เทพธิดามาเฟียร้าย [จบบริบูรณ์]

โดย: ภรปภัช



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 42 : ไม่ได้ป่วย


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

หนึ่งเดือนผ่านไป

หลังจากผ่านพ้นงานแต่งงานของรัสเซลกับดานิกาไปแล้ว  โรมันเองก็คิดว่าถึงเวลาซักทีที่เขาควรจะขอแองเจล่าแต่งงานบ้าง  ตอนนี้เขาจึงวางแผนขอเธอแต่งงานอยู่

“แองจี้ครับ  ผมจะไปดูไบสองอาทิตย์นะ  แองจี้อยู่ทางนี้ก็ดูแลตัวเองด้วยรู้ไหม”  เขาพูดกับเธอในช่วงเย็นที่กำลังทานอาหารค่ำกันอยู่

“ค่ะ  คุณไม่ต้องห่วงแองจี้นะคะ  แองจี้ไม่แอบนอกใจคุณหรอก”  เธอยิ้มให้เขา

“เรื่องนั้นน่ะผมไม่ห่วงหรอกครับ  ผมห่วงแองจี้จะไม่สบายมากกว่า”  เขาอมยิ้ม

“แองจี้แข็งแรงดีนี่คะ  คุณนั่นแหละ  ไปที่นู่นก็ต้องรักษาสุขภาพนะคะ”  เธอเองก็เป็นห่วงเขาเช่นกัน

“ครับแองจี้ไม่ต้องห่วงผมนะ  ผมแข็งแรงมาก  ไม่เป็นอะไรง่ายๆหรอก”  เขามองหน้าของเธอ  รอผมก่อนนะ  กลับมาผมจะมอบของขวัญสุดพิเศษให้กับคุณ

“จริงสิคะ  คุณได้ข่าวของโมเน่กับปีเตอร์ไหมคะ  สองคนนั้นน่ะ  จะแต่งงานกันแล้วนะคะ  ปีเตอร์ส่งการ์ดมาให้”  เธอเดินไปหยิบการ์ดแต่งงานมาให้เขาดู

“อะไรนะ  ทำไมมันถึงได้เร็วแบบนี้ล่ะ”  เขาตกใจมาก  เพราะมันทำให้เขาไม่สบายใจ  สองคนนั้นเจอกันเดือนเดียวก็แต่งงานกันแล้ว  แต่เขาคบกับเธอมาตั้งหลายเดือน  เธอจะน้อยใจเขารึเปล่านะ 

“แองจี้ก็ตกใจเหมือนกันค่ะ  แต่ก็ดีแล้วนะคะ  ที่สองคนนั้นลงเอยกันได้”  เธอยิ้มแล้วทานอาหารต่อไป

“แล้ว...  แองจี้ไม่น้อยใจใช่ไหม  ที่เรายังไม่ได้แต่งงานกันเลย  ทั้งๆ ที่เราคบกันมานานกว่าพวกเขาซะอีก”  เขาถามเธอตรงๆ

“ไม่นี่คะ  ทำไมแองจี้ต้องน้อยใจด้วยล่ะ  แค่เรารักกันแบบนี้ก็ดีแล้วนี่คะ”  เธอไม่ได้รู้สึกน้อยใจอะไรสักนิด 

“ขอบคุณนะครับ  ที่แองจี้รักผม”  เขาจับมือเธอเอาไว้ 

“ค่ะ  คุณไม่ต้องห่วงเรื่องพวกนั้นหรอกนะคะ  ทานอาหารต่อเถอะค่ะ  พรุ่งนี้แองจี้มีประชุมแต่เช้าด้วย”  พวกเขาจึงนั่งทานอาหารกันต่อไป

 

เช้าวันต่อมา

โรมันเดินทางไปที่ดูไบตั้งแต่เช้า  แองเจล่าเองก็มีงานต้องทำหลายอย่าง  พวกเขาจึงไม่ค่อยได้ติดต่อกันมากนัก

หลังจากประชุมแล้ว  แองเจล่าก็กลับมานั่งเคลียร์งานที่ห้องต่อ  มิเชลเอาเอกสารมาให้เธอเซ็น

“วันนี้เจ้านายดูหน้าซีดๆ นะคะ  ไม่สบายรึเปล่าคะ”  มิเชลถามนายสาวของเธออย่างห่วงใย

“แองจี้รู้สึกเวียนหัวเหมือนกัน  สงสัยจะประชุมเครียดไปหน่อย  เดี๋ยวถ้ามิเชลมีเอกสารอะไรด่วนก็รีบเอาเข้ามานะ  แองจี้ว่าจะกลับไปพักที่ห้องซักหน่อย”  เธอเงยหน้ามาสั่งงานเลขารู้สึกเวียนศีรษะมากขึ้นทุกที

“ได้ค่ะคุณแองจี้”  มิเชลเดินกลับไปที่โต๊ะอีกครั้ง  แล้วจึงขนแฟ้มทั้งหมดเข้ามา

แองเจล่านั่งเซ็นเอกสารทั้งหมด  เธอส่งแฟ้มคืนให้มิเชล  แต่พอจะลุกขึ้น  เธอก็ถึงกับหน้ามืดล้มลงนั่งบนเก้าอี้อีกครั้ง

“ว๊าย!! คุณแองจี้  เป็นอะไรรึเปล่าคะ”  มิเชลรีบเข้าไปดูอาการนายสาวทันที

“แองจี้เวียนหัว  อยากอาเจียน”  เธอวิ่งเข้าไปห้องน้ำด้านหลังทันที  แล้วอาเจียนออกมาไม่หยุด  มิเชลคอยลูบหลังให้อยู่ไม่ห่าง

“มิเชลว่าคุณแองจี้ไปหาหมอก่อนเถอะนะคะ  อาการไม่ค่อยดีเลย”       มิเชลพูดหลังจากประคองแองเจล่ากลับมานั่งที่เก้าอี้แล้ว

“สงสัยจะเป็นโรคกะเพาะ  ไม่เป็นอะไรหรอกนะ  มิเชลไปทำงานเถอะ  เดี๋ยวแองจี้จะกลับคอนโดละ”  เธอนั่งตั้งสติอยู่สักพัก  จึงหิ้วกระเป๋าออกไปจากโรงแรม

หลังจากวันนั้น  เธอก็อาเจียนและเวียนศีรษะทุกวัน  จนไม่สามารถไปทำงานได้เลย  มิเชลจึงต้องเอาเอกสารมาให้เธอเซ็นที่คอนโดแทน

 

สองสัปดาห์ผ่านไป

“มิเชลว่า  คุณแองจี้ไปหาหมอเถอะนะคะ  คุณแองจี้หน้าซีดมากเลย  หรือจะให้มิเชลเรียกหมอมาตรวจที่นี่คะ”  เธอถามนายสาวอย่างเป็นห่วง

“ไม่เป็นไรจ้ะ  วันนี้คุณโรมันจะกลับมาแล้ว  เดี๋ยวแองจี้จะให้เค้าพาไปตรวจนะ”  แองเจล่านอนลงบนเตียง  ด้วยท่าทางอ่อนแรง  มิเชลหอบเอกสารทั้งหมดกลับไป  จึงได้พบกับโรมันที่เดินเข้ามาพอดี

“อ้าว  มิเชล  มาทำอะไรที่นี่ล่ะ”  เขาถามอย่างสงสัย  กว่าสองสัปดาห์  เขาไม่ได้ติดต่อกับแองเจล่าเลย  เพราะเวลาของสองประเทศที่แตกต่างกัน

“คุณแองจี้ไม่สบายค่ะ  เวียนศีรษะ คลื่นไส้อาเจียนมาหลายวันแล้ว  มิเชลเลยต้องเอางานมาให้เซ็นที่นี่  บอกให้ไปหาหมอก็ไม่ไป  บอกว่ารอคุณโรมันพาไปวันนี้ค่ะ”   มิเชลรีบรายงาน

“อะไรนะ  คุณแองจี้ไม่สบาย  งั้นมิเชลกลับไปเถอะ  ผมจะพาเธอไปหาหมอเอง  ขอบใจมากนะ”  เขารีบเดินขึ้นไปหาแองเจล่าบนห้องทันที

“แองจี้  คุณเป็นอะไรครับ  ผมจะพาคุณไปหาหมอนะ”  เขารีบประคองเธอขึ้นมา

“คุณกลับมาแล้วเหรอคะ  ไม่รู้แองจี้เป็นอะไร  อาเจียนตลอดเลยค่ะ  ทานอะไรไม่ได้เลย  เวียนหัวไปหมด”  พูดจบเธอก็ทำท่าจะอาเจียนอีกครั้ง  เขารีบหยิบถังขยะข้างๆ มาให้เธอทันที  แล้วสักพักเธอก็เป็นลมไปเลย 

“แองจี้!!!”  เขาตกใจมาก  รีบพาเธอไปโรงพยาบาลทันที

 

ที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง

โรมันนั่งรอฟังอาการของแองเจล่าอยู่หน้าห้องฉุกเฉิน  เขาเครียดเหลือเกินแล้วตอนนี้

“คุณหมอครับ  แฟนผมเป็นยังไงบ้างครับ”  เขารีบถามคุณหมอทันที

“เธอไม่ได้เป็นอะไรครับ”  คุณหมอยิ้ม  โรมันมองอย่างไม่เข้าใจ

“เธอจะไม่เป็นอะไรได้ยังไงครับ  ก็เธอทั้งอาเจียน  แล้วก็เป็นลมแบบนั้นน่ะ”  เขาถามคุณหมออีกครั้ง

“ครับ  อาการแบบนี้เป็นเรื่องธรรมดาของคุณแม่ตั้งครรภ์ครับ  แฟนของคุณตั้งครรภ์ได้เกือบสองเดือนแล้วครับ”  คุณหมอบอกข่าวดีให้เขาทราบ

“อะ  อะไรนะครับ  เธอ  ท้องเหรอครับ”  เขาดีใจจนพูดไม่ออก

“ใช่ครับ  ยินดีด้วยนะครับ  อีกสักพักเธอคงจะฟื้นขึ้นมา  คุณก็เป็นคนบอกข่าวดีกับเธอเองละกันนะครับ  หมอขอตัวก่อน”   คุณหมอยิ้มให้เขาแล้วจึงเดินจากไป

เขาดีใจจนน้ำตาไหล  นี่เขากำลังจะเป็นพ่อคน  เขากำลังจะมีลูกแล้ว  แต่ว่า  เขายังไม่ได้ขอเธอแต่งงานเลย  เขาควรจะทำยังไงดี  เขาจะต้องรีบจัดงานแต่งงานให้เร็วที่สุด  เธอจะได้ไม่ต้องอายคนอื่นเค้า

 

เขาเดินเข้าไปในห้องฉุกเฉินอย่างช้าๆ  ในหัวเขาคิดเรื่องราวหลายอย่างเต็มไปหมด  ไม่รู้ว่าเขาควรจะทำอะไรก่อนดี

เขานั่งลงข้างเตียงของเธอ  เธอยังหลับตาอยู่  เขาจับมือเธอมาจูบเอาไว้  แล้วนั่งมองเธออยู่อย่างนั้น  สักพักหนึ่ง  เธอก็ลืมตาขึ้นมา

“แองจี้  ฟื้นแล้วเหรอครับ”  เขายิ้มให้กับเธอ 

“ค่ะ  คุณร้องไห้เหรอคะ”  เธอตกใจเมื่อเห็นเขาตาแดงๆ 

“ครับ  ผมร้องไห้”  เขายิ้มให้กับเธอ

“แองจี้ป่วยหนักเหรอคะ”  เธอตกใจมาก  ถ้าเขาร้องไห้แบบนี้มันต้องเป็นเรื่องไม่ดีแน่ๆ


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"เรื่องนี้เป็นภาคต่อรุ่นลูกของมาเฟียร้ายพ่ายรักนะคะ อยู่ในซีรี่ส์ หวานใจนายมาเฟีย สำหรับผู้ที่ให้เหรียญจะมีตอนพิเศษเรื่องราวของพระเอกและนางเอกในรุ่นหลาน ซึ่งจะเป็นซีรี่ส์ชุดต่อไปด้วยค่ะ"

ภรปภัช


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha