หนี้หัวใจซาตาน

โดย: อักษรามณี



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 26 : หน้ากากอารมณ์ (6)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

“คลีฟ...”

เสียงหวานแผ่วลอดออกมาจากริมฝีปากเล็กเมื่อเขาถอนจูบ นิตามองเห็นอะไรบางอย่างฉายวาบขึ้นมาในดวงตาสีน้ำเงินแซฟไฟร์เพียงครู่ก่อนที่มันจะหายไปพร้อม ๆ กับอารมณ์ของคลีฟที่ถึงจุดผกผันอีกครั้ง เขาจ้องเธอนิ่งนาน ชายหนุ่มส่ายหน้าขณะค่อย ๆ คลายวงแขนที่กอดรัดร่างบางไว้แน่นก่อนเคลื่อนตัวลงจากเตียงกว้าง ร่างสูงหยัดยืนขึ้น เธอได้ยินเสียงถอนหายใจหนักก่อนที่เขาจะเอ่ย

“โลกนี้ไม่มีอิสรภาพที่แท้จริงหรอกนีน่า...ถึงคุณจะต้องการมันมากแค่ไหน แต่ชีวิตของคุณก็จะต้องอยู่ภายใต้ความกดดันและสิ่งที่มันจะเข้ามากระทบตลอดเวลา”

สายตาของคลีฟจับจ้องอยู่ที่ดวงหน้าแสนสวย รอบเบ้าตาของหญิงสาวกำลังจะเหือดแห้ง อาจเป็นเพราะเศษเสี้ยวของความอบอุ่นที่ได้รับจากตัวเขามันทำให้หัวใจของเธอหลุดพ้นจากความเหน็บหนาวได้ชั่วขณะ คลีฟพูดถูก...โลกนี้ไม่มีอิสรภาพที่แท้จริง เหมือนเธอตอนนี้ที่ถูกพันธนาการการด้วยสายใยแห่งรักจนยากจะสะบั้นมันให้ขาดลงได้

“แล้วถ้าเราเลือกที่จะไม่อยู่ใต้ความกดดันนั้นล่ะคะ...ถ้าเราเลือกที่จะปลดปล่อยตัวเอง”

แววตาของชายหนุ่มเปลี่ยนไป เขารู้ว่านิตากำลังหมายถึงอะไร

“ถ้าคุณเลือกแบบนั้นคนอื่นอาจต้องลำบาก”

หญิงสาวนิ่วหน้าเพราะไม่เข้าใจคำพูดของเขา

“คลีฟ...”

“ถ้าคุณหมายถึงการที่จะไม่เป็นลูกจ้างของห้างเวสเนอร์อีกต่อไป คนที่จะเดือดร้อนที่สุดคือคริสตัล...ผู้จัดการของคุณ!

คำคาดโทษนั้นเสมือนการพิพากษาในชั้นสุดท้ายและหญิงสาวจำต้องยอมจำนน เขากลับมาเป็นคลีฟที่แสนเย็นชาคนเดิม จ้องมองเธอด้วยสายตาเสมือนว่างเปล่า แต่หัวใจดวงน้อยกลับรู้สึกเป็นสุขอย่างประหลาดแม้มันจะเร้นลึกอยู่ใต้ความขมขื่นที่กร่อนกัดจนบางครั้งแทบไม่อาจทานทนได้

คลีฟคลายมือที่กำไว้แน่นเหมือนเขาพยายามผ่อนคลายตัวเอง ทั้งที่เขาไม่ต้องการเห็นหน้านิตา ไม่อยากอยู่ใกล้หรือแม้แต่ได้ยินเสียง แต่จนแล้วจนรอดเขากลับไม่อาจปลดปล่อยหญิงสาวไปจากชีวิตได้ อาจเป็นเขาที่ทุกข์ทรมานยิ่งกว่าเธอหลายเท่า อาจเป็นเขาที่เจ็บปวดกับการที่ต้องแสดงออกอยู่ตลอดเวลาว่าเกลียดชังทั้งที่อยากกอดเธอแทบบ้า

ทรมานอย่างที่สุดคือการพยายามไม่รัก

“คลีฟ...”

เสียงเรียกของหญิงสาวเบาหวิวเมื่อเขาหันหลังให้และเดินออกไปจากห้องนั้น เมื่อเสียงประตูปิดลงนิตาจึงขยับตัวลงจากเตียงกว้าง กลิ่นหอมจาง ๆ ของคลีฟยังอวลไออยู่บนตัวเธอ มันทำให้เธอรู้สึกอบอุ่นทุกครั้ง แต่เพียงครู่เธอก็นึกอะไรได้ คลีฟจากไปแล้วแต่เขายังทิ้งบางอย่างไว้ที่นี่

ร่างเล็กเดินออกไปยังห้องรับแขก มองดูที่โต๊ะซึ่งบนนั้นหน้ากากที่คลีฟลงสีเมื่อครู่ยังวางอยู่ที่นั่น หญิงสาวเดินเข้าไปดูก่อนหยิบมันขึ้นมาและหย่อนร่างลงบนโซฟาขณะพินิจสิ่งที่อยู่ในมือซึ่งเป็นฝีมือการเพ้นท์สีของเขา มันเป็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยบาดแผล เป็นงานศิลปะที่ฉาบด้วยสีสันหากสะท้อนความเจ็บปวดอันน่าสะพรึง

รอยแผลบาดลึกเป็นรอยพาดเฉียงจากหน้าผากลงมาจรดริมฝีปาก

หรือนี่คือใบหน้าของเขา...มันอาจเป็นสิ่งที่ติดลึกอยู่ในความคิดของคลีฟ เวสเนอร์ บุรุษผู้ซึ่งภายนอกสมบูรณ์แบบด้วยความหล่อเหลาราวเทพบุตรและร่ำรวยมหาศาล มีอะไรแอบซ่อนอยู่ในใจของเขา หญิงสาวปรารถนาเหลือเกินที่จะได้ค้นพบสิ่งนั้น

นิตาเอียงหน้ามองหน้ากากนั้นอย่างพินิจพิจารณา เธอมองทุกรายละเอียดที่ฉาบอยู่บนพื้นผิวของมัน แล้วหญิงสาวก็เห็นบางอย่างใต้รอยแผลพาดกลางใบหน้า เธอเห็นดอกไม้เล็ก ๆ อยู่ในรอยแผลนั่น มันละเอียดและช่างถูกสร้างสรรค์อย่างประณีตอย่างน่าทึ่ง หรือนี่คือการเปิดเผยตัวตนของเขา

“คลีฟ...”

น้ำหยดหนึ่งถั่งจากดวงตาของหญิงสาวแล้วร่วงหล่นลงบนใบหน้าที่อยู่ในมือของเธอ นิตาเอามันแนบไว้กับอกประหนึ่งว่ามันเป็นสิ่งมีค่าอย่างที่สุด ทำอย่างไรเธอถึงจะค้นเจอสิ่งที่หลีกเร้นอยู่ภายใต้ท่าทีเยือกเย็นยิ่งกว่าฟยอร์ดน้ำแข็งและใบหน้าเฉยชาราวแผ่นศิลาของคนที่ครั้งหนึ่งเขาเคยบอกว่า...รักเธอมากที่สุด

 

 

 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"เพราะบาดแผลฉกรรจ์จากสงครามทิ้งรอยบาดลึกไว้ในใจ เขา...จึงเลือกปกป้องความรักของตัวเอง ด้วยการดำดิ่งลงไปในหุบเหวแห่งความเจ็บปวด "

อักษรามณี


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha