[จบ] คลั่งรักซาตาน 2 [Loved Devil]

โดย: รุ่งอรุโณทัย



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 34 : [มดแดง&เค-วอลลิส] “เข้ามาใกล้ๆสิ ฉันอยากฟังว่าตลอดสองสัปดาห์ มดแดงเป็นอย่างไรบ้าง?”


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


https://d30g5sg94n3gda.cloudfront.net/member/18/636226354944781502.jpg


เฮ้ยยยย มดแดงนั่งถอนหายใจ สายตามองผ่านกระจกใสในร้านประจำ มือจับหลอดหมุนวนไปมาในแก้วทรงสูง ที่บรรจุน้ำสีชมพูหวานอร่อย นมเย็นเนี่ยเอง สองสัปดาห์แล้วที่เธอมาเป็นสมาชิกของที่นี่รัฐแคลิฟอร์เนีย เมืองลอสแอเจลิส หรือเรียกสั้นๆว่า แอลเอ [L.A] 

คุณเค ให้เธอเข้ามาอยู่กับเขา เขาบอกให้เธอต้องอยู่กับเขา เพนต์เฮาส์ขนาดใหญ่ของเขา ในห้องนอนเดียวกับเขา เตียงเดียวกับเขา ฐานะอะไร ไม่รู้หรอก แต่เขาบอกแบบนั้น เธอต้องปฎิบัติตามที่เขาสั่ง แต่สองสัปดาห์แล้วที่เธอกับเขาแทบจะเห็นหน้า นับชั่วโมงอยู่ด้วยกันน้อยมาก คุณเคมีงานต้องทำ เพราะภาพยนตร์เรื่องใหม่ เขาเป็นผู้ช่วยผู้กำกับ และนักแสดงนำ เธอก็รู้แค่นั้น เขาจะกลับมาค่ำมืดดึกดื่น บางทีก็เกือบเช้า เธอหลับอยู่ หรือเขาพึ่งหลับไป  ระหว่างเขากับเธอเป็นแบบนี้ส่วนใหญ่ตลอดสองสัปดาห์ที่ผ่านมา แต่ช่วงเวลาที่น้อยนิดที่ได้เจอกัน สายตาของเขาที่มองเธอ มันทำให้เธอรู้สึกร้อนๆ แก้มเหมือนจะมีลูกไฟปะทะ เพราะเธอรู้สึกว่ามันร้อนแปลกๆ สายตาของเขาและอาการที่เกิดขึ้นกับเธอ ทำให้เธออดคิดไม่ได้ว่า เธอกำลังจะเสียความสาวและบริสุทธิ์วัยสิบเก้าปีให้กับเขาในอีกไม่นาน หลังจากที่เธอเสียจูบแรกให้เขาไปแล้วตั้งแต่วันที่เธอเดินทางมาถึงที่นี่

“เหม่อเชียว คิดอะไรอยู่เหรอครับคุณเพื่อน” เสียงของแลนดอน เรียกสติให้กับมดแดง

“ว้าว น่ากินจังเลยค่ะ” มดแดงไม่ได้ตอบคำถาม เธอสนใจอาหารตรงหน้ามากกว่า มดแดงเอาชีวิตและกระเพาะมาฝากที่นี่โดยตลอดที่มีโอกาส แลนดอนเป็นพ่อครัว เอ๋!  อย่างเขาเรียกเชฟได้มั้ยนะ “แลนดอน คุณน่าจะเป็นมือระดับเชฟได้แล้วนะคะ”  แลนดอนยิ้มออกมา

“ถ้าคุณเพื่อนอายุมากกว่านี้อีกสักหน่อย ผมจะแนะนำไวน์ให้คุณดื่ม อาหารพวกนี้ถ้าได้ดื่มไวน์ดีๆด้วยแล้วละก็นะ จะทำให้เจริญอาหารมากเลยละครับ”

“อย่าบอกนะคะว่าคุณเป็นซอมเมอลิเย่ร์ [Sommelier]” มดแดงยิ้มกว้างมากขึ้น เมื่อคนตรงหน้าไม่ปฎิเสธ ทำให้มดแดงต้องยกนิ้วโป้งแสดงความชื่นชมให้ไป

“ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกครับ มันก็แค่ตำแหน่งของคนตะกละก็เท่านั้น”        แลนดอนมักถ่อมตนเสมอ

“ถ้าตะกละแล้วทำให้มากความเชี่ยวชาญเรื่องอิ่มท้อง ก็น่าสนใจอยู่นะคะ”

“มดแดงละ อยากเป็นอะไร?” แลนดอนนั่งลงตรงข้ามตามปกติ เมื่อเขาพอมีเวลาว่างก็จะออกมาคุยกับมดแดง เมื่อเธอมาทานอาหารที่ร้าน

“บอกตรงๆเลยนะคะ ไม่รู้เลยค่ะ”

“แล้วชอบอะไรเป็นพิเศษบ้าง?”

“ตอนอยู่เมืองไทย มดแดงต้องช่วยป้าดูแลโฮมสเตย์เป็นส่วนใหญ่นอกเหนือจากเวลาที่เรียน ก็ไม่เคยมีโอกาสได้ทำอะไรอื่น จึงไม่รู้ว่าตัวเองชอบอะไร แค่อะไรก็ได้ที่ทำได้ มดแดงก็ทำหมด” แลนดอนพยักหน้า 

“แล้วสักวัน มดแดงจะรู้ว่าอะไรที่ตัวเองต้องการ”

“ค่ะ” มดแดงขานรับ และแลนดอนก็ขอตัวเข้าครัว ภาพความสนิทสนมของมดแดงและแลนดอนถูกพบเห็นโดยบังเอิญจากสายตาเข้มที่หลี่ลงจับจ้อง สีหน้าเปลี่ยนไป รถที่จอดนิ่งติดไฟแดงค่อยๆเคลื่อนไปในที่สุด 

เค-วอลลิส ค่อยๆผ่อนลมหายใจความไม่พอใจออกมา “มดแดง ฉันคงปล่อยเธอไว้นานเกินไปแล้ว” เค-วอลลิส พึมพำกับตัวเอง ขณะที่เคลื่อนรถไปตามเส้นทางกลับเพนต์เฮาส์

มดแดงเปิดประตูเพนต์เฮาส์เข้าไป  คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันเพราะระบบต่างๆภายในห้องทำงาน มันจะทำงานก็ต่อเมื่อมีคนอยู่ มดแดงเร่งฝีเท้ามุ่งไปยังห้องนอน ประตูห้องนอนถูกเปิดเข้าไปพร้อมๆกับที่ประตูห้องน้ำถูกผลักเช่นกัน

“กลับมาแล้วเหรอ ไปล้างเนื้อล้างตัวซะสิ” เค-วอลลิส พูดสั้นๆ เหมือนไม่มีอะไรแตกต่าง ในขณะที่มดแดงหันไปมองนาฬิกาที่พึ่งจะบ่ายคล้อยเท่านั้น เธอไม่เคยเห็นคุณเคในตอนกลางวันเลย ใบหน้าและแววตาแปลกใจของมดแดง ทำให้           เค-วอลลิส ต้องชะงักเท้าที่กำลังจะเดินออกจากห้องนอน

“ตัวฉันเปล่งแสงได้เหรอไง?” เค-วอลลิส ถามกลับทั้งที่พยายามเก็บความขุ่นเคืองที่ค้างคาไว้ส่วนลึกของก้นบึ้ง

“ก็พึ่งจะบ่ายเอง” 

“แล้วไง? ผิดหวังที่เห็นฉัน หรือว่าผิดหวังที่ตัวฉันไม่เปล่งแสงออกมา” มดแดงคิ้วขมวดเข้าหากัน คำพูดและน้ำเสียงของเขาทำไมฟังดูทะแม่ง

“มดแดงไปล้างตัวดีกว่าค่ะ” มดแดงไม่ตอบคำถามหรือยื้อเวลาอยู่กับคนอารมณ์ไม่ดี เธอวิ่งเข้าห้องน้ำไปทันที

เค-วอลลิส ที่สวมเสื้อคลุม ออกมาหาอะไรดื่ม เขาหยิบแก้วและเครื่องดื่มที่เลือกแล้วและนั่งที่บาร์ส่วนตัว ภาพรอยยิ้มและลักษณะของมดแดงกับผู้ชายคนนั้น รบกวนเขาไม่น้อยเลย หลังจากที่เขาตรากตร่ำทำงานมานานนับเดือน ความคืบหน้าของงานถ่ายทำเป็นไปตามแผนและออกมาได้อย่างน่าพอใจ เขาจะได้พักผ่อนฟื้นฟูร่างกายสี่วัน ซึ่งเขามีแผนสำหรับตัวเองแล้ว แน่นอนแผนนั้นต้องมีมดแดงด้วย

เค-วอลลิส กรอกเครื่องดื่มจากแก้วลงสู่คอผ่านหลอดอาหารเพื่อลงสู่กระเพาะไปหลายแก้ว เมื่อเวลาผ่านไปเป็นสิบนาที มดแดงที่เปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่แล้ว เธอตัดสินใจเดินออกจากห้องนอน ครั้งแรกเลยนับตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ เธอกับคุณเค ในช่วงเวลาปกติที่นานกว่าห้านาที

“เข้ามาใกล้ๆสิ ฉันอยากฟังว่าตลอดสองสัปดาห์ มดแดงเป็นอย่างไรบ้าง?” เค-วอลลิส เอ่ยออกมาทั้งๆที่ไม่หันไปมองด้วยซ้ำ แต่เพราะกลิ่นหอมจากสบู่ที่พวยพุ่งมาจากเรือนกายมดแดงมั้งทำให้เขารู้ว่าเธออยู่ไม่ไกลมาก

“ค่ะ…” มดแดงขานรับสั้นๆ และนั่งห่างจาก เค-วอลลิส ไปเล็กน้อย

“ฉันไม่อยากตะโกนคุยกัน และอีกอย่างฉันไม่เป็นอันตรายสำหรับเธอ จำได้มั้ย?” มดแดงกระอักกระอ่วน แต่ก็ยอมเข้าไปนั่งบนเก้าอี้ข้างๆเขา

“ดื่มมั้ย?” เค-วอลลิส เอ่ยชวน

“เอ่อ ไม่ค่ะ มดแดงไม่ควรดื่มมั้งคะ”

“ก็จริง เธอรู้ว่าอะไรควรไม่ควรใช่มั้ย?” มดแดงไม่เข้าใจคำพูดสองแง่สองง่ามของเขา

“ค่ะ” แต่มดแดงก็แค่ขานรับสั้นๆ และสิ่งที่เธอสงสัยก็แจ่มชัดว่า เค-วอลลิส แปลกๆ เขาเป็นแบบนั้นจริงๆ คงอารมณ์ไม่ค่อยดี และเมื่อเป็นแบบนั้น มดแดงคิดว่าเธอไม่ควรรบกวนคุณเค พรึ่บ! แต่แล้วเมื่อมดแดงขยับที่จะลงจากเก้าอี้ เธอก็ถูกรั้งไว้ ปากสีชมพูไร้การแต่งแต้มถูกปิดลงทันที น้ำที่มีรสชาติเฟือนๆไหลเลอะออกมาตามข้างปากเธอและคุณเค เมื่อคุณเคกำลังให้เธอกลืนบางอย่างที่เขาดื่มไปเยอะแล้วนั้น จากโพรงปากเขาที่เขาถ่ายเข้าไปในโพรงปากเธอ 

มดแดงแทบสำลักเมื่อจู่ๆ เธอก็หายใจทางจมูกไม่เป็นเสียดื้อๆ เค-วอลลิส ต้องผละออกมาให้พื้นที่กับเด็กดี ที่เขาต้องจัดการให้เข้าที่เข้าทาง

“หายใจสิ” เสียงกระซิบแหบพร่าระเรี่ยริมฝีปากเล็กไม่ห่างเลย มดแดงเปิดปากให้ทำหน้าที่เดียวกับจมูกทำงานพร้อมๆกัน

“คุณเค ให้มดแดง กินอะไร?” มดแดงเค้นเสียงถาม แม้จะพยายามถอยห่าง แต่ก็ทำไม่ได้ เมื่อคุณเคโอบแผ่นหลังและศีรษะไว้

“ไม่ชอบเหรอ?” มดแดงสั่นหัวไปมา แสดงเจตนาไม่ชอบ เค-วอลลิส ยิ้มเล็กน้อย “ถ้างั้นก็ไม่มีแล้ว...”  บทสนทนาสั้นๆจบลง ริมฝีปากเล็กถูกแนบปิดอีกครั้ง ความอ่อนโยนที่ได้รับทำให้มดแดงเผลอไผลเปิดรับลิ้นหนาให้ล่วงล้ำเข้าไป 

มดแดงตอบสนองกลับอย่างไร้เดียงสา และความไร้เดียงสานั้นทำให้คนตัวโตสั่นสะท้านยิ่งนัก ร่างบางไร้ประสบการณ์หารู้มั้ยว่าสิ่งที่ตนคิดว่ามันจะจบเหมือนครั้งที่แล้วนั้นไม่ได้เป็นแบบนั้นอีกแล้ว 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)




ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha