หนุ่มแซ่บข้างห้อง

โดย: พลอยเฟื่อง



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 6 : ผู้ชายสุดแซ่บ - 2


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

 “ตะวันสายโด่งจนจะเที่ยงอยู่รอมร่อแล้วนะครับคู๊ณ...จะนอนกินบ้านกินเมืองไปถึงไหน ชาวบ้านเขาไปทำงานทำการกันหมดแล้ว” หนุ่มหล่อหน้าขาวชวนตะลึงพูดขึ้นมากลั้วขำเชิงตำหนิทำเอาคนฟังถึงกับสะอึก

“ก็ฉันทำงานมาทั้งคืนนี่” น้ำเสียงกระฟัดกระเฟียดตอบกลับไป

“ทำงานมาทั้งคืน” เขาทวนคำ พร้อมกับทำตาโต ผงกหน้าทำท่าว่าจะเข้าใจทันทีว่างานอะไร

คิ้วเรียวขมวดย่น เมื่ออีกฝ่ายกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์ที่มุมปาก แล้วหัวเราะหึๆ อยู่แต่ในลำคอ

“งานคงหนักมากเลยสินะ...ถึงได้ทั้งโทรมทั้งป้าขนาดนี้”

ปากหมาๆ ช่วยลดความหน้าตาดีลงไปได้...เธอเพิ่งเข้าใจนาทีนี้เอง

“แต่ช่วยไม่ได้จริงๆ เพราะผมต้องทำงานตอนกลางวัน เอ๊ะ! และผมก็ทำในห้องผม ส่วนของผม สิทธิ์ของผมนี่นา”

มือเรียวยกเท้าสะเอวขึ้นมาหน้าตาเอาเรื่องกำลังคิดคำพูดตอบโต้สวนกลับไป แต่เพราะนอนไม่เต็มที่ หัวสมองจึงไม่ค่อยแล่นนัก

นัยน์ตาสีประหลาดฉายแววสนเท่ห์ แล้วก็ให้คาดเดาว่าแม่สาวหุ่นสะบึม แม้หน้าตาจะจืดชืดไปหน่อยนี่ คงจะมีอาชีพพิเศษในยามค่ำคืนกระมัง  และตอนนี้ไอ้หน้าอกหน้าใจที่ใหญ่ปานไฟคู่หน้ารถยนต์ใต้เสื้อสีขาวตัวบางจ๋อยจนมองเห็นยอดปทุมถันดันเชิดจากเนื้อผ้าทำให้เขาเกิดอาการอยู่ไม่สุขขึ้นมาเมื่อสายตามันเหมือนมีเรด้าห์นำทางให้จับจ้องมองอยู่ ณ จุดนั้นอย่างสนอกสนใจยิ่งยวด

ยัยผีโปเยโปโลเยนี่มาแว้ดๆ ใส่เขา เจ้าหล่อนกำลังหวังอะไรอยู่หรือเปล่า? ช่วยไม่ได้ที่เขาจะนึกไปถึงหนังเอ็กซ์เรื่องดังของแม่สาวข้างห้องจอมยั่วยวน แล้วก็ให้รู้สึกกระชุ่มกระชวยมีความหวังขึ้นมา

อ่า...แม่สาวซึนสุดเอ็กซ์ข้างห้อง

และดูเหมือนเจ้าของเรือนร่างสุดสะบึมจะรู้ตัว เมื่อเห็นนัยน์ตาระยับจับจ้องมองมา ในคราวแรกก็อดจะภูมิใจกับเรือนร่างสุดอัศจรรย์พันลึกของตัวเองไม่ได้ แต่พอก้มมองแล้วเห็นว่าสายตาของเขากำลังจับโฟกัสอยู่ที่ส่วนใดจนลูกตาแทบเหลือกถลนอยู่เท่านั้น

ใบหน้าซีดขาวก็ผ่าวร้อนแดงแช้ดขึ้นมาทันควัน หัวคิ้วเรียวขยับย่น นัยน์ตาคู่งามลุกวาวเอาเรื่อง

“คนบ้า ลามกจกเปรต เรื่องอะไรมาจ้องนมฉัน” รีบตวัดสาบเสื้อคลุมปกปิดส่วนสัดที่เปิดเผยเกือบจะโล่งโจ้งชัดเจน

“อะ...อ้าว...ที่มายืนอวดเนื้อหนังในชุดบางจ๋อยกลางแดดนี่ ไม่ได้อยากให้ผมดูหรอกหรือครับคุณนาย?” ทำหน้าเหรอหราถามมาราวกับไม่รู้ความ

คำว่า คุณนาย ฟังดูแก่งั่กเชียว

เอมิกาอ้าปากค้างตาปริบๆ ใจนึกอยากกระทืบเท้าเร่าๆ ร้องกรี๊ดแล้วกระโจนเข้าข่วนหน้าเขาเหมือนนางอิจฉาขี้โมโหของขึ้นง่ายๆ เมื่อถูกแหย่รังแตนเข้า

แต่ว่าระดับนักศึกษาปริญญาโทอย่างเธอ ไม่ควรทำกริยาไม่งามอย่างนั้น แม้จะกำลังพูดกับคนต่ำทรามไร้มารยาทอยู่ก็ตามทีเถอะ

“คนบ้า กวนประสาทที่สุด ฉันหวังว่าคุณจะทุบเคาะต่อเติมห้องนี้ให้เสร็จไวๆ แล้วไม่ทำอะไรกวนใจฉันอีก ไม่งั้นฉันจะฟ้องนิติของคอนโดฯ จริงๆ ด้วย” พูดจบใบหน้างามก็สะบัดพรืด เดินกลับเข้าไปในห้อง ลากประตูปิดโครมเสียงดังสนั่นบอกให้รู้ว่าโกรธจัด

“ฮะ...ฮ่า...ทำมาขู่ คิดหรือว่าผมจะกลัว” อาชวินหัวเราะอย่างขบขัน ก่อนจะส่ายหน้าเบาๆ ให้กับกริยาเหมือนม้าดีดกระโหลกของแม่สาวข้างห้องที่ดูท่าว่าจะขี้วีนอยู่ไม่หยอก

“จะหนีเสือปะจระเข้หรือเปล่าวะนี่?” ถามกับตัวเองอย่างขำเล็กๆ หากใครรู้สาเหตุว่าเพราะอะไรเขาถึงต้องเผ่นแน่บจากอพาร์ตเม้นต์ที่เดิมมาอยู่ที่นี่แทน อาจจะหัวเราะงอหายก็เป็นได้

เพราะเขากำลังหนีสวยสุดเอ็กซ์และเซ็กซี่ตัวแม่ อย่าง อนาสตาเซียนางแบบลูกครึ่งไทยรัสเซียอดีตแฟนสาวของเขาเอง เพราะจับได้ว่าเจ้าหล่อนดันไปมีสัมพันธ์สวาทกับเพื่อนรักอย่างจัสติน...สองคนนั่นรวมหัวกันหักหลังเขาอย่างเจ็บแสบที่สุด

แม้หล่อนจะอ้างว่าเมา และขอโทษขอโพยยกใหญ่พร้อมกับทำหน้าสำนึกผิด แต่เขาก็ทำใจไม่ได้

และยิ่งเมื่อรู้จากแอนนาภรรยาที่กำลังตั้งครรภ์ของจัสตินว่า สองคนนี่ไม่ได้เพิ่งมีสัมพันธ์สวาทกันครั้งแรก เพราะแอนนาก็เคยจับได้ นั่นมันทำให้เขาเจ็บร้าวไปทั้งหัวอกอย่างอธิบายเป็นคำพูดไม่ออก

ผิดครั้งเดียวพออภัย...แต่ครั้งต่อมานี่คือการตั้งใจและสันดานชั่วลึกๆ มันเรียกร้อง

เขาทำใจไม่ได้ที่จะใช้ผู้หญิงร่วมกับใคร โดยเฉพาะอดีตเพื่อนรัก ไอ้จัสตินที่เกือบจะโดนเขากระทืบแล้วเชียว...

ความรู้สึกของคนโดนหักหลังมันเจ็บจนเกินจะบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้ เมื่อถูกคนที่รักทั้งสองคนร่วมกันสวมเขาให้ และนี่คือเหตุผลที่เขาระเห็จมาเมืองไทย แต่ก็ไม่วายถูก อนาสตาเซียตามมาตอแยไม่เลิกรา

เมื่อวานนี้ เจ้าหล่อนตามหาเขาจนเจอ หล่อนจูบเขา ปล้ำเขา และเขาก็เกือบจะเสียท่าหล่อนกลับไปสวมเขาควาย เป็นไอ้ผู้ชายหน้าโง่คนเดิม

อาชวินยอมรับว่าตัวเองก็ใจไม่แข็งพอ ยังมีใจและเยื่อใยให้อดีตคนรักอยู่ แต่ก็ยากยิ่งที่จะให้อภัยต่อความผิดบาปที่เจ้าหล่อนก่อ ทางเดียวคือเขาต้องหนีไปสุดล่าฟ้าเขียว และแน่นอนว่า อนาสตาเซียยังติดสัญญากับโมเดลลิ่งที่สิงคโปร์ หล่อนจะไม่ได้อยู่ตื๊อเขายาวนานนัก นอกจากไปๆ มาๆ ระหว่างที่นั่นกับเมืองไทย และเขาก็ต้องใจแข็งและชิ่งให้ได้ตลอด

คอนโดมิเนียมแห่งนี้ มีระบบรักษาความปลอดภัยค่อนข้างจะรัดกุม และมันก็ถูกทิ้งไว้ให้ร้างเปล่าดาย หลังจากแคทรียาพี่สาวต่างพ่อของเขาซื้อเอาไว้ แต่มีอันให้ต้องบินติดตามว่าที่สามีไปอยู่ที่ฮ่องกง เจ้าหล่อนจึงให้คีย์การ์ดและอภิสิทธิ์กับเขาในการครอบครองเป็นเจ้าของมันอย่างเต็มที่

จัดการทำความสะอาดนิดหน่อย ก็ย้ายเข้าไปอยู่ได้แล้วฮอร์ส

แคทรียาบอกว่าอย่างนั้น

แต่สภาพจากครั้งแรกที่เขาเห็น มันไม่ใช่

เขาจึงมอบหมายให้โกสินทร์เพื่อนซึ่งเป็นสถาปนิกมาช่วยจัดการออกแบบตกแต่งใหม่ให้ทันสมัยและน่าอยู่ขึ้น แต่เหตุการณ์เมื่อวานนี้ ก็บอกให้เขารู้แล้วว่า ไม่ควรจะไว้ใจใครทั้งนั้นนอกจากตัวเอง หลังจากเตะโด่งโกสินทร์ออกไปจากห้อง ช่วงบ่ายเขาจึงใช้เวลาไปกับการซื้อหาจัดเตรียมอุปกรณ์ช่างเพื่อจะมาลงมือลงแรงจัดการปรับปรุงซ่อมแซมตกแต่งห้องนี้เสียใหม่ อย่างใจปรารถนา หวังจะให้มันเป็นรังพักอันสงบสุข เพื่อที่จะเริ่มต้นชีวิตใหม่ และอาจจะความรักครั้งใหม่ด้วยเช่นกัน 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่สนับสนุนค่า ^^"

พลอยเฟื่อง


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha