เสน่หาเมียบ้านนอก (-จบ-)

โดย: บุณณ์



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 43 : ตลอดไป (จบบริบูรณ์)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

        “คุณวินขาลุกขึ้นมาอาบน้ำก่อนค่ะ จะได้สบายตัวหลังจากกลับมาจากทำบุญที่บ้านเด็กกำพร้าในช่วงบ่ายแล้ว เควินก็เกิดอาการแพ้ท้องแทนเมียรักอย่างหนัก  ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ไม่มีแม้เรี่ยวแรงจะขยับตัว

        วันนี้ทั้งวันเควินพยายามเก็บอาการผะอืดผะอมวิงเวียนไว้ตลอดเวลา เพราะไม่อยากให้ความสนุกสนานของทุกคนโดยเฉพาะของลลิตภัทรต้องหยุดลง ดีว่ามีขนมเค้กของเมียรักติดไปด้วย ทำให้อาการที่เป็นอยู่ค่อยพอทุเลาบ้าง

        “เมียจ๋า ผัวไม่มีแรงอาบน้ำ เช็ดตัวให้ผัวหน่อยนะที่รักจนกระทั่งกลับมาถึงบ้านคุณยายแล้วเควินก็เริ่มงอแงกับเมียรักทันที อาการวิงเวียนเริ่มหนักขึ้นอีกครั้ง จนเควินไม่สามารถลืมตาได้

        “ถ้าอย่างนั้นคุณวินนอนนิ่งๆ ค่ะ เดี๋ยวขิมไปเตรียมน้ำก่อนลลิตภัทรรู้สึกสงสารเควินที่ยอมอดทนเพื่อเธอ หญิงสาวจึงทำตามที่ชายหนุ่มขอร้องโดยไม่ปฏิเสธ

        “เดินระวังนะเมียจ๋า ดูด้วยว่าพื้นมีน้ำหรือเปล่า เดี๋ยวจะลื่นล้มเควินที่นอนหลับตาอยู่เป็นห่วงลลิตภัทรทุกก้าว จนหญิงสาวเองยังอดขำไม่ได้ในความวิตกกังวลของเควิน

        “ค่ะ เดี๋ยวขิมมานะคะแล้วลลิตภัทรก็เข้าไปเตรียมน้ำสำหรับมาเช็ดตัวให้ชายหนุ่มที่นอนหมดสภาพบนเตียงเล็กของเธอ

 

        เมื่อก้าวเท้าออกจากห้องน้ำลลิตภัทรถึงกับตกใจอ้าปากตาค้างเมื่อเจอฝรั่งชีเปลือยนอนฟุบหน้าอยู่บนเตียงเล็กของเธอ หญิงสาวเตรียมทุกอย่างพร้อมสำหรับการเช็ดตัวให้เควินแล้วจึงเดินออกมาจากห้องน้ำเล็กนั้น

        “คนบ้า ไหนว่าไม่มีแรง แล้วทำไมมีแรงถอดชุดคะลลิตภัทรยืนหน้าแดงกล่ำสายตามองไปยังสัดส่วนต่างๆ ของเควินเมื่อชายหนุ่มพลิกกายขึ้นจากนอนคว่ำหน้าเป็นนอนหงายแต่ตาคมนั้นก็ยังคงปิดอยู่ 

        “ผัวกลัวเมียจ๋าจะเหนื่อย เลยอำนวยความสะดวกให้ครับชายหนุ่มผู้ที่บอกว่าตนเองไม่มีเรี่ยวแรงจะทำอะไรแต่เรื่องห่ามๆ แบบนี้ถนัดยิ่งนัก

        ลลิตภัทรยืนส่ายหน้าไปมาอย่างระอากับความลื่นไหลของเควิน สายตาของหญิงสาวพยายามไม่มองไปยังส่วนที่ต่ำกว่าช่วงเอวของเขา รีบวางกะละมังใบเล็กลงก่อนจะเอื้อมไปดึงผ้าห่มผืนบางขึ้นมาปิดร่างกายส่วนล่างของเควิน 

        หญิงสาวนั่งลงบนที่นอนเล็กข้างกายชายหนุ่มก่อน จากนั้นก็ใช้ผ้าชุบน้ำที่บิดจนหมาดเช็ดไปตามใบหน้าคมคายของเควินก่อนจะเลื่อนลงมาตามลำคอ เมื่อรู้สึกว่าอาการวิงเวียนดีขึ้นแล้วดวงตาสีฟ้าเข้มที่ปิดอยู่ลืมขึ้นสบตากับดวงตาของเมียรักนิ่ง มือใหญ่จับมือเล็กที่ถือผ้าอยู่นั้นให้หยุดนิ่งไปด้วย

        “ในอนาคตที่พี่วินแก่ตัวไปมากกว่า เป็นตาแก่งกๆ เงิ่นๆ หนูขิมจะยังดูแลพี่วินแบบนี้ไหมครับเสียงเข้มที่ไม่มีวี่แววหยอกล้อเหมือนทุกครั้งเอ่ยถามขึ้นมาเมื่อดวงตาสองคู่มองสบกันนิ่งอยู่แบบนั้น

        “ในอนาคตที่ขิมแก่ตัวไป อ้วนขึ้น มีแต่ริ้วรอย เป็นยายเพิ้งเพราะมัวแต่เลี้ยงลูก คุณวินจะยังรักขิมอยู่ไหมคะลลิตภัทรไม่ตอบคำถามเควิน แต่เธอกลับถามคำถามที่คล้ายกับชายหนุ่มกลับไป

        “รักครับ รักเหมือนเดิมและจะรักตลอดไปเควินยกมือบางขึ้นมาจูบกลางฝ่ามือก่อนจะวางลงบนอกข้างซ้ายของตนเอง สายตาคมจ้องมองดวงตาหวานของลลิตภัทรเพื่อให้รับรู้ถึงคำสัญญาที่มาจากใจของเขา

        “ขิมก็จะดูแลคุณวินแบบนี้ตลอดไปจนกว่าขิมจะไม่มีแรงค่ะ แต่...ลลิตภัทรยิ้มหวานให้กับผู้ชายที่นอนลืมตาจ้องมองดวงตาของเธอไม่กระพริบ  

        “แต่อะไรครับดวงตาสีฟ้าเข้มของเควินมีแววสงสัยในประโยคคำพูดของลลิตภัทรที่หยุดชะงักไป

        “แต่ตอนนี้คุณวินก็แก่แล้วนะคะ แถมเป็นตาแก่ชีเปลือยชอบโชว์แก่อยู่เรื่อย ฮ่าๆๆ โอ้ย..ปล่อยขิมก่อน ฮ่าๆๆลลิตภัทรหัวเราะขำที่ทำให้เควินอึ้งในประโยคที่เธอเพิ่งพูดออกไป ก่อนจะถูกผู้ชายชีเปลือยขี้โมโหดึงลงให้นอนทาบไปบนร่างใหญ่โตของตนเอง แล้วใช้หนวดเคราที่เพิ่งขึ้นถูไถไปตามใบหน้าหวานของเมียรักเพื่อลงโทษที่กล่าวหาว่าเขาเป็นตาแก่

        “ฮึม..เดี๋ยวก่อนเถอะ ให้ผัวฟื้นตัวมีเรี่ยวแรงกว่านี้ก่อน ได้เจอฤทธิ์คนแก่แน่แม่ตัวดีจากนั้นภายในห้องนอนเล็กแต่อบอุ่นนั้นก็มีแต่เสียงหัวเราะและเสียงหยอกล้อของว่าที่คุณพ่อและคุณแม่คนใหม่ตลอดเวลา

 

 

        “พี่นัยไม่ต้องห่วงนะคะ เดี๋ยวน้องกับพี่รามจะเที่ยวเผื่อด้วยภารินีบอกกับพี่ชายตนเองและพิพัฒน์ที่ทางเดินเข้าสู่สนามบินเพื่อกลับกรุงเทพฯ ด่วนในไฟล์ทสุดท้ายของวันนี้ หลังจากไปทำบุญกันเรียบร้อยแล้วภาสนัยก็ได้รับโทรศัพท์จากเลขาแจ้งว่ามีงานด่วนเข้า ทำให้ชายหนุ่มต้องรีบเดินทางกลับกรุงเทพฯ ทันทีเพื่อจะได้บินไปดูโรงงานที่ประเทศจีนในพรุ่งนี้เช้า  

        ส่วนพิพัฒน์นั่นก็มีตารางงานจะต้องไปตรวจโรงแรมที่ภาคใต้ต่ออยู่แล้ว สองหนุ่มจึงตกลงที่จะกลับกรุงเทพฯ พร้อมกัน โดยปล่อยให้ภารินีและรามอยู่เที่ยวเชียงใหม่ต่ออีกวันตามแผนการเดิมที่วางไว้

        “ไม่ให้ห่วงน้องแล้วจะให้ไปห่วงใคร รามดูแลยายน้องดีๆ เดี๋ยวกลับมาจากจีนแล้วเราค่อยนัดเวลากันอีกทีภาสนัยยังอดห่วงน้องสาวไม่ได้ ถึงแม้ว่าคุณยายของเควินจะพูดกับเขาแล้วว่าจะเป็นคนไปสู่ขอภารินีให้กับรามเอง เพียงแค่ไปหาฤกษ์ยามมาบอกกับท่านเท่านั้น

        “ยายน้องก็โตแล้ว ปล่อยๆ ไปบ้างไอ้นัย แกนี่ถ้ามีลูกสาวคงหวงน่าดูแน่ๆพิพัฒน์อดที่จะแซวเพื่อนรักไม่ได้ ภาสนัยห่วงและหวงภารินีเหลือเกิน เขาอยากรู้ว่าถ้าภาสนัยมีลูกของตนเองจะหวงแค่ไหน

        “ก็น้องสาวกู กูก็ต้องห่วงซิว่ะ รอให้มึงมีเมียมีลูกก่อนเหอะ เดี๋ยวจะรู้สึกภาสนัยก็อยากรู้ว่าถ้าพิพัฒน์มีลูกของตนเองจะเป็นยังไงบ้าง

        “ชาตินี้กูคงไม่รู้สึกหรอก เพราะกูไม่คิดจะมีเมียว่ะ ถ้าอยู่ด้วยกันตลอดเวลาคงจะรำคาญน่าดู แต่ถ้าอยู่เป็นครั้งคราวละพี่ชอบ ฮ่าๆๆพิพัฒน์ทำท่าทางยักไหล่ตามสไตล์หนุ่มเจ้าชู้ อารมณ์ดี ก่อนสายตาคมเข้มแต่แพรวพราวนั้นจะจ้องมองและส่งยิ้มไปยังนักท่องเที่ยวหญิงต่างชาติที่หยุดยืนเพียงคนเดียวอยู่ใกล้ๆ นั้น

        “เออ...กูจะคอยดู ยายน้อง ไอ้ราม คอยดูน้ำหน้ามันไว้นะ ว่ามันจะงอแงแค่ไหนถ้าถูกผู้หญิงทิ้งบ้างภาสนัยอดหมั่นไส้ในความมั่นใจของพิพัฒน์ไม่ได้

        “ครับ คุณนัยไม่ต้องกังวลครับ เดินทางปลอดภัยครับรามบอกกับภาสนัยและพิพัฒน์ก่อนที่สองหนุ่มจะเดินเข้าไปยังส่วนของผู้โดยสารภายในประเทศ 

        หลังจากส่งพี่ชายขึ้นเครื่องกลับกรุงเทพฯ ไปแล้ว รามก็พาภารินีไปเดินเล่นที่ถนนคนเดินในยามค่ำคืนก่อนจะพากลับไปยังโรงแรมของพิพัฒน์เพื่อพักผ่อนอีกหนึ่งคืน

 

 

        “พี่รามขาพรุ่งนี้เราจะไปเที่ยวไหนดี น้องอยากไปตั้งหลายที่ เสียดายมีเวลาแค่วันเดียวเองเมื่อเข้าไปอยู่ภายในลิฟต์เพื่อขึ้นไปยังห้องพักชั้นเกือบบนสุดของโรงแรมหรู ภารินีจึงถามถึงสถานที่ที่รามจะพาเธอไปเที่ยวในวันพรุ่งนี้ทันที

        “ไว้ค่อยคิดอีกทีครับ ถ้าบอกตอนนี้แล้วไม่ได้ไปเหมือนตอนที่ไปหัวหิน เดี๋ยวคุณน้องจะพาลโกรธผมอีกประโยคคำพูดนิ่งๆ แต่สายตาแพรวพราวนั้นทำให้ภารินีเขินอายขึ้นมาทันที 

        “บ้า..หยุดพูดเลย คืนนี้ไม่มีทางร่างสูงโปร่งอย่างกับนางแบบก้าวยาวออกลิฟต์ทันทีเมื่อถึงชั้นที่ต้องการโดยไม่รอแฟนหนุ่มที่เดินตามหลังมา แต่ภารินีก็รับรู้ได้ว่ารามนั้นกำลังอมยิ้มขำกับท่าทางของเธอแน่นอน

        “อ้าว..คิดไปถึงไหนครับรามตีหน้านิ่งแต่แววตาล้อเลียนภารินีที่ใบหน้าสาวหมวยแดงขึ้นมาด้วยความขัดเขิน

        “พี่รามอ่ะเมื่อไม่รู้จะจัดการกับผู้ชายหน้านิ่งนี้ยังไง ภารินีจึงเล่นบทงอนขึ้นมาบ้าง หญิงสาวแตะการ์ดเพื่อเปิดประตูห้องพัก ก้าวเท้าเข้าไปหนีจากผู้ชายหน้านิ่งแต่สายตาไม่นิ่งสักครั้งเมื่อมองเธอ

        “โอเคไม่ล้อแล้ว ไปเข้าห้องของเรากันเถอะครับรามตีเนียนเป็นห้องของเราทันที เมื่อคืนนี้ภารินีพักห้องใหญ่กับภาสนัย รามก็พักอีกห้องหนึ่ง ส่วนพิพัฒน์มีห้องพักประจำครอบครัวเพื่อเอาไว้พักเวลามาตรวจงานอยู่แล้ว

        “โน้นเลยห้องพักของพี่ราม ห้องนี้ของน้องค่ะภารินีพยักพเยิดหน้าไปยังห้องที่อยู่ฝั่งตรงข้ามให้ชายหนุ่มรู้ว่าห้องของเขาอยู่ไหน

        “ซอรี่ที่รัก คืนนี้ไม่มีคุณนัยอยู่ด้วย ผมคงไม่กล้าปล่อยให้คุณน้องนอนคนเดียวแน่ ผู้หญิงนอนคนเดียวมันอันตรายครับ ไม่เคยดูข่าวหรือไง สาวๆ สวยๆ แบบนี้จะโดนหมายตาเป็นพิเศษ แล้วไหนจะสิ่งลี้ลับที่เรามองไม่เห็นอีกละครับรามพูดด้วยท่าทางจริงจัง มือใหญ่หันไปปิดประตูลงล็อคเรียบร้อย แต่ภารินีรู้ว่ารามขู่ให้เธอกลัวไปอย่างนั้นเอง

        “โธ่..ลุงขา อยากอยู่กับน้องก็บอกมาตรงๆ อย่ามาขู่ให้กลัว นี้มันโรงแรมระดับไฮคลาสของพี่พัฒน์นะคะภารินีทำหน้าล้อเลียนผู้ชายที่อ้างโน้นอ้างนี้ไปเรื่อย ทั้งทีความจริงแล้วอยากจะอยู่กับเธอต่างหาก

        “โอเค..ขอพี่รามอยู่ด้วยคนนะครับที่รัก พี่รามคิดถึงคืนนั้นของเรา คิดถึงจริงๆรามก้มหน้าเข้มลงใกล้ใบหน้าสาวหมวย ปลายประโยคเสียงกระซิบแผ่วเบาที่ดังอยู่ใกล้ๆ ทำให้ภารินีหน้าแดงกล่ำขึ้นมาทันที

        “ห้ามนะคะ รอวันของเรากัน พี่รามสัญญากับน้องไว้แล้วภารินีเข้าไปกอดร่างสูงของราม ใบหน้าสาวหมวยแนบชิดไปยังอกกว้างพร้อมกับส่งเสียออดอ้อนชายหนุ่มคืนกลับบ้าง 

        ตั้งแต่ครั้งนั้นที่รามได้แสดงความรักทางกายกับเธอ หญิงสาวก็ขอร้องว่าครั้งต่อไปขอให้เป็นวันเข้าหอในคืนแต่งงานเพราะเธอไม่อยากจะทำให้พ่อกับแม่และพี่ชายผิดหวังในตัวของเธอ ถึงแม้ว่าทั้งสามคนนั้นจะไม่รู้ก็ตาม ซึ่งรามก็ตกลงตามที่ภารินีขอร้อง ความรักสำหรับเขามันทำให้เขาอดทนได้เสมอ

        “โธ่...นึกว่าจะลืมไปแล้ว..รอก็รอ แต่คืนนี้พี่รามขอแค่ถูๆ ไถๆ ก็คงจะไม่มีปัญหานะครับ ฮ่าๆๆ” 

        ภารินีทุบมือลงบนอกกว้างอย่างหมั่นไส้และขัดเขิน พรางคิดไปถึงเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นอีกไม่กี่นาทีข้างหน้านี้

        “อี๊...ลุงบ้ากาม..ไปถูกับมือตัวเองเลย บ้าๆๆ”  

 

 

 

 

******** จบบริบูรณ์ *******





ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"นิยายรักที่ไม่ซับซ้อน รับรองมีแต่ความฟิน"

บุณณ์


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha