กับดักรักร้ายหัวใจสิงห์

โดย: @mekbangbang



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 1 : ไร้ทางเลือก ...


ตอนต่อไป



ไร้ทางเลือก

 

 

 พ่อๆๆ พ่อจ๋า ปูนิ่มสอบเข้าแพทย์ได้แล้ว

 

ร่างเล็กของปาลินกระโดดลงจากรถจักรยานคันเก่าที่เธอใช้ขับไปดูผลอินเตอร์เน็ตในตลาด ปาลินวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาในบ้านไม้ชั้นเดียว ก่อนจะรีบวิ่งเข้าไปหาผู้เป็นพ่อ

 

พ่อจ๋า ปูนิ่มสอบเข้าแพทย์ได้แล้ว ปูนิ่มจะได้เป็นหมอรักษาพ่อได้แล้วนะ

 

ปาลินยื่นผลคะแนนแอดมิดชั่นไปตรงหน้า นายปั่น ผู้เป็นพ่อ แต่ใบหน้ากึ่งดีใจกึ่งเสียใจของชายสูงวัยทำเอาหัวใจเด็กสาวชะงักไป พ่อเป็นอะไรจ๊ะ ทำไมพ่อทำหน้าแบบนั้น

 

ปาลินหน้าเสียรับรู้ถึงความรู้สึกแปลกๆของผู้เป็นพ่อ นายปั่นยัดเงินใส่มือลูกสาวเสียงสั่น ปูนิ่ม เอาเงินไปนะลูก แล้วก็รีบไปจากที่นี่ นะลูกนะชายสูงวัยย้ำช้าๆชัดๆเหมือนเป็นคำสั่ง ท่าทีเลิ่กลั่กทำเอาเด็กสาวเรื่มรู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากล

 

พ่อ พ่อติดเงินเจ๊อรใช่มั้ย พ่อติดเค้าเท่าไหร่ เดี๋ยวปูนิ่มจะเข้าไปขอร้องเจ๊อรให้นะจ๊ะพ่อ ปูนิ่มจะไม่ทิ้งพ่อไปไหน ปูนิ่มจะร้อยพวงมาลัยเยอะๆ พรุ่งนี้วันพระคนต้องมาเยอะแน่ๆจ๊ะพ่อปาลินพูดทั้งน้ำตาพลางกอดพ่อไว้ นายปั่นสะอื้นฮักๆในอก ก่อนจะลูบผมลูกสาวคนเดียวด้วยความรู้สึกไร้หนทาง

 

พ่อขอเจ๊อรแล้วนะลูก เจ๊อรจิตใจดี เจ๊บอกว่าถ้ามันเป็นเงินของเจ๊เอง เจ๊คงจะผ่อนผันให้เราได้เหมือนหลายๆครั้ง แต่นี่เจ๊ก็ไปหยิบเงินนอกระบบมา ทางเจ้าหนี้รายใหญ่เค้าไม่ยอมเขากอดลูกสาวไว้แน่นหยดน้ำตาไหลรินทั้งสองแก้มกระด้าง มือหยาบยกขึ้นเช็ดน้ำตาให้ตัวเองก่อนจะมองหน้าลูกสาวอีกครั้ง

 

ปูนิ่ม หนูต้องไปจากที่นี่อย่าให้พวกนายใหญ่เค้าตามเจอ อนาคตหนูยังอีกไกลนะลูก พ่ออีกไม่นานก็ตายแล้ว รีบไปเถอะนะลูกนายปั่นผลักลูกสาวให้ออกจากอก ปาลินน้ำตาไหลเปรอะเปื้อนบนใบหน้าสวย ผลแอดมิดชั่นไม่มีค่ากับเธออีกต่อไปแล้ว เธอไม่สามารถเลือกอนาคตของตัวเองแล้วปล่อยให้บิดาลำบากอยู่ที่นี่คนเดียวแน่นอน

 

 

 

ปังง !

 

 

เสียงผลักบานประตูเปิดออก ทำให้ประตูที่เก่าชำรุดพังลงในทันที พ่อและลูกที่นั่งกอดกันมองมายังการกระทำนั้นเป็นตาเดียว ปาลินตัวสั่นอย่างหวาดกลัว เมื่อเห็นเจ๊อร มาพร้อมกับลูกน้องในชุดสูทสีเข้มนับสิบคน รูปร่างสูงโปร่งแต่ล่ำไปด้วยมัดกล้าม จมูกโด่งเป็นสันแม้จะไม่เห็นสีของนัยน์ตาเพราะชายหนุ่มเหล่านั้นใส่แว่น แต่ปาลินก็พอดูออกว่าไม่ใช่คนเอเชียอย่างแน่นอน

 

นี่แหละค่ะ คุณฟรานซิส นายปั่นกับปาลิน ลูกหนี้ที่เบี้ยวเงินนายคุณมาสามสี่งวดแล้ว  เจ๊อรพูดกับหนึ่งในชายพวกนั้นอย่างกล้าๆกลัวๆ ก่อนจะมองมายังสองพ่อลูกอย่างขอโทษ

 “เจ๊ก็อยากจะช่วยพวกเธออยู่หรอกนะ แต่เจ๊ก็ต้องทำมาหากิน เข้าใจเจ๊นะพูดจบสตรีร่างท้วมก็รีบเดินไปแอบอยู่ด้านหลังชายหนุ่มพวกนั้น นายปั่นกอดลูกสาวคนเดียวไว้แน่นก่อนจะลุกยืนขึ้น 

 

"พวกแกออกไปเดี๋ยวนี้ อย่าทำอะไรลูกสาวของฉันด้วย "

 

ผู้สูงวัยตะโกนเสียงดังก่อนจะกางแขนออกปกป้องผู้เป็นลูก เจ๊อรทำหน้าที่แปลภาษาให้ชายต่างชาติกลุ่มนั้นฟังก่อนที่ใครคนหนึ่งในพวกนั้นจะมากระชากแขนปาลิน จนร่างเล็กๆปลิวไปตามแรงกระชาก

 

"เจ๊ เจ๊ช่วยปูนิ่มด้วยนะ เค้าจะทำอะไรปูนิ่ม ฮือออออ ปูนิ่มขอนะจ๊ะเจ๊ "

 

เด็กสาวยกมือขึ้นไหว้ปะลกๆ พยายามแกะมือหนาให้ออกจากข้อมือบางของเธอ เจ๊อรหน้าเสียไม่คิดว่าเหตุการณ์มันจะลุกลามขนาดนี้

 

"คุณฟรานซิส เด็กมันไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร ปล่อยมันไปเถอะนะคะ "

 

เจ๊อรพูดภาษาอังกฤษแบบตะกุกตะกักเพื่อช่วยชีวิตเด็กสาวไว้ ปาลินมองหน้าชายที่จับมือเธอไว้ ซึ่งชายคนนั้นชื่อฟรานซิส ด้วยสายตาขอร้อง 

 

ในจังหวะที่กำลังขอร้องกันอยู่นั้นเอง นายปั่นที่มีโรคประจำตัวอย่างโรคหัวใจอยู่แล้ว รู้สึกเจ็บแปลปขึ้นมาที่หน้าอก ขาทั้งสองข้างสั่นรัวเหมือนคนทรงตัวไม่อยู่ มือหยาบกระด้างกุมหน้าอกข้างซ้ายของตัวเองไว้แน่นก่อนจะค่อยๆล้มลง

 

"พ่อ ..."

 

ด้วยความตกใจที่เกิดเหตุการณ์ไม่คาดคิดขึ้น ปาลินสะบัดมืออกอย่างแรงจนหลุดการเกาะกุมของชายตัวสูงนั้น ฟรานซิสเองก็ตกใจกับเสียงของเด็กสาวและชายสูงวัยที่ล้มลงไปกองจึงทำให้ร่างบางหลุดมือไปได้

 

"พ่อๆๆ พ่อจ๋า พ่อ.."

 

ปาลินเขย่าตัวผู้เป็นพ่อเพื่อหวังให้ฟื้น เมื่อเห็นไม่มีอะไรตอบสนอง ร่างบางจึงคลานเข่าเข้าไปหาฟรานซิส ก่อนจะยกมือไหว้อย่างขอร้อง

 

"คุณ พาพ่อปูนิ่มไปโรงพยาบาลทีนะคะ แล้วปูนิ่มจะยอมไปกับคุณ นะคะ ได้โปรด "

 

เสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นของเด็กสาวตรงหน้าทำให้ฟรานซิสหันไปสั่งลูกน้องด้วยภาษาอิตาเลียน ก่อนที่ชายในชุดสูทหนึ่งในนั้นจะเข้ามาหิ้วคนที่นอนไม่ได้สติไปยังรถตู้สีดำคันเงา 

 

 

 

สายระโยงระยางพันรอบตัวชายสูงวัยภายในห้องฉุกเฉิน ปาลินเดินวนไปมาหน้าห้องอย่างว้าวุ่นใจ คนแถวนั้นมองกันอย่างแตกตื่นเมื่อเห็นชายในชุดสูทสีเข้มนับสิบคนยืนเฝ้าประตูหน้าห้องฉุกเฉินอยู่ 

 

แพทย์ในห้องฉุกเฉินเปิดประตูออกมาหลังจากทำการรักษาเรียบร้อยแล้ว ปาลินรีบปรี่ไปถามอาการผู้เป็นพ่อทันที

 

"คุณหมอคะ พ่อหนูเป็นยังไงบ้างคะ "

 

"คุณปั่นเป็นโรคหัวใจนะครับ ต้องทำการผ่าตัดให้เร็วที่สุด ถ้าไม่อย่างนั้นอาจอยู่ได้ไม่เกินปีนี้นะครับ "

 

ปาลินช็อคไปชั่วขณะเมื่อได้ยินคำจากปากแพทย์ ร่างบางค่อยๆทรุดตัวลงกับเก้าอี้อย่างหมดแรง ใบหน้าสวยซบลงกับฝ่ามือเล็กของตัวเองอย่างจนปัญญา 

 

เธอจะเอาเงินจากไหนมารักษาพ่อ ... แค่ทำหน้าที่ของลูกเธอยังทำไม่ได้เลย .. หญิงสาวนึกตำหนิตัวเองในใจ ร่างบางสะอื้นจนตัวโยน เธอไม่มีหนทางใดแล้วจริงๆใช่มั้ย หากรอให้เธอเรียนจนจบแล้วอะไรจะยืนยันได้ว่าพ่อเธอจะยังมีชีวิตอยู่ ปาลินจึงตัดสินใจแล้วว่า ชีวิตที่เหลืออยู่นับต่อแต่นี้ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เธอจะทำเพื่อพ่อของเธอให้ได้ เหมือนที่พ่อได้ทำทุกอย่างเพื่อเธอ ...

 

 

รอปูนิ่มก่อนนะจ๊ะพ่อ ปูนิ่มจะหาเงินมารักษาพ่อเอง ...

 

 

ปาลินยกมือน้อยๆเช็ดน้ำตาที่ไหลอาบทั้งสองแก้ม ใบหน้าสวยก้มลงซ่อนเสียงสะอื้นก่อนจะตัดใจเดินไปหาชายร่างสูงในชุดสูท

 

"คุณ ปูนิ่มพร้อมจะไปกับคุณแล้ว แล้วนายคุณจะทำอะไรกับปูนิ่มหรอคะ นายคุณจะฆ่าปูนิ่มมั้ยคะ "

 

ปาลินพยายามสื่อสารภาษาอังกฤษง่ายๆให้พอเข้าใจ ฟรานซิสมองเด็กสาวตรงหน้าอย่างพิจารณา เธอน่าจะสูงไม่เกิน 160 เซนติเมตร เมื่อยืนเทียบกับเขาความสูงของเธออยู่แค่หน้าอกของเขาเท่านั้น ใบหน้าหวานเรียวสวยแก้มป่องดูน่าหยิก ดวงตาใสบริสุทธิ์มองมาที่เขาตาแป๋วเหมือนลูกแมวตัวน้อยๆกำลังอ้อนเจ้าของ ฟรานซิสพยายามสะบัดหน้าหนีจากภาพตรงหน้านั้นก่อนจะตอบเด็กสาวด้วยน้ำเสียงขรึมๆ

 

"นายของผมใจดี ท่านจะบรรดาลทุกสิ่งทุกอย่างให้กับผู้หญิ .. เอ่อ .. คนของท่าน "

 

ฟรานซิสเลือกที่จะใช้สรรพนามบางคำแทนคำที่มีความหมายจำเพาะเจาะจง แต่ปาลินเข้าใจว่าหากเธอยอมทำงานเพื่อใช้หนี้เขา เขาอาจจะใจดีเมตตาเธอบ้างก็ได้

รอยยิ้มใสประกายถึงความหวัง เด็กสาวพยักหน้ายินดีก่อนจะรีบพูดด้วยความรู้สึกเต็มตื้น

 

"งั้นคุณ พาปูนิ่มไปหานายคุณเร็วๆเถอะค่ะ ปูนิ่มอยากขอร้องนายของคุณให้ช่วยพ่อปูนิ่มด้วย แล้วปูนิ่มจะรีบทำงานใช้หนี้แทนพ่อเอง"

 

"เธอแน่ใจหรอ ?"

 

ฟรานซิสเอียงคอถามอย่างไม่เชื่อนัก ความใสซื่อของปาลินทำเอาเขาไม่อยากจะเชื่อว่ายังมีคนที่ไม่เข้าใจในความหมายที่เขาพยายามจะสื่อถึง ปาลินพยักหน้าแทนคำตอบ พร้อมกับส่งสายตาอ้อนวอนมาที่เขา ฟรานซิสจึงหันหลังเดินนำไปโดยมีร่างเล็กของปาลินเดินตามไม่ห่าง

 


ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่อุดหนุนนะค้าาาา ><'"

@mekbangbang


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha