เทพธิดามาเฟียร้าย [จบบริบูรณ์]

โดย: ภรปภัช



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 45 : แก้วตาดวงใจ


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

งานแต่งงานที่สุดแสนจะอลังการยังคงดำเนินต่อไป  เวลาผ่านไปใกล้จะเที่ยงคืนเต็มที  โรมันจึงพาเจ้าสาวของเขาไปเข้าห้องหอ

“เมารึเปล่าคะ  ดื่มซะเยอะเชียว”  เธอถามเขาขณะที่เข้ามาในห้องนอนแล้ว

“คนอย่างโรมันไม่เคยเมา  แองจี้ก็รู้นี่ครับ”  เขายิ้มให้เธอแววตาหวานเยิ้ม

“นี่ขนาดไม่เมานะคะ  ตาหวานเชียว  ไปอาบน้ำเถอะนะคะ  จะได้สบายตัว”  เธอช่วยถอดชุดเจ้าบ่าวราคาแพงออกให้กับเขา

“แล้วแองจี้ไม่อาบด้วยกันเหรอครับ”  เขาส่งแววตาเว้าวอน

“ไม่ล่ะค่ะ  กลัวจะไม่ได้อาบ  คุณไปอาบก่อนนะคะ  เดี๋ยวแองจี้จะได้ไปอาบบ้าง”  เธอดันร่างกายเปล่าเปลือยของเขาที่ถูกห่อหุ้มด้วยผ้าขนหนูเข้าไปในห้องน้ำ  เขาจึงต้องยอมไปอาบน้ำแต่โดยดี

หลังจากโรมันอาบน้ำเสร็จแล้ว  แองเจล่าจึงได้เข้าไปอาบน้ำบ้าง  และเมื่อเธอออกมา  ก็พบว่าเขานอนยิ้มรอเธออยู่บนเตียง  อีกทั้งยังไม่ยอมสวมใส่เสื้อผ้าใดๆ  อีกด้วย

“มานอนตรงนี้สิครับ  เจ้าสาวของผม”  เขาดึงผ้าห่มออกเป็นวงกว้าง  เธออดขำเขาไม่ได้  แล้วจึงก้าวลงไปนอนข้างๆ เขาอย่างว่าง่าย

“แองจี้ท้องอยู่นะคะ  จะรังแกกันอีกรึไง”  เธอลูบที่หน้าท้อง  ซึ่งยังมีขนาดไม่ใหญ่มากนักเพราะอายุครรภ์ของเธอเพิ่งจะสามเดือนเท่านั้น

“แองจี้จ๋า  วันนี้วันแต่งงานนะครับ  เจ้าบ่าวก็อยากเข้าหอกับเจ้าสาวบ้างนี่นา”  เขาขยับตัวมานอนคร่อมร่างเล็กที่สวมใส่ชุดนอนตัวบางเอาไว้

“เจ้าบ่าวของแองจี้เนี่ย  เซ็กซี่จังเลยนะคะ  ดูสิ  กล้ามเป็นมัดๆ เลย”   เธอแกล้งไล้มือไปทั่วแผงอกของเขา  ส่งแววตาที่ดูยั่วยวนไปพร้อมกัน  เขาไม่รอช้า  ก้มใบหน้าลงประทับรอยจูบแสนหวานให้เธอทันที  ลิ้นร้อนถูกส่งเข้าไปควานหาความหวานในปากอิ่ม เธอส่งลิ้นอุ่นนุ่มออกมาต้อนรับเขา  สองลิ้นตวัดพันกันอารมณ์สวาทเริ่มพุ่งทะยานมากยิ่งขึ้น

มือหนาเกาะเกี่ยวเอาชุดนอนตัวบางออกไปให้พ้นร่างของเธอ  พร้อมกับไล้นิ้วเรียวไปทั่วเนินอกอวบอิ่มนั้น  ใบหน้าคมเลื่อนลงมาดูดกลืนสองเต้าเต่งตึง  มือข้างหนึ่งลูบไล้ไปทั่วเนินเนื้ออวบอูมด้านล่าง  นิ้วร้ายสอดใส่เข้าไปในร่องของเธอ  พร้อมกับค่อยๆ  บดคลึงเกสรดอกไม้ของเธออยู่อย่างนั้น

“อา...แองจี้จ๋า  ผมรักคุณเหลือเกิน  เทพธิดาของผม”  เขาเฝ้าพร่ำคำรักกับเธออยู่อย่างนั้น  ลิ้นร้อนตวัดกวาดเอายอดถันสีชมพูไว้เต็มปากเต็มคำ  ร่างบางสั่นไหวด้วยรสสัมผัสที่นุ่มนวลนี้

เขาเคลื่อนใบหน้าลงต่ำเรื่อยๆ  ลิ้นหนาสอดเข้าไปในโพรงถ้ำ  ดูดกลืนน้ำหวานที่ถูกเธอขับออกมา  จนเมื่อน้ำหวานของเธอแห้งเหือดไปแล้ว  เขาจึงยันกายขึ้น  แล้วจับมังกรตัวใหญ่ที่พร้อมออกรบสอดเข้าไปในโพรงถ้ำของเธออย่างเชื่องช้าเนิบนาบ 

เขาเริ่มส่งแรงโยกเข้าหาเธออย่างนุ่มนวลและอ่อนโยน  พร้อมกับก้มลงดูดงับสองเต้างามที่เต่งตึงอวบอิ่มนั้น  ร่างบางโอบกอดแผ่นหลังแกร่งเอาไว้  พร้อมกับส่งเสียงร้องครางหวิวออกมาอย่างไม่ขาดสาย

“อื้ม...  แองจี้จ๋า  รอผมก่อนนะที่รัก”  เขาบอกเมื่อเห็นเธอใกล้เสร็จสมเต็มที  เขาจึงเร่งจังหวะให้เร็วขึ้น  และในที่สุด  เขากับเธอก็ได้พากันแตะขอบสวรรค์พร้อมกัน

เขาพาเจ้าสาวคนสวยขึ้นไปเยี่ยมชมแดนสวรรค์ตลอดทั้งคืน  แม้จะเป็นจังหวะที่แสนจะเนิบนาบ  แต่มันก็ทำให้พวกเขาสุขจนล้นใจ

 

หกเดือนต่อมา

ที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง

ภายในห้องคลอด  โรมันถือกล้องถ่ายวิดีโอเอาไว้  แองเจล่ากำลังจะคลอดลูกคนแรกของพวกเขา  ซึ่งเธอเลือกที่จะคลอดธรรมชาติ  และโรมันไม่เคยตรวจเพศของลูก  เพราะเขาอยากรอลุ้นมากกว่า

แองเจล่าเบ่งคลอดอยู่พักใหญ่  ในที่สุด  เธอก็ได้คลอดบุตรชายร่างกายแข็งแรงออกมา

“ลูกพ่อ”  โรมันรับเด็กทารกที่พยาบาลได้ทำการอาบน้ำให้แล้วมาไว้แนบอก  น้ำตาของความปลาบปลื้มไหลออกมา  เขาอุ้มลูกไปให้แองเจล่าดู

“ดวงใจของแม่”   เธอจูบที่หน้าผากของบุตรชาย  น้ำตาไหลออกมาด้วยความดีใจ

“ลูกชายของพ่อ  พ่อจะตั้งชื่อลูกว่าโรนันนะลูก”  เขายิ้มให้กับบุตรชายและภรรยาคนสวย

“หวังลูกโตมาคงไม่เจ้าชู้เหมือนคุณนะคะ  ไม่งั้นแองจี้คงปวดหัวแน่เลย”  แองเจล่ายิ้มให้สามีหนุ่ม

“ผู้ชายไม่เจ้าชู้  เค้าว่าเหมือนงูไม่มีพิษนะจ๊ะ  แต่เอาเถอะขอแค่ให้ลูกหล่อเหมือนผมก็พอละ”  โรมันชมตัวเองเสียอย่างนั้น

“ใครบอกว่าคุณหล่อคะ  ไม่เห็นหล่อซักหน่อย”  เธอแกล้งเย้าเขาเล่น

“นี่ขนาดไม่หล่อ  ยังมีสาวๆ คลั่งไคล้เลยนะ  แล้วถ้าหล่อจะเป็นยังไงกันล่ะ เชอะ  แองจี้ล่ะก็ว่าให้ผมเหรอ  คอยดูเถอะ  ออกโรงพยาบาลได้เมื่อไหร่  ผมจะไม่ให้ลุกออกจากเตียงเลยคอยดู”  เขามองค้อนเธอ

“จะบ้าเหรอคะ  แองจี้ต้องไปให้นมลูกนะ  คิดแต่เรื่องลามกอยู่นั่นแหละ”  เธอถอนหายใจเฮือกใหญ่  นี่เธอเพิ่งจะคลอดลูกได้ไม่กี่ชั่วโมง  เขาก็คิดจะทำลูกเพิ่มอีกแล้วรึไงกัน

“ให้นมลูกแล้วก็มาให้นมผมต่อไงจ๊ะ”  เขาส่งสายตากรุ้มกริ่ม

“คนบ้า  แองจี้ไม่พูดด้วยแล้ว”  เธอส่ายหน้าให้เขาอย่างระอาใจ 


คฤหาสน์ชาโรนอฟ

แองเจล่านอนโรงพยาบาลอยู่หลายวันกว่าจะได้กลับมาพักต่อที่คฤหาสน์  แต่ตอนนี้บรรยากาศของคฤหาสน์ชาโรนอฟที่เคยเงียบเหงากลับเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ  เพราะทุกคนไม่ว่าจะเป็น  ราฟาเอล  สุพรรณิการ์  เอลิเซีย  สเตฟาน  รัสเซล  ดานิกา  ริชาร์ด  พิมพ์มาดา  เรย์โนลด์  มณีเมขลาและเด็กทั้ง  คนในวัยใกล้ขวบอยู่ที่นี่กันพร้อมหน้า  เพราะพวกเขาถือโอกาสมาพักผ่อนด้วยนั่นเอง

“ทุกคนเชิญพักผ่อนได้ตามสบายนะครับ  ไม่ต้องเกรงใจ  พวกเราก็คนกันเองทั้งนั้น  พักห้องเดิมตอนที่มาร่วมงานแต่งก็แล้วกันนะครับ”  โรมันบอกทุกคนด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม  เมื่อทุกคนเพิ่งจะเดินทางมาถึงในตอนเช้าวันนี้

“ไม่ต้องห่วงพวกเรานะครับ  เชิญพี่โรมันไปดูแลพี่แองจี้กับหลานดีกว่า  พวกเราคิดว่าอยู่ที่นี่กันสักสองสัปดาห์แล้วถึงจะกลับ  ถือซะว่ามาฮันนีมูนรอบสองกันหมดนี่เลย”  รัสเซลหันไปยิ้มให้ทุกคน

“ใช่ค่ะ  มาคราวก่อนก็ไม่ได้ไปเที่ยวไหนเลย  ดากะว่าจะชวนสาวๆ ไปท่องราตรีกันสักหน่อย  จริงมั้ยคะ  พี่พิมพ์  พี่เมย์”  ดานิกาส่งยิ้มให้พี่สะใภ้ทั้งสอง

“อะไรกันจะไปเที่ยวกันตามประสาสาวๆ  ไม่ชวนพี่ซักคำเลยนะ  รอพี่ด้วยสิ  พี่ไปด้วย”  แองเจล่ารีบเสนอตัว  บรรดาหนุ่มหันมามองหน้ากันอย่างไม่พอใจนัก

“ใครอนุญาตให้พวกเราไปฮึ?”  รัสเซลทำคิ้วขมวด

“พวกเราโตแล้วนะคะ  ไม่ใช่เด็กๆ  ไม่เห็นต้องขออนุญาตเลย  อ้อ  งานนี้พวกหนุ่มๆ ห้ามไปนะคะ  ขอเป็นโสดหนึ่งวันค่ะ  ว่าแต่...พี่แองจี้ไปไหวแน่นะคะ”  ดานิกายิ้มอย่างอารมณ์ดี  ไม่สนใจสามีหนุ่มที่มองอย่างขัดใจ

“ไหวจ้ะ  ไม่ได้ไปเที่ยวตั้งนานแล้ว  แต่ขอเป็นอาทิตย์หน้าละกันนะจ๊ะ  อาทิตย์นี้ขอพักฟื้นก่อน  เดี๋ยวไม่มีแรงเต้น”  แองเจล่ายิ้มให้บรรดาน้องสะใภ้

“อะไรกัน  แองจี้เพิ่งคลอดลูกไม่กี่วันจะไปเต้นแล้วเหรอ  ผมว่า...เอ่อ...ตามใจจ้ะ  ไปคลายเครียดหน่อยก็คงจะดีนะ”  เขารีบกลับลำ  เมื่อเห็นภรรยาสาวทำตาดุใส่


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"เรื่องนี้เป็นภาคต่อรุ่นลูกของมาเฟียร้ายพ่ายรักนะคะ อยู่ในซีรี่ส์ หวานใจนายมาเฟีย สำหรับผู้ที่ให้เหรียญจะมีตอนพิเศษเรื่องราวของพระเอกและนางเอกในรุ่นหลาน ซึ่งจะเป็นซีรี่ส์ชุดต่อไปด้วยค่ะ"

ภรปภัช


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha