กามกรรมกร

โดย: อัมพุท



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 1 : ความกระสันที่ต้องปลดปล่อย


ตอนต่อไป

“ตอน ๑”

 

 

ช่วงเวลาเที่ยงกว่าๆ ของวันทำงานอันร้อนอบอ้าว บนชั้น 7 ไซต์งานก่อสร้างของบริษัทแห่งหนึ่ง

 

กรรมกรหรือเรียกแบบบ้าน ๆ ว่า “คนงาน” ต่างขะมักเขม้นก่อสร้างโรงแรมระดับ 5 ดาวที่เสร็จไปแล้วประมาณ 90%

ซึ่งเป็นโรงแรมที่ตั้งอยู่บนชายหาดที่ดูเป็นส่วนตัวมากๆ เพราะเป็นที่ดินส่วนบุคคล ราวๆ 50 ไร่เศษๆ ทามกลางธรรมชาติ และขุนเขาโอบล้อม

“โอ๊ย   ทำไมมันร้อนขนาดนี้วะ”  เสียงกรรมกรหนุ่มโอดครวญขณะทำงานอยู่กลางแดดจ้า

เขาคือชายหนุ่มวัยยี่สิบเจ็ด รูปร่างสูงราวร้อยแปดสิบห้า หุ่นกำยำฟิตเปรี้ยะ กล้ามเนื้อเป็นมัดๆ  เพราะร่างกายต้องทำงานหนักมาตั้งแต่วัยรุ่น ตั้งแต่ยกจอบ ขนอิฐ แบกปูน ไม่ได้เข้าฟิตเนสอย่างชายหนุ่มทั่วไป ที่สร้างกล้ามเนื้อจากการเวทเทรนด์นิ่ง

ผิวกายที่แห้งกร้าน ผิวหนังที่ไหม้เกรียม ส่งผลให้เพื่อนๆ เรียกเขาว่า “ดำ” หรือ  “ไอ้ดำ”  ผิวคล้ำมันเมี่ยมที่เป็นเอกลักษณ์ประจำตัว ราวกับนายแบบผิวสีหล่อ ๆ คนหนึ่ง!!!

“จะบ่นไปทำไมว๊า หึไอ้ดำ?  อากาศแม่งก็ร้อนแบบนี้ทุกวันอยู่แล้วนี่หว่า” ดำพูดกับตัวเองพร้อมถอนหายใจ   “เฮ้อ!!!  ก็มึงมันไม่ตั้งใจเรียนเองนี่หว่า”

ความจริง  เขาเคยเรียนก่อสร้างในวิทยาลัยสารพัดช่างมาก่อน แต่เกเรจนถูกไล่ออกนั่นแหละ ก็เลยต้องผันตัวมาหาประสบการณ์จริงในไซต์ก่อสร้างจนถึงทุกวันนี้    

“กูก็คงได้แค่บ่นกับตัวเองแหละวะ  ชีวิตเรามันก็คงได้แค่นี้สินะ  ไม่ได้ร่ำรวยเหมือนเจ้าของโรมแรมที่เราสร้างให้มันอยู่นี่หรอกโว๊ย ว่าแต่ทำยังไงกูถึงจะรวยแบบนี้บ้างวะ” 

ดำยังบ่นกับตัวเองไม่เลิก  ไม่รู้อารมณ์เหนื่อยหรืออิจฉาคนที่เกิดมาบนกองเงินกองทองกันแน่

“ถ้ากูรวยนะ กูจะสร้างโรงแรมริมทะเลให้สวยและใหญ่กว่านี้อีก กูจะออกแบบให้เจ๋งกว่านี้ เสียอย่างเดียวที่กูจน ไม่งั้นนะ โรงแรมนี้ไม่ได้เกิดหรอกเว๊ย” พูดสนุกปากแล้วก็ถอนหายใจอีก “ฝันกลางวันอีกแล้วกู  ฮ่า ๆๆ  คนอย่างกูจะรวยได้ไงวะ ถ้าไม่ถูกหวย ก็คงต้องไปหาเมียรวยๆ  อย่างเอ่อ...ลูกสาวเจ้าของโรงแรมนี้มั้ง”                                                                       

มันก็พูดไปอย่างนั้นเอง  เพราะไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเจ้าของโรงแรมเขามีลูกสาวหรือเปล่า และหน้าตาของเจ้าหล่อนจะเป็นอย่างไร มันรู้แค่ว่าถ้าเป็นลูกคนรวยแล้วก็ต้องสวยและหยิ่งเหมือนในละครหลังข่าวนั่นแหละ จะเป็นอย่างอื่นไปเสียไม่ได้

ส่วนกรรมกรอย่างมัน  ก็คงต้องก้มหน้าก้มตาทำงานต่อไปเพื่อหาเงินเลี้ยงปากเลี้ยงท้องไปวัน ๆ

 

พอแดดล่มลมตก วันทำงานอันแสนเหนื่อยหน่ายก็หมดไปอีกหนึ่งวัน  ดำเก็บเครื่องมือ บอกลาหัวหน้างาน เดินกลับแคมป์คนงานเหมือนทุก ๆ วัน

ความจริงแคมป์คนงานก็อยู่ติดกับโรงแรมนี่แหละ เป็นห้องแถวชั่วคราวที่ถูกปลูกสร้างขึ้นด้วยสังกะสี  ตั้งอยู่ด้านหลังโรงแรม โดยมีรั้วสังกะสีแบ่งเขตเอาไว้ชัดเจน

แต่ดำไม่ค่อยใช้เส้นทางด้านข้างโรงแรมซึ่งคนงานทุกคนมักใช้เดินกลับที่พักเพราะรวดเร็วและสะดวก  เขามักจะเดินอ้อมไปทางชายหาดเพื่อที่จะผ่านเกสเฮาส์เล็กๆ เก่า ๆ แห่งหนึ่งเสมอ

“วันนี้จะมีช๊อตเด็ด ๆ อะไรให้ดูอีกมั๊ยวะ”  ดำเดินพลางพูดพลางอย่างสนุกปาก ไอ้อารมณ์เบื่อ ๆ หายไปเกลี้ยง พอคิดว่าจะได้เห็นของเด็ดของดีอย่างที่เห็นมาหลายวัน

กรรมกรหนุ่มสาวเท้ามาหยุดตรงด้านหลังเกสเฮาส์ ท่ามกลางแสงตะวันโพล้เพล้ของช่วงวัน

ดำสูดหายใจแผ่วเบา กวาดสายตาไปทั่วเพื่อหาเหยื่อ ราวกับโจรย่องเบาสุดชำนาญ  และแล้วเขาก็เหลือบไปเห็นแสงไฟจากห้องสุดท้าย  จึงล็อคเป้าหมายทันที  แล้วค่อย ๆ ย่องไป

“หึ ๆ...โชคดีของไอ้ดำอีกแล้ววันนี้” ดำมองรอดหน้าต่างที่เปิดแง้ม ๆไว้  แสงไฟเหลืองนวลจากโคมไฟหัวเตียงกระทบเข้ากับเรือนร่างบอบบางสุดเซ็กซี่ของหญิงสาวชาวต่างชาติผมสีทอง

ด้วยความที่บริเวณนั้นเป็นที่ส่วนบุคคล อยู่ในเขตเดียวกับโรงแรม จึงไม่มีบุคคลภายนอกเข้ามา จะมีก็แต่ คนงานที่สร้างโรงแรม กับ ร.ป.ภ. เท่านั้น

“อื้อหือ...แม่เจ้าโว๊ย”  หัวใจของดำเต้นรัวเหมือนกลองศึก ยามจดจ้องกายสาวผู้สวมวิญาณจ๊อกกี้สาว ควบม้าตัวใหญ่อย่างไม่หยุดหย่อน หล่อนกรีดเสียงร้องครวญครางไม่ขาดปาก

“เยส....โอ้วววว  พระเจ้า” ก่อนถูกม้าหนุ่มตะบี้ตะบัน กระแทกกระทั้นจนตัวโยน แล้วเจ้าหล่อนก็สาสมใจ กรี๊ดออกมาสุดเสียง

หัวใจของดำเต้นอย่างบ้าคลั่ง  เหงื่อไหลไคลย้อยไม่แพ้กับคู่รักต่างชาติที่กำลังบรรเลงบทรักกันอยู่อย่างไม่รู้จักเหนื่อย

นานเกือบสามสิบนาที หลังจากดูหนังสดไปสามรอบ ดำก็ตัดสินใจหันหลัง เดินกลับแคมป์คนงาน ด้วยอาการร้อน ๆ หนาว ๆ เหมือนมีอะไรคลั่งอยู่ภายในกายและซอกหลืบของกล้ามเนื้อ  

“เฮ๊ย...ไม่ไหวแล้วโว๊ย”  ในที่สุด  ดำทนก็ไม่ไหว ขณะยังไปไม่ถึงแคมป์ที่พักคนงาน ดำขยับตัวเข้าหลังต้นมะพร้าวข้างทาง งัดมังกรยักษ์ที่คลั่งออกมาผงาดด้านนอก

“ตรงนี้ละวะ”  เขาไม่รีรอ ใช้มือซ้ายจับท่อนเนื้อจอมคลั่ง แล้วละเลงเข้าละเลงออกอย่างเร็วและชำนาญ ในหัวนึกภาพคู่รักชาวต่างชาติตามไปด้วยอย่างล้นเอ่อความสุข กายเขาสั่นสะท้าน เสียวซ่านและวูบวาบไปทั้งตัว

“โอววววว”  เขาเร่งมือไม่หยุด และเพิ่มความเร็วในการสาวเป็นเท้าตัว ทำให้มังกรพองตัวขึ้นจนคับมือ แข็งขันสูชันราวกับท่อนไม้

“อ้า...ซี๊ดดดดด”  ดำขนลุกซู่ไปทั้งตัว อารมณ์เดือดพล่านไปหมด พลังงานต่างๆ ถูกถีบออกมาจนพุ่งกระจ่ายไปทั่ว กล้ามเนื้อทุกมัด เกร็งและบีบรัดตัว เหงื่อซึมออกทุกรูขุมขน

“โอ๊ยยยยยย....อาส์”   เขาอุทานเสียงหลง  กลิ่นคาวๆ ของสิ่งที่พุ่งออกมาตลบอบอวลตรงบริเวณนั้น  

“โหยยย...มันดีอะไรอย่างนี้วะ”  ดำถึงจุดสุดยอดตามความต้องการ  เขาจับท่อนเนื้อจอมพลังนั้นแล้วสะบัดไปมา เพื่อในแน่ใจว่าไม่มีอะไรหลงเหลืออยู่ตรงส่วนปลาย

“หายเหนื่อยหายเครียดไปเลยโว๊ย”  แล้วจึงเก็บเข้าที่ แม้ว่าจะยัดเข้าไปไม่ค่อยได้ เพราะท่อนเนื้อจอมพลังยังคงความคลั่งอยู่ ซึ่งคงต้องใช้เวลาสักพัก จึงจะยอมสงบ...

 

ดำอารมณ์ดีขึ้นมากหลังจากเสร็จสมอารมณ์หมาย เดินกลับถึงแคมป์คนงานก็ค่ำมืดพอดี

เขาอาบน้ำจัดการตัวเองจนสะอาดสะอ้านแล้วเสร็จ ก็กินข้าวกับไข่เจียวที่ทำเองอย่างมีความสุขในห้องเล็ก ๆ  แล้วก็เข้านอนในมุ้งสายบัวเก่า ๆ หลังเดิม  

“สบายไปอีกวัน...แต่เมื่อไหร่กูจะมีที่ลงสักทีนะ”   ดำโหยหิวผิวกายนุ่ม ๆ เนียน ๆ ของผู้หญิงจนแทบคลั่ง เพราะแม้จะมีความสุขจากการช่วยตัวเองผ่านอารมณ์และจินตนาการเผ็ดร้อน แต่มันก็ไม่เต็มอิ่มและเพียงพอ สำหรับเขา  รู้สึกเหมือนถีบพลังทิ้งไปวันๆ   

“หือออ...”  ดำหยิบหนังสือโป๊ใต้หมอนขึ้นมาดูภาพสาว ๆที่ชื่นชอบและคลั่งไคล้ “นี่ถ้ามีใครสักคนหลุดออกมานะ กูจะจัดหนักจัดเต็ม จะบรรจง ทุกท่วงท่า และลีลา เอาให้เธอคนนั้นล่องลอยไปบนสวรรค์ ชั้น 7 ชั้น 8 เลยทีเดียวว.....”

ดำนอนคิดนอนจินตนาการแบบนี้ทุกวันก่อนจะหลับใหล เพื่อตื่นขึ้นมาในเช้าวันใหม่  แล้วพบกับชีวิตเดิม ๆ งานเดิม ๆ และไม่ได้มีสาวข้างกายเหมือนอย่างในฝัน    




ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"กรรมกรผู้ต่ำต้อยคนนี้จะสอนบทเรียนรักให้แก่นางฟ้าผู้อ่อนโยนเองครับ "

อัมพุท


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha