หนุ่มแซ่บข้างห้อง

โดย: พลอยเฟื่อง



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 2 : สงครามยามดึก - 2


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ดวงตางามกลอกไปมาอย่างไม่รู้จะทำอย่างไรต่อไปดี

ความปรารถนาลี้ลับที่ถูกเก็บงำซ่อนเร้นค่อยๆ ตื่นขึ้นมาจากหลับใหล ให้รู้สึกเนื้อกายวูบวาบสะบัดร้อนสะบัดหนาว

ให้ตายเถอะ...เอมิกา

เธอก็แค่หญิงสาววัยเจริญพันธุ์ธรรมดาคนหนึ่ง ที่มีเลือดเนื้อ ชีวิต จิตใจและความต้องการตามธรรมชาติ

และบัดนี้ เสียงสยิวหู...ซี้ด...ซ้าด...โอ้...อ่า...อู้ว์...เหล่านั้น กำลังก่อเกิดจินตนาการเป็นภาพการร่วมรักอันเร่าร้อนผุดพรายขึ้นมาในหัวสมอง

ฝ่ามือทั้งสองข้างลูบไล้ไปมาตามเนื้อตัว กอบประคองสองเต้าอวบล้นฝ่ามือขึ้นมา คลึงคลำขยำเคล้นไปด้วย

ปลายยอดอกสีชมพูระเรื่อชูเชิดขึ้นมาตอบรับการกระตุ้นและขยับไหว

“อ่า...บ้าจัง...” ดวงตางามหลับพริ้ม สูดปากเบาๆ ตัวสั่นเทาระริก ความรู้สึกรุ่มร้อนผะผ่าวอาบไปตามผิวกาย

“อ๊า...อู้ว์...อย่างนั้นสิ...อย่างนั้น...แรงอีกที่รัก...เข้ามาอีกทูนหัว...อ่า...ฉันกำลัง...อู้ว์...จะไปสวรรค์...”

“ได้เลย...อ๊า...เดี๋ยวผมจะไปส่ง...อึ้ม...คุณเอง...”

สิ้นบทสนทนา มีเพียงเสียงครวญครางผสานกันอย่างเผ็ดร้อน พร้อมกับเสียงเนื้อต่อเนื้อฟาดฟันกันทะลุทะลวงเข้ามาในแก้วหูชนิดสนั่นลั่นฟ้าพสุธาจะถล่ม พลันเอมิกานึกเห็นภาพตัวเองกำลังเข้าไปแทนที่ในสงครามอันระอุดุเดือดนั่นแทน

ภายในช่องท้องของเธอกำลังปั่นป่วนมวนวน ความร้อนฉ่าพุ่งลงสู่ช่องท้องน้อย ไปถึงส่วนกลางกายสาวที่บัดนี้ชุ่มฉ่ำ

นานแค่ไหนกันหนอ? ที่เธอไม่ได้ปลดปล่อยใจกายไปให้สุดๆ กับอะไรอย่างนี้ เพราะมัวเคร่งเครียดอยู่กับเรื่องการเรียน

มันไม่ใช่เรื่องน่าอาย

มันคือธรรมชาติของมนุษย์

มันยังช่วยปลดปล่อยความเครียดขึ้งที่สะสมได้อีกด้วย

อ่า! ฝ่ามือเธอเริ่มไล้ลงต่ำที่เนินอูมอวบกลางกายอันฉ่ำชุ่ม

เรียวขาขาวสั่นเทาจนแทบทรงกายไม่อยู่ สองเท้ารีบก้าวเดินไปดึงฝาชักโครกปิดลง แล้วหย่อนสะโพกผายนั่งลงไป

 อื้ม! ฝ่ามือบางไล่ลูบไปตามผิวเนื้อนวลเนียน พร้อมกับหลับตาพริ้ม ขยับแยกเรียวขาอ้ากว้าง ถูไถนิ้วมือลงไปยังปุ่มกระสันกลางกลีบชุ่ม พร้อมกับต่อเติมจินตนาการให้สมบูรณ์ด้วยการกดคลึงลงน้ำหนักเน้นๆ ที่ส่วนปลายอด มืออีกข้างก็เคล้นคลึงทรวงเต้าปลุกเร้าไปเสียพร้อมๆ กัน

“อ่า...อู้ว์....ซี้ด....” ปลายนิ้วบีบบี้ขยี้ตุ่มไต ไปจนซอก หลืบลี้ลับที่ชุ่มฉ่ำ บรรจงเน้นลงไล้ปลายติ่งเสียว กายบางสั่นเทิ้มแรง ลมหายใจกระชั้นถี่หนักหน่วง

“อ้า...อย่างนั้นแหละ...ตรงนั้น...แรงๆ...แรงอีก...” ศีรษะได้รูปผงะแหงนหงายไปข้างหลัง มองเห็นภาพตัวเองกำลังถูกเติมเต็มอย่างเร่าร้อนจากเรือนร่างแกร่งหนั่นแน่นไปด้วยมัดกล้ามเนื้อที่อาบชุ่มไปด้วยพราวเหงื่อร้อนๆ เพิ่มอารมณ์กระสันรัญจวนที่บัดนี้เตลิดลิบไปไกลเกินกว่าจะควบคุม

ปลายนิ้วเท้าจิกเกร็งแน่น เมื่อความร้อนฉ่าฉีดพุ่งลงสู่ท้องน้อย แผ่นหลังเพรียวแอ่นหยัดขึ้นมา จินตนาการเห็นท่อนเนื้อยาวใหญ่กำลังกระแทกทะลวงเข้าออกในกายอย่างดุดัน

“อ่า...อ้า...อ๊า...” สะโพกลอยรับกับการขยับไหวของปลายนิ้วที่พลิ้วแผ่วแต่หนักเน้น มองเห็นภาพตัวเองกำลังโยกส่ายร่ายรับอยู่เกมกามอันดุเดือด เนื้อแนบเนื้อ พราวเหงื่อไหลตก สติและอารมณ์เตลิดไปไกลลิบ

ความแข็งขึงของเพศชายที่คล้ายกับมังกรระห่ำ กำลังพรวดพุ่งดำดิ่งลึกเข้ามาในกาย ผลุบเข้าและออกรัวเร็วไม่ยั้ง

ร่างบางสั่นเทาเป็นเจ้าเข้า กล้ามเนื้อทุกมัดเขม็งเกรียวแน่น กายเกร็งกระตุกแรงติดๆ กัน

“อ่า...อ๊า...อื้ม....”

ใบหน้างามบิดเบี้ยวเหยเก ปากอ้าค้างเป็นปลาหอบแดดหายใจฮั่กๆ พลันหัวสมองก็ว่างเปล่าขาวโพลน ความสับสนอลหม่านซ่านสลายในฉับพลัน ความซ่านเสียวแล่นลิ่วไปสู่ทุกปลายประสาท เนื้อกายที่เหมือนพุ่งพรวดขึ้นสู่อากาศเบื้องบน คล้ายขนนกที่ปลิวคว้างในอากาศและกำลังลอยร่วงช้าๆ กลับลงมาสู่พื้นที่นั่งอยู่

ทรวงอกอิ่มงามกระเพื่อมแรง เนินนุ่มและหน้าขาอาบชุ่มจนเจิ่งนองไปด้วยหยาดสวาทที่หลั่งรินหลังความปรารถนาได้รับการปลดปล่อย เปลือกตาที่ประดับไปด้วยแพขนตายาวงอนปิดพริ้มอย่างอิ่มสุข พร้อมความรู้สึกเหนื่อยแสนเหนื่อยจนแทบขาดใจ


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่สนับสนุนค่า ^^"

พลอยเฟื่อง


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha