หนี้หัวใจซาตาน

โดย: อักษรามณี



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 25 : หน้ากากอารมณ์ (5)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

เสียงดุดันถูกเค้นออกมาจากลำคอของชายหนุ่ม มือแกร่งข้างหนึ่งที่กดข้อมือของหญิงสาวเลื่อนมาหยุดที่ลำคอระหง นิตารับรู้ถึงแรงกดจากปลายนิ้วของเขาที่ลำคอของเธอ มันหนักอึ้งและความเจ็บเริ่มแผ่ซ่านออกมาจากกรามเล็ก

“คลีฟ...อือ...คลีฟ”

คลีฟเหมือนเทพบุตรฉุดเธอให้ลอยขึ้นสู่ที่สูงก่อนกระชากหญิงสาวลงสู่หุบลึกด้วยความผันแปรทางอารมณ์ที่นิตาไม่อาจหยั่งเห็น เธอเริ่มอึดอัด มือที่ถูกปล่อยให้เป็นอิสระเลื่อนมาจับที่มือของเขาซึ่งมันกำลังรัดแน่นอยู่ที่ลำคอของเธอ นิตาจ้องเขาเขม็งและกัดฟันพูด

“คลีฟ...คุณคงอยากจะฆ่าฉัน...เอาสิคะ...บีบคอฉันให้ตายไปเลย ฉันก็ไม่รู้ว่าจะอยู่ต่อไปอีกทำไมในเมื่อต้องทรมานแบบนี้”

นิตาไม่ได้คิดท้าทายเขาด้วยคำพูดงี่เง่าที่อาจหยุดลมหายใจของตัวเองได้เพียงแค่ปลายนิ้วของเขา หากทว่ามันกลับทำให้ชายหนุ่มหยุดชะงักและน้ำหนักที่มือของเขาซึ่งกดอยู่ที่ลำคอของหญิงสาวเริ่มคลายลง นัยน์ตาสีน้ำเงินแซฟไฟร์คู่นั้นสะท้อนความรู้สึกเหมือนสำนึกผิด คลีฟขบกรามจนนูนเป็นสัน ยิ่งเธอท้าทายมากเท่าไหร่อารมณ์ของเขาก็เหมือนแรงระเบิดที่ทำให้ทุกอย่างรอบตัวกระจัดกระจายมากเท่านั้น

พระเจ้า...มันเป็นความหลงลืมตัวจากโทสะที่ไร้ขีดจำกัด อีกเพียงนิดเดียวเขาเกือบจะฆ่านิตาให้ตายคามือได้อยู่แล้ว

            คลีฟผละออกจากร่างบอบบางที่นอนแผ่อยู่บนเตียงแต่ยังคุกเข่าคร่อมอยู่บนร่างของนิตา หญิงสาวขยับตัวลุกขึ้นนั่งพลางเอามือจับที่ลำคอซึ่งชายหนุ่มเองเห็นว่ามันเป็นรอยเขียวช้ำแม้เขาจะออกแรงเพียงน้อยเมื่อครู่ นิตาลูบลำคอของเธอไปมาเพราะรู้สึกเจ็บแม้จะไม่มากแต่มันก็ทำให้หญิงสาวยิ่งไม่เข้าใจเขามากกว่าเก่า เธอเห็นเขากำหมัดไว้แน่น ความหวาดหวั่นแล่นเข้าเกาะกุมความรู้สึกของหญิงสาว

            เมื่อครู่เธอรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะขาดอากาศหายใจ คลีฟทำเหมือนเขาตั้งใจจะบีบคอเธอจริง ๆ และเธออาจจะตายได้จากแรงมือหนาหนักและพลังบางอย่างที่เต็มไปด้วยความรุ่มร้อนและรุนแรงซึ่งมันถ่ายเทออกมาจากตัวเขา เกิดอะไรขึ้นกับคลีฟกันแน่...

เขาเปลี่ยนจากผู้ชายอบอุ่นเป็นคนที่มีอารมณ์รุนแรงตั้งแต่ตอนไหน หรือมันเกิดขึ้นตั้งแต่สองปีที่แล้ว ตั้งแต่ตอนนั้น...ที่เขาเข้าร่วมรบในสงครามตะวันออกกลาง เมื่อครู่เขาทำเหมือนจะฆ่าเธอให้ตายคามือที่ตั้งใจบีบรัดคอของเธอจนแทบหายใจไม่ออก แต่สิ่งที่นิตาคิดกลับสูญสลายไปจากสมองเมื่อเขาจับไหล่บางของเธอไว้พร้อมทั้งพูดด้วยน้ำเสียงดุดัน

“อย่าได้พูดเรื่องที่คุณจะไปเป็นโสเภณีให้ผมได้ยินอีก!

“ทำไมล่ะคะ คลีฟ...คุณมีเหตุผลอะไรที่มาออกคำสั่งกับผู้หญิงที่คุณไม่ต้องการเก็บไว้ในชีวิตอีก”

“คิดว่าตัวเองทำถูกแล้วรึยังไงที่อยากจะทำลายชีวิตตัวเองด้วยการไปเป็นโสเภณีตามซ่อง”

“มันคืออิสรภาพของฉันต่างหากล่ะคะคลีฟ!

นิตาเถียงไม่ลดละ คลีฟชะงักกับคำกล่าวนั้น เขานิ่งงันและหัวใจกำลังอ่อนยวบให้กับน้ำตาของหญิงสาว แม้นัยน์ตาคู่งามจะฉายความหวั่นกลัวหากแต่เธอกลับแสดงความเข้มแข็งออกมาทางคำพูด

“ตอนที่ฉันออกจากบ้านเพื่อเดินทางมาที่นี่ ฉันมีความหวังว่าฉันจะได้พบกับคนที่ฉันรัก...แล้วฉันก็ได้พบเขา ความรู้สึกแรกคือฉันจะไม่โดดเดี่ยวอีกต่อไป แต่แล้วฉันกลับค้นพบว่า จริง ๆ แล้วตอนนี้ชีวิตของฉันไม่มีใครเลยต่างหาก...คลีฟ...บอกฉันได้ไหมคะว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับคุณกันแน่...ฉันพร้อมจะยอมรับถ้าหากว่าคุณไม่ได้หลงเหลือความรู้สึกเก่า ๆ ที่มีต่อฉันอีกต่อไปแล้ว ฉันคงต้องยอมรับมันใช่ไหมคะ ยอมรับว่าระหว่างเราสองคนไม่มีอะไรเหมือนเดิม แต่ได้โปรด...ฉันแค่อยากรู้ว่า...เพราะอะไร”

น้ำเสียงปนสะอื้นน้อย ๆ ของหญิงสาวจุดความรวดร้าวที่แก่นลึกของความรู้สึกภายใต้จิตสำนึกของชายหนุ่ม ความกดดันที่คลีฟคิดว่าเขากำลังจะควบคุมมันได้แล้วกำลังถูกสั่นคลอนด้วยแรงสะเทือนของอารมณ์ที่เขาไม่คิดว่ามันจะมีอิทธิพลถึงขนาดทำให้เขาสูญเสียความอดทนไปได้มากขนาดนี้

เขาพยายามกดเก็บมันอย่างถึงที่สุด แต่เขากำลังจะหยุดมันไม่ได้ และสิ่งที่ฉุดคร่าความตั้งใจของคลีฟให้ดิ่งลงเหวคือความปรารถนาที่เร้นในส่วนลึก มันกำลังทลายเกราะกั้นที่เขาสร้างมันขึ้นมาเพื่อปกป้องตัวเองจากทุกสิ่ง และอำนาจที่มีพลังมหาศาลราวคลื่นกระแทกนั้นมาจากนิตา

“นีน่า...”

เสียงแหบห้าวทว่าแผ่วเบาไหลออกมาจากริมฝีปากหยักหนาของชายหนุ่ม คลีฟโน้มใบหน้าลงไปหาหญิงสาวอีกครั้ง นิตาหลับตาลงทั้งที่น้ำตายังไหลลงบนแก้มเนียนไม่หยุด เขาหยุดตัวเองลงเพียงครู่ขณะที่ริมฝีปากอยู่เกือบชิดกลีบปากละมุนดุจกำมะหยี่ราวกับกำลังชั่งใจในการกระทำของตัวเอง

เขาต้องควบคุมมันได้...ชายหนุ่มเลื่อนมือข้างหนึ่งขึ้นมาโอบรับใต้สันกรามเล็กของหญิงสาวอีกครั้ง ปลายนิ้วของเขาสั่นเล็กน้อยขณะพยายามสัมผัสเธอราวกับวางมือลงบนกลีบดอกไม้บอบบาง อารมณ์พลุ่งพล่านของเขาเริ่มคลายลงและเมื่อมันราบเรียบเหมือนทะเลไร้คลื่นคลีฟจึงแนบริมฝีปากของเขาลงบนเรียวปากอิ่มของหญิงสาวอีกครั้ง

นิตายังคงหลับตาและปลดปล่อยตัวเองไปกับความปรารถนาที่กำลังหลั่งล้นออกมาจากจิตใต้สำนึก เธอยังรักเขามากเหลือเกิน ปรารถนาความอบอุ่นจากตัวเขา กลีบปากนุ่มเผยอออกน้อย ๆ ปล่อยให้ลิ้นหนาแทรกเข้าไปและดูดดื่มความฉ่ำหวานข้างในตามแต่ใจเขาต้องการ ปล่อยให้ลมหายใจของเธอและเขาสอดประสานกันดังที่เคยเป็นมาอีกครั้ง

มันเป็นจูบแสนดูดดื่มครั้งแรกนับตั้งแต่ได้พบเขา คลีฟโอบแขนแกร่งของเขาอีกข้างรัดแผ่นหลังของหญิงสาว ดันร่างน้อยให้เข้ามาชิดอกกว้างอีกครั้ง บดเบียดริมฝีปากหนาบนเรียวปากอิ่ม ใบหน้าคร้ามเข้มผ่อนคลายลงชั่วครู่ก่อนที่เขาจะรู้สึกถึงอำนาจบางอย่างซึ่งมันค่อย ๆ แทรกตัวขึ้นมาอยู่เหนือจิตสำนึกพร้อม ๆ กับความรู้สึกที่เขากำลังปลดปล่อยมัน และก่อนที่ร่างกายของเขาจะถูกเงามืดนั้นครอบงำอีกครั้งชายหนุ่มบอกตัวเองว่าเขาต้องหยุดการกระทำที่อาจจะสร้างความเจ็บปวดให้กับนิตาอีกเป็นครั้งที่สอง


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"เพราะบาดแผลฉกรรจ์จากสงครามทิ้งรอยบาดลึกไว้ในใจ เขา...จึงเลือกปกป้องความรักของตัวเอง ด้วยการดำดิ่งลงไปในหุบเหวแห่งความเจ็บปวด "

อักษรามณี


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha


ทิ้งครีฟ แล้วไปรักกับเพื่อนครีฟซะ ข้ามเม้นนี้ไปจ้ะ
โดย Anonymous | 1 year, 1 month ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha