[จบ] คลั่งรักซาตาน 2 [Loved Devil]

โดย: รุ่งอรุโณทัย



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 32 : [เมษา&เคลย์ตัน] “แล้วคุณจะกลับมาหาผมมั้ย?”


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

“คุณนิโคล เอ่อ! ฉันพูดบางอย่างกับคุณได้มั้ย?” เมษาพูดเสียงเบาลง และสายตาหันไปมองที่ประตูห้องทำงานของเคลย์ตัน เพราะเธอไม่ต้องการให้เขาออกมาตอนที่เธอต้องการคุยเรื่องสำคัญกับนิโคล

“ได้ทุกเรื่องอยู่แล้วค่ะ...แต่ทำไมคุณเมษาทำท่าทางแปลกๆ”

“เอ่อ! เอาตรงๆเลยนะคะ คือว่าฉันยังไม่พร้อมจะท้อง เอ่อ ฉันหมายถึงตั้งครรภ์” เมษาขยายความอีกหน่อยเมื่อนิโคลเบิกตากว้างขึ้น

“เอ่อ! คือว่า ฉันไม่ค่อยจะเข้าใจเท่าไหรคะ” เมษาจึงเพิ่มเติมรายละเอียด กระซิบบอกนิโคลทั้งหมด 

“...พี่ชายของคุณต้องการให้ฉันตั้งครรภ์ให้ได้เลยค่ะ”

“เพราะพี่คิ้วท์รักคุณเมษามากๆเลยนะคะ”

“แต่ฉันยังไม่พร้อมสำหรับเรื่องนั้นเลย คุณนิโคลพอจะแนะนำหรือช่วยฉันได้มั้ยคะ?” เมษาที่หลงลืมประตูห้องทำงานของเคลย์ตันไป เธอไม่รู้ตัวเลยว่าเคลย์ตันออกมาข้างนอกตั้งแต่เมื่อไหร่

“คนที่ช่วยคุณได้มีแต่ผมเท่านั้นแหละ ที่รัก” 

! เมษาตกใจ หันหลังกลับไปทันที เจอกับเคลย์ตันที่ใบหน้าแสดงออกถึงความไม่พอใจลึกๆ 

“นิโคลกลับไปก่อน” เคลย์ตันพูดสั้นๆ เสียงราบเรียบ และนั้นทำให้นิโคลต้องกล่าวขอตัวกับเมษา เพราะไม่ค่อยเกิดขึ้นนักอาการแบบนี้ของเคลย์ตัน

เมษานั่งกอดอก หันไปมองคนละทางกับที่เคลย์ตันยืนอยู่

“เมษา มีมั้ยสักนาทีที่คุณจะเลิกคิดไปจากผม” เคลย์ตันเอ่ยถามในที่สุด

“หนึ่งเดือน ฉันจะอยู่ที่นี่แค่หนึ่งเดือน" เมษาพูดจบลุกจากโซฟาที่นั่งอยู่และเดินเข้าห้องนอนไป เคลย์ตันไม่ได้ติดตามไป แต่เขาทรุดลงนั่งแทนที่เมษา ประสานมือเกาะกุมตรงใบหน้า สมองกำลังทำงานอย่างหนัก เพื่อหาวิธีที่จะทำให้เมษาไม่ไป

เคลย์ตันตามเมษาเข้าไปในห้องนอนในที่สุด เมื่อผลักประตูเข้าไป ร่างบางนอนคว่ำใบหน้าซุกอยู่ที่หมอน สายตาเข้มกำลังพิจารณาเรือนร่างบอบบางที่ได้รูป ส่วนเว้าส่วนโค้งอย่างน่าดูชม เมษาจัดเป็นหญิงสาวที่สวยงามมากคนหนึ่ง ใบหน้าได้รูปตามยีนส์ที่เป็นธรรมชาติ ผิวพรรณเปล่งปลั่งบ่งบอกถึงการมีชาติตระกูลที่ดี แน่ละเขารู้อยู่แล้วว่าเงินทองของเขาไม่อาจที่จะใช้มันมายื้อหญิงสาว เพราะเธอมีมากมายอยู่แล้ว

“ที่รัก” เคลย์ตันเรียกเมษาด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน แต่เมษายังไม่ขยับหรือพลิกตัวกลับมาหาเจ้าของเสียงเรียก “เราสองคนยังมีเวลาอีกสองสัปดาห์ ผมจะใช้เวลาที่เหลืออยู่ตอนนี้ให้คุณเปลี่ยนใจ”

พรึ่บ!  เมษาพลิกตัวกลับมา จ้องมองเคลย์ตันที่นั่งอยู่บนเตียงข้างกายเธอ

“บ้านฉันคือเมืองไทย” 

“ผมรู้ แต่ชีวิตผมคือคุณ ที่รัก” เมษาคิ้วขมวด เธอคุ้นชินกับคำพูดของ     เคลย์ตัน เขาใช้คำพูดแบบนี้กับเธอเสมอ

“เราพึ่งรู้จักกัน และเริ่มต้นแบบไม่สวยนัก...”

“ผมรู้ ผมรู้ ผมมันเอาแต่ใจตัวเอง แต่คุณเป็นผู้หญิงคนแรกที่ผมต้องทำแบบนี้ เพราะผมต้องการคุณจริงๆ คุณรู้มั้ยเพียงแค่ผมคิดว่าถ้าคุณไม่มาที่นี่ แล้วคุณต้องไปเจอกับใครอื่น มันทำให้ผมรู้สึกหงุดหงิดจนไม่อยากให้คุณห่างสายตาเลย”

“แต่ยังไงฉันก็ต้องกลับ”

“แล้วคุณจะกลับมาหาผมมั้ย?” 

“เมืองไทยฉันมีเพียงพ่อเท่านั้น...และที่นี่ฉันมีเพียงนาย” เคลย์ตันยิ้มออกมา 

“ที่รัก ผมเข้าใจแล้ว” เคลย์ตันขยับเข้าไปใกล้ สองมือโอบแก้มทั้งสองข้างของเมษา “ผมจะรอคุณกลับมา...” เคลย์ตันพูดจบโน้มหน้าลงปิดกลีบปากแดงนั้นทันที เมษาตอบสนองกลับ ความอ่อนโยนคงอยู่ไม่นาน ความเร้าร้อนที่เกิดขึ้น ทำให้ทั้งสองผละออกจากกันเพียงเสี้ยวนาทีเพื่อกำจัดเสื้อผ้าของตัวเองออกจากร่างกาย ร่างเปลือยเปล่าพุ่งเข้าหากัน ร่างบางที่เปลือยเปล่านั่งคร่อมร่างกำยำ สองแขนโอบรอบคอแกร่ง ริมฝีปากผลัดกันดูดดื่ม ดูดรั้งกันและกันเสียงดังกึกก้องคับห้องนอนประสานไปกับเสียงลมหายใจถี่รัว

เคลย์ตันเป็นฝ่ายล้มตัวลงนอนให้ร่างบางทาบทับติดตามลงมา  มือใหญ่แข็งแรงลูบไล้ผิวกายเนียนนุ่มมือน่าหลงใหลซึ่งเขาหลงจนไม่อยากหาทางออกไปไหนอีกเลย

“ที่รัก คุณจะรังแกผมอย่างงั้นเหรอ?” เคลย์ตันเย้าแหย่ เมื่อดวงตาจับจ้องมองกันและกัน

“นำเสนอแบบนี้ ยังเรียกว่ารังแกได้อีกเหรอ” เคลย์ตันขบกรามแน่น เมื่อเธอไม่พูดอย่างเดียว สาวน้อยไร้เดียงสาของเขากดสะโพกของตัวเองแนบกับลอนหน้าท้องของเขาพร้อมขยับขึ้นลงให้เขาสัมผัสถึงดอกกุหลาบงามกลางลำตัวของเธอ

“ดูเหมือนที่รักอยากจะกระชับเวลา”

“อดเปรี้ยวไว้กินหวานสิคะ”

“ผมรอของหวานอยู่ ที่รัก” เคลย์ตันเสียงสั่นพร่าพยายามกลั่นน้ำเสียงเข้มออกมาจากลำคอ

เมษาโน้มใบหน้าเข้าใกล้ ลมหายใจร้อนเป่ารดกันละกัน ริมฝีปากแดงประทับวางที่ริมฝีปากหยักที่พร้อมสนองกลับ เรียวลิ้นคนด้านล่างเป็นฝ่ายล่วงล้ำเข้าสู่โพรงปากเล็กสองลิ้นเกี่ยวกระหวัดรัดรึงดูดดื่มกันและกัน เพิ่มความเร้าร้อนให้กับร่างเปลือยทั้งสองที่ไม่สามารถอยู่นิ่งๆ 

เมษาเป็นฝ่ายผละออกมา เมื่อระบบการหายใจเริ่มติดขัด ใบหน้าหวานซุกซบที่ซอกคอแกร่ง จมูกโด่งเล็กชอนไชดอมดมกลิ่นกายบุรุษเพศที่กระตุ้นให้กลีบสาวหลั่งน้ำทิพย์

โอ้วววว เคลย์ตันครางออกมา เมื่อใบหน้าหวานไล่ลงต่ำ กัด ดูด ยอดเกสรที่แผ่นอกกว้าง มือใหญ่กดศีรษะเล็กแนบกับแผ่นอกกว้าง ส่วนอีกข้างขย้ำคลึงสะโพกกลมอย่างช่ำชอง

เคลย์ตันผ่อนลม เมื่อใบหน้าหวานไล่ลงต่ำไปเรื่อยๆ คนมากประสบกาณ์รู้อนาคตอันใกล้ ความคิดเร็วกว่าเหตุการณ์จริง แท่งเนื้อขนาดใหญ่ที่ขยายตัวตื่นตัวมากขึ้นกว่าที่เคยเกิดขึ้น ตั้งรับรออย่างรู้ทัน

เมษากัดริมฝีปากล่างของตัวเอง เมื่อมองความยิ่งใหญ่ของเขา มือเล็กค่อยๆเกาะกุมอย่างเบามือ มันร้อนมากและเต็มฝ่ามือของเธอจนน่าเกรงขาม ริมฝีปากเล็กค่อยๆเปิดกว้างขึ้น

อื้มมมมม เคลย์ตันครางออกมา เส้นเลือดตามลำคอปูดโปน เมื่อส่วนปลาย ของแท่งเนื้อสัมผัสกับความชุ่มชื้นของโพรงปากเล็กนั้น มือใหญ่กำแน่น เมื่อเด็กน้อยไร้เดียงสาดูดแท่งเนื้อเขาอย่างกับว่าเธอกำลังดูดแท่งไอติมก็ไม่ปาน

“ที่รัก...” เคลย์ตันครางออกมา อดทนต่อความเสียวซ่านที่เพิ่มมากขึ้น เมื่อโพรงปากเล็กขยับดูด ปล่อย แท่งเนื้อขนาดใหญ่ของเขาเข้าๆออกๆ ในโพรงปากเล็ก แม้เธอจะครอบครองไม่หมด แต่แค่ที่เธอทำได้ ก็ทำให้เขาแทบขาดใจอยากปลดปล่อยเข้าโพรงปากร้ายกาจนั้นตลอดเวลา

! เมษาตกใจ เมื่อเคลย์ตันขยับ เมื่อเขาทนต่อไปไม่ได้อีกต่อไป เขาพลิกร่างกายขึ้นมาอยู่ข้างบนแทน เคลย์ตันแยกขาเล็กให้เปิดกว้างมากขึ้น ใบหน้าคมคร้ามซุกเข้าหากลีบสาว ปลายลิ้นถูกปล่อยออกมาทำหน้าที่ 

อ้า อ้า อ้า  เมษาครางออกมา เมื่อกลีบสาวถูกล่วงล้ำด้วยปลายลิ้นหนา เขาช่ำชองยิ่งหนัก เมื่อลีลาการเคลื่อนไหวของปลายลิ้นทำให้ร่างกายสาวแทบจะระเบิด เคลย์ตันใช้เวลากับกลีบสาวไม่นานนัก 

พึ่บ! เขาพลิกตัวร่างบางให้นอนคว่ำอีกครั้ง และยกสะโพกเล็กสูงขึ้น เพียงเสี้ยววินาทีโพรงสาวก็ถูกเติมเต็ม จังหวะที่คุ้นเคยเกิดขึ้นทันที เคลย์ตันสาดซัดดั่งพายุ ใส่โพรงสาวอย่างต่อเนื่อง พลังแห่งบุรุษเพศทั้งเร็วและแรง เมษาซุกหน้ากับหมอน ฟันขาวกัดปลอกหมอนไว้แน่น เมื่อความเสียวที่เกิดขึ้นทำให้โพรงสาวหลั่งน้ำทิพย์ออกมาอย่างต่อเนื่อง ดวงตาโตแม้จะปิดสนิทก็ไม่อาจหยุดยั้งน้ำใสๆให้รินไหลออกมาอย่างต่อเนื่อง เขาถูก เธอมีความสุขและต้องการบทบรรเลงสวาทแบบนี้จากเขา เธอมีรสนิยมเดียวกับเขา เคลย์ตัน

เคลย์ตันโน้มกายลงมา ฝังคมเขี้ยวที่ไหล่มนนั้นอีกครั้ง เหมือนทุกครั้ง เมื่อถึงจุดสูงสุดของร่างกายพร้อมกัน

“ที่รัก คุณไม่ได้เจ็บมากเหมือนครั้งก่อนๆแล้ว” เคลย์ตันกระซิบแผ่วเบาด้วยเสียงที่สั่นพร่า ก่อนที่จะทิ้งตัวลงนอนและดึงร่างบางเข้าสู่อ้อมกอด ก่อนเข้าสู่นิทรา


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)




ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha