หนี้หัวใจซาตาน

โดย: อักษรามณี



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 35 : สัญญาพันธนาการ (5)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

“ที่นี่มีนักปรัชญาอยู่เต็มไปหมด...ทั้งเฮราคลีตัส พลาโต โสเครตีส อริสโตเติล โปรแทกอรัส”

คลีฟกล่าวขณะเดินนำหน้าซึ่งเขาคงหมายถึงรูปปั้นของนักปรัชญาตะวันตกในโลกโบราณที่ตั้งอยู่สองข้างของโถงทางเดิน นิตามองรูปปั้นเท่าคนจริงและมีใบหน้าแสดงอารมณ์เสมือนจริงเหล่านั้นด้วยความทึ่ง

“บางครั้งเหมือนได้ยินนักคิดเหล่านี้คุยกัน แลกเปลี่ยนความรู้กัน เหมือนซิมโพเซียม (ปรัชญาวิวาทะ) ของเพลโต้”  

ฟังดูเหมือนเป็นอารมณ์ขันแต่นิตารู้ว่านั่นมาจากความนึกคิดอันแท้จริงของเขา แม้จะเป็นคฤหาสน์ที่ได้รับการตกแต่งภายในให้ดูแปลกตาราวกับนี่เป็นแกลเลอรี่ของศิลปินที่มีโลกส่วนตัวอันแปลกแยกจากบุคคลทั่วไปหากทว่ามันก็ไม่ได้ดูลึกลับแต่กลับเป็นสีสันที่ช่วยเติมเต็มคฤหาสน์หลังงามให้ดูสดใสขึ้นมาได้อย่างไม่น่าเชื่อซึ่งสำหรับนิตาแล้วมันช่างขัดกับบุคลิกที่เปลี่ยนจากด้านสว่างไปเป็นด้านมืดของคลีฟในตอนนี้

“ที่นี่คือ...ห้องของคุณ”

ชายหนุ่มผลักบานประตูขนาดใหญ่เข้าไปด้านใน โคมไฟที่ถูกเปิดให้แสงสว่างไสวทำให้นิตาถึงกับตกตะลึงกับภาพที่เห็น มันเป็นห้องที่กว้างขวางมากเสียจนหญิงสาวรู้สึกว่ามันไม่น่าจะเป็นห้องของแม่บ้าน ระเบียงของห้องนั้นยังหันไปทางริมแม่น้ำและมองเห็นแสงไฟจากตึกรามบ้านช่องของอีกฝั่งได้อย่างชัดเจน

“พรุ่งนี้ผมจะไปบีเทสดาแต่เช้า...คุณต้องเตรียมเสื้อผ้าและอาหารเช้าไว้ให้ผม”

“ค่ะ...ท่านประธาน”

“และผมลืมบอกไป”

คลีฟเดินเข้ามาหานิตา เขาดึงกระเป๋าใส่เสื้อผ้าใบเล็กจากมือของหญิงสาวก่อนจะกล่าวขึ้นว่า

“คุณต้องใส่ชุดแม่บ้านของที่นี่...ในทุก ๆ วัน”

“แต่ว่า...”

คลีฟไม่รอฟังเสียงของหญิงสาว เขาเดินจ้ำไปที่ตู้เสื้อผ้าและเปิดมันออกเพื่อดึงชุดกระโปรงแบบแม่บ้านออกมาขณะที่นิตามองมันด้วยความประหลาดใจ

“ท่านประธานคะ...”

“คุณต้องสวมชุดแม่บ้านนับแต่วันพรุ่งนี้ไป ถ้ามันคับหรือหลวม หรือไม่พอดีผมจะให้ช่างมาตัดให้ใหม่...เพราะฉะนั้นคุณต้องลองมันเดี๋ยวนี้”

“เอ้อ...”

เรียวปากอิ่มบนใบหน้าสวยหวานเผยอค้างเมื่อชายหนุ่มเป็นฝ่ายก้าวเข้ามาหา เขาพาดชุดกระโปรงไว้บนแขนข้างหนึ่งก่อนจะเลื่อนมือทั้งสองมาแตะที่กระดุมเสื้อของหญิงสาวซึ่งตอนนี้เธออยู่ในเสื้อเชิ้ตกางเกงยีนส์

“ท่านประธานคะ...ฉัน...”

เรียวปากสวยอ้าค้าง นิตายืนนิ่งเหมือนรูปปั้นเมื่อคลีฟแตะกระดุมเม็ดบนสุดของเธอและค่อย ๆ แกะมันให้หลุดจากรังดุม หญิงสาวพูดอะไรไม่ออก ไม่เข้าใจการกระทำของเขาแต่ก็ปล่อยให้เขาทำทุกอย่างราวกับเธอเป็นตุ๊กตากระนั้น เธออยู่ใกล้ชิดจนได้ยินเสียงลมหายใจของเขาอีกครั้ง นิตาพยายามเก็บกลั้นตัวเอง ทั้งที่ตื่นเต้น ไม่หายใจหนัก แต่หัวใจของเธอกำลังเต้นด้วยจังหวะที่ไม่สม่ำเสมอ

มือแกร่งปลดปล่อยกระดุมออกจากรังดุมบนเสื้อเชิ้ตของหญิงสาวกระทั่งถึงเม็ดสุดท้าย เขาทำมันอย่างใจเย็น    นิตาเหลือบมองมือหนาที่จับกระดุมเล็ก ๆ เหล่านั้นด้วยความรู้สึกมากมาย คลีฟค่อย ๆ แยกสาบเสื้อทั้งสองออก ดึงมันไปด้านหลังของหญิงสาว ปลดเปลื้องเสื้อเชิ้ตออกจากเรือนร่างงดงามราวเทพีวีนัส เหลือเพียงบราเซียปกปิดสองเต้ากลมกลึงที่ไหวกระเพื่อมด้วยแรงหายใจซึ่งหญิงสาวพยายามหน่วงมันไว้ให้เบาที่สุด

ในชั่ววินาทีนั้นที่ดวงตาคู่งามสบประสานกับนัยน์ตาสีน้ำเงินเจิดจรัสประดุจอัญมณีสีน้ำเงินเข้มอย่างแซฟไฟร์ ถึงแม้ปราศจากเสียงใด ๆ หากแต่ประกายตาของเขาเสมือนก้อนหินที่พลัดหล่นลงในบ่อแห่งความรู้สึกของหญิงสาวจนมันไหวกระเพื่อม

และในเวลาเดียวกันคลีฟก็พยายามบังคับมือของตัวเอง เขาไม่ยอมสัมผัสนวลเนื้อเปล่งปลั่งผุดผาดทั้งที่ร่างกายของเขากำลังทรมานอย่างหนักเพราะความเครียดเกร็ง นัยน์ตาคู่นั้นส่องประกายวาววามชั่วขณะ เพียงชั่ววูบเดียวเท่านั้นที่หญิงสาวจะทันได้เห็นสิ่งที่กำลังจะเผยออกมาทางหน้าต่างของหัวใจ แต่แล้วเขาก็กดเก็บมันกลับเข้าไปเหลือเพียงดวงตาเสมือนฉายความเปล่าว่างออกมายามอยู่ต่อหน้าผู้หญิงที่ครั้งหนึ่งเขาเคยได้ครอบครองเธอ

“ท่านประธานคะ...”

เสียงหวานดังผะแผ่วในความเงียบ คลีฟไม่โต้ตอบ เขาเลื่อนมือทั้งสองลงมาที่ขอบกางเกงยีนส์ของหญิงสาว ในห้วงเวลานั้นเองนิตาเผลอลืมที่จะเก็บกลั้นความตื่นเต้น เธอแขม่วหน้าท้องแบนราบจนมันเป็นแอ่งลึกขณะชายหนุ่มสอดปลายนิ้วลงไปที่ขอบกางเกงยีนส์เนื้อหนา นิตากัดริมฝีปากตัวเองเบา ๆ ความตื่นเต้นที่พลุ่งพล่านอยู่ข้างในกำลังทำให้เธอหายใจลำบาก

คลีฟเลื่อนสายตาของเขาลงต่ำและพร้อมกันนั้นมือแข็งแกร่งก็ค่อย ๆ ปลดกระดุมและเลื่อนซิปกางเกงยีนส์ของหญิงสาวลงไปอย่างช้า ๆ กางเกงยีนส์ตัวเก่งของนิตาร่นลงไปกองที่ปลายเท้า ถึงเวลานี้หญิงสาวแทบลืมหายใจเมื่อบนเรือนร่างเกือบเปลือยของเธอเหลือเพียงบราเซียและแพนตี้อยู่ต่อหน้าเขา


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"เพราะบาดแผลฉกรรจ์จากสงครามทิ้งรอยบาดลึกไว้ในใจ เขา...จึงเลือกปกป้องความรักของตัวเอง ด้วยการดำดิ่งลงไปในหุบเหวแห่งความเจ็บปวด "

อักษรามณี


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha


โอ้ววว. แม่สาวน้อย
โดย Anonymous | 2 weeks, 2 days ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha