หนุ่มแซ่บข้างห้อง

โดย: พลอยเฟื่อง



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 4 : เพื่อนบ้านปรากฏตัว - 2


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

 “ไอ้ห่าโก้!!!

เสียงเอ็ดตะโรตวาดลั่น ก่อนจะเข้ากระชากร่างของคนที่นอนอุตุขี้เกียจนั่นให้ลุกขึ้นมาคุยกัน

“นี่แกใช้ห้องฉันจัดสวิงกิ้งเหรอ?”

“เฮ้ย! ไม่ใช่ ใจฉันก็อยากสวิงกิ้งอยู่หรอก แต่ว่าเมื่อคืนสอยกลับมาได้แค่คนเดียว...เลยอดแซนวิชเลย”

คนว่าดูจะไม่เดือดเนื้อร้อนใจแม้แต่นิด แต่ไอ้หลักฐานซองถุงยางที่เกลื่อนพื้น ทำให้อาชวินไม่อยากเชื่อนักว่าจะใช่คนเดียวจริงอย่างที่อีกฝ่ายว่า

“นี่ไอ้โก้ ฉันให้แกมาจัดการปรับปรุงตกแต่งห้องใหม่ ไม่ได้ให้แกใช้ห้องฉันประหยัดค่าม่านรูด แล้วดูสิ ไม่เห็นจะมีอะไรคืบหน้า นี่มันตั้งเกือบสองอาทิตย์แล้วนะโว้ย”

“เออ...ฉันรู้ๆ ขอเวลาหน่อยสิวะ จะให้ทำปุ๊บเสร็จปั๊บได้ไง งานฟรีนะเว้ย ไม่ใช่งานจ้าง”

“ฟรีบ้าบออะไร ห้าหมื่นที่แกติดฉันไว้เป็นชาติ นั่นน่ะ ค่าจ้าง ”

“อะไรกัน กับเพื่อนกับฝูง ใจๆ หน่อยสิวะ ที่ยืมมาน่ะถือว่าช่วยเหลือเพื่อน ส่วนที่ฉันทำให้แกนี่...ฟรี...ฟรีเข้าใจไหม?”

“ไม่โว้ย...ไม่เข้าใจ เชิญแกไสหัวออกไปจากห้องฉันเดี๋ยวนี้เลย แล้วห้าหมื่นนั่นก็ห้ามชักดาบเด็ดขาด ไม่งั้นมีตามไปกระทืบจมตีนแน่ขอบอก” นิ้วแกร่งชี้หน้าอีกฝ่าย หน้าดำหน้าแดงอย่างโกรธเกรี้ยวเต็มที่ เพราะอยากย้ายออกจากอพาร์ตเม้นต์เดิมเต็มแก่แล้ว

เขาคงจะคาดหวังสูงไป ที่ให้ไอ้เพื่อนสถาปนิกต๊อกต๋อยมาช่วยปรับปรุงตกแต่งห้องที่พี่สาวสุดที่รักยกให้เสียใหม่

แต่ดูเหมือนว่าเวลาสองสัปดาห์ที่เสียไปเปล่าๆ ปลี้ๆ เพราะไอ้โก้ หรือโกสินทร์ จะเอาปัญหาใหม่มาสุมให้เสียมากกว่า

“ไรว่ะไอ้ฮอร์ส แกไปกินรังแตนมาจากไหน? มาถึงก็องค์ลงไล่เพื่อนอย่างกับหมูกับหมา”

“น้อยไปสิ ฉันให้แกมาทำห้องให้ ตังค์ก็จ่ายไปเป็นปีๆ ดอกเบี้ยไม่คิดแม้แต่สลึงเดียว แล้วดูสิ แกทำอะไร ไม่เห็นทำห่าอะไรสักอย่าง” คนว่าเท้าสะเอว หายใจฟืดฟาดอย่างโกรธจัดจริง

โกสินทร์ขมวดคิ้วหน้ายุ่ง ยกมือปัดผมกระเซิงให้เข้าที่พร้อมกับหาวไม่หยุดเพราะยังง่วงไม่หาย

“ขอฉันงีบก่อนได้ไหม สมองไม่แล่น แรงไม่มี”

“ไม่ได้โว้ย เชิญแกไสหัวออกไป ก่อนที่ฉันจะโมโหยิ่งกว่านี้ แล้วอดใจเตะเพื่อนไม่ได้ แล้วไม่ต้องโผล่หน้ามาให้เห็นอีก”

“ไรวะ แค่นี้ถึงกับต้องตัดเพื่อนตัดฝูงเลยหรือไง?”

“เอ่อ...แกไม่รู้หรอก ระหว่างที่แกมัวยืดยาดอืดอาดชักช้าอยู่นี่ ชีวิตฉันเกิดอะไรขึ้นบ้าง?”

เขาไม่อยากเล่า และไม่พร้อมจะเล่า รู้อย่างเดียวว่าต้องย้ายจากที่เก่ามาอยู่ที่นี่ให้เร็วที่สุด

หากคนง่วงงุนหรี่ตาลง เกิดความสงสัยขึ้นมาจนปากคันยุบยับ

“เกิดไรวะ ไหนลองเล่าซิ เผื่อเพื่อนโก้จะช่วยแบ่งเบาให้เพื่อนฮอร์สได้”

“ไม่ต้องเลย...แล้วรีบไสหัวออกไปให้ไว”

“แล้วใครจะเป็นคนทำห้องให้แก”

“ใครก็ได้ที่ไม่ใช่แก...ยุ่งยากนักฉันก็จะทำเอง”

“ห๊า! จะไหวเหรอ?” เสียงถามปรามาสอย่างไม่เชื่อน้ำหน้า ทำเอาเจ้าของห้องตัวจริงขบเขี้ยวเคี้ยวฟันตีหน้ายักษ์เข้าใส่

“เออสิวะ...หวังพึ่งพาเพื่อนเลวอย่างแกไม่ได้นี่หว่า อ้อ! แล้วห้ามบอกใครเด็ดขาด ว่าฉันย้ายมาอยู่ที่นี่ ไม่งั้นฉันกับแก ชาตินี้ไม่ต้องมาเผาผีกันเลย” อาชวินข่มขู่ทิ้งท้าย

“อู้หู...หน้าแดงขนาดนี้ ท่าโกรธจริงเหรอวะนี่...ฮะ...ฮ่า...เออๆ ไม่บอกใครก็ได้ ว่าแต่ถ้าเปลี่ยนใจจะให้เพื่อนโก้ช่วยเมื่อไหร่ ก็กริ๊งกร๊างไปได้ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงน่ะ”

“ไม่...แล้วรีบย้ายก้นของแกออกจากโซฟาห้องฉันเสียที ให้ไว ก่อนจะเดือดขึ้นมาอีกรอบ” อาชวินไล่ส่ง แทบอดใจไม่ไหวง้างขาเตะไปสักป้าบ แต่ก็ไม่อยากให้ขาตัวเองต้องมีมลทิน

“เออๆ ไปก็ได้ ไล่จัง” ว่าแล้วก็ก้มลงเก็บเสื้อยืดยับๆ และกางเกงยีนส์ที่กองพื้นขึ้นมาสวมกลับใส่ตัวให้เรียบร้อย

ก่อนจะเดินออกไป ยังไม่วายโบกไม้โบกมือส่ง อย่างคนที่ไม่มีความผิดติดตัวสักนิด

ปล่อยให้หนุ่มหล่อหุ่นล่ำรมณ์บ่อจอยอีกครู่ใหญ่ ยืนเท้าสะเอวมองไปรอบๆ ห้องโล่ง ฝุ่นหนาและเก่าโทรมพร้อมกับคิดใคร่ครวญว่าเขาจะจัดการกับมันยังไง เริ่มตรงไหนก่อนดี

งานนี้ เห็นทีต้องพึ่งพาแรงงานจากหัวสมองและสองมือของตัวเองเสียแล้วล่ะ เมื่อหวังยืมจมูกคนอื่นหายใจอย่างที่ผ่านมา มันไม่ได้เรื่องเสียแล้ว


+++++++++

    

“ตรงนี้ที่คุณต้องไปแก้ไข จะยกเหตุผลอะไรมาอ้างอิงสนับสนุนต้องชัดเจนมีที่มาที่ไป ที่คุณทำมา ผมว่ามันยังไม่มีน้ำหนักพอ”

คนฟังรู้สึกอ่อนอกอ่อนใจพิกล เพราะบทความที่นำมาอ้างอิงนั่นอุตสาห์แปลเท็กซ์ภาษาอังกฤษมาอย่างดี แต่กลับโดนตำหนิว่าไม่มีน้ำหนัก

“ยังไม่ผ่านอีกหรือคะอาจารย์”

“ไม่...ถ้าขืนปล่อยให้คุณส่งวิทยานิพนธ์ฉบับนี้ผ่าน ตอนที่คุณสอบ โดนคณะกรรมการซักฟอกน่ะ จะยิ่งแย่ ไปแก้มาใหม่” คำพูดนั้นตัดทอนกำลังใจเธออย่างมาก

ใบหน้างามที่แต่งแต้มมาอย่างดีแทบจะไร้สี ความกระตือรือร้นที่อยากนำเสนอผลงานจะแย่ ตอนนี้รู้สึกหัวใจมันฝ่อฟีบและห่อเหี่ยวเหลือเกิน

“ทำไมมันยากเย็นอย่างนี้ล่ะคะ?”

“ก็ถ้าง่ายๆ จะเรียกว่าวิทยานิพนธ์หรือคุณ”

“กราบขอบพระคุณค่ะอาจารย์”

เอมิกากระพุ่มมือไหว้ศาสตราจารย์ที่ปรึกษา ก่อนจะเก็บรายงานที่เอามาแก้ไขกลับคืนไปรู้สึกหมดเรี่ยวหมดแรงพิกล เห็นทีต้องไปหาอะไรชาร์จแบตเสียหน่อย

พอก้าวออกจากลิฟต์ที่ลงมาถึงชั้นล่างจากตึกภาควิชาที่เรียนอยู่ โทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้นทันที

“มีอะไรหรือหยา?”

“เป็นไงยะหล่อน ค้นข้อมูลประกอบวิทยานิพนธ์จนหัวโตแล้วสิ” ดูเหมือนเพื่อนสาวจะคาดเดาได้ว่าเธอเพิ่งเผชิญกับอะไรมา

เสียงถอนหายใจหนักหน่วงตอบกลับไป เพราะพูดไม่ออกจริงๆ

“พอๆ เลย ไม่ต้องมาหายใจฟืดฟาดใส่โทรศัพท์เป็นแม่วัวที่ถูกตัวผู้ปฏิเสธจะผสมพันธุ์ ยัยกัลขึ้นมาจากภูเก็ต เลยจะชวนไปติ๊ดชึ่งกันหน่อยคืนพรุ่งนี้ ว่างไม่ว่าง ก็เคลียร์คิวให้ว่างนะจ๊ะ เพื่อนฝูงไม่ได้เจอหน้าเธอมาเป็นชาติได้ละมั้ง” มัสยารีบดักคอคนจะปฏิเสธเอาไว้เสียก่อน

“ก็ได้ อยากหาไรทำแก้เครียดอยู่พอดี แวะมารับที่คอนโดด้วย”

“ดีมาก...ว่าแต่ฉันได้ยินข่าวมา รองเอนก...ใช่ไหมที่เป็นที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์เธอน่ะ” เอ่ยทั้งชื่อและนามสกุลชัดเจน

“ใช่...มีอะไรหรือ?”

“รุ่นน้องฉันบอกว่า อีตาอาจารย์นี่เสนอให้นักศึกษาไปนอนด้วยแลกเกรดนะ...แต่เป็นเด็กป.ตรีน่ะ มีเด็กหลายคนหลงกลไปด้วย แล้วถูกถ่ายคลิปเอาไว้แบล็กเมล์เรียกเงินทีหลัง ข่าวนี่ให้กระหึ่มเชียว ยังไงก็ระวังตัวไว้บ้างละกัน”

“บ้าน่าหยา อาจารย์เอนกแกออกจะธรรมะธัมโม แถมยังมีลูกมีเมียแล้วไม่มีทางทำแบบนั้นแน่ๆ และถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ก็คงยื่นข้อเสนออะไรให้ฉันมาแล้วล่ะ นี่ก็ยังเขี้ยวไม่ยอมให้งานฉันผ่านเลยเนี่ย...พูดแล้วปวดหัวชะมัด จะจบทันเทอมนี้ไหมเนี่ย?” เอ่ยอย่างกังวล

“เอาน่า...คนอื่นๆ เขาก็ยังจบกันได้ เธอออกจะเก่ง ก็ต้องทำได้สิ และที่ฉันเตือนก็เพราะได้ยินเขาเล่ากันมาหรอกนะ ไม่ใช่คนเดียวด้วย ยังไงก็ระวังไว้หน่อยก็ดี...แล้วคืนพรุ่งนี้น่ะจ๊ะ แต่งตัวให้เช้งกระเด๊ะเชียว เราจะทำให้พวกผู้ชายเสียดายน้ำลายหก ที่ปล่อยให้สาวๆ สวยๆ อย่างพวกเราเป็นโสดอยู่ได้” น้ำเสียงของมัสยาเริงร่าสนุกสนาน

หากคนฟัง ได้แต่ถอนใจเฮือก...เฮือก...เฮือก...

เอาล่ะ มันคงถึงเวลาที่เธอจะต้องวางเรื่องนี้ไว้ก่อนดีกว่า 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่สนับสนุนค่า ^^"

พลอยเฟื่อง


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha