cover

เอื้อมรักพรางใจ


ลิขิตนางฟ้า


เหลือเวลา 5 days, 5 hours

SALE 50%



×

New ! : ตอนนี้นักอ่านสามารถเติมเหรียญสะดวกขึ้น ด้วยบัตรเงินสด Pay with True Money ซึ่งหาซื้อได้ที่ 7 eleven logo ทุกสาขาค่ะ





จากผู้อ่าน 0 คน.

 3234        0       niyayrak_coin 8000

 

 

เอื้อมรักพรางใจ

 

 

 

 

 

##




โดย

ลิขิตนางฟ้า

 


 

 

 

 

...รักนั้นจะไม่ลอยหลุดมือหากได้ไขว่คว้าเอื้อม

ขอเธอนั้นอย่าชิงชังรังเกียจหัวใจดวงนี้เลย

 

...ความรักใช่เกิดขึ้นง่ายดายเขาเชื่อเช่นนั้น

อำพรางใจไว้หากไม่แน่ใจ เขาเคยเจ็บ

 

กฏเกณฑ์ในหัวใจส่วนลึกเลยบังเกิดขึ้น

 

 

#

 

#

 

จอมทัพ ปิติสกุล พิชัยดโช -จอม

หัวใจยังไม่พร้อมเปิดรับใคร 

แต่เธอ สาวน้อยริญา กำลังปั่นป่วนหัวใจเขา

 

 

#

 

#

 

ภูริชญา ภูวเดช- ริญา

 

สาวน้อยผู้ยึดมั่นในความรัก เธอรักเขา

ไม่ใช่ความเพ้อ หรือความหลง...มันคือรักฝังใจ


 

 

 

#

 

 

 

 

 

            “พี่ผิดหวังในตัวเธอมาก ทำแบบนี้ทำไมกัน” ชายหนุ่มพูดเสียงลอดไรฟันข่มอารมณ์ด้านมืดที่วิ่งวุ่นมากขึ้นเรื่อยๆ

          

  “ทำไม? แค่บอกว่ารักทำไมต้องผิดหวัง ทำไมต้องตะคอกด้วย”

           

ภูริชญาน้ำตาร่วงอาบแก้ม อยากวิ่งกลับเข้าห้องนอนปิดประตู ยกเลิกทุกอย่างที่น่าละอาย ยิ่งรับรู้ความเฉยเมย แตกต่างกับผู้ชายคนก่อนที่ทำเธอหลงรัก เธอยิ่งสับสนว่าเธอทำผิดแท้แน่นอนแล้วและจอมทัพคงเกลียดเธอ เขาคงผิดหวังจริงด้วยเธอคงจะบ้าไปแล้ว

        

    “ปล่อย

     

   เสียงขรึมดังอีกครั้ง ภูริชญาได้คิดว่าทำไมเขาถึงร้องให้เธอปล่อย เพราะนอกจากคำว่าไม่ต้องการ ร่างสูงกำลังอึดอัดเพราะเธอกำลังรัดเขาแน่น แต่เธอมีความสุขจังที่ได้กอดแบบนี้คงเพราะเธอรักเขา

        

    จอมทัพอารมณ์ร้อนพล่านเพราะทรวงอกนุ่มหยุ่นด้านหลังปลดมือเย็นชื้นด้วยเหงื่อออกด้วยตนเอง บีบแรงๆ เมื่อหญิงสาวรัดเขาแน่นตอนพยายามดึงมันออกจากช่วงเอว  ภูริชญาน้ำตาคลอเพราะความเจ็บแต่ไม่ยอมปล่อย จอมทัพไม่ออมแรงบีบมือบางกระชากออกจนได้

       

     “โอ้ย!!” คนโดนกระชากมือร้อง

      

      “เจ็บก็ดีเธอจะได้มีสติ พี่ขอสั่งอีกครั้งให้ไปนอนซะ ลืมทุกอย่างคืนนี้ให้หมด ทุกๆ อย่าง ไม่อย่างนั้นจะหาว่าพี่ใจร้ายไม่ได้

         

   “ทำไมคะ ทำไมต้องลืม ทำไมต้องสั่งให้ริญาลืมด้วย” แววตาร้าวรานมองด้านหลังคนใจร้าย

      

      “ต้องให้พี่อธิบายหรือไง

       

     ภูริชญาก้มหน้ามือบางบีบชุดนอนช่วงเอวขย้ำแรงๆ เธอต้องการหาอะไรสักอย่างมาระบายความเครียด ความผิดหวังกับเรื่องโง่เขลาเบาปัญญาที่ทำขึ้น ใช่เธอจะไม่รู้ว่าเธอทำผิดแต่เธอไม่อยากยอมรับออกมาก็เท่านั้น อาจผิดที่ทำเรื่องน่ารังเกียจขึ้นแต่เธอไม่มีวันยอมรับว่าผิดที่เธอรักเขาจนหมดหัวใจ

         

   ร่างสูงก้าวเดินอีกครั้ง

         

 “พี่ใจร้าย ริญารักพี่นะ ริญาอาจจะไม่สวยเหมือนคนอื่นแต่มีรักให้พี่หมดหัวใจทำไม หรือพี่ยังไม่ลืมภรรยาของเพื่อน ยังคงรักของ ของคนอื่น อย่าลืมสิ เธอเป็นของคนอื่นไปแล้วนะ!” ภาวะความเครียดสาวน้อยจึงระบายสิ่งที่คิดมาตลอดเสียงดัง

         

   จอมทัพหมดความอดทน หันกลับมามองใบหน้าเปื้อนน้ำตาซึ่งอยู่ในชุดที่ทำให้ใจหวิวสั่น จอมทัพบังคับน้ำเสียงให้มั่นคงพูดขึ้นว่า เลิกยุ่งกับเรื่องของพี่ซะ ! เธอกำลังดูถูกพี่และที่สำคัญดูถูกตนเอง ทำให้ตนเองด้อยค่า เข้าใจหรือเปล่าและหากยังดื้อดึง จำไว้ ความเป็นพี่ น้อง และเพื่อน พี่จะไม่มีให้เธออีกเลย

         

   ทุกอย่างดังอื้อให้สมองตื้น เรื่องรักๆ เธอเป็นแบบนั้นจริงๆ เธอดูถูกตนเอง เธอมันน่าไม่อาย ภูริชญาตัวสั่น รู้สึกอายเมื่อจอมทัพมองเรือนร่างที่เด่นชัดของเธออย่างรังเกียจไร้แววเสน่หาอย่างที่บอยกี้พร่ำเพ้อให้ฟัง หญิงสาวหันหลังให้เขา ก้าวเดินทั้งที่ร่างของตัวเองกำลังสั่นเทา เธอทนไม่ได้ที่เห็นแววตาแบบนั้น เธอทนไม่ไหวจริงๆ

          

  ก่อนเข้าห้องตรงประตูเธอรวบรวมคำพูดอีกครั้ง มือข้างหนึ่งจับขอบตาที่เริ่มเจ็บ อีกข้างวางใกล้ริมฝีปากที่กำลังสั่นระริก อย่างน้อยเธอควรรักษาความรักของเธอไม่ให้สูญสลาย รักษาความใกล้ชิดให้เป็นเหมือนเก่า เธอไม่ต้องการให้เขาเกลียดเธอ

          

   ริญาขอขอโทษเรื่องที่พูด ฮือ แต่ริญาจะไม่เลิกรักพี่หรอกอย่าห้ามกันเลย ริญาแน่ใจในหัวใจตนเองค่ะ…” หัวใจดวงเล็กบีบคั้นตัวมันเอง น้ำตารินไหลจากอกที่บอบซ้ำ รินไหลอาบสองแก้ม ยิ่งเธอร้องไห้ทำให้การมองเห็นที่แย่อยู่แล้วเริ่มเลือนลางเธอจึงรีบเดินเข้าห้องหาผ้าสักผืนมาซับหน้าตาตนเอง

          

  จอมทัพเบือนสายตาไปให้พ้นจากร่างยั่วใจ ก่อนจะเดินออกจากบ้านใบหน้าแดงก่ำหันมองร่างบางอีกครั้ง

 

           

 ไม่มีคำพูดอื่นใดอีก ชายหนุ่มข่มใจ เดินกลับบ้านพัก ต้องการอากาศที่ช่วยให้ตัวเขานั้นหายใจคล่องขึ้นและเลิกคิดอกุศลกับคนรู้เท่าไม่ถึงการณ์ใจเย็นไว้ เย็นไว้

 

 

 

 

เครดิตภาพ กลูเกิล

ชอบไม่ชอบบอกกันบ้างนะเออ

 

ด้วยรัก 

ลิขิตนางฟ้า

 

 

 

 


ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


# ชื่อตอน
1 เอื้อมรักพรางใจ บทนำ  0
2 เอื้อมรักพรางใจ 1  0
3 เอื้อมรักพรางใจ 2  0
4 เอื้อมรักพรางใจ 3  0
5 เอื้อมรักพรางใจ 4  0
6 เอื้อมรักพรางใจ 5  0
7 เอื้อมรักพรางใจ 6  0
8 เอื้อมรักพรางใจ 7  0
9 เอื้อมรักพรางใจ 8  0
10 เอื้อมรักพรางใจ 9  0
11 เอื้อมรักพรางใจ 10  0
12 เอื้อมรักพรางใจ 11  0
13 เอื้อมรักพรางใจ 12  0
14 เอื้อมรักพรางใจ 13  0
15  เอื้อมรักพรางใจ 14  0
16  เอื้อมรักพรางใจ 14  0
17  เอื้อมรักพรางใจ 16  0
18  เอื้อมรักพรางใจ 17  0
19  เอื้อมรักพรางใจ 18  0
20  เอื้อมรักพรางใจ 19  0
21  เอื้อมรักพรางใจ 20  0
22  เอื้อมรักพรางใจ 21  0
23  เอื้อมรักพรางใจ 22  0
24  เอื้อมรักพรางใจ 23  0
25  เอื้อมรักพรางใจ 24  0
26  เอื้อมรักพรางใจ25  0
27  เอื้อมรักพรางใจ 26  0
28  เอื้อมรักพรางใจ 27  0
29  เอื้อมรักพรางใจ 28  0
30  เอื้อมรักพรางใจ 29  0
31  เอื้อมรักพรางใจ 30  0
32  เอื้อมรักพรางใจ 31  0
33  เอื้อมรักพรางใจ 32  0
34  เอื้อมรักพรางใจ 33  0
35  เอื้อมรักพรางใจ 34  0
36  เอื้อมรักพรางใจ 35  0
37  เอื้อมรักพรางใจ 36  0
38  เอื้อมรักพรางใจ อวสาน  0

เล่มที่คนอื่นอ่าน


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

×

ด่วน! รับฟรี 200 เหรียญ

เมื่อเติมเหรียญกำลังใจครั้งแรก


captcha