เทพธิดามาเฟียร้าย [จบบริบูรณ์]

โดย: ภรปภัช



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 39 : ยินดีที่รู้จัก


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

เวลาห้าทุ่ม

โมเน่ได้สติ  เธอลืมตาตื่นขึ้นมา  ร่างกายของเธอบอบช้ำมาก  น้ำตาที่เคยหลั่งรินมันแห้งเหือดไปแล้ว  ไม่รู้ว่าเธอเจ็บจนร้องไม่ออก  หรือไม่อยากร้องกันแน่

เธอหันไปมองชายแปลกหน้าที่กระทำย่ำยีเธอตลอดทั้งวัน  เธอเกลียดเขาที่ทำราวกับเธอเป็นนางบำเรอของเขา  เธออยากจะฆ่าเขาเหลือเกิน  ที่พรากสิ่งที่สำคัญที่สุดของเธอไป  ทั้งที่เธออยากจะมอบมันให้กับโรมันมาตลอดชีวิตของเธอ

เธอค่อยๆ ขยับตัวลุกขึ้น  แม้จะปวดร้าวจนแทบขาดใจ  แต่เธอต้องหนีไปจากที่นี่ให้ได้

“จะไปไหน”  เสียงที่เธอไม่ต้องการได้ยินดังขึ้นมา  เธอสะดุ้งเฮือกรีบลุกจากเตียง  จนเซล้มลงไปกองกับพื้น

“โมเน่  เป็นอะไรรึเปล่า”   ปีเตอร์รีบลงจากเตียงมาประคองเธอเอาไว้

“ไม่ต้องมายุ่งกับฉันอีก  ฉันจะกลับบ้าน”  เธอพูดน้ำเสียงเย็นชา  พยายามสลัดมือเขาออกไป

“ไม่ได้  คุณต้องอยู่ที่นี่  คุณเป็นของผม  ถ้าผมไม่อนุญาต  คุณไม่มีสิทธิ์ไปไหนทั้งนั้น”   เขาอุ้มร่างของเธอกลับมานอนบนเตียงอย่างเดิม  เธอไม่มีแรงขัดขืนเขาเลยสักนิด  เพราะปวดร้าวไปทั้งตัวแล้ว

เขาวางเธอลงบนเตียง  แล้วนอนกอดเธอเอาไว้อย่างเดิม  ใบหน้าคมจ้องมองใบหน้างามที่ดูอ่อนล้าเต็มที

“ถือว่าสงสารฉันเถอะนะ  ได้โปรด  ปล่อยฉันไปซักที  ฉันไม่เหลืออะไรให้นายย่ำยีอีกแล้ว”  น้ำตาที่คิดว่าคงเหือดแห้งไปหมดแล้ว  กลับไหลรินมาอีกครั้ง

“เลิกร้องไห้ซักที  อยู่กับผัวแค่นี้มันไม่ตายหรอกนะ  น่ารำคาญซะจริง”  เขาทำเป็นพูดจาโหดร้ายกับเธอ  เพราะเธอดื้อมาก  พูดดีๆ คงไม่ฟัง

“นายไม่ใช่ผัวฉัน!!!”  เธอยังยืนยันคำเดิม

“หึ  อยากให้ผมตอกย้ำให้คุณอีกรอบใช่ไหม  ถึงจะยอมรับว่าผมเป็นผัวคุณ”  เขาไม่พูดเปล่า  พลิกกายมานอนคร่อมร่างเธอไว้

“อย่านะ  อย่าทำอีกเลย  ฉันขอร้อง”   เธอกลัวจนตัวสั่นไปหมดแล้ว

“งั้นจะยอมรับได้รึยัง  ว่าผมเป็นผัวคุณ”  เขาตะคอกใส่เธอดังๆ

“ไม่  คุณไม่ใช่!!!”  เธอตะโกนใส่หน้าเขา

“ไหนพูดอีกทีซิ  ว่าผมใช่ผัวคุณรึเปล่า”   เขาก้มลงจูบซุกไซ้ซอกคอเธอ  มือหนากอบกุมอกอวบอิ่มเอาไว้  เป็นการขู่เธอ

“ผัว....คุณเป็น...ผัวฉัน”  เธอยอมรับอย่างไม่เต็มใจ  ด้วยเกรงว่าเขาจะรังแกเธออีก

“ก็เท่านี้แหละ  จำเอาไว้  คุณเป็นเมียผม  และผมก็เป็นผัวของคุณ  แล้วก็ถ้าคิดจะหนีล่ะก็  คุณโดนหนักกว่าเมื่อเช้าแน่”  เขาคาดโทษเธอเอาไว้  ตั้งแต่เกิดมา  เขาไม่เคยทำรุนแรงกับผู้หญิงคนไหนมาก่อน  แต่กับเธอผู้หญิงดื้อด้านคนนี้  เขาจำต้องเล่นบทโหด 

โมเน่ได้แต่นอนนิ่งๆ  ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรงด้วยซ้ำ  เธอปล่อยให้เขาโอบกอดเธออยู่อย่างนั้น  เขาพอใจที่เธอเลิกโวยวาย  เขาจึงดึงเธอให้นอนซบอกกว้างของเขา  ราวกับอยากจะขอโทษที่เขาทำรุนแรงกับเธอ  แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา

 

เช้าวันต่อมา

ปีเตอร์ตื่นแล้ว  แต่โมเน่ยังไม่ยอมตื่น  เขาลุกไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า  แล้วจึงออกมาดูเธออีกครั้ง

“ขี้เซาจังนะ”  เขายิ้ม  แล้วก้มลงหอมแก้มเธอ  แต่แล้วเขาก็ต้องตกใจมาก  เพราะตัวของเธอร้อนราวกับมีไฟสุม  เขาใช้หลังมือแตะหน้าผากของเธอ  นี่เธอเป็นไข้นี่นา  ไข้สูงมากด้วย

เขารีบสวมใส่เสื้อผ้าให้กับเธอ  แล้วโทรเรียกหมอให้มาที่คอนโดของเขา  เพราะเขาไม่อยากให้เธอออกไปไหน

“ร่างกายของเธออ่อนเพลียมากนะครับ  เดี๋ยวหมอจะฉีดยาลดไข้ให้ก่อน  พยายามเช็ดตัวให้เธอบ่อยๆ นะครับ  แล้วก็ทานยาตามที่หมอสั่งด้วย”  คุณหมอหันไปบอกปีเตอร์หลังจากตรวจอาการของเธอเรียบร้อยแล้ว

“ขอบคุณครับหมอ”  เขาเดินไปส่งคุณหมอ แล้วจึงกลับมาหาเธอ

เขาไปหาผ้าชุบน้ำมาเช็ดตัวให้เธออย่างอ่อนโยน  ร่างบางหนาวสั่นเพราะพิษไข้  เขาห่มผ้าให้เธอแน่นขึ้น  แต่ดูท่าทางเธอจะหนาวมาก  เขาจึงแทรกตัวเข้าไปในผ้าห่มแล้วนอนกอดเธอเอาไว้อย่างนั้น

“ผมขอโทษนะ  ที่ทำให้คุณต้องเป็นแบบนี้”  เขารู้สึกผิดมากมายเหลือเกิน  ที่กระทำกับเธออย่างป่าเถื่อนขนาดนั้น

ปีเตอร์นอนกอดเธอไปตลอดทั้งวัน  กว่าโมเน่จะได้สติอีกครั้งก็ช่วงบ่าย  เธอลืมตาขึ้นมา  รู้สึกเวียนศีรษะไปหมด

เธอมองหน้าเขา  เขากอดเธอแน่นเหมือนคืนที่ผ่านมา  เวลาเขาหลับแบบนี้  ดูน่ารักเสียจริง  ไม่เหมือนตอนที่เขาตื่น  ราวกับเขาเป็นซาตานอย่างนั้นแหละ  เธอขยับตัว  อยากจะนอนหันหลังให้เขา  แต่เขากลับตื่นขึ้นมา

“โมเน่  ฟื้นแล้วเหรอ  เป็นยังไงบ้างครับ”  เขาพูดกับเธออย่างสุภาพจนเธอแปลกใจ

“เอ่อ  โมเน่ คอแห้งค่ะ  ขอน้ำสักแก้วได้ไหมคะ”  เธอเลยต้องพลอยพูดดีกับเขาไปด้วย  และมันก็ทำให้เขาพอใจมาก

“ได้ครับ  รอแปปนึงนะ”  เขาลุกออกจากเตียงไปหาน้ำอุ่นมาให้เธอดื่ม

เธอรับแก้วน้ำมาดื่มอย่างกระหายเต็มที  เมื่อวาน  เธอยังไม่ได้ทานอะไรเลย  เพราะโดนเขารังแกอยู่ตลอดเวลา

เขามองเธอดื่มน้ำแล้วจึงคิดได้  ว่าเธอกับเขายังไม่ได้ทานอะไรกันเลย  เขาจึงเดินไปสั่งอาหาร  แล้วกลับมานั่งข้างเธอ

“โมเน่หิวใช่ไหม  ขอโทษนะครับ  ที่ผม  เอ่อ  รังแกโมเน่จนทำให้โมเน่ป่วย”  เขาพูดกับเธอด้วยแววตาสำนึกผิด  จนเธอไม่รู้ว่าเขาต้องการอะไรจากเธอกันแน่

“รู้ตัวก็ดีค่ะ”   เธอพูดด้วยแววตาเจ็บปวด

“โมเน่ครับ  อย่าเสียใจไปเลยนะ  ผมบอกแล้วว่าผมจะรับผิดชอบโมเน่ทุกอย่าง  เราจะแต่งงานกันนะ”  เขาพูดพร้อมกับจูบที่หน้าผากของเธออย่างแผ่วเบา

“ไม่จำเป็นหรอกค่ะ  โมเน่ไม่ได้ต้องการความสงสารจากใคร  โมเน่จะอยู่กับคนที่รักโมเน่  แล้วโมเน่ก็รักเขาเท่านั้น”   เธอพาลคิดไปถึงโรมัน  ตอนนี้เขาคงเกลียดเธอไปแล้ว  เพราะสิ่งที่เธอทำ  เธอไม่กล้าสู้หน้าเขาอีกต่อไป

“ผมไม่ได้สงสารคุณนะ  ผมรักคุณ  รักทั้งๆ ที่แทบจะไม่รู้จักคุณเลย  รักที่คุณเป็นคนดื้อแบบนี้  แล้วก็ยิ่งรัก  เมื่อคุณเป็นของผมแล้ว”  เขาสารภาพรักออกมา  เธอแทบไม่อยากเชื่อสิ่งที่ได้ยิน 

“คุณ  พูดอะไรน่ะ  คุณจะรักโมเน่ได้ยังไง”  เธออายจนหน้าแดง  ตั้งแต่เกิดมา  ไม่เคยมีใครสารภาพรักกับเธอเลย

“ผมเองก็ไม่รู้  แต่ผมเชื่อมั่น  ว่าความรู้สึกของผมตอนนี้มันคือความรัก  ผมไม่อยากให้คุณจากผมไป  ไม่อยากให้คุณรักใครนอกจากผม  ขอให้ผมได้มีโอกาสดูแลหัวใจของคุณได้ไหมครับ”  เขาดึงมือเธอมาจูบเอาไว้ 

“เอ่อ  โมเน่  ไม่รู้สิคะ  โมเน่ยังไม่รู้ด้วยซ้ำ  ว่าคุณเป็นใคร”  เธอยิ้มเขิน  รู้สึกอบอุ่นในหัวใจอย่างประหลาด

“ถ้าอย่างนั้น  ผมจะบอกโมเน่เกี่ยวกับตัวผมนะครับ  เราจะได้รู้จักกัน  สวัสดีครับ คุณโมเน่  ผมชื่อนายปีเตอร์  อามาโน่  ผมเป็นคนนิวยอร์ก  ผมเป็นนักธุรกิจ  ทำกิจการเครื่องหนังทุกชนิดส่งออกทั่วโลกซึ่งตอนนี้ผมมาติดต่อธุรกิจที่นี่  เลยมีโอกาสได้พบกับคุณ ผมเคยเห็นคุณตามหน้าหนังสือพิมพ์  และผมก็เคยแอบคิดว่าถ้าได้เป็นแฟนกับคุณก็คงจะดีไม่น้อย”  เขายิ้มให้เธอหลังจากแนะนำตัวเสร็จ

“เอ่อ  ค่ะ”  เธอไม่รู้จะพูดอะไรดี

“ถ้าอย่างนั้น  ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ  คุณโมเน่”   เขายื่นมือออกไป  เพื่อแสดงการทักทายในแบบสากล

“ค่ะ  ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ  คุณปีเตอร์”  เธอยื่นมือมาจับกับเขา  ทั้งสองคนสบตากันเนิ่นนาน  ราวกับต้องการจะสื่ออะไรบางอย่าง


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"เรื่องนี้เป็นภาคต่อรุ่นลูกของมาเฟียร้ายพ่ายรักนะคะ อยู่ในซีรี่ส์ หวานใจนายมาเฟีย สำหรับผู้ที่ให้เหรียญจะมีตอนพิเศษเรื่องราวของพระเอกและนางเอกในรุ่นหลาน ซึ่งจะเป็นซีรี่ส์ชุดต่อไปด้วยค่ะ"

ภรปภัช


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha