เทพธิดามาเฟียร้าย [จบบริบูรณ์]

โดย: ภรปภัช



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 9 : ข่าวลือ


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

แองเจล่าตื่นแต่เช้า  เพราะวันนี้เธอต้องไปทำงาน  เธอลืมตาขึ้นมา  จริงสิ  นี่มันบ้านเขานี่นา  เธอหันไปมองโรมันที่ยังคงหลับตาอยู่  มือหนาเกาะที่เอวของเธอแน่น  เธอค่อยๆ ยกแขนเขาออก  แต่แล้วเขาก็ลืมตาขึ้นมา

“ตื่นแล้วเหรอคนสวย  มอนิ่งครับ”  โรมันยิ้มให้เธอ

“คุณตื่นก็ดีแล้ว  ปล่อยฉันสิ  ฉันจะไปทำงาน”  เธอดันตัวให้ลุกขึ้น  โรมันจึงปล่อยแขนออก

“เดี๋ยวทานอาหารเช้าด้วยกันก่อนนะ  แล้วผมจะไปส่งคุณที่ทำงานเอง”  โรมันยิ้ม  มองเรียวขางามที่โผล่พ้นเสื้อตัวใหญ่ของเขาออกมาอย่างหลงใหล

“ไม่ต้องหรอกค่ะ  ฉันไปเองได้ไม่อยากเป็นข่าว”  แองเจล่าพูดด้วยใบหน้าเรียบเฉย

“ทำไม  เป็นข่าวกับผมนี่มันน่าอายนักหรือไงฮึ?”  โรมันรู้สึกน้อยใจ  ใครๆก็อยากเป็นข่าวกับเขาทั้งนั้น

“ค่ะ  น่าอายมาก”  เธอหันมายิ้มให้เขาอย่างอารมณ์ดี  กำลังจะเดินไปที่ห้องน้ำก็นึกขึ้นมาได้

“คุณบอกให้แม่บ้านเอาชุดของฉันมาให้หน่อยนะคะ  ฉันไม่มีชุดใส่”  เธอบอกเขาแล้วก็เดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวเข้าห้องน้ำไป 

โรมันจึงลุกขึ้นไปสั่งลูกน้องของเขา  สักพัก  ชุดของเธอก็ขึ้นมา

เขาแขวนมันไว้ที่หน้าตู้เสื้อผ้า  นั่งมองชุดชั้นในของเธอ  นี่เธอใส่ชุดชั้นในเซ็กซี่ขนาดนี้จริงๆ เหรอเนี่ย  เขาหลับตาลง  คิดถึงเรือนร่างของเธอเมื่อคืน  แล้วน้องชายของเขาก็ดีดตัวขึ้นมาทันที

“อะไรกัน  แค่คิดก็มีอารมณ์แล้วเหรอเนี่ย  เฮ้อ  เมื่อไหร่จะได้นอนด้วยกันจริงๆซะทีน้า  สงสัยต้องเอาใจกามเทพตัวน้อยให้มากๆ ซะละ”  โรมันคิดว่าคนเดียวที่ช่วยเขาได้  ก็คือดานิกานี่แหละ คิดไม่ผิดจริงๆที่ซื้อของขวัญให้เธอตั้งหลายอย่าง  เธอต้องประทับใจเขาแน่นอน

 

สักพักหนึ่งประตูห้องน้ำก็เปิดออก  ร่างบางที่ดูอวบอิ่มภายใต้ผ้าขนหนู  ทำให้เขาต้องกลืนน้ำลายอีกครั้ง

“นี่คุณ  หันไปสิ  มองอยู่ได้”  แองเจล่าถอยหลังเข้าห้องน้ำไป  เมื่อเห็นสายตาของเขา

“เอ่อ ครับ”  โรมันหันไปมองอีกทางอย่างเสียดาย  แองเจล่าหยิบเสื้อผ้าไปสวมเอาไว้อย่างเรียบร้อย

“เสร็จแล้ว  คุณไปอาบน้ำเถอะค่ะ  ฉันจะกลับแล้ว”  เธอคิดว่าครั้งนี้  คงไม่มีใครกล้าจับตัวเธอไว้อีก  เธอน่าจะกลับออกไปได้ง่ายๆ

“เดี๋ยวสิคุณ  ผมบอกให้ทานอาหารเช้าด้วยกันก่อน  มื้อเช้าสำคัญมากนะครับ  แล้วผมจะไปส่ง  ไม่ต้องกลัวเป็นข่าวหรอก  เพราะที่เราเดินห้างด้วยกันทั้งวัน  ป่านนี้คงลงหนังสือพิมพ์ทุกฉบับไปแล้ว”  เขาลุกขึ้นยิ้มอย่างอารมณ์ดี  แล้วเดินเข้าห้องน้ำไป

แองเจล่าลืมคิดเรื่องนี้ไปเลย  จริงสินะ  เธอรีบเดินลงไปด้านล่าง  นั่งรอเขาที่โต๊ะอาหารแล้วหยิบหนังสือพิมพ์ขึ้นมาอ่าน

“ตายล่ะ  มีทุกฉบับเลยจริงๆ ด้วย  ทำไงดีล่ะทีนี้”  เธอเปิดดูหนังสือพิมพ์ทุกฉบับด้วยใบหน้าเคร่งเครียด  ส่วนใหญ่ก็ลงว่าเธอกำลังซุ่มดูใจคบหากับเขาอยู่บ้างล่ะ  เป็นเรื่องผลประโยชน์ทางธุรกิจบ้างล่ะ 

โรมันออกมาจากห้องน้ำแล้ว  เขาแต่งตัวเรียบร้อย  กำลังจะใส่นาฬิกา  แต่ก็คิดได้  ว่าเธอซื้อนาฬิกาให้เขานี่นา  เขาเดินไปหยิบถุงมาแกะกล่องของขวัญออก  แล้วหยิบนาฬิกาด้านในมาสวมไว้  จากนั้นจึงเดินลงไปอย่างอารมณ์ดี

“อาหารมาพอดีเลย  ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะคุณ”  เขามองท่าทางเคร่งเครียดของเธอ

“ก็คุณอ่านข่าวพวกนี้ดูสิ  พูดกันไปเรื่อย  หาว่าเราคบกันบ้างล่ะ  จีบกันบ้างล่ะ  บ้างก็ว่าเป็นแฟนกันแล้วด้วยนะ  ไม่จริงซักอย่าง  เฮ้อ  แล้วอย่างนี้หนุ่มๆที่ไหนจะกล้ามาจีบฉันล่ะเนี่ย”  แองเจล่าทำหน้าเศร้า  โรมันหงุดหงิดขึ้นมาทันที

“ก็ดีแล้วนี่  ไม่ต้องมีใครมาจีบ  ผมจีบคนเดียวสบายใจดีออก “ โรมันพูดอย่างโมโห

“เชอะ  นี่ถามจริงๆ เถอะ  คุณชอบฉันขนาดนั้นเลยรึไง  ผู้หญิงคนอื่นก็มีตั้งเยอะ  มาจีบฉันทำไมกัน”   เธอถามไปอย่างนั้น  ไม่ได้อยากได้คำตอบมากนัก

“ก็ผู้หญิงคนอื่นไม่ใช่คุณนิ”  เขาหันมามองเธอ  แล้วพูดจากใจจริง  แองเจล่าหน้าแดงไปเลย

“เอ่อ  ทานอาหารเถอะ  ว้าว  น่าทานจัง”  เธอตักเบคอนมาทานแก้เขิน

“ผมพูดจริงๆนะ  ผมจะจีบคุณจริงๆ ด้วย  อ้อ  วันนี้ขออนุญาตพาผมทัวร์โรงแรมของคุณหน่อยสิ”  โรมันหันไปมองหน้าของเธอ

“อ๋อ  ที่ว่าจะจีบเนี่ย  ต้องการมาสืบข้อมูลคู่แข่งสินะ”  เธอรู้สึกน้อยใจขึ้นมาทันที

“อ้าว  คิดไปนั่น  ผมแค่อยากรู้ว่าโรงแรมในเครือแมคคานี่จะยิ่งใหญ่ขนาดไหน  อีกอย่างที่สำคัญกว่านั้น  คือผมอยากอยู่กับคุณต่างหากล่ะ  คิดมากไปได้  คุณคิดว่าผมจะก็อบแบบโรงแรมคุณรึไง  ถ้าจะแข่ง  ก็ยิ่งต้องทำให้แตกต่าง  ถึงจะแข่งได้คุณลืมไปแล้วรึไง”  โรมันยิ้มให้เธอ 

“เชอะ  อย่าคิดว่าฉันจะไว้ใจคุณง่ายๆ นะ  อยากไปก็ตามใจ  เดี๋ยวจะให้เลขาพาทัวร์ละกัน  วันนี้ฉันมีประชุมไม่ว่างพาทัวร์หรอก”  แองเจล่านึกหมั่นไส้

“ไม่เป็นไร  ผมรอได้  ผมไม่อยากทัวร์กับคนอื่น”  เขายิ้มชอบใจ

“แล้วคุณไม่ไปทำงานของคุณรึไง  บริษัทคุณใกล้จะเปิดแล้วไม่ใช่เหรอ”  เธอหงุดหงิดกับความช่างตื๊อของเขาจริงๆ

“แสดงว่าคุณติดตามข่าวของผมด้วยสินะ  ถึงได้รู้  อาทิตย์หน้าก็จะเปิดแล้ว  น่าจะหลังจากวันเกิดน้องดาพอดี  เอาไว้  ผมจะส่งการ์ดเชิญไปให้นะ  เรามีงานเลี้ยงเป็นการภายในตอนเย็น”  โรมันยิ้มชอบใจ

“จะเชิญฉันทำไม  งานเลี้ยงภายในบริษัท  ก็ต้องมีแต่คนในสิ”  เธอยังคงดื้อด้านต่อไป

“ก็ในฐานะ...ว่าที่นายหญิงไงเท่านี้คุณก็เป็นคนในละจริงไหม” 

“ใครจะเป็นว่าที่นายหญิงของคุณไม่ทราบ  รีบทานแล้วก็รีบไปได้แล้ว  ฉันรีบ”  เธอหยิบแก้วนมสดที่สั่งไว้มาดื่ม  คราบนมติดที่ริมฝีปากเธออีกแล้ว  คราวนี้โรมันไม่ได้ใช้มือเช็ดให้เธอ  แต่เขาลุกขึ้นเอี้ยวตัวมาเลียที่ริมฝีปากงามนั้น  แองเจล่าสะดุ้งสุดตัว

“นี่คุณ  ทำอะไรเนี่ย”  เธอรีบเอาทิชชู่มาเช็ดปากทันที

“ก็คุณชอบยั่วผมนี่นา  เมื่อวานก็ฟองนม  วันนี้ก็นมสด  อยากให้ผมจูบก็บอกมาดีๆ  สิ  ผมพร้อมเสมอเพื่อคุณคนเดียว”  โรมันหัวเราะชอบใจ  แองเจล่าอยากจะเอาน้ำมาราดศีรษะเขาจริงๆ  ถ้าไม่ติดว่าเธอรีบอยู่  เธอจึงลุกขึ้น  แล้วเดินไปรอเขาที่รถทันที

“ปะ  ไปได้ละ  ผมพร้อมแล้ว”  เขาเดินมาขึ้นรถอย่างอารมณ์ดีสุดๆ  ผิดกับเธอที่ทำหน้าบูดมาตลอดทาง

 

โรงแรมอิมพีเรียล   พาราไดซ์   พาร์ด

ภาพของท่านประธานสาวกับนักธุรกิจรัสเซียเดินทางเข้ามาที่โรงแรมพร้อมกัน  ยิ่งทำให้กระแสข่าวที่ตีพิมพ์มีความน่าเชื่อถือมากขึ้นไปอีก  แองเจล่ารีบพาเขาขึ้นไปที่ห้องทำงานของเธอชั้นบนสุดทันที 

มิเชลเลขาสาว  มองชายหนุ่มรูปงามที่เดินตามเจ้านายของเธอเข้าไป  นี่อย่าบอกนะว่าข่าวทั้งหมดเป็นความจริง  เธอล่ะดีใจกับนายสาวจริงๆ  ที่สามารถลงจากคานมาได้แล้ว

“มิเชล  ขอกาแฟ  2  ที่นะ  แล้วก็เอาหัวข้อการประชุมวันนี้เข้ามาด้วย”  แองเจล่าหันไปสั่งเลขาส่วนตัว  แล้วจึงปิดประตูห้องลง

“ไม่คิดเลยนะครับ  ว่าโรงแรมของแมคคานี่จะใหญ่โตหรูหราขนาดนี้  สงสัยผมต้องซื้อที่เพิ่มอีกเยอะเลยนะเนี่ย”  เขายืนอยู่ริมกระจก  ภายในห้องทำงานของเธอ  มองลงไปด้านล่างที่มีสระว่ายน้ำขนาดใหญ่ยักษ์  พร้อมด้วยสิ่งอำนายความสะดวกครบครัน

“คุณจะสร้างโรงแรมแถวไหนล่ะ”  เธอเริ่มหาข้อมูลจากเขา  โรมันยิ้ม  รู้ว่าเธอต้องการอะไร

“รับรองว่าไม่ใกล้กับที่นี่แน่นอนครับ  สบายใจได้”  เขานั่งลงที่เก้าอี้ตรงข้ามเธอ

“ก็ดี”  เธอแอบยิ้มเล็กน้อย

 

มิเชลเอากาแฟเข้ามาให้พวกเขา  แล้วก็อดมองชายหนุ่มตรงหน้าไม่ได้  เธอยืนตะลึงอยู่ตรงนั้น  โรมันหันไปส่งยิ้มหวานให้เธอ  แองเจล่ามองตาม

“มิเชล  หัวข้อการประชุมล่ะ”  แองเจล่าทำเสียงดุ  มิเชลเลยได้สติขึ้นมา

“เอ่อ  นี่ค่ะคุณแองจี้”  เธอยื่นเอกสารให้นายสาวแล้วจึงเดินออกจากห้องไป

“หึงผมเหรอ”   โรมันยกกาแฟขึ้นมาดื่ม 

“ใครหึงคุณไม่ทราบ  มิเชลเค้าก็เป็นแบบนี้แหละชอบคนหล่อ”  แองเจล่าพูดอย่างหมั่นไส้

“ขอบคุณนะครับ  ที่ชมว่าผมหล่อ” โรมันยิ้มน้อยยิ้มใหญ่

“ใครชมคุณ  หลงตัวเอง”  เธออมยิ้ม  แล้วจึงนั่งทำงานต่อไป 

 

โรมันนั่งมองเอกสารมากมายบนโต๊ะ  นี่ผู้หญิงตัวเล็กแค่นี้ต้องทำงานหนักขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย  มิน่าล่ะ  เธอถึงหลับง่ายนัก

กริ๊ง...กริ๊ง...กริ๊ง...

เสียงโทรศัพท์ภายในดังขึ้น

(“ว่าไงมิเชล”)  แองเจล่ากดรับ

(“อีกครึ่งชั่วโมง  เริ่มประชุมนะคะคุณแองจี้  ทุกคนมาเกือบครบแล้วค่ะ  ขาดแต่...เอ่อ”)  เสียงของมิเชลดังขึ้น  โรมันได้ยินทุกอย่างเพราะเธอเปิดสปีคเกอร์

(“ขาดแต่ลุงอาเธอร์อีกสินะ  งั้นถ้าครบแล้ว  ก็แจ้งมาละกัน”)  เธอกดวางสาย  พร้อมกับทำหน้ามุ่ย

“ใครเหรอครับลุงอาเธอร์ที่ว่าน่ะ”  โรมันถามอย่างสงสัย

“คนเก่าคนแก่ของคุณลุงน่ะค่ะ  พวกหัวโบราณ  มีอะไรก็ค้านหัวชนฝา  เค้าทำที่นี่มาตั้งแต่แองจี้ยังไม่เกิด  ก็เลยชอบทะเลาะกันบ่อยๆ”  เธอทำหน้าเหนื่อยใจ

“แล้วทำไมไม่ให้แกเกษียณตัวออกไปล่ะครับ  ให้ค่าตอบแทนแกเยอะหน่อย  แกน่าจะพอใจ”  โรมันเสนอความคิดเห็น

“แกไม่ยอมไปสิคะ  เคยลองแล้ว  ปรึกษาคุณลุงแล้ว  ขนาดคุณลุงพูดเอง  แกยังไม่ยอมออกเลย  อีกอย่างแกก็ทำงานดีมาตลอด  เลยไม่รู้จะหาเหตุผลอะไรมาไล่แกออก”  แองเจล่ายิ้มเล็กน้อย  แต่เขาก็รู้ว่าเธอค่อนข้างอึดอัดใจมาก

“ทำงานกับคนแบบนี้ก็น่าลำบากใจนะครับ  ที่บริษัทของผมที่รัสเซียก็มีอยู่คนนึง  ทำมาตั้งแต่รุ่นคุณพ่อเหมือนกัน  บอกให้ออกไปพักก็ไม่ยอม  รู้ไหมว่าผมทำยังไง  แกถึงยอมออก” 

“ทำยังไงเหรอคะ”  แองเจล่าถามอย่างสนใจ

“ผมก็หาสาวๆ สวยๆ  หุ่นดินระเบิดไปสังเวยแกพร้อมกันทีเดียว  3  คนรวด แกเลยช็อคเข้าโรงพยาบาลจนป่านนี้ยังไม่ฟื้นเลยสิครับ”  โรมันพูดอย่างอารมณ์ดี

“นี่คุณ  พูดจริงหรือพูดเล่นน่ะ  คนเค้าอุตส่าห์ตั้งใจฟัง”  เธอทำหน้างอนใส่เขา

“ฮ่าๆๆๆ  ผมไม่อยากให้คุณเครียดนี่นา  แต่ผมทำอย่างนั้นจริงๆนะ  ไม่ได้พูดเล่น”  โรมันมองหน้าเธอ   เรื่องที่เขาบอกเป็นเรื่องจริงซะยิ่งกว่าจริงซะอีก  ผิดตรงที่เขาไม่ได้ส่งสาวๆไป  แต่เขาส่งมือปืนไปต่างหากล่ะ  กระสุนสามนัด ป่านนี้ยังนอนอยู่ไอซียูอยู่เลย

กริ๊ง...กริ๊ง...กริ๊ง...

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นอีกครั้ง

(“คุณแองจี้คะ  ทุกคนพร้อมแล้วค่ะ”)  เสียงของมิเชลเช่นเดิม

(“โอเค  เดี๋ยวไปจ้ะ”)  แองเจล่าวางสาย  แล้วหันมามองหน้าเขา

“คุณจะกลับก่อนไหมคะ  วันนี้คงประชุมทั้งวัน  นั่งรอฉันคุณคงจะเบื่อตายแน่”  เธอพูดอย่างจริงจัง

“งั้นผมกลับก่อนก็ได้ครับ  จะนั่งรอคุณในห้องนี้คงไม่เหมาะนัก  เดี๋ยวคุณจะว่าผมมาขโมยข้อมูลของคุณซะเปล่าๆ  เอาเป็นว่า  เลิกงานแล้วผมจะมารับนะ  จะได้ไปทานอาหารค่ำด้วยกัน”  โรมันลุกขึ้นยืน

“แล้วคุณจะรู้ได้ไงว่าฉันเลิกกี่โมง”  เธอทำหน้าสงสัย  เพราะเธอคงไม่เป็นฝ่ายโทรบอกเขาแน่

“ผมมีวิธีของผมก็แล้วกันครับ  โชคดีนะ  จัดการตาลุงคนนั้นให้อยู่หมัดล่ะ  แล้วพบกันครับ”  เขายื่นมือออกไปจับกับเธอ  เธอยื่นมือออกมา  แต่แทนที่เขาจะจับเฉยๆ  เขากลับก้มลงจูบที่มือเธอด้วย

“คนบ้า  ไปได้แล้ว”  เธอดึงมือกลับ  รู้สึกเขินอย่างบอกไม่ถูก  ทั้งๆที่บางประเทศก็ชอบทำแบบนี้

“ไปแล้วครับ  ที่รัก”  โรมันตั้งใจเน้นคำว่า  ที่รัก  เป็นพิเศษ  เธอทำตาโตใส่เขา  เขาจึงรีบเดินออกมา

“คนบ้า  ที่รักอะไรกันล่ะ”  เธอนั่งลงอีกสักพักเพื่อทำให้จิตใจสงบ  แล้วจึงค่อยเดินออกไป

โรมันเดินออกมาอย่างอารมณ์ดี  เขาแวะที่โต๊ะของมิเชลก่อนจะกลับ

“กลับแล้วเหรอคะคุณโรมัน”  มิเชลส่งยิ้มหวานให้เขา

“ครับ  แต่ว่า  ผมมีเรื่องจะรบกวนคุณมิเชลหน่อย  ช่วยรายงานผมทุกวันนะครับ  เวลาที่คุณแองจี้ใกล้เลิกงานแล้ว  ผมจะได้มารับเธอ  โทรมาเบอร์เลขาของผมนะครับ  ส่วนนี้ก็ค่าตอบแทนเล็กๆ น้อยๆ”  เขาจดเบอร์เลขาของเขาให้เธอไป  แล้วหยิบธนบัตรออกมาปึกหนึ่ง  น่าจะไม่ต่ำกว่าหนึ่งหมื่นเหรียญยื่นให้กับเธอ

“ได้เลยค่ะ  มิเชลจะคอยรายงานทุกวันเลยนะคะ  รับรองว่าคุณโรมันต้องได้มารับเจ้านายของมิเชลทุกวันแน่นอนค่ะ”  เธอยิ้มออกมาด้วยความพอใจ  ขอโทษนะคะคุณแองจี้  ช่วงนี้มิเชลช็อตพอดี

“ขอบคุณมากครับ  ผมไปก่อนล่ะ”  เขาเดินออกมาด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส  จากนั้นก็แวะเข้าไปดูความคืบหน้าที่บริษัท  ก่อนจะกลับบ้านไปพักผ่อน  รอเวลาเธอเลิกงาน


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"เรื่องนี้เป็นภาคต่อรุ่นลูกของมาเฟียร้ายพ่ายรักนะคะ อยู่ในซีรี่ส์ หวานใจนายมาเฟีย สำหรับผู้ที่ให้เหรียญจะมีตอนพิเศษเรื่องราวของพระเอกและนางเอกในรุ่นหลาน ซึ่งจะเป็นซีรี่ส์ชุดต่อไปด้วยค่ะ"

ภรปภัช


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha