หนี้หัวใจซาตาน

โดย: อักษรามณี



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 24 : หน้ากากอารมณ์ (4)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

นัยน์ตาของหญิงสาวเบิกกว้าง ร่างเล็กบอบบางถูกคนตัวโตลากเข้าไปในห้องนอน แขนเรียวที่ถูกฉุดกระชากถูกบีบจนเจ็บ นิตาร้องลั่นแต่ดูเหมือนเขาจะไม่ใส่ใจ คนเลือดร้อนตั้งหน้าทำให้เธอเจ็บปวดด้วยการเหวี่ยงร่างนั้นลงบนเตียงก่อนจะนั่งคร่อมบนร่างอรชรจนแทบไม่มีทางดิ้นหนี

“คลีฟ!...ไม่!...อย่า!

“จะร้องทำไมนีน่า...คุณบอกเองไม่ใช่หรือว่าคุณอยากเป็นโสเภณี ถ้าอยากเป็นพวกอีตัวไม่ต้องวิ่งแร่ออกไปหาผู้ชายข้างนอกก็ได้ ผมนี่แหละจะช่วยสนองความอยากให้คุณเอง!

“คลีฟ คุณหยาบคายกับฉันเหลือเกิน...ทำไมคุณต้องทำแบบนี้...ทำไม!

“คุณท้าทายผมก่อน นีน่า!...เมื่อกี๊คุณยังอวดดีกับผมอยู่เลย หรือตอนนี้เกิดจะกลัวขึ้นมา ถ้าคิดว่าจะไปทำอาชีพอย่างว่าคุณรู้แล้วหรือว่าเขาทำยังไงกันบ้าง”

ฉาด!

นิตาตวัดฝ่ามือลงบนใบหน้าคร้ามเข้มที่โน้มต่ำลงมาหา วินาทีนั้นเองที่เธอรู้สึกเหมือนโลกทั้งโลกกำลังจะแตกสลายด้วยดวงไฟที่ปะทุอยู่ในดวงตาของเขา คลีฟขบกรามเสียงดังและจับข้อมือทั้งสองของเธอกดไว้บนที่นอน หญิงสาวได้ยินเสียงเขาหายใจแรงจนมันทำให้เธอแทบลืมเสียงลมหายใจของตัวเอง

เขาไม่ต่างจากเทพบุตรที่กำลังจะกลายร่างเป็นซาตานร้ายนั่นเลยทีเดียว นัยน์ตาสีน้ำเงินแซฟไฟร์เหมือนมีไฟผลาญอยู่ข้างในนั้น เขาทำเหมือนไม่เคยกอดเธอหรือรักเธอด้วยความทะนุถนอม เขาลืมไปหมดสิ้นแล้วว่าเคยเป็นสามีของเธอ ทุกการกระทำของเขาบั่นทอนกำลังใจของหญิงสาวด้วยความดิบเถื่อนและหยาบร้ายอย่างที่สุด

“คลีฟ...ถ้าคุณเกลียดฉันก็อย่าทำกับฉันอย่างนี้!

นิตาตะเบ็งเสียงพร้อมกับน้ำตาที่ไหลพรากออกมา หัวใจของหญิงสาวเต้นแรงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เธอไม่ได้ตั้งใจยั่วยุให้เขาโกรธ แต่หญิงสาวลืมไปว่าการท้าทายนั้นเหมือนยิ่งสุมเชื้อไฟให้มันลุกโชนในหัวใจของเขา เสียงสันกรามที่ขบเข้าหากันแน่นของชายหนุ่มเสียดทะลุเข้าไปในโสตประสาทของนิตา ความเดือดดาลของเขาเหมือนกระสุนเจาะทะลุเข้าไปถึงก้นบึ้งของหญิงสาว

“คลีฟ!

นิตาเบี่ยงหน้าหลบเมื่อเขาฝังจมูกลงบนขมับบาง ข้อมือของเธอถูกกดไว้จนแน่นและดูเหมือนมือหนายิ่งเพิ่มแรงบีบมากขึ้นหลายเท่าเมื่อหญิงสาวแสดงออกซึ่งการต่อต้านด้วยการพยายามหลีกหลบริมฝีปากของเขา คลีฟเหมือนคนบ้าคลั่ง เขาทำเหมือนโกรธแค้นเธอมาแต่ปางไหน

“คลีฟ!...ไม่!...ไม่!

หญิงสาวเบี่ยงหน้าหลบให้พ้นจากริมฝีปากหยักหนาที่กำลังจาบจ้วงลงมาบนใบหน้าหวานอย่างหยาบร้าย เธอกลัวว่าจูบของเขาจะทำให้เธอเจ็บปวด แต่แล้วเรียวปากอิ่มก็หลบไม่พ้นรอยปากหยักที่กดลงมาและฝังลงบนกลีบปากแนบแน่น นิตาเม้มปากของเธอไว้ไม่ยอมให้ลิ้นของเขาแทรกผ่านเข้าไปได้ ในขณะที่คลีฟก็ไม่ยอมแพ้ เขากดปากกับปากของเธอแน่น ร่างสูงใหญ่ทาบทับลงบนร่างของเธอเต็มตัว มันทำให้ร่างน้อยที่อยู่ข้างล่างเริ่มอึดอัด เธอกำลังหายใจลำบากจนในที่สุดปากของเธอก็เผยอออกเพราะไม่อาจต้านความบีบคั้นอย่างรุนแรงนั่นได้

“อือ...อือ”

นิตาส่งเสียงอยู่ในลำคอ น้ำตาของเธอยังคงไหลลงมาทางหางตาเมื่อคลีฟบีบบังคับให้ปากของเธออ้าออกเพื่อรับปลายลิ้นของเขาได้สำเร็จ ความปวดร้าวแผ่ซ่านไปทั่วร่าง หากทว่ากลับมีความรู้สึกบางอย่างแทรกขึ้นมาพร้อมกันด้วย เขาทำเหมือนเธอเป็นโสเภณีจริง ๆ ริมฝีปากที่บดขยี้และเรียวลิ้นที่โจนจ้วงเข้าไปในอุ้งปากเล็กนั้นรุ่มร้อนไม่ต่างจากอารมณ์ของเขาที่กำลังถูกเผาไหม้

ร่างอรชรช่วยเหลือตัวเองไม่ได้เพราะตอนนี้ทุกส่วนของร่างกายถูกเขากดทับไว้เกือบทั้งหมด ทั้งหน้าอกของเธอที่เสียดสีกับอกกว้าง สะโพกผายถูกสะโพกหนาตรึงไว้และเรียวขาทั้งสองถูกท่อนขาแกร่งทาบทับ แต่แล้วหัวใจที่กำลังเย็นเยือกกลับอบอุ่นขึ้นอย่างน่าประหลาด ในกายของหญิงสาวเหมือนกลีบดอกไม้เหี่ยวเฉาในฤดูหนาวที่เริ่มเบ่งบานอีกครั้งในฤดูใบไม้ผลิ

“คลีฟ...”

“นีน่า...คุณจะเป็นของใครไม่ได้...พระเจ้า...”

ริมฝีปากหนากดคลึงไปรอบ ๆ กลีบปากอ่อนนุ่มที่เผยอออกน้อย ๆ พร้อมทั้งลมหายใจของหญิงสาวที่ถูกระบายออกมาอย่างอ่อนเบา นิตารับรู้ถึงอาการกดเกร็งของกล้ามเนื้อแกร่งบนร่างสูงใหญ่ที่ทาบทับอยู่เหนือตัวเธอ หญิงสาวเริ่มเกลียดตัวเองที่กำลังจะโอนอ่อนผ่อนตามอารมณ์ผันแปรของคลีฟอีกครั้ง

“นีน่า...คุณอาจจะเป็นโสเภณีก็ได้ แต่ต้องเป็นโสเภณีให้ผมคนเดียวเท่านั้น”

“คลีฟ...ฉันเกลียดคุณ...ได้ยินมั้ยคะ...ว่าฉันเกลียดคุณ”

เสียงแหบแห้งลอดออกมาจากเรียวปากซีด นิตายังคงหลั่งน้ำตาให้กับความเจ็บปวดของตัวเอง ทั้ง ๆ ที่ร่างกายของเธอเบียดชิดเขาขนาดนี้ ทั้ง ๆ ที่เธอรับรู้ถึงลมหายใจร้อนผ่าวของเขาที่แทบจะหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับลมหายใจของเธอหากทว่ามันเหมือนลมหนาวที่กำลังจะทำให้ร่างเล็กเยือกแข็งอีกครั้ง

“นีน่า...หยุดท้าทายผมเสียที...อย่าทำให้ผมโกรธ”

“คุณไม่ได้รักฉันแล้วคลีฟ...ถ้าคุณไม่ได้รักฉันแล้วฉันจะเป็นโสเภณีของใครก็ได้”

“ไม่!...ผมบอกให้คุณหยุดพูดยังไงล่ะ...หยุดพูด!

“ทุกอย่างจบแล้วค่ะ คลีฟ...ในเมื่อคุณเกลียดฉัน...ในเมื่อคุณไม่ต้องการฉัน”

“ผมบอกให้คุณหยุดพูด...นีน่า!


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"เพราะบาดแผลฉกรรจ์จากสงครามทิ้งรอยบาดลึกไว้ในใจ เขา...จึงเลือกปกป้องความรักของตัวเอง ด้วยการดำดิ่งลงไปในหุบเหวแห่งความเจ็บปวด "

อักษรามณี


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha