หนี้หัวใจซาตาน

โดย: อักษรามณี



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 4 : ติดตามความรัก (4)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เข้าร่วมกลุ่ม อักษรามณี นิยาย ได้ที่นี่ค่ะ

https://www.facebook.com/groups/731945123609177/ 

 พบกับ เรื่องราวน่าอ่านได้ที่นี่นะคะ

https://www.pageqq.com/…/co…/view/page/cntth1/0-2588146.html

อัพเดทเรื่องน่าสนใจ ฝากรีดเดอร์ที่น่ารักเข้าไปโวตและแชร์ได้เลยค่ะ   -

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

จำหน่ายในรูปแบบ อีบุ๊ค นะคะ

ดาวโหลดอีบุ๊คได้แล้วที่นี่ค่ะ



หนี้หัวใจซาตาน

 1 
eReader (Thailand)
 


หรือหากต้องการสั่งหนังสือติดต่อได้ที่แฟนเพจ 

อักษรามณี E-Book  หรือเฟส อักษรามณี กรัชเพชร ค่ะ



“ทำไมล่ะนิตา...ทำไมคุณคิดอย่างนั้น”

“ก็...” หญิงสาวกวาดสายตาไปรอบ ๆ ห้อง “ห้องนี้มันใหญ่มาก เหมือนโรงแรมเลยล่ะคะ แล้วเพื่อนของคุณเขาจะว่ายังไงบ้างถ้ารู้ว่าคุณพาคนแปลกหน้าเข้ามาพัก”

“เพื่อนของผมไม่ใช่คนใจแคบหรอกนะครับ...เราสนิทกัน แต่อย่าเข้าใจว่าเรามีความสัมพันธ์มากเกินกว่าเพื่อนชาย อันนี้คงต้องบอกกันไว้ก่อน กลัวคุณจะเข้าใจผิดที่ผมกับเพื่อนใช้ห้องร่วมกันได้ ผมแค่มีกุญแจของเขา เราจะมาแฮงค์เอาท์กันนาน ๆ ครั้งน่ะครับ”

นิตาปรายยิ้มน้อย ๆ เธอไม่รู้ว่าเพื่อนของลอว์สันเป็นใคร แต่ก็อาจถือได้ว่าเขาก็มีส่วนมีบุญคุณกับเธอเช่นกัน

“คุณคิดหรือยังครับว่าหลังจากนี้จะทำยังไงต่อไป?”

ลอว์สันตั้งคำถาม นิตาถอนใจเบา ๆ ก่อนทรุดตัวลงนั่งบนโซฟาและยิ้มขื่น ๆ

“ฉันไม่รู้ค่ะ...รู้แต่ว่าตอนนี้ฉันแทบไม่เหลืออะไรเลย ฉันไม่มีเงินติดตัวแม้สักเหรียญเดียว”

“และมันก็ทำให้คุณตามหาคนที่คุณต้องการพบได้ลำบากด้วย”

เขาเสริมและหญิงสาวก็จำนนด้วยการก้มหน้าราวกับคิดไม่ตก

“คุณมีแพลนอะไรบ้างหรือเปล่าตอนมาถึงอเมริกา นอกจากตามหาคนที่คุณอยากพบ...บอกผมได้มั้ย นิตา”

“แทบไม่มีค่ะ” นิตาเงยหน้าขึ้นมาแต่ดวงตาคู่งามก็ยังหรุบต่ำมองที่เท้าของตัวเอง มือทั้งสองประสานกันบนตักดูราวกับว่าเธอเป็นเด็กที่กำลังอยู่ต่อหน้าผู้ใหญ่กระนั้น ความคิดของเธอกำลังโลดแล่นออกไปอีกครั้ง ล่องลอยไปหาใครคนหนึ่งที่มักทำให้เธอเสียน้ำตายามคิดถึงเขา

“อืม...คุณอยากให้ผมช่วยเหลืออะไรนอกเหนือนจากนี้บ้างไหม...อย่างเช่น...แจ้งความเพื่อให้ตำรวจช่วยหาคนที่คุณต้องการพบ”

“ไม่ดีกว่าค่ะ” นิตาเลื่อนสายตาขึ้นมองหน้าลอว์สันตรง ๆ “แต่ถ้าคุณจะกรุณาและไม่เป็นการรบกวนมากจนเกินไป...ฉันว่าฉันอยากหางานทำที่นี่สักพักเพื่อเก็บเงินค่ะ”

ลอว์สันเลิกคิ้วสูง คำพูดของหญิงสาวไม่ได้เป็นการรบกวนเขาแต่อย่างใด หากแต่เป็นการจุดประกายความคิดบางอย่างของชายหนุ่ม

“เรื่องนี้ผมอาจช่วยคุณได้...เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน คืนนี้คุณพักผ่อนก่อน พรุ่งนี้เช้าผมจะแวะมาหาคุณที่นี่อีกครั้ง ถ้าคุณอยากได้งานทำในนิวยอร์คก็จำเป็นที่ผมจะต้องช่วยให้คุณมีเอกสารการเดินทางที่ถูกต้อง มันจำเป็นมากถ้าหากว่าคุณอยากอยู่ที่นี่อย่างถูกกฎหมาย”

นิตาถึงกับน้ำตาคลอเบ้า “ขอบคุณมากค่ะลอว์...ฉันรบกวนคุณมากเหลือเกิน”

“ไม่เป็นไรครับ...มันไม่ได้เป็นเรื่องหนักหนาอะไรเลย นอนหลับให้สบาย แล้วพรุ่งนี้ค่อยเจอกัน”

ลอว์สันกล่าวด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มก่อนที่เขาจะวางกุญแจห้องลงบนโต๊ะรับแขกและลุกขึ้นจากเก้าอี้ และเมื่อชายหนุ่มก้าวพ้นออกจากห้องนั้นเขาจึงหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมาและกดโทรออกไปยังหมายเลขหนึ่ง

“เฮ้...คลีฟ...ฉันมีเรื่องอยากจะรบกวนนายน่ะ”

 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"เพราะบาดแผลฉกรรจ์จากสงครามทิ้งรอยบาดลึกไว้ในใจ เขา...จึงเลือกปกป้องความรักของตัวเอง ด้วยการดำดิ่งลงไปในหุบเหวแห่งความเจ็บปวด "

อักษรามณี


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha