หนี้หัวใจซาตาน

โดย: อักษรามณี



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 40 : บทที่ 9 Everlasting Soul จิตวิญญาณแห่งรัก


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

บทที่ 9 Everlasting Soul จิตวิญญาณแห่งรัก


“โอว...นิต้า...ฉันกำลังรอที่จะได้ยินเสียงของเธอจากแอนนาโพลิสซะที...ว่ายังไงบ้าง...คลีฟเป็นยังไงบ้าง...เขาอยู่ที่นั่นมั้ย?”

“เปล่าค่ะ...เอ้อ...ท่านประธานออกไปธุระข้างนอกค่ะ”

“ธุระข้างนอกเหรอ?...เธอรู้มั้ยว่าเขาไปไหน”

“ท่านประธานเดินทางไปบีเทสดาค่ะ...ฉันคิดว่าท่านคงมีนัดกับลูกค้าของท่านที่นั่น”

เสียงอีกฝั่งเงียบไปชั่วครู่เหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ก่อนที่จะมีเสียงตอบรับกลับมา

“ไหนบอกฉันว่าจะไปพักผ่อน...อืม...แต่ช่างมันเถอะ ฉันก็รู้ดีว่าคลีฟเขาเป็นแบบนี้ล่ะ เวลาไปไหนกับฉันเหมือนกันเขามักจะไม่ค่อยลืมงานของตัวเอง บางทีก็พาฉันไปพบลูกค้าด้วยกัน คนรู้ใจเท่านั้นที่จะรู้ว่าเขายุ่งตลอดเวลา”

“ค่ะ...คุณไดแอนดรา”

“โอเค...พรุ่งนี้โทรมาหาฉันอีกนะนิต้า...แค่บอกฉันเท่านั้นว่าคลีฟทำอะไรและไปที่ไหนบ้าง”

“ค่ะ”

เสียงขอบอกขอบใจดังมาตามสายก่อนที่สัญญาณจะขาดหายไป นิตากดวางและตั้งโทรศัพท์ไว้บนเตียงกว้างขณะเหม่อมองออกไปข้างนอกหน้าต่าง เธอรู้ว่ากำลังทำผิดคำสั่งที่ท่านประธานตั้งกฎเอาไว้ นั่นคือห้ามติดต่อกับบุคคลภายนอกอย่างเด็ดขาด แต่ทำอย่างไรได้ เธอจำต้องตอบแทนบุญคุณของลอว์สันด้วยการให้ความช่วยเหลือน้องสาวของเขาอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง

ทั้งที่ทำใจได้ยาก ทั้งที่เจ็บปวดทุกครั้งเมื่อได้ยินสิ่งที่ไดแอนดราพูดถึงคลีฟด้วยน้ำเสียงบ่งบอกถึงความสัมพันธ์อันลึกซึ้ง ผู้หญิงคนนั้นคงไปไหนมาไหนกับคลีฟบ่อย ๆ เธอทั้งสวยทั้งเพียบพร้อมและตอนนี้ถือได้ว่าสถานะทางสังคมของไดแอนดราก็เหมาะสมกับประธานแห่งเวสเนอร์ กรุ๊ป ทุกประการ

ส่วนเธอเล่า...ก็เป็นแค่ลูกจ้างของเขาเท่านั้น และกำลังรอวันที่จะกลับไปยังที่ที่เธอจากมา

 

 

            แสงสุดท้ายที่พาดอยู่บนเวิ้งฟ้าซึ่งจรดลงมาบรรจบกับแม่น้ำเซเวิร์นได้ลาลับไปแล้ว เมื่อสนธยาลาจากความมืดจึงโรยตัวลงมาโอบล้อมรอบคฤหาสน์ริมฝั่งแม่น้ำซึ่งยังสว่างไสวด้วยแสงไฟสปอร์ตไลต์เจิดจ้า หลังจากนิตาทำหน้าที่ของเธอมาตลอดทั้งวันนั่นคือปัดกวาดทำความสะอาดภายในคฤหาสน์ก็ยังเหลืองานอีกอย่างหนึ่ง นั่นคือการจัดเตรียมผ้าขนหนูและเปิดน้ำอุ่นไว้ในอ่างจากุชชี่ภายในห้องน้ำประดับหินอ่อนอันหรูหราตามคำสั่งของท่านประธาน

            น้ำอุ่นถูกเปิดไว้จนเต็มอ่าง คลีฟอาจจะกลับมาเร็วหรือช้าแต่เขาก็บอกเธอไว้แล้วว่าจะไม่กลับมาดึก นิตาเปิดไฟภายในห้องนอนของเขาให้สว่างจ้าและเธอก็อดไม่ได้ที่จะต้องปรายสายตาไปทางผนังห้องด้านหนึ่งที่มีหน้ากากเรียงรายราวกับมันเป็นงานศิลปะชิ้นเอกที่น่าสะสมกระนั้น

            แม้หน้ากากแต่ละอันจะเต็มไปด้วยบาดแผลและแสดงอารมณ์ราวกับหวาดกลัวหากแต่นิตากลับไม่ได้รู้สึกว่ามันเป็นสิ่งที่น่าสะพรึงสำหรับเธอ น่าแปลกที่หญิงสาวกลับรู้สึกว่าหน้ากากเหล่านั้นกำลังสะท้อนอะไรบางอย่างของผู้เป็นเจ้าของและเธอก็กำลังครุ่นคิดถึงสิ่งนั้นราวกับอยากค้นหามากกว่าจะเป็นอย่างอื่น ความคิดของหญิงสาวถูกดึงกลับมาก่อนที่เธอจะหันหน้ากลับไปยังตู้เสื้อผ้าของเขาและจัดแจงเปิดมันเพื่อจะหยิบผ้าขนหนูผืนใหม่ออกมาวางไว้ให้เจ้านายของเธอ

            “อุ๊ย!

            ร่างเล็กหลุดเสียงอุทานเมื่อหันหลังกลับไปแต่กลับปะทะกับอกกว้างของร่างสูงใหญ่ที่มายืนข้างหลังเธอตอนไหนหญิงสาวแทบไม่รู้ตัว

            “ท่านประธาน!

            ดวงหน้าสวยหวานแสดงอาการตกใจเพราะคลีฟเข้ามาอย่างเงียบเชียบแม้แต่เสียงรถสปอร์ตของเขาหรือบานประตูที่เปิดเข้ามาก็ไม่ได้ยินแม้แต่น้อย

            “ท่านประธานกลับมานานแล้วหรือคะ?” นิตาถามขณะลืมไปแล้วว่าผ้าขนหนูที่เธอหยิบมันออกมาจากตู้เสื้อผ้าหล่นลงไปกองกับพื้นเพราะความตกใจ

            “พึ่งมาถึง” เขาพลิกดูนาฬิกาข้อมือ “ผมคิดว่าจะพยายามกลับไม่เกินสองทุ่ม”

            ซึ่งตอนนี้ก็เป็นเวลาทุ่มกว่า เขาเร่งความเร็วเครื่องยนต์รถสปอร์ตเพื่อกลับมาให้ทันเวลาทั้งที่คิดว่าอาจจะอยู่ที่   บีเทสดานานกว่านี้ แต่เขาไม่อาจหยุดยั้งความต้องการของตัวเองที่จะกลับมาแอนนาโพลิสได้ ความคิดนั้นวุ่นวายอยู่ในสมองของเขาตลอดทั้งวัน หากทว่าใบหน้าคร้ามคมก็ยังดูนิ่งเฉยเสียเหลือเกินสำหรับนิตา

            “ฉันเตรียมน้ำอุ่นไว้ให้ท่านประธานแล้วนะคะ หรือถ้าหากมันเย็นเกินไปฉันจะเตรียมให้ใหม่ค่ะ”

            “คงไม่ต้อง”

            แสงสว่างจากแชนเดอเลียขนาดใหญ่กลางห้องนอนทำให้ค่ำคืนนี้นิตามองเห็นประกายตาของเขาชัดเจนขึ้น ทั้งที่หญิงสาวบอกตัวเองว่าอย่าพยายามสบนัยน์ตาสีน้ำเงินคู่นั้น มันเหมือนมหาสมุทรลึกล้ำที่กำลังกลืนกินความรู้สึกของเธอ ความรู้สึกร้อนรุ่มยามที่ต้องอยู่ต่อหน้าเขา

            “ถอดเสื้อให้ผมหน่อย”

            นิตาซึ่งกำลังจะก้มเก็บผ้าขนหนูบนพื้นพรมต้องหยุดชะงักเมื่อเขาออกคำสั่งกับเธอเหมือนเมื่อตอนเช้าตรู่ก่อนที่เขาจะออกไป ผิดกันก็แต่ตอนนี้เธอต้องทำในสิ่งตรงข้าม นั่นคือปลดเปลื้องอาภรณ์ออกจากตัวเขา

            “ค่ะ...ท่านประธาน”

            มือเรียวบางยื่นออกไปสัมผัสเบลเซอร์บนร่างสูงใหญ่ที่ยืนนิ่งเหมือนรูปปั้น ใบหน้าคมคายของคลีฟเยือกเย็นราวรูปสลักหากก็สมบูรณ์แบบราวประติมากรรมมีชีวิต หญิงสาวช่วยถอดเบลเซอร์ออกจากตัวเขาก่อนจะช่วยปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตซึ่งคลีฟไม่ได้ติดกระดุมถึงคอ มือเธอสั่นเล็กน้อยแต่เขาก็ยังยืนนิ่งไม่ไหวติง หากทว่านัยน์ตาสีน้ำเงินแซฟไฟร์ที่จับจ้องมานั้นต่างหากทำให้นิตารู้ว่าเขากำลังจับตาเธออยู่ในทุกอิริยาบถ


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"เพราะบาดแผลฉกรรจ์จากสงครามทิ้งรอยบาดลึกไว้ในใจ เขา...จึงเลือกปกป้องความรักของตัวเอง ด้วยการดำดิ่งลงไปในหุบเหวแห่งความเจ็บปวด "

อักษรามณี


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha


ถ้าจะอ่านตอนต่อไปที่ล็อก ต้องใช้3600เหรียญเลยหรอ ไม่มีซื้อเป็นตอนๆหรอ 3600 นี่ต้องเติมเยอะเหมือนกันนะเนี่ย
โดย hide | 2 weeks, 4 days ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
สนุกค่า น่าติดตามค่า
โดย sumran | 1 month ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ปลดล๊อกให้หน่อยจร้าๆๆๆ
โดย Anonymous | 1 month, 1 week ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ปลดล็อคให้หน่อยค่ะ
โดย Anonymous | 1 month, 1 week ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ขอบคุณสำหรับนิยายที่ถูกใจนะค่ะรออ่านเรื่องต่อไปนะค่ะคุณนักเขียนอัฟตอนต่อไปให้หน่อยนะค่ะอ่านค้างอยู่ค่ะกำลังลุ้นอยู่นะค่ะ
โดย Anonymous | 7 months, 2 weeks ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
สนุกมากครับ ไงก็ เติมอีกหน่อยก็ดีนะครับ
โดย Anwa | 10 months, 1 week ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
วันไหนจะอัพอีกค่ะ รออยุ่นะ 😄😊
โดย Anonymous | 1 year ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
สนุกมากเลยคะ
โดย Anonymous | 1 year, 4 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
สนุกค่ะรออยู่นะค่ะ
โดย Anonymous | 1 year, 5 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ต่อๆ
โดย Anonymous | 1 year, 5 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha