เทพธิดามาเฟียร้าย [จบบริบูรณ์]

โดย: ภรปภัช



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 25 : นางฟ้าขี้อ้อน


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

“วันนี้คุณไม่มีธุระที่ไหนใช่ไหมคะ”  เธอถามเขา

“ไม่มีครับ  ทำไมเหรอ”  เขาทำหน้าสงสัย

“งั้นคุณอยู่กับแองจี้ทั้งวันได้ใช่ไหมคะ  แองจี้ไม่อยากอยู่คนเดียว”  เธอยิ้มเขิน

“ได้สิครับที่รัก  ต่อให้แองจี้ไม่บอก  ผมก็จะอยู่กับแองจี้ทั้งวันอยู่แล้ว  พรุ่งนี้ด้วยนะ”  เขาชอบที่เธออ้อนเขาแบบนี้  นางฟ้าของเขาน่ารักที่สุด

“ขอบคุณนะคะ  รักคุณจัง”  เธอจับมือเขามาแนบแก้มของเธอ

“รู้ไหมถ้าแองจี้ไม่ป่วยอยู่  ตอนนี้ผมคงปล้ำแองจี้ไปละ  ถ้ารู้ว่าป่วยแล้วจะขี้อ้อนขนาดนี้นะ  จะทำให้ป่วยทุกวันเลย”  เขายิ้มเจ้าเล่ห์

“ก็แองจี้ป่วยเพราะใครล่ะคะ  ยังจะมาพูดดีอีก  รังแกกันอยู่ได้”  เธออายเมื่อนึกถึงบทรักเมื่อวานซืน

“อย่ามาใส่ร้ายผมนะ  แองจี้ต่างหากที่รังแกผมก่อน รู้ไหมเมื่อวานผมแทบไม่มีแรงไปทำงานเลย  ก็แองจี้เล่นรีดพิษผมออกจนหมดตัวขนาดนั้นนี่นา”  เขาอดแซวเธอไม่ได้

“พอแล้วค่ะ  แองจี้อายจะตายอยู่แล้วนะ  ไปหาอะไรให้แองจี้ทานเลย  แองจี้หิวแล้ว”  เธอทำหน้างอน  แม้จะยังไม่มีแรงลุกก็ตาม

“ได้ครับ  เดี๋ยวผมไปสั่งซุปร้อนๆให้นะ”  เขายิ้ม  แล้วจึงเดินไปกดโทรศัพท์สั่งอาหาร

“เช็ดตัวอีกรอบไหม  แองจี้จะได้สบายตัวขึ้น”  เขาถามเมื่อสั่งอาหารเสร็จแล้ว

“ก็ดีค่ะ  เหงื่อออกเต็มไปหมดแล้ว”  เธอรู้สึกเหนียวตัวมากจริงๆ

โรมันเดินไปหยิบผ้าชุบน้ำมาเช็ดตัวให้เธออีกครั้ง เขาเช็ดตัวให้เธอเหมือนเมื่อคืน  ต่างกันตรงที่  เธอนอนมองเขาอยู่  เลยทำให้เขารู้สึกแปลกๆ

“มือคุณสั่นนะคะ เมื่อคืนคุณก็เช็ดตัวให้แองจี้ไม่ใช่เหรอคะ”  เธออมยิ้ม

“ก็... เมื่อคืนแองจี้ไม่ได้มองผมอยู่แบบนี้นี่นา”  เขาแอบเขิน

“งั้นแองจี้หลับตาก็ได้ค่ะ”  เธอยิ้มแล้วหลับตาลง  ปล่อยให้เขาได้ทำทุกอย่างตามสะดวก

โรมันเช็ดตัวให้เธอไปสักพักก็เสร็จเรียบร้อย

“เสร็จแล้วจ้ะ  เดี๋ยวผมลงไปรออาหารด้านล่างนะ  น่าจะใกล้มาแล้ว”  เขาบอกเธอแล้วลุกขึ้นเดินลงไปด้านล่าง

ไม่กี่นาทีต่อมา  เขาก็เดินกลับขึ้นมาพร้อมกับซุปของเธอ

“เดี๋ยวผมช่วยประคองแองจี้ขึ้นมานะ”

“แองจี้ทานเองไม่ไหว  ป้อนหน่อยได้ไหมคะ”  เธอทำหน้าน่าสงสาร

“ได้สิครับ” นี่เธอจะอ้อนเขาไปถึงไหนกันนะ

“อร่อยจังเลยค่ะ”  เธอยิ้มให้เขา  ทั้งที่เธอแทบไม่รู้รสชาติของมันด้วยซ้ำ  เพราะฤทธิ์ยา  ทำให้ลิ้นของเธอไม่รับรู้รสอะไรเลย แต่เธอแค่อยากเอาใจเขาเท่านั้นเอง

“อร่อยก็ทานเยอะๆ นะครับ  เสร็จแล้วจะได้ทานยา  ยาของแองจี้มีตั้งหลายอย่างแน่ะ”  เขาหันไปมองถุงยาที่วางบนโต๊ะ

“แองจี้ไม่อยากทานยาเลยค่ะ”   เธอหันไปมองถุงยาแล้วก็ทำหน้ามุ่ย

“ทำไมล่ะ  แองจี้จะได้หายไวๆ ไงครับ  ไม่ดีเหรอหรือว่ากลัวขม”  เขาถามอย่างสงสัย

“เปล่าค่ะ  แองจี้ไม่อยากหายไข้  คุณจะได้ดูแลแองจี้แบบนี้ทุกวัน”  เธอยิ้มเขิน  ไม่คิดว่าตัวเองจะทำอะไรแบบนี้ได้

“โธ่  ที่รัก  ทำไมช่างอ้อนขนาดนี้นะ  ผมจะทนไม่ไหวอยู่แล้วรู้ไหม”  เขายิ้มแก้มแทบแตก  เธอป่วยอยู่  ใจเย็นไว้นะโรมัน

“ก็แองจี้อยากให้คุณรักแองจี้มากๆ  นี่คะ  ก็เลยอยากลองอ้อนคุณดูบ้าง  แต่ถ้าคุณไม่ชอบ  แองจี้ก็จะไม่อ้อนแล้วค่ะ”  เธอแกล้งทำหน้าเศร้า

“ไม่ใช่อย่างนั้นนะที่รัก  ผมชอบมากเลย  อยากให้แองจี้อ้อนผมแบบนี้ทุกวันด้วยซ้ำ”  เขาตักซุปป้อนเธอไปเรื่อยๆ  ไม่สามารถหุบยิ้มได้แล้วตอนนี้

“งั้นแองจี้จะอ้อนคุณทุกวันเลยนะคะ  ที่รักของแองจี้”  เธอเรียกเขาว่าที่รักให้เขาชื่นใจ

“วันนี้ผมมีความสุขจัง  ชักจะอยากให้แองจี้ป่วยบ่อยๆ แล้วสิ”  เขาวางถ้วยซุปลง  เมื่อเธอทานหมดแล้ว

“แล้วคุณไม่ทานอะไรเหรอคะ ไม่เห็นมีอาหารของคุณเลย”

“ไม่ละครับ  แค่นี้ผมก็อิ่มจนไม่อยากทานอะไรแล้ว  แองจี้ทานยาก่อนนะ  จะได้นอนพัก”  เขาหันไปหยิบยาออกมาจากถุงให้เธอ

“คุณจะนอนข้างๆแองจี้ใช่ไหมคะ  แองจี้รู้สึกหนาวจัง  ถ้าได้นอนกอดคุณคงจะอุ่นขึ้นมากเลย”  เธอพูดขณะที่ยื่นมือไปรับยาจากเขา

“ได้สิครับ  ผมจะนอนกอดแองจี้ทั้งวันเลยดีไหม  ว่าแต่  เราต้องถอดเสื้อผ้านอนกอดกันรึเปล่า  เค้าบอกว่าหนาวเนื้อห่มเนื้อถึงจะหายหนาวนะ”  เขามองเธอด้วยแววตาเจ้าเล่ห์

“แล้วคุณอยากให้แองจี้ถอดไหมล่ะคะ”

“ถ้าบอกว่าอยาก  แองจี้จะถอดไหมล่ะ”

“แองจี้ไม่ถอดค่ะ  ถอดไม่ไหว  ไม่มีแรงเลย”   เธอมองเขาแววตาสื่อถึงอะไรบางอย่าง

“งั้นผมถอดให้นะ  แองจี้จะได้นอนสบาย”  เขายื่นมือออกไปถอดชุดนอนออกให้เธอ  จากนั้นเขาก็ถอดเสื้อผ้าของตัวเอง  แล้วตามลงไปนอนกอดเธอเอาไว้แองเจล่าหันมานอนซบอกเขาอย่างเอาใจ

“อุ่นจริงๆด้วยค่ะ  งั้นแองจี้หลับแล้วนะคะ  ง่วงจัง”  เธอหลับตาลงอย่างช้าๆ

“ครับ  หลับเถอะนะ  หลับนานๆ ก็ได้  ผมชอบ”  เขาจูบที่หน้าผากของเธอ  มือหนาลูบไล้แผ่นหลังนวลนั้นราวกับจะกล่อมให้เธอหลับฝันดี

เขามองใบหน้างามที่หลับตาพริ้ม  ร่างกายของเธออุ่นมากจนเกือบร้อน  เขารับรู้ทุกอย่าง  เพราะร่างกายของเขาและเธอ  แทบจะไม่มีส่วนไหนที่ไม่สัมผัสกันอยู่ในตอนนี้


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"เรื่องนี้เป็นภาคต่อรุ่นลูกของมาเฟียร้ายพ่ายรักนะคะ อยู่ในซีรี่ส์ หวานใจนายมาเฟีย สำหรับผู้ที่ให้เหรียญจะมีตอนพิเศษเรื่องราวของพระเอกและนางเอกในรุ่นหลาน ซึ่งจะเป็นซีรี่ส์ชุดต่อไปด้วยค่ะ"

ภรปภัช


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha