cover

บ่วงรักเฉพาะกิจ


chineserose



niyayrak_coin  นิยายเรื่องนี้ไม่ได้เปิดรับเหรียญกำลังใจอยู่ในขณะนี้



5 จากผู้อ่าน 1 คน.

 3826        3       niyayrak_coin 0

ยั่ว !

ใช่ เธอยั่วเขา โดยที่เธอไม่ต้องทำอะไร... รู้ตัวหรือเปล่าก็ไม่รู้ แม่สาวน้อยตัวแสบ

สายน้ำฉาบทาผิวเขาตลอดแนวทุกส่วนสัด แนวขนอ่อนเรียงเป็นระเบียบไม่ว่าจะบทท่อนขา แขนแกร่งหรือแนวกล้ามท้อง ความต้องการที่ล้นปรี่ส่งให้ตัวตนแข็งขึง จนต้องตัดใจปรนเปรอตัวเอง เขารู้ดีว่าสิ่งนี้เป็นเรื่องของพลังธรรมชาติ แต่เขาไม่ชอบที่มันเกิดขึ้นบ่อยๆ ในระยะหลังๆ ที่เขาเข้าใกล้เธอ...

ร่างสูงเดินอย่างเนือยๆ ออกมาจากห้องน้ำ ในสภาพที่ผมเปียกชุ่มระไล่ลงมาปรกหน้าผาก เรือนร่างงดงามดุจเทพเจ้าถูกปกปิดท่อนล่างเพียงผ้าขนหนูสีขาวเนื้อนุ่มเพียงผืนเดียว และมันเลื่อนลงต่ำจนแทบจะหลุดชวนหัวใจวาย ไรขนน้อยๆ เรียงเป็นแนวอย่างเป็นระเบียบชวนจินตนาการถึงความเซ็กส์ซี่ที่มากกว่านั้น...

เฮื๊อกกก...

หญิงสาวหันไปมองพอดี ภาพส่วนตัวแสนเซ็กซี่ของเขามันเหมือนเป็นบางสิ่งที่กระตุ้นเร้า ผู้หญิงที่ไม่มีโอกาสได้เห็นผู้ชายเปลือยกายตัวเป็นๆ แบบนี้บ่อยนัก ไม่สิ แทบจะไม่เคยเลยสำหรับอัญญ์มาลี มันหมิ่นเหม่ล่อแหลมพอที่จะทำให้เธอเขินจนหน้าแดงจัด แก้มร้อนวูบวาบและหัวใจเต้นแรงโครมคราม เลือดในกายสาวสูบฉีดแล่นซ่านไปด้วยเพลิงปรารถนา

เรือนร่างเขาช่างงดงามเหลือเกิน... เขาจะทรงพลังสักแค่ไหนนะเมื่อควบคุมจังหวะเร่าร้อนบนตัวเธอ!

โอ... ไม่ อัญญ์มาลีไม่ควรคิดอะไรแบบนี้ เธอรู้สึกร้อนรุ่ม และปฏิกิริยาร่างกายกำลังฉ่ำหวานราวกับรอคอยการเติมเต็มจากเขา ธรรมชาติสร้างผู้หญิง ผู้ชายขึ้นมา เพื่อการปฏิพัทธ์และดำรงอยู่ของเผ่าพันธุ์มนุษย์ แต่ขอร้องเถอะ ธรรมชาติอย่าทำให้สาวน้อยต้องลำบากใจ อย่าโอนอ่อนไปตามภาพเซ็กส์ซี่ที่กระตุ้นเร้า ร่างกายจ๋า เราจะต้องการเขาไม่ได้ ในเมื่อเราไม่ได้รักกัน...

“คุณ... แอบมองผม” เขามองเธอจากเงาที่สะท้อนในกระจก ระหว่างเปิดตู้เสื้อผ้า เขายิ้มอย่างพอใจก่อนหันหน้ามายืนกอดอกจับผิดผู้หญิงที่นั่งหน้าแดงแจ๋อยู่บนเตียงเขา

“ฉะ... ฉันเปล่านะ ไม่ได้แอบมอง ก็คุณเดินออกมา ฉันก็มองสิ ไม่มองก็ได้ ใครอยากมองคุณล่ะ” เธอแก้ตัวพัลวัน ร้อนวูบวาบที่แก้ม รังสีความร้อนจู่โจมเธอ ทำไมถึงครั่นเนื้อครั่นตัวไปหมด

เขาเดินเข้ามาใกล้ กลิ่นหอมสะอาดจากครีมอาบน้ำผู้ชายโชยมากระทบจมูกจิดลิดของเธอให้ชวนน้ำลายสอ

ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า เธอก็แอบสูดลมหายใจรับเอากลิ่นกายชายหอมๆ นั้นเขาไปจนเต็มปอด... อยากจะบอกว่า ฟิน!  ยายอัญญ์ แกสูดกลิ่นเขาเข้าไปเรอะหญิงสาวคิดแล้วอยากเขกหัวตัวเองนัก

“ผมอนุญาตให้คุณมอง” เขายิ้ม ใช้สายตาหรี่ใส่เธออยากหยอกเย้า “มากกว่ามองก็ให้... ถ้าคุณอยากใช้เรือนร่างผม ก็อนุญาต” เขาแกล้งพูดให้เธออาย และมันก็เป็นไปตามใจเขาปรารถนา เธออายเพราะเขา

“ฉันไม่ใช้ คุณไปแต่งตัวได้แล้วนะคะ” เธอหันหลังให้ หัวใจเต้นตึก

“ทำไมล่ะ ผมเห็นคุณมองจ้องผม นึกว่าอยากใช้เรือนร่างผมซะอีก” เจ้าของเรือนกายหอม ยังไม่เลิกเย้า

“ใครจะใช้ล่ะ” ปากปฏิเสธไป ทำไมต้องหลับตาปี๋ด้วย หันหลังให้เขาแล้วนี่นา

“โอเค... ไม่ใช้ก็ไม่ใช้ แต่ผมเห็นเช้าๆ คุณแอบใช้เรือนร่างผมทุกคืนเลยนะ” เขาเผย ท่าทางแม่สาวน้อยปากแข็งจะไม่รู้เนื้อรู้ตัว ในสิ่งที่ทำไปในทุกๆเช้า ผู้ชายมาดแบดยิ้มร้ายกาจ

“อะไร”

“แอบมานอนซบอกผมทุกเช้าเลย... อุ่นใช่มั๊ย” เขาไม่เลิกแหย่

“ฉันนอนดิ้น” แก้ตัวเสร็จก็ทิ้งตัวนอนหันหลังให้เขาอย่างหน้าขายหน้า นี่เธอนอนดิ้นขนาดนั้นจริงๆ เหรอนี่

น่าขายหน้าที่สุด


ติดตามกันด้วยนะคะ



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D



เล่มที่คนอื่นอ่าน


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

×

ด่วน! รับฟรี 200 เหรียญ

เมื่อเติมเหรียญกำลังใจครั้งแรก


captcha


จะติดตามค่ะอัพอีกนะค่ะ
โดย Anonymous | 1 year, 4 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
อ่านค่ะ
โดย Anonymous | 1 year, 4 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha