หนี้หัวใจซาตาน

โดย: อักษรามณี



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 23 : หน้ากากอารมณ์ (3)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

หญิงสาวชะงักงัน ใบหน้าของคลีฟตอนนี้เหมือนหน้ากากที่เขาลงสีเมื่อครู่ไม่มีผิด มันน่าหวาดหวั่นและเต็มไปด้วยความรุ่มร้อนที่เธอสัมผัสได้และรู้สึกว่ามันกำลังรุนแรงขึ้นทุกขณะ ร่างกายของเธอที่เบียดชิดกับตัวเขาไม่ได้รับรู้ถึงความอบอุ่นเลยแม้แต่น้อย คลีฟเหมือนเพลิงร้อนที่กำลังจะผลาญเผาตัวเธอ คลีฟจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของหญิงสาวที่ตอนนี้ดวงหน้างามอยู่เกือบชิดติดกับใบหน้าของเขา แต่แล้วเพียงครู่ริมฝีปากอิ่มสวยกลับยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเหยียด

“ถ้ามันเป็นความประสงค์ของท่านประธาน...ลูกจ้างตัวเล็ก ๆ อย่างฉันจะขัดท่านได้ยังไงคะ”

“นีน่า...นี่คุณท้าทายผมอย่างนั้นหรือ?”

“ฉันกำลังร้องขอต่างหากล่ะคะ...ท่านประธาน...ถ้าหากท่านจะปล่อยฉัน...ให้เป็นอิสระ”

คำพูดอันเยือกเย็นและเสียดแทงนั้นทำให้คลีฟคลายวงแขนที่กอดรัดหญิงสาวไว้แน่น นิตาผละห่างจากเขา ออกห่างจากไออุ่นที่เธอปรารถนาจะได้สัมผัสมันมาตลอดระยะเวลาสองปี ผละห่างจากลมหายใจของผู้ชายที่เธอรักอย่างที่สุด ทั้งที่ในส่วนลึกเธออยากอยู่ในอ้อมแขนนั้นโดยไม่ปรารถนาจะให้เขาปล่อยเธอเป็นอิสระแม้แต่น้อย ชายหนุ่มขบกรามเข้าหากันแน่น นัยน์ตาของเขาเต็มไปด้วยความขุ่นข้นราวกับฝุ่นทรายในแอ่งน้ำ ทว่าเพียงครู่ริมฝีปากหยักหนาก็เหยียดออกบ้าง

“คุณคิดว่าถ้าคุณไม่ได้อยู่ที่นี่แล้วคุณจะไปอยู่ที่ไหน ตอนนี้สิ่งที่คุณต้องการคือเงินค่าตั๋วเครื่องบินกลับเมืองไทย และผมก็แน่ใจว่าจะไม่มีที่ไหนรับคุณเข้าทำงานถ้าไม่ใช่ที่ห้างเวสเนอร์”

“มีงานเยอะแยะที่ฉันจะทำ” นิตาเชิดคางขึ้น ใบหน้าหวานแสดงออกซึ่งความอวดดีอย่างที่คลีฟไม่เคยเห็นหญิงสาวในลักษณะนี้มาก่อน “ฉันอาจจะไปของานในร้านอาหารเล็ก ๆ ที่ไหนสักแห่งแลกกับค่าจ้างไม่กี่เหรียญก็ได้”

“แต่ถ้าคุณก้าวออกไปจากห้องนี้เมื่อไหร่คุณต้องเดือดร้อนแน่ นีน่า!

เสียงดุดันของชายหนุ่มทำให้ร่างแน่งน้อยที่หันหลังให้กับเขาชะงักกึก นิตาหันขวับกลับมาอีกครั้ง มือของหญิงสาวเย็นเฉียบราวกับน้ำแข็ง

“คุณหมายความว่ายังไง?”

“ก็หมายความอย่างที่พูด...ถ้าคุณกล้าที่จะออกไปจากห้องของผมเมื่อไหร่คุณจะกลายเป็นคนเร่ร่อนผิดกฎหมายในนิวยอร์คทันที”

“แต่ตอนนี้ฉันมีเอกสารถูกต้องตามกฎหมายทุกอย่าง...ฉันจะไปที่ไหนก็ได้ที่ฉันอยากไป อยู่ที่ไหนก็ได้ที่ฉันอยากอยู่”

คลีฟเลิกคิ้วและเหยียดยิ้มเหี้ยมเกรียม “ถึงตอนนั้นคุณจะกลายเป็นคนที่ไม่มีอะไรสักอย่าง ไม่มีเอกสารยืนยันตัวตน กลายเป็นบุคคลที่เดินทางข้ามประเทศแบบผิดกฎหมาย”

“นี่คุณขู่ฉันหรือคะ คลีฟ”

“ผมไม่ได้ขู่...แต่ผมเอาจริง”

“คุณทำแบบนั้นไม่ได้หรอกค่ะ เพราะลอว์สันเป็นคนจัดการทุกอย่างให้ฉันไม่ใช่คุณ”

“ผมทำได้ทุกอย่างที่อยากทำ ถึงเวลานั้นเพื่อนของผมก็ช่วยอะไรคุณไม่ได้  อยากรู้เหมือนกันว่าถ้าคุณไม่มีอะไรติดตัวสักอย่างจะมีที่ไหนรับคนผิดกฎหมายเข้าทำงานให้ตัวเองต้องเดือดร้อน”

นิตากำหมัดทั้งสองข้างไว้ข้างลำตัวแน่น ช่องท้องของเธอขมวดเกร็งด้วยความเจ็บปวด ริมฝีปากอิ่มเม้มเข้าหากันจนเป็นสีชมพูเข้ม คลีฟกำลังคุกคามอิสรภาพของเธอแต่นิตาจะไม่ยอมให้เขากีดกั้นชีวิตของเธออีกต่อไป

“มีสิคะ...มีงานที่ฉันไม่จำเป็นต้องพึ่งพาใคร ไม่ต้องพึ่งพาเอกสารอะไรสักอย่างถ้าฉันจะต้องกลายเป็นคนเร่ร่อนในเมืองนี้จริง ๆ”

ชายหนุ่มหรี่นัยน์ตามองหญิงสาว “งานอะไร?”

“ก็เป็นโสเภณียังไงล่ะคะ!...ขายตัวแลกเงิน บางทีครั้งเดียวฉันอาจมีเงินพอที่จะใช้เดินทางกลับบ้านเลยก็ได้ ถึงแม้ฉันจะต้องกลายเป็นคนเร่ร่อนอย่างที่คุณว่า”

“นีน่า!

คลีฟลั่นเสียงออกมาด้วยความเดือดดาล สันกรามบนใบหน้าคร้ามเข้มถูกขบเข้าหากันแน่นในขณะที่นิตาเหยียดยิ้มและเชิดหน้าขึ้น หญิงสาวตั้งหน้าท้าทายเขาต่อไปออย่างไม่กลัวเกรง

“ทำไมล่ะคะ คลีฟ...กะอีแค่การขายตัวมันไม่เห็นจะยาก...ที่นี่ไม่มีใครรู้จักฉันและก็ไม่ต้องเสียเวลาทำงานเก็บเงินนาน ๆ ด้วย ฉันอาจจะได้กลับบ้านเร็วขึ้นแค่ฉันมีเงิน”

“อยากเป็นโสเภณีมากนักหรือนีน่า”

คลีฟพูดเสียงลอดไรฟันและย่างเท้าเข้าไปหาหญิงสาวที่ก้าวถอยหลังด้วยความหวาดหวั่นเมื่อเห็นว่าเขากำลังจะเอาจริง

“คลีฟ...คุณจะทำอะไร?” น้ำเสียงของนิตาเริ่มสั่น มือของเธอเย็นเยียบและยิ่งรู้สึกหนาวเยือกเมื่อเห็นแววตาข้นคลั่กของเขา

“คลีฟ...อ๊ะ!

ไม่ทันที่ร่างบางจะได้อ้าปากถามก็ถูกกระชากกลับเข้าไปปะทะอกกว้าง แต่คราวนี้เขารัดตัวเธอไว้แน่นยิ่งกว่าถูกบีบรัดด้วยคีมเหล็ก คลีฟโน้มใบหน้าลงมาหาและกระซิบบนใบหน้าตื่นตระหนกด้วยน้ำเสียงเคียดเข้ม

“ถ้าอยากเป็นโสเภณีไม่จำเป็นต้องออกไปจากห้องนี้หรอกนีน่า”

“คลีฟ...คุณ...หมายความว่ายังไง”

“ก็หมายความว่าคุณไม่ต้องไปเป็นโสเภณีของใคร เพราะผมนี่แหละที่จะเป็นคนใช้บริการคุณเอง!


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"เพราะบาดแผลฉกรรจ์จากสงครามทิ้งรอยบาดลึกไว้ในใจ เขา...จึงเลือกปกป้องความรักของตัวเอง ด้วยการดำดิ่งลงไปในหุบเหวแห่งความเจ็บปวด "

อักษรามณี


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha