หนี้หัวใจซาตาน

โดย: อักษรามณี



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 15 : ตัวตนในเงามืด (3)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เข้าร่วมกลุ่ม อักษรามณี นิยาย ได้ที่นี่ค่ะ

https://www.facebook.com/groups/731945123609177/ 

 พบกับ เรื่องราวน่าอ่านได้ที่นี่นะคะ

https://www.pageqq.com/…/co…/view/page/cntth1/0-2588146.html

อัพเดทเรื่องน่าสนใจ ฝากรีดเดอร์ที่น่ารักเข้าไปโวตและแชร์ได้เลยค่ะ   -

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

จำหน่ายในรูปแบบ อีบุ๊ค นะคะ

ดาวโหลดอีบุ๊คได้แล้วที่นี่ค่ะ



หนี้หัวใจซาตาน

 1 
eReader (Thailand)
 


หรือหากต้องการสั่งหนังสือติดต่อได้ที่แฟนเพจ 

อักษรามณี E-Book  หรือเฟส อักษรามณี กรัชเพชร ค่ะ


**********************************************************************


“ฉันแค่มาขออาศัยนอนสักระยะเท่านั้นล่ะค่ะ จริง ๆ แล้วฉันไม่ได้อยากรบกวนคุณด้วยซ้ำเพราะห้องนี้มันหรูหรามากเกินกว่าที่ฉันจะอยู่ได้ ฉันไม่เคยนอนห้องกว้างขวางขนาดนี้ ตอนอยู่เมืองไทยห้องของฉันก็เล็กกว่านี้มาก”

นิตาไม่ได้ตั้งใจที่จะจี้จุดหรือเตือนสติชายหนุ่มด้วยการขุดคุ้ยเรื่องเก่า ๆ ขึ้นมาเพราะหญิงสาวไม่ได้คาดหวังว่าเขาจะหลงเหลือความทรงจำเกี่ยวกับสิ่งเหล่านั้นอีกต่อไปแล้ว ทว่าเมื่อเธอพูดจบสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไป เธอเห็นร่องรอยขุ่นข้นในดวงตาคู่นั้น

“ถ้าอย่างนั้นคุณก็ต้องทำตัวเสียใหม่...ให้คุ้นเคยกับชีวิตแบบนี้ ชีวิตที่คุณไม่เคยพบกับมันมาก่อน”

สันกรามบนใบหน้าคร้ามเข้มนูนขึ้น ในน้ำเสียงนั้นราวกับอยากประชดประชันก่อนที่จะสอดกุญแจห้องกลับเข้าไปในกระเป๋ากางเกง

“คลีฟ...”

“เราทุกคนต้องพบกับความเปลี่ยนแปลงอยู่แล้วไม่ใช่หรือ แต่อยู่ที่ว่ามันจะช้าหรือเร็วก็เท่านั้น”

“ค่ะ” นิตารับด้วยเสียงคล้ายประชดเขากลับไปเช่นกัน “และฉันก็ได้พบกับมันด้วยตัวเองแล้ว ความเปลี่ยนแปลง...เพียงแต่มันเกิดขึ้นช้ามากเกินไป ถ้าฉันรู้ตั้งแต่แรกฉันจะไม่...”

“พรุ่งนี้คุณต้องทำงานที่เวสเนอร์ คุณควรคิดเรื่องงานมากกว่าจะคิดเรื่องไร้สาระอย่างอื่น!

 ชายหนุ่มกระแทกเสียงในตอนท้ายก่อนจะเดินกลับออกไปจากห้องนั้น นิตาถึงกับหมดแรงจนต้องทรุดลงนั่งเอามือกอดเข่าแล้วร้องไห้ออกมา นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับเธอ...เธอพบผู้ชายที่เธอเคยรักเขาสุดหัวใจ ที่สำคัญเขาเคยเป็นสามีของเธอถูกต้องทั้งโดยพฤตินัยและนิตินัย  ทั้งร่างกายของเธอที่เคยมอบให้เขาและทะเบียนสมรส ทุกอย่างไม่มีค่าพอที่จะทำให้คลีฟรำลึกถึงหรือจดจำครอบครัวของตัวเองได้บ้างเลยหรือ

เสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นของนิตาไม่ได้ดังอยู่ภายในห้อง แต่มันยังลอดออกไปข้างนอก ที่หน้าประตูนั่น...ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทยืนพิงอยู่ที่บานประตูและกำมือทั้งสองเข้าหากันแน่น คลีฟแทบจะหลั่งน้ำตาเมื่อได้ยินเสียงโหยไห้ที่ดังออกมาจากข้างใน

เขาไม่เคยเกลียดเธอ...เขารักเธอสุดหัวใจ นิตาคือรักแรกและรักเดียวที่ฝังลงในวิญญาณของเขา เธอเคยเป็นเมียของเขาถูกต้องตามกฎหมาย หากทว่าตอนนี้เขาไม่อาจกอดหญิงสาวไว้ในอ้อมแขนได้ ชายหนุ่มแบมือทั้งสองและมองมันราวกับมันเป็นสิ่งที่น่าชิงชัง

เป็นครั้งแรกที่เขาเกือบจะทำร้ายนิตา ทำร้ายเธอด้วยความรุ่มร้อนที่เขาควบคุมมันได้ยากเย็นขึ้นทุกที ซึ่งก่อนหน้านี้เขาต้องใช้เวลาเป็นปีที่จะจัดการกับอารมณ์และความฉุนเฉียวซึ่งมันมักมีอิทธิพลอยู่เหนือความรู้สึกของเขา

ชายหนุ่มยังคิดถึงร่างนุ่มที่สัมผัสของหญิงสาวยังตราตรึงอยู่ในตัวเขา รสชาติหอมหวานในริมฝีปากเล็กนั่นยังติตรึงอยู่ที่ปลายลิ้น ผิวละมุนที่เขาเคยสัมผัสลูบไล้ในทุกคืนค่ำ ทุกสิ่งที่เขาพยายามกดมันให้ต่ำลงไปใต้จิตสำนึก     แต่...เขาจะหยุดยั้งตัวเองได้อีกนานแค่ไหนกันไม่ให้แตะต้องนิตาในวันหนึ่งซึ่งเป็นสิ่งที่เขาหวั่นกลัวมากที่สุด

 

“นิต้า...ช่วยเอากล่องรองเท้าไปเก็บให้ฉันหน่อยซีจ๊ะ”

เสียงห้าวแต่หวานหูดังอยู่เบื้องหลังร่างบอบบางในชุดพนักงานร้านขายรองเท้าบุรุษซึ่งเป็นเสื้อเชิ้ตขาวสวมทับด้วยสูทสีดำและกระโปรงสั้นสีเดียวกันกับสูท นิตาหันกลับไปและยิ้มรับคำสั่งของ คริสตัล ผู้จัดการร้านซึ่งเป็นหนุ่มใหญ่ผิวขาวเจ้าของใบหน้าหมดจดใต้กรอบเรือนผมสีน้ำตาลทองและนัยน์ตาสีอำพันเป็นประกายวัยสี่สิบกว่า เขากำลังกรีดปลายนิ้วลงบนหน้าจอมอนิเตอร์ของสมาร์ทโฟนเพื่อตรวจสอบรายการสินค้าที่พึ่งมาถึง

“เอากองนี้ไปเก็บในห้องข้างหลังนะจ๊ะ ส่วนกองนี้ฉันต้องตรวจสอบความเรียบร้อยอีกนิดหนึ่งก่อนจะเก็บสินค้าเข้าสต๊อค”

“ค่ะ...คริสตัล”

“นิต้า”

คริสตัลเรียกหญิงสาวอีกครั้ง นิตาซึ่งทำท่าจะก้มลงเก็บกล่องรองเท้าขึ้นมาหยุดชะงัก เธอยืดตัวขึ้นยืนหลังตรงและมองหน้าผู้จัดการร้านที่มองมายังเธออย่างพินิจพิเคราะห์

“นิต้า...ฉันสังเกตเห็นว่า...ตาสวย ๆ ของเธอดูบวม ๆ นะจ๊ะ”

“คะ?”

นิตาทำสีหน้าเหมือนตกใจต่อสิ่งที่เขาบอก เธอไม่ได้สังเกตตัวเองก่อนออกจากห้องชุดมาเมื่อเช้านี้ รู้แต่เพียงเมื่อคืนเธอนอนร้องไห้นานนับชั่วโมงจนหลับไป หญิงสาวยกมือขึ้นลูบแก้มเบา ๆ

“มันดูน่าเกลียดมากหรือคะคริสตัล”

“โอ...ไม่ๆๆๆ” คริสตัลรีบบอกปัด “เพียงแต่มันจะทำให้ผู้หญิงหน้าสวย ๆ อย่างเธอดูไม่สดใสเท่านั้นเอง เอากล่องรองเท้าไปเก็บนะจ๊ะ แล้วเดี๋ยวฉันจะสอนให้เธอแต่งหน้าสวยอย่างนางงาม โอเคมั้ย”

คริสตัลส่งสายตาเป็นประกายระยิบระยับให้นิตา หญิงสาวคลี่ยิ้มรู้สึกสดชื่นขึ้นมาเล็กน้อย แม้คริสตัลจะเป็นหนุ่มใหญ่ที่มีรูปร่างสมชายชาตรีอยู่ภายใต้ชุดสูทแต่เขากลับเป็นคนที่มีอารมณ์ขัน เรียบร้อยประณีตและกรีดกรายอย่างกุลสตรี ที่สำคัญเขาเป็นคนที่ดูมีเมตตาสำหรับสาวไทยที่จับพลัดจับผลูเข้ามาเป็นพนักงานในร้านรองเท้าบุรุษของห้าง   เวสเนอร์

หญิงสาวเรียนรู้ที่จะปฏิบัติตัวเป็นพนักงานห้างทั้งที่ไม่เคยมีประสบการณ์มาก่อน เรียนรู้ที่จะเป็นลูกน้องของเจ้านายอย่างคริสตัล เจ้าของหัวใจสาวในร่างหนุ่มใหญ่ที่มีจิตใจเอื้อเฟื้อเธอตั้งแต่แรกพบ หากคนที่ดีกับเธอเช่นนี้คือคลีฟล่ะ แม้เพียงเศษเสี้ยวมันก็คงทำให้เธอรู้สึกว่าโลกนี้ยังมีความสุขหลงเหลืออยู่บ้าง


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"เพราะบาดแผลฉกรรจ์จากสงครามทิ้งรอยบาดลึกไว้ในใจ เขา...จึงเลือกปกป้องความรักของตัวเอง ด้วยการดำดิ่งลงไปในหุบเหวแห่งความเจ็บปวด "

อักษรามณี


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha