
       จากนั้นเควินก็ลุกขึ้นเดินออกไปทันที ทิ้งให้แอนนาหัวเราะเยาะไฮโซสาวที่นั่งหน้าชาอ้าปากค้างอยู่อย่างนั้น
 
 
 
       “วิน...!!”  เสียงพิพัฒน์ที่เรียกให้เควินหยุดเดินก่อนที่ชายหนุ่มหน้าตาบึ้งตึงจะเดินไปยังลานจอดรถ
       “กูจะกลับแล้ว” เควินพยายามปรับอารมณ์หงุดหงิดของตนเองให้สงบลง เพราะนิสัยเจ้าชู้ของตนเองแท้ๆ ทำให้ต้องเสียอารมณ์กับเรื่องบ้าพวกนี้
       “เออ..คือเมื่อกี้…คือ” พิพัฒน์ที่อยู่ดีๆ ก็เกิดติดอ่างซะงั้น
       “คืออะไร ถ้าไม่พูดกูจะกลับ” เควินที่ไม่มีอารมณ์จะพูดคุยกับใครแล้ว ตอนนี้เขาอยากจะไปเชียงใหม่ซะเหลือเกิน
       “คือน้องขิมมา..มาเจอมึงกับผู้หญิงสองคนนั้นพอดี” พิพัฒ์จึงรีบพูดให้จบก่อนที่จะเห็นสีหน้าตกตะลึงของเควิน
       “อะไรนะ!! ไอ้พัฒน์เมียกูอยู่ไหน เมียกูไปไหนแล้ว”
       เควินรู้สึกใจหายขึ้นมาทันที เหมือนคนตกจากที่สูง ขาแข็งแรงถึงกลับก้าวไม่ออก อารมณ์หงุดหงิดถูกแทนที่ด้วยความร้อนรนไปหมด
       “ไปไหนไม่รู้ เห็นแต่ยายน้องกับไอ้รามพาออกไปแล้ว”
       “ไอ้ราม!! มึงเจอดีแน่ รวมทั้งมึงด้วย เดี๋ยวกูคิดบัญชีทีหลัง”
       “อ้าว..เกี่ยวอะไรว่ะ สองสาวนั้นเขาเข้าหามึงเองนะ ใครบอกให้มึงเจ้าชู้ละ”  
       พิพัฒน์มองหน้าหล่อคมของเพื่อนรักที่ออกอาการกระวนกระวายใจ ร้อนรนไปหมด เสือผู้หญิงสิ้นลายแล้ว ไม่รู้ว่างานนี้เควินจะหาทางคืนดีกับเมียรักได้หรือเปล่า
       “โธ่เว้ย… !! ” 
 
 
 
 
   
 
 
 
 
 
 
 
 
 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"นิยายรักที่ไม่ซับซ้อน รับรองมีแต่ความฟิน"

บุณณ์


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha