กามกรรมกร

โดย: อัมพุท



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 3 : อาบลมห่มฟ้า


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

“ตอน ๓”

 

 

แพรวาเดินไปที่ห้องทำงานของเธอเพื่อเริ่มทำงานทันที ห้องทำงานซึ่งอยู่ชั้น 3 โซนด้านหลังของโรงแรม

 

“ว๊าว...สวยจัง”  ภายในห้องทำงานของเธอ ทั้งกว้างขว้าง สะดวกสบาย และปลอดโปร่ง ด้านหลังและด้านข้างกรุกระจกบานใหญ่ติดฟิลม์สีอ่อน ทำให้สามารถมองเห็นวิวทะเลได้อย่างชัดเจน

“โอ้โห....ทะเลสวยจริง ๆ”  ส่วนด้านข้างหากมองลงไปที่พื้นดิน ก็จะเห็นลานจอดรถขนาดใหญ่ รวมทั้งแคมป์ชั่วคราวที่พักคนงานซึ่งใกล้จะรื้อถอนเต็มที

เรียกได้ว่า  ห้องทำงานของเธอ ถือเป็นห้องที่สามารถมองเห็นวิวทิวทัศน์ได้ทั่วถึงเกือบร้อยแปดสิบองศาเลยทีเดียว

“อื้ม...ได้ห้องทำงานสวยๆ วิวดี ๆ ขนาดนี้  เราควรประเดิมทำงานวันแรกให้นานๆ ไปเลย  อยู่ในห้องนี้ให้นานจนได้เห็นพระอาทิตย์ตกดิน   เอ่อไม่ใช่สิ  ตกน้ำต่างหากล่ะ  คงสวยน่าดูเนอะ”

แพรวาพูดกับตัวเอง แล้วยิ้มแก้มปริ อย่างมีความสุข

ก๊อกๆๆ...

“ขออนุญาตครับ ผมหัวหน้าช่างครับ”

หญิงสาวตกใจเล็กน้อย ก่อนตะโกนตอบรับ

“อ้อ  หัวหน้าช่างหรือคะ   เชิญค่ะ....”

ชายวัยกลางคนท่าทางทะมัดทแมงเปิดประตูเดินเข้ามา พร้อมเอ่ยทักทายเจ้าของห้องด้วยเสียงสุภาพ  

“สวัสดีครับคุณแพรวา ผมไม่คิดว่าคุณแพรวาจะเข้ามาทำงานวันนี้เลยนะครับ คือห้องนี้ยังเก็บงานไม่หมดครับ”

“อ้าว...เหรอคะ  แต่เท่าที่เห็นก็เรียบร้อยดีนี่คะ”

“ครับ..คือทุกอย่างเรียบร้อยแล้วเหลือเพียงฝ้าด้านหลังแอร์ที่ยังไม่ได้ปิด กับก๊อกน้ำให้ห้องน้ำอ่ะครับ เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมจะให้ช่างมาเปลี่ยนให้นะครับ วันนี้น่าจะไม่ทันแล้ว”

“อ๋อ..ได้ค่ะ ขอบคุณนะคะ”

“ขออภัยในความไม่สะดวกนะครับ”  หัวหน้าช่างแจ้งงานเสร็จก็กลับออกไป ส่วนหญิงสาวนั่งทำงานต่อ อย่างมีความสุข และมุ่งมั่นตั้งใจเต็มกำลัง

 

ตะวันบ่ายคล้อย แดดล่มลมตก นกบินกลับรัง เช่นเดียวกับเหล่าพนักงานโรงแรม รวมถึงคนงานก่อสร้าง ที่ต่างก็ทยอยเดินทางกลับที่พักของตน

“ไอ้ดำ...เลิกทำงานแล้ว เดี๋ยวเราไปหาเหล้าจิบกันสักหน่อยดีมั้ยว่ะเพื่อน พอดีหัวหน้าแกชวนอ่ะ”

“ไม่ล่ะ...วันนี้ข้าเก็บงานหลายห้องเลยว่ะ เหนื่อยสาหัส  ทั้งห้องครัว ห้องสวีต ห้องแขก VIP  เออ ไอ้ห้อง VIP ฝั่งด้านชายหาดอ่ะ งานโคตรละเอียด ต้องค่อย ๆ ทำ  ก้ม ๆ เงย ๆ ปวดหัวฉิบหาย”

“อะไรวะ...หัวหน้าเขาจะเลี้ยงที่ฝ่ายเราทำงานเสร็จทันตามเวลาอ่ะ แล้วแกจะไม่ไปได้ไงวะ ของฟรีนะโว๊ย” พูดพลางหันไปเห็น “ อ้าว  นั่นไง  หัวหน้ามาพอดี”

“ไง  เก็บของกันเรียบร้อยละยัง” หัวหน้าคนงานถามไถ่    

“หัวหน้าครับ ไอดำมันเบี้ยว  ไม่ยอมไปกินกับพวกเราครับ”

“อ้าวทำไมล่ะดำ...”

”อ๋อ..คือวันนี้ผมอยากพักผ่อนน่ะครับ ได้กลิ่นแลคเกอร์ทั้งวันจนมึน ไหนจะสีที่เลอะตัวเต็มไปหมด อยากจะรีบกลับไปอาบน้ำน่ะครับ มันคันยุบยิบไปหมดทั้งตัวเลย”

”เอา ๆ  งั้นรีบกลับไปอาบน้ำเลยไป แต่คราวหลังทำงานต้องสวมอุปกรณ์ป้องกันให้พร้อมนะ ชุดต้องรัดกุม ถุงมือก็ต้องสวม ไม่ใช่มาถอดเสื้อโชว์กล้ามทำงานแบบนี้  ถึงมันจะร้อนก็เถอะ แต่เราต้องเซฟตี้ตัวเราเองไว้ด้วย  เข้าใจนะ”

”ครับผม....”

“เออ...ยังไงพรุ่งนี้นายไปเก็บงานที่ห้องคุณแพรวาด้วยนะ อยู่ชั้น 3 ห้องหลังสุดอ่ะ”

”คุณแพรวา???...เอ่อออ...ใครเหรอครับ?”

”คุณแพรวาลูกสาวท่านประธานน่ะ ก็คุณราตรีเจ้าของโรงแรมนี้ไง ทำให้เรียบร้อยนะ”

“ครับ  ได้ครับ...”

หลังจากรับงานจากหัวหน้างานเสร็จ ทุกคนก็แยกย้าย บางส่วนไปกินเลี้ยงกับหัวหน้า ส่วนดำรีบเดินกลับแคมป์คนงาน เพื่อจะอาบน้ำล้างเนื้อล้างตัว  เอากลิ่นคาวคราบเหงื่อไคลที่มักหมมมาทั้งวันออกไปให้หมด

 

ดวงอาทิตย์สีเหลืองอมส้มอยู่ตรงเส้นขอบฟ้า ท้องฟ้าเปิดไร้เมฆหมอก เสียงน้ำทะเลกระทบฝั่ง เป็นคลื่นฟองขาวๆ แตกสลายไปเมื่อกระทบเม็ดทรายบนชายหาด

บนโซฟารับแขก ภายในห้องทำงานชั้น 3 ของโรงแรมหรู หญิงสาวเอนกายนอนพิงอย่างสบาย เหยียดปลายเท้าพาดยาวไปกับความยาวของโซฟา

เธอค่อย ๆ ลืมตาตื่นขึ้นมาในแสงอุ่น ๆ

“ตายจริง  เราหลับไปตอนไหนเนี่ยยยยย...” เธอหันมองรอบกาย ยามแสงสีทองส่องผ่านกระจกเกิดเป็นภาพที่สวยงาม “แต่ก็ตื่นมาทันดูพระอาทิตย์ตกพอดี  ว้าวว....สวยเชียว บรรยากาศมันจะดีอะไรขนาดนี้”

แพรวาผละจากโซฟา  เดินออกไปที่กระจกใสฝั่งวิวทะเล มองดูพระอาทิตย์ดวงโตใกล้ตก และทิวทัศน์เวิ้งว้างกว้างไกลสุดลูกหูลูกตา

“บรรยากาศสุดยอด”  มองวิวเพลิน ก่อนหลุบตามองต่ำ แล้วกวาดสายตาไปโดยรอบ เพื่อชมชายหาดและบริเวณรายรอบโรงแรม

“เอ๊ะ?”  สายตาเธอไปสะดุดตรงแคมป์คนงานด้านหลังนั่นเอง เธอตะลึงไปชั่วขณะ “เอ่อ....”

เมื่อได้เห็นชายหนุ่มเดินนุ่งผ้าขาวม้าผืนเดียวเข้าห้องน้ำ เจ้าหนุ่มนั่นแม้มองจากที่สูง ก็พอจะเห็นว่าหุ่นดี กำยำ บึกบึน ทั้งหน้าอกหน้าใจ ต้นแขน หัวไหล่ กล้ามหน้าท้อง สัดส่วนสมบูรณ์แบบไปหมด

“อะ...อะไรกันเนี่ย”

ด้วยความที่แคมป์คนงานทำขึ้นเพื่อใช้อยู่อาศัยชั่วคราว การก่อสร้างจึงไม่เน้นแข็งแรง เอาแค่พออยู่ พอใช้ เพราะพอจบโครงการ ก็ต้องรื้อถอนเสียเท่านั้น  

ห้องน้ำคนงานจึงไม่จำเป็นต้องมีหลังคา แค่ตีรั้วสังกะสีปิดสี่ด้านก็หรูแล้ว ในห้องน้ำจะมีถังใส่น้ำหลายใบวางเรียงราย สำหรับอาบน้ำรวมกัน แต่จะแยกระหว่างคนงานชายกับคนงานหญิงเท่านั้น

ชายหนุ่มพอเข้าห้องน้ำก็ปิดประตู ล็อคแน่นหนา ปลดผ้าขาวม้าออกจากกายแล้วแขวนมันไว้กับตะปูที่ตีไว้  จากนั้นก็ใช้ขันพลาสติกตักน้ำในถังขึ้นรดตัวอย่างแรงและเร็ว ทามกลางท้องฟ้าสีเหลืองทอง และสายลมกลิ่นทะเล   

โดยหารู้ไม่ว่า...มีสายตาคู่หนึ่งกำลังจับจ้องมันอยู่  จากด้านบน ซึ่งห่างขึ้นไปเพียงสามชั้นของตึกเท่านั้น

แพรวาอึ้งไปหลายอึดใจ ตอนเห็นชายหนุ่มปลดผ้าขาวม้าออกแล้วโชว์สรีระเปล่าเปลือย เธอตกใจจนอุทานเสียงหลงออกมา

“อุ๊ยว๊ายยย!...ทำไมห้องอาบน้ำถึงไม่มีหลังคาเนี่ย???” ปากก็ว่าก็สบถไปด้วยความขัดใจ  แต่สายตากลับมองจ้องไปยังอวัยวะที่บ่งบอกถึงความเป็นชายของเขา

“โหหห...ทะ ทำไมมัน  ใหญ่ขนาดนี้เลย???”

แพรวาพึมพำอย่างไม่รู้ตัว




ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"กรรมกรผู้ต่ำต้อยคนนี้จะสอนบทเรียนรักให้แก่นางฟ้าผู้อ่อนโยนเองครับ "

อัมพุท


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha