กับดักรักสุภาพบุรุษมาเฟีย 18+ (ดวงใจมาเฟีย) -จบ-

โดย: เพลงมีนา



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 3 : กับดักรักสุภาพบุรุษมาเฟีย (ดวงใจมาเฟีย) บทที่ 3


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

กับดักรักสุภาพบุรุษมาเฟีย (ดวงใจมาเฟีย) บทที่ 3



ช่วงเดือนมีนาคมในอิตาลี่เป็นช่วงเข้าสู่ช่วงฤดูใบไม้ผลิอากาศค่อนข้างอบอุ่นทำให้หญิงสาวชาวไทยรู้สึกสบายใจไปเปราะหนึ่ง        ณัชชาค่อนข้างมีปัญหากับอากาศหนาวเย็น เธอมีโรคภูมิแพ้อากาศเป็นโรคประจำตัวแม้จะไม่หนักหนาถึงขนาดต้องกินยาประจำทุกวัน   แต่ถ้าวันไหนมีอาการแพ้ขึ้นมาก็ลำบากอยู่ไม่น้อยสิบสองชั่วโมงกับการเดินทางจากกรุงเทพฯ มาโรมเต็มไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย มันเป็นการเดินทางไกลที่สุดที่เคยเดินทางมา และเป็นการใช้เงินมากที่สุดเลยก็ว่า เงินเก็บจากการทำงานหลายปี  เสื้อผ้าที่แทบไม่เคยซื้อใหม่รวมทั้งของใช้ไร้สาระอื่นๆ  แม้กระทั้งโทรศัพท์มือถือของเธอยังเป็นรุ่นเก่าที่มีความสามารถแค่รับสายและโทรออกเท่านั้น


ณัชชามองเงาตัวเองในกระจกบานใสระหว่างที่ยืนรอใครบางคนมารับที่สนามบิน            สองปีที่จากกันมีการติดต่อกันเพียงทางอีเมล์หรือเฟซบุ๊ค นานๆ ครั้งในโอกาสพิเศษจึงจะโทรศัพท์ทางไกลหากันแต่รวมเวลาที่รู้จักกันมันก็ราวๆสี่ปีแล้ว    มนตรีเป็นผู้ชายเพียงคนเดียวที่เธอเปิดใจเธอ เธอพบเขาที่ห้องสมุดของมหาวิทยาลัย ตอนนั้นเธอเพิ่งเริ่มทำงานเป็นบรรณารักษ์ได้ไม่กี่เดือน                ส่วนเขามาทำรายงานส่งอาจารย์ เธอเรียนด้วยและทำงานไปด้วยจึงไม่ค่อยมีใครรู้ว่าอายุแค่ยี่สิบเอ็ดเท่านั้น          บางคนเรียกพี่ หลายคนเรียกน้า บางคนก็เรียกป้า  แต่จะเรียกเธอว่าอะไรก็ตามณัชชาก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรนัก


ผมว่าเรารุ่นเดียวกันนะ


คะณัชชาเงยหน้าจากกองหนังสือตรงหน้า เธอสบตากับผู้ชายตัวผอมบางที่ยิ้มให้อย่างเป็นกันเอง


ผมหมายถึงคุณกับผมนะ  เราคงรุ่นเดียวกัน ผมชื่อมนตรี


เอ่อ...ฉัน ณัชชาค่ะเธอแนะนำตัวเองอย่างงุนงงเพราะไม่เคยมีใครทักทายเธอแบบนี้มาก่อน


เรียกผมว่าตรีเฉยๆ ก็ได้  ชายหนุ่มยิ้มทะเล้นแล้วยื่นหนังสือที่ต้องการยืมส่งให้เธอ แล้วคุณล่ะ ชื่อเล่นอะไร


ก็...ณัชชาค่ะ  หญิงสาวดันแว่นตากรอบหนาชิดใบหน้า ชื่อฉันสั้นอยู่แล้วก็เลยไม่มีชื่อเล่นค่ะ


โอเคงั้นผมเรียกคุณว่าณัชคุณก็เรียกผมว่าตรี ตกลงตามนี้นะ


ค่ะณัชชายังทำหน้างงๆ กับเขา  สีหน้าของเธอทำให้เขาหัวเราะออกมา


ผมต้องกำลังหาข้อมูลเขียนบทความชิงทุนไปเรียนซัมเมอร์ที่อิตาลี  ช่วงนี้เราคงต้องเจอกันบ่อย เพราะฉะนั้นผมอยากจะทำความคุ้นเคยกับคนที่รู้จักหนังสือทุกเล่มในห้องสมุดนะ


ฉันไม่รู้จักหนังสือทุกเล่มหรอกค่ะเธอหยิบหนังสือที่ส่งมาคีย์ข้อมูลเพื่อทำการบันทึกการยืม  ถ้าคุณต้องการอะไรก็สอบถามได้  ฉันจะช่วยค้นให้ค่ะ


นั้นแหละครับที่ผมต้องการเขายิ้มแล้วหยิบอะไรบางอย่างยื่นให้ แทนคำขอบคุณครับ


ณัชชามองช็อกโกแล็ตแท่งเล็กที่เขาวางไว้ให้ ชายหนุ่มหยิบหนังสือที่ต้องการและส่งยิ้มทะเล้นก่อนที่จะเดินจากไป               หญิงสาวได้แต่มองอย่างงุนงงและตั้งแต่นั้นเขาก็มาทักทายเธอสม่ำเสมอ ขนมถุงเล็กๆ และรอยยิ้มตลอดจนเสียงหัวเราะชวนเธอคุยสารพัด   เธอไม่รู้ว่านานเท่าไหร่จนเขามาคอยรอรับเธอกลับบ้าน ชีวิตที่เคยเรียบๆ ไร้สีสันกลับเปลี่ยนไป นานเท่าไหร่ไม่รู้จนกลายเป็นความชินที่คุ้นเคย ในวันหยุดงานของเธอเขาจะมารับไปทานข้าว  เดินเล่นในพิพิธภัณฑ์ เธอมักเป็นฝ่ายรับฟังเรื่องราวของเขาเสมอ จนรู้ว่าเขาเองก็มีบางส่วนที่คล้ายๆ กัน  ครอบครัวชนชั้นกลางแต่ไม่ถึงกับลำบากอะไรนัก  เขากำลังหาทุนเรียนต่อเมืองนอกเพราะอยากก้าวหน้าและทำให้พ่อกับแม่ภูมิใจ


ทำไมถึงเป็นอิตาลีล่ะ  ณัชชาเอ่ยถามในเย็นวันหนึ่งที่เขาเดินมาส่งเธอที่ป้ายรถเมล์เพื่อกลับที่พัก


เขามีทุนให้เรียนเยอะนะ จะว่าไปค่าเล่าเรียนที่นี่ก็ถูกกว่าประเทศอื่น คือนักเรียนต่างชาติก็เรียนได้ในค่าเรียนปกติเท่ากับนักเรียนในประเทศเขาด้วย


แต่ค่าใช้จ่ายก็คงเยอะอยู่นะ


ณัชเขาดึงมือเธอมาบีบไว้แน่นและจ้องตาด้วยแววตามุ่งมั่น คนเราถ้ามีความฝันแล้วจะกลับอะไรกับอุปสรรคล่ะ


หญิงสาวรู้สึกอึ้งกับประโยคที่ได้ยินแล้วก็ยิ้มออกมา ก็ได้ค่ะตรี  ถ้ามันเป็นความฝันของตรี  ฌัชชาก็จะช่วยเต็มที่


ขอบใจมากณัชเขาดึงเธอมากอดเบาๆ ดีใจจริงๆ ที่ได้ยินแบบนี้ รอผมกลับมานะ แล้วเราจะได้อยู่ด้วยกัน


จ๊ะ ณัชจะรอตรีนะ


ตลอดสี่ปีที่คบหากันมา เธอคอยช่วยเหลือทั้งการเงินและการเรียนของเขาเสมอไม่ว่าจะเป็นรายงานส่งอาจารย์          มนตรีเช่าอาร์พาทเม้นท์อยู่ใกล้มหาวิทยาลัยทำให้เธอได้แวะเข้าไปช่วยทำความสะอาดห้องพักตลอดจนซักเสื้อผ้าจะรีดแขวนไว้ให้เขาเสมอ แม้จะมีโอกาสอยู่ด้วยกันสองต่อสองในห้องที่เป็นส่วนตัวแต่มนตรีก็ไม่เคยล่วงเกินเธอมากไปกว่าจับมือหรือโอบกอดในบางครั้ง สิ่งนี้ก็เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่ทำให้เธอรักและเชื่อใจเขา แม้ว่าสองปีหลังที่เขามาอยู่ที่อิตาลีแล้วเธอกับเขาก็ยังติดต่อกันอยู่ แม้ว่าจะเป็น รักทางไกลแต่ใจเธอก็ไม่หวั่นเธอเชื่อมั่นว่าเขาเองก็ซื่อตรงกับคำสัญญาของเธอเหมือนกัน


บอนโจร์โน (สวัสดี) 


ณัชชาสะดุ้งกับสัมผัสเบาๆ ที่ไหล่  เมื่อเธอหันกลับไปก็ได้แต่ยืนมองอย่างตกตะลึงจนพูดอะไรไม่ออก


มนตรี


คิดถึงจังเลย ณัชชาของตรีชายหนุ่มในชุดไปรเวทหรูหรา เขาดึงร่างที่ยืนนิ่งงันเข้ามากอดแนบแน่นแล้วกระซิบเบาๆ คิดถึงตรีบ้างไหม


ปล่อยก่อนค่ะ  ณัชชาเคอะเขินจึงผลักเขาออกเบาๆ ณัชอายคนอื่นค่ะ


อายอะไรกัน คนที่นี่เขาก็ทำกันแบบนี้แหละมนตรีหัวเราะทะเล้นแล้วมองกระเป๋าใบใหญ่ของหญิงสาว ขนอะไรมาเยอะเชียว


ของฝากสำหรับตรีนั้นแหละ เห็นบ่นว่าคิดถึงอาหารไทยณัชชาเริ่มคุ้นกับถ้อยคำหยอกล้อของเขา ไม่ได้เจอกันสองปีได้คุยกันแค่ทางเมล์หรือเฟซบุ๊ค  แม้เขาจะส่งรูปให้ดูบ่อยๆ แต่เธอกลับรู้สึกว่ามนตรีที่ยืนตรงหน้าไม่เหมือนมนตรีที่เธอเคยรู้จัก          เขาดูแต่งตัวเก่งและท่าทางเจ้าชู้ชอบกล


ว้าว...ลาภปากของตรีเลย เรารีบเข้าบ้านก่อนดีกว่า ณัชชาจะได้พักผ่อนด้วย นั่งเครื่องมาตั้งสิบสองชั่วโมงเมื่อยแย่เลย


ค่ะ      


ณัชชารับคำง่ายๆ  มนตรีช่วยลากกระเป๋าเดินทางให้และเดินนำออกมาจากสนามบินตรงไปเรียกแท็กซี่ ระหว่างทางหญิงสาวมองออกไปด้านนอก          ถนนหนทางที่แปลกตา ผู้คนที่เดินกันขวักไขว่  สีสันของเสื้อผ้ากับสถาปัตยกรรมต่างๆ แม้ว่าเธอจะศึกษาข้อมูลจากอินเตอร์เนทมามากแต่พอได้เจอของจริงกลับรู้สึกว่ามันสวยงามกว่าที่คิด และเมื่อเธอเหลือบมองซีกหน้าของชายหนุ่มที่นั่งข้างๆ ก็รู้สึกราวกับว่านี่เป็นความฝัน ความเหนื่อยยากลำบากที่ทำงานหนักและเก็บหอมรอมริบเงินทุกบาททุกสตางค์มาใช้ที่นี่ก็มลายหายไปหมดสิ้น เธอมีเวลาอยู่อิตาลีแค่ห้าวันเท่านั้น  วีซ่าของเธออยู่ในประเทศนี้ได้แค่นั้นรวมทั้งเงินที่มีอย่างจำกัด แต่เธอจะใช้ทุกนาทีให้คุ้มค่ากับการอคอยที่แสนยาวนาน              ณัชชามาถึงบ้านหลังเล็กตามที่มนตรีเคยเล่าให้ฟังว่าเขาเช่าบ้านอยู่ร่วมกับเพื่อนๆ อีกสี่คนทำให้ประหยัดค่าใช้จ่ายมากกว่าอยู่อาร์พาทเม้นต์คนเดียว             


ณัชชาพักห้องตรีนะ เดี๋ยวตอนนอนตรีจะมานอนที่โซฟาห้องรับแขกเอง


หญิงสาวหันไปมองทางโซฟาตัวยาวที่กำลังจะกลายเป็นที่นอนของคนรัก ตรีจะนอนสบายเหรอ ณัชชานอนไหนก็ได้ ไม่อยากให้ตรีลำบาก


พูดงั้นได้ไงมนตรีหัวเราะ ใครจะปล่อยให้คนรักตัวเองลำบากได้ล่ะ


หญิงสาวยิ้มเขินออกมา  เธอใช้ปลายนิ้วดันแว่นตาชิ้นใบหน้าแก้เขิน


ณัชชาไปนอนพักก่อนนะ จะอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก็ได้ ตามสบายเลย  ห้องน้ำอยู่ทางนี้  มนตรีแนะนำส่วนต่างๆ ของบ้านแล้วพาเธอเดินขึ้นมาบนชั้นสอง  ห้องพักของชายหนุ่มแม้จะไม่ได้เรียบร้อยนักแต่ก็จัดวางข้าวของต่างๆ อย่างเป็นระเบียบ           เดี๋ยวณัชชาจัดการกระเป๋าแล้วจะลงไปทำอาหารให้นะ


ทำวันหลังก็ได้ชายหนุ่มบีบปลายจมูกของหญิงสาวเบาๆ จะรีบร้อนทำไมกัน แต่ว่าตรีต้องไปธุระข้างนอกก่อน พาณัชชาไปด้วยไม่ได้  อยู่คนเดียวได้นะ


ไม่ต้องห่วงตรีไปทำธุระเถอะ


โอเค อยู่คนเดียวไปก่อนนะ คนอื่นๆ เขาไปเรียนกันหมด ตอนเย็นๆ นั้นแหละถึงจะกลับรังกัน


ได้จ๊ะ แต่ตกลงณัชชาใช้ครัวได้นะ


ถ้าอยากทำก็ทำเถอะ เพื่อนตรีไม่ว่าอะไรหรอก


งั้นเจอกันตอนเย็นนะ


ครับผม เสร็จธุระแล้วตรีจะรีบกลับบ้านจ๊ะ               


 มนตรีแอบหอมแก้มณัชชาเบาๆ แล้วรีบก้าวเท้าออกไปอย่างรวดเร็ว หญิงสาวได้แต่ยกมือลูบแก้มตัวเองอย่างเขินอาย  เธอมองตัวเองในกระจกเห็นใบหน้าไร้เครื่องสำอางแดงจัดแล้วก็หัวเราะน้อยๆออกมา แค่หอมแก้มเธอยังหน้าแดงขนาดนี้ ถ้ามากกว่าเธอจะเป็นยังไงนะ หญิงสาวเผลอคิดแล้วก็อายเสียเอง  เธออายุยี่สิบห้าแล้วใช่ว่าจะไม่รู้เรื่องอะไรเลย เธอรู้ตัวว่าตัวเองไม่ใช่ผู้หญิงสวยแต่พรหมจรรย์ที่เก็บรักษาไว้ก็เพื่อชายคนที่เธอรักและจะใช้ชีวิตคู่ด้วยกัน


ไม่เอาละ...เลิกคิดเรื่องนั้นได้แล้ว


ณัชชาตบแก้มตัวเองเรียกสติแล้วจัดแจ้งเปิดกระเป๋าหยิบเสื้อผ้าของตัวเองออกมา เธอมีเสื้อผ้าไม่มากนักและมีเสื้อใหม่อยู่สามหรือสี่ชุด ส่วนใหญ่เธอเป็นแฟนคลับตลาดนัดชอบซื้อเสื้อผ้ามือสองแต่เพราะเดินทางไกลเป็นครั้งแรกก็อยากให้คนรักที่ไม่เจอหน้ากันสองปีประทับใจ แต่สุดท้ายเสื้อผ้าที่เธอมีก็จะเป็นสีเดิมคือสีเทาหม่น ชีวิตเด็กที่เติบโตมาในสถานสงเคราะห์อย่างเธอนั้นไม่มีสิทธิ์เลือกอะไรได้มากนัก     ตอนเป็นเด็กเธอตัวผอมสูงดูเก้งก้างและไม่น่ารัก เธอได้แต่ยืนมองเด็กคนอื่นมาคนมาขอรับอุปการะแต่เธอไม่มีใครเหลียวแลสนใจเลย แต่การได้เติบโตในสถานที่แห่งนั้นก็ทำให้เธอเรียนรู้การใช้ชีวิตที่ต้องอดทน   เสื้อผ้าบริจาคที่เธอได้รับมักใส่ไม่ได้เพราะเธอตัวสูงกว่าเด็กในวัยเดียวกันสุดท้ายก็ต้องแก้ปัญหาด้วยการใส่เสื้อผ้าเด็กผู้ชายที่รูปร่างพอๆ กับเธอ              


นอนก็นอนไม่หลับ ทำความสะอาดบ้านก่อนค่อยทำอาหารก็แล้วกัน


ณัชชาบอกกับตัวเองหลังอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว เธอจัดเก็บข้าวของในห้องของมนตรี ทุกอย่างยังคล้ายกับที่เป็นมา              แต่พอเปิดตู้เสื้อผ้าของเขาก็ได้แต่ตะลึงไปชั่วขณะ ไม่รู้ว่าเขามีรสนิยมแต่งตัวหรูหราตั้งแต่เมื่อไหร่กัน เมื่อก่อนเขามักจะสวมเสื้อยืดหรือเสื้อโปโลกับกางเกงยีน  สิ่งแวดล้อมคงทำให้เขาเปลี่ยนแต่จะว่าไปเขาก็ดูดีกว่าทีเคยเจอ อาจจะเนื้อหอมในหมู่สาวๆ ด้วยซ้ำไป    ณัชชาได้แต่ยิ้มให้กับความคิดของตัวเอง เธอหยิบอาหารแห้งออกมาจากกระเป๋าและหอบพะรุงพะรังลงไปที่ห้องครัว แล้วถือวิสาสะเปิดตู้เย็นเช็คของสดในครัว


ขอยืมก่อนนะ แล้วจะซื้อมาคืนค่ะ              


ณัชชาเอ่ยบอกกับตู้เย็นแล้วหยิบไก่และเนื้อหมูสดออกมา  จัดเตรียมทำอาหารให้มนตรีอย่างที่ตั้งใจไว้         ในครัวเป็นอย่างที่มนตรีเคยเล่าให้เธอรับรู้ทางเฟซบุ๊ค  เขามีหม้อหุงข้าวใบเล็กน่ารัก  ช่วงที่ไม่ค่อยมีสตางค์เขาและเพื่อนผู้ร่วมแชร์ค่าเช่าบ้านก็ช่วยทำอาหารกินกัน เธอจัดการหุงข้าวแล้วเตรียมทำอาหารง่ายๆ    ตั้งใจทำต้มข่าไก่และแกงพะแนงหมู  อุตส่าห์หอบเครื่องปรุงจากเมืองไทยมายังไงก็ต้องทำให้เขากินให้ได้ นี่แหละข้อดีของเด็กที่เติบโตในสถานสงเคราะห์ ณัชชายิ้มให้กับตัวเอง  เธอเป็นเด็กที่ไม่มีใครสนใจแต่กระนั้นก็มีหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบ ยิ่งเธออยู่นานมากเท่าไหร่เธอก็รับหน้าที่เป็น พี่คนโต มากขึ้นเท่านั้น เธอยังต้องช่วยแม่ครัวทำอาหาร  จัดการซ่อมแซมเสื้อผ้าที่ได้รับบริจาคมาให้ทุกคนได้ใส่อย่างพอดีทำความสะอาดที่บ้านพัก  เข้าคอร์สฝึกอาชีพ ตลอดจนต้องคอยดูแล เด็กใหม่ที่เข้ามาอยู่เสมอๆ


แม้ใครต่อใครจะมองว่าเธอมีชะตากรรมที่แสนน่าสงสารแต่สำหรับเธอกลับมองในมุมกลับ เธอรู้สึกว่าตัวเอง โชคดีที่ยังได้เจออะไรดีๆ ในชีวิต แม้เธอจะไม่ได้เติบโตในครอบครัวที่สมบูรณ์แบบแต่เธอก็เติบโตในสิ่งแวดล้อมที่ดี ไม่ถูกทำร้ายร่างกายหรือจิตใจเหมือนเด็กบางคนที่เข้ามาสถานสงเคราะห์ สำหรับเธอ...แค่นี้ก็ดีแล้ว ดีที่สุดแล้ว.


.............................................................................


กับดักรักเทพบุรุษมาเฟย 18+ (ดวงใจมาเฟีย)
ผู้เขียน: เพลงมีนา
สำนักพิมพ์: ผิงดาว
หมวด: นิยายโรมานซ์
ราคาปก : 129.00 บาท  
ราคาขาย : 79.00 บาท




เล่ห์วิวาห์เจ้าชายมาเฟีย 18+
ผู้เขียน: เพลงมีนา
สำนักพิมพ์: ผิงดาว
หมวด: นิยายโรมานซ์
ราคาปก : 129.00 บาท  
ราคาขาย : 79.00 บาท




บ่วงรักเทพบุตรมาเฟีย 18+
ผู้เขียน: เพลงมีนา
สำนักพิมพ์: ผิงดาว
หมวด: นิยายโรมานซ์
ราคาปก : 129.00 บาท  
ราคาขาย : 79.00 บาท

หมายเหตุ นิยายชุดดวงใจมาเฟียนั้นมีทั้งหมด 3 เล่มด้วยกันคือ

1.บ่วงรักเทพบุตรมาเฟีย 18+
2.เล่ห์วิวาห์เจ้าชายมาเฟีย 18+
3.กับดักรักสุภาพบุรุษมาเฟีย 18+



เรื่องราวของหญิงสาวนามเคอหลิ่งหลิน จากเด็กกำพร้ากลายเป็นลูกบุญธรรมของแม่ทัพ ชายที่นางแอบรักถูกพิษเล่นงานทำให้เกือบสิ้นชีพ นางจึงทำทุกวิถีทางที่จะช่วยเขา
ทำให้นางได้รู้ชาติกำเนิด ‘รอยสักดอกไม้แดง’ และหนทางสู่กระบี่ผงาดฟ้า
นิยายที่สร้างความประทับใจจนติดอันดับ Top 20 จากเวบไซต์
เด็กดี.คอมและธัญวลัยมาแล้ว.
พิเศษ! โหลดอ่านตอนนี้ จากราคาปก : 309.00 บาท ในราคาพิเศษ : 139.00 บาท
(หนังสือมีจำนวน : 506 หน้า)


เชิญติดตามนิยายของ "เพลงมีนา" รูปแบบ E-Books ในราคาพิเศษได้ตามรายชื่อด้านล่างนี้

บุปผาร่ายรัก (นิยายจีนย้อนยุค) 18+
บ่วงรักเทพบุตรมาเฟีย (ดวงใจมาเฟีย 18+)
เล่ห์วิวาห์เจ้าชายมาเฟีย (ดวงใจมาเฟีย18+)
กับดักรักสุภาพบุรุษมาเฟีย (ดวงใจมาเฟีย18+)
ปรารถนาแห่งฟาโรห์ (บัลลังก์ไอยคุปต์18+)
ไฟรักบัลลังก์ฟาโรห์ (บัลลังก์ไอยคุปต์18+)
ทาสรักลำน้ำไนล์ (บัลลังก์ไอยคุปต์18+)
ลิขิตรักในเพลิงทราย (เล่ห์รักในรอยทราย18+)
เล่ห์รักจรัสทราย (เล่ห์รักในรอยทราย18+)
เม็ดทรายใต้เรียวรุ้ง (เล่ห์รักในรอยทราย18+)
มนต์ทรายเสน่หา (เล่ห์รักในรอยทราย18+)

เล่าเรื่องลับฉบับรักร้อน 18+
แผนลวงบ่วงเสน่หา 18+
ทรายพราวแสง 18+
หนี้รัก จอมพยศ 18+
เพลิงแค้นบัญชารัก 18+
เรือนกระดังงา 20+
สาปรักรัตติกาล 18+
กลลวงรักเจ้าชายเถื่อน 18+

หรือจะเลือกอ่านแบบเป็นตอนๆ ได้ที่นี้ ขอบคุณครับ


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

" อันโตนิโอ ซิวีลิอาโน่ หนุ่มใหญ่วัย 39 ปี เป็นบุตรชายคนโตของ “ริคาโด้ ซิวีลิอาโน่” ผู้ได้ชื่อว่าเป็นมาเฟียศตวรรษที่ 21 แห่งอิตาลี เขามีน้องชายสองคนคือฟรานเชสโก้ ซิวีลิอาโน่และราฟาเอล ซิวีลิอาโน่ เขาเป็นผู้ดูแลระบบการเงินของตระกูลซิวีลิอาโน่ เขาเป็นที่เคารพนับถือจากทุกคน."

เพลงมีนา


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha