เทพบุตรบงการวิวาห์

โดย: วีนัส ละอองดาว/ยติยา



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 7 : ตอนที่ 7


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

รุ่งเช้าวันต่อมา อเล็กซานเดอร์ตื่นขึ้นมาบนเตียงในห้องหวานใจไม่พบร่างเจ้าของอีกแล้ว เธอแอบหนีเขาไป ชายหนุ่มลุกขึ้นสวมเสื้อผ้าตัวเองที่ถอดเมื่อคืน แล้วเดินกลับห้องพักเพื่อชำระร่างกาย เสร็จก็ลงไปข้างล่าง

ชายหนุ่มเดินลงมาก็ต้องสะดุดเข้ากับเสียงใสของผู้หญิงสองวัยดังขึ้นมาจากห้องอาหาร อเล็กซานเดอร์เดินไปหยุดยืนกอดอกมองภาพนั้นแล้วคิดหากเธอเป็นแม่ของแอนนาคงดีไม่น้อย

หวานใจเห็นใครกำลังยืนมองมา เธอเงยหน้าจากการตอบแอนนา สบสายตาเข้ากับนัยน์ตาคมคู่นั้น หญิงสาวต้องข่มอารมณ์ตัวเองให้นิ่งเอาไว้ ไม่แสดงท่าทีให้อีกฝ่ายต้องสงสัยหรือจับผิดว่าตนกำลังตื่นเต้น ทำให้เหมือนว่าเหตุการณ์เมื่อคืนไม่เคยเกิดขึ้น แน่นอนว่ามันยากมากสำหรับผู้หญิงอย่างเธอ

“อรุณสวัสดิ์ค่ะ คุณอเล็กซานเดอร์” เรียวปากอิ่มขยับทักทายอีกฝ่าย ขณะที่แอนนาเห็นผู้เป็นพ่อก็วิ่งเข้าไปหา เธอเห็นเขาย่อตัวลงอุ้ม

“เราควรแต่งงานกันจริงๆ คุณจะต้องเป็นแม่ที่ดีของแอนนาได้แน่” อเล็กซานเดอร์เดินเข้ามาใกล้ พูดในสิ่งที่ต้องการ สายตาคมมองอีกฝ่ายอย่างอ่อนโยน

“ผมอยากให้คุณเป็นแม่ของแอนนาจริงๆ” เขาย้ำเมื่ออีกฝ่ายไม่ยอมพูด

“ว้าว คุณแม่เหรอคะ” แอนนาได้ยินคำว่าแม่ก็ร้องเสียงดังพร้อมทำตาโตด้วยความดีใจ

“คุณมาพูดต่อหน้าแอนนาแบบนี้ได้ยังไง! หวานใจไม่ทันรับมือ ต่อว่าชายหนุ่มเสียงขุ่น

“ผมต้องการคุณและถ้าคุณท้องขึ้นมาล่ะ อยากเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวหรือไง” อเล็กซานเดอร์ปล่อยลูกสาวให้ลงเดินเล่นกับสาวใช้ เพราะเขาต้องการจะคุยกับหวานใจตามลำพังก่อน

“ค่ะ สมัยนี้ก็มีออกเยอะแยะนี่คะ”

เธอตอบรับอย่างไม่เกรงกลัว แม้เธอจะโหยหาความรักความอบอุ่นจากครอบครัว แต่การแต่งงานระหว่างเธอกับเขานั้นไม่ได้มีความรักมาเกี่ยวข้องเลย แม้จะมีเพียงเธอที่แอบรักข้างเดียวก็ตาม แต่นั่นไม่ทำให้เธอยอมแต่งงานกับเขาง่ายๆ หรอก

“เรื่องนั้นก็ใช่ แล้วถ้าลูกโตขึ้นมาถามหาพ่อคุณจะบอกแกว่ายังไง” เขาใช้คำพูดที่นุ่มนวล ไม่อยากให้อีกฝ่ายโมโหจนไม่ได้คุยกัน

ผู้หญิงทำไมถึงเข้าใจยากนักนะ มีผู้หญิงเป็นล้านที่อยากแต่งงานกับเขา แต่เธอตรงหน้านี้กลับวิ่งหนีผลักไสเขาตลอดเวลาที่เข้าใกล้

“ถ้าคุณต้องการรับผิดชอบก็ไม่ต้องหรอกค่ะ ฉันมั่นใจว่าเลี้ยงลูกได้ดีแน่” เธอยังยืนยันคำเดิมแม้แต่จะไม่หนักแน่นเหมือนเมื่อครู่

โหยหาครอบครัวที่อบอุ่นมาตลอด ครอบครัวที่มี พ่อ แม่ ลูก พร้อมหน้ากัน แต่หาลูกถามอย่างที่เขาว่าล่ะจะทำอย่างไร ในตอนนี้เธอสับสนจนไม่รู้จะทำอย่างไรดี

“ไม่เป็นไร ผมจะให้คุณตัดสินใจอีกครั้ง พรุ่งนี้เราจะไปเที่ยวทะเลที่ฟลอริดากัน ผมมีบ้านพักที่นั้น” ชายหนุ่มเห็นแววตาสดใสเปลี่ยนเป็นสับสนและเข้าใจที่ตนเร่งเร้าเธอ แต่ที่ทำไปทั้งหมดก็อยากมีเธออยู่ใกล้ๆ ชายหนุ่มบอกตัดบอกขณะเห็นลูกสาววิ่งเข้ามาหา

“ทำไมกะทันหันนักล่ะคะ” หวานใจเงยหน้าถามเสียงหลง เมื่ออีกฝ่ายวางแผนการไปเที่ยวโดยไม่บอกเธอก่อน เพราะเธอไม่มีชุดว่ายน้ำนะสิ ตั้งแต่เกิดมาหากครอบครัวที่เธอไปเป็นพี่เลี้ยงพาไปเที่ยวทะเลก็นับครั้งได้เลยที่ไปเหยียบพื้นทราย เรื่องชุดนั้นไม่มีกับใครเขาหรอก

“ผมเคลียร์งานเสร็จแล้ว แอนนาก็ปิดเทอมพอดี เราจะได้ไปพักที่นั้นกัน ทำงานโต้รุ่งหลายวัน แถมยังถูกคุณป่วนจนนอนไม่หลับอีก แล้วค่อยไปงานวันเกิดเพื่อนของคุณ” เขาเร่งเคลียร์งานเพื่อจะได้พาอีกฝ่ายไปเที่ยวจะได้คุ้นเคยกับที่นี่ เผื่อวาบรรยากาศดีๆ พอจะช่วยทำให้เธอใจอ่อนยอมตกลงแต่งงานด้วย

“ไปหานิดาเหรอคะ” เธอถามเมื่อได้ยินชื่อเพื่อนสนิท สีหน้าแสดงออกว่าดีใจอย่างเห็นได้ชัด

“อืม หลังจากที่เราไปเที่ยวทะเล” อเล็กซานเดอร์พยักหน้ารับ

“เย้ เที่ยวทะเล” แอนนาได้ยินไปเที่ยวทะเลก็ร้องดีใจวิ่งมาก่อนขาผู้เป็นพ่อสลับกับวิ่งไปหาหวานใจ

หวานใจได้แต่มองสองพ่อลูกคู่นั้นด้วยความหนักใจไม่รู้ว่าเขาจะเอาจริงเอาจังกับเรื่องของเธอมากขนาดนี้ แม้มีคำถามอยากพูดอีกมากมายแต่เวลากลับไม่เอื้ออำนวยเลย

ทั้งๆ ที่ไม่ต้องแต่งงานกันก็ได้ และหากเธอท้องก็ไม่ต้องมารับผิดชอบก็ได้นี่ ลูกสำหรับเธอเองเลี้ยงได้อยู่แล้วแท้ๆ หวานใจไม่เข้าใจความคิดของเขาเลยสักนิด ทั้งสามเดินทางไปฟลอริดาในเวลาต่อมา

 

รัฐฟลอริดา

เกาะส่วนตัวของอเล็กซานเดอร์อยู่ห่างจากชายฝั่งไม่ไกลมากนัก เวลาเดินทางผ่านเรือสปีดโบทอยู่ที่ ยี่สิบนาทีเท่านั้น เกาะแห่งนี้ถูกซื้อหลายเมื่อปลายปีที่แล้ว เขาสร้างบ้านพักไว้ที่นี่สำหรับมาเที่ยวชั่วคราว

บ้านปูนขนาดใหญ่ไม่เบาในสายตาของหวานใจ เมื่อเดินทางมาถึงด้านหน้าที่หมาย ที่นี่มีน้ำทะเลสีฟ้าสดใสจนเห็นพื้นทราบข้างล่างชัดเจน  เธอช่วยขนกระเป๋าเสื้อผ้าลงจากเรือก่อนจะเดินเข้าไปข้างในบ้าน

แม้ที่นี่จะเล็กกว่าคฤหาสน์หลังงามแต่ก็ใหญ่มากสำหรับเธอ บริเวณด้านหน้าบ้านเป็นกระจกยาวจรดเพดานสามารถมองเห็นวิวด้านนอกบ้านได้ มีห้องนั่งเล่นติดกับโต๊ะทานอาหาร และถัดไปเป็นห้องครัว ส่วนด้านบนมีบันไดวนไม่กี่ขั้นขึ้นไปเป็นห้องพัก

ร่างบางยืนสำรวจมองรอบๆ ทุกอย่างภายในนี้ดูแล้วเป็นของล้ำค่าน่าดู ซึ้งคนอย่างเธอคงไม่มีสิทธิ์ครอบครอง หวานใจกำลังจดจ่ออยู่กับภายในบ้านแอนนาก็เดินเข้ามากอดขาเอาไว้

“เราไปเล่นน้ำกันนะคะ”

“คะ ได้สิ แต่เราต้องไปเปลี่ยนชุดกันก่อนนะ” หวานใจก้มลงมองเด็กสาวที่กำลังส่งสายตาอ้อนมาให้

“เย้! งั้นไปกันเถอะค่ะ” แอนนาใจร้อนจับจูงหวานใจไปเปลี่ยนชุดที่ห้องน้ำด้านล่าง หญิงสาวไม่ขัดใจ เธอเดินไปค้นกระเป๋าที่เตรียมเสื้อผ้ามาหยิบชุดว่ายน้ำที่อเล็กซานเดอร์พาไปซื้อก่อนมาที่นี่และชุดของแอนนาทั้งสองเดินหายเข้าไปในห้องน้ำทิ้งให้ชายหนุ่มยืนมองตาม


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)




ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha