[จบ] คลั่งรักซาตาน 2 [Loved Devil]

โดย: รุ่งอรุโณทัย



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 44 : [หลิวหลิว&เควิ้น] น่ารักที่สุด


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป



“เคลย์ตัน ชอว์น...ชอว์น” โอนีล เคาะนิ้วไปมาระหว่างมือของตัวเอง สมองอันเฉียบแหลมกำลังรำลึกความทรงจำ “เกี่ยวข้องกับ เค-วอลลิส ชอว์น ยังไง” โอนีลถาม      คนสนิท

“เคลย์ตันเป็นพี่ชายของ เค-วอลลิส”

“ดี! เรียกนาน่ากลับมา” โอนีล ออกคำสั่ง เมื่อวันนี้เขาได้รับข่าวที่ทำให้อารมณ์ของเขาไม่ดีเอามากๆ เคลย์ตัน ชอว์น นายมันแส่ไม่เข้าเรื่อง 

“เจ้านายผมขออนุญาตถาม”

“สิ่งที่นายคิดไว้ไม่ผิด ฉันจะส่งนาน่าไปหาเคลย์ตัน”

“แบบนั้นก็เป็นการเปิดเผยให้ฝ่ายนั้นรู้ว่าเรารู้ตัวแล้ว”

“ใช่!  อยากจะชนะคนตระกูลนี้ ต้องตาต่อตาฟันต่อฟัน ไม่ต้องไปเสียเวลาทำแผนซ้อนแผนทั้งนั้น ฆ่าได้ก็ต้องฆ่า แม้จะรู้ใครสั่งก็ไม่เป็นไร สิ่งที่เราต้องทำคืออย่าได้มีหลักฐานเอาผิดเราได้ก็พอ”

“เข้าใจแล้วครับ”


https://d30g5sg94n3gda.cloudfront.net/member/18/636316632530847258.jpg


“แม่ แม่ค่ะ” เสียงตะโกนเรียกพร้อมกับเสียงฝีเท้าดัง กึก กึก ไปทั่ว 

“นิโคล แม่อยู่ทางนี้” ตะวันเอ่ยเรียกบุตรสาว

“หลาน หลานหนูอยู่ไหนคะแม่?”

“พี่เขายังมาไม่ถึง...และอีกอย่างนะ หลิวหลิว พึ่งจะตั้งครรภ์ได้แค่สามสัปดาห์เท่านั้น ต้องรออีกเจ็ดเดือนจ๊ะ ลูกสาวของแม่” นิโคลยิ้ม กอดตะวันไว้ 

“แม่ ในที่สุดแม่ก็ทำสำเร็จ”

“อย่าเสียงดังไป”

“แม่รู้ได้ยังไงคะ ว่าสองคนนี้จะลงเอยกัน" ตะวันยิ้มและย้อนคิดเมื่อสี่ปีก่อน !!!!!  โอ้พระเจ้า ทำไมเขาถึง ถึง ถึง ดูดีเหลือเกิน หลิวหลิว มองตาค้างนิ่ง  สายตาที่หลิวหลิว มองเควิ้นในตอนนั้น ตะวันไม่เคยลืม “เกิดอะไรขึ้น?” ตะวันถามเควิ้นที่เข้ามาหอมแก้มเธอในตอนนั้น

“หัวขโมยนะครับแม่”

“เด็กผู้หญิงตัวแค่นั้นเนี่ยนะ”

“ครับ ผมคงต้องรื้อระบบความปลอดภัยใหม่ทั้งหมดแล้ว ยายเด็กนั้นอายุนิดเดียวยังเข้ามาได้ สะเพร่าสิ้นดี” เควิ้นพูดพร้อมกับชำเลืองตามอง เจ ที่ยืนก้มศีรษะอยู่ไม่ห่างอย่างสำนึกผิด

“สวัสดีจ๊ะ หนูชื่ออะไรเหรอจ๊ะ?" ตะวันเดินเข้าไปหา หลิวหลิว ที่นั่งคุกเข่าอยู่กับพื้น รายล้อมไปด้วยคนของเควิ้น

“ละ หลิวหลิว ค่ะ หนูชื่อหลิวหลิวค่ะ” หลิวหลิว รู้สึกหายใจโล่งขึ้นเมื่อได้เห็นหน้าและแววตาใจดีของตะวัน

“พ่อแม่ หนูอยู่ไหนเหรอจ๊ะ?” หลิวหลิว ส่ายหน้าไปมา ตะวันหลี่ตาลง “หนูพักอยู่ไหนเหรอจ๊ะ” หลิวหลิว ส่ายหน้าอีกครั้ง 

เควิ้นกับคีน หันมามองหน้ากันรวมถึง เจ ด้วย ที่รู้สึกแปลกๆ คำตอบที่ตะวันซักถามหลิวหลิวในตอนนั้น 

“สมองของเธอได้รับความเสียหาย และไม่ได้รับการรักษาอย่างถูกต้อง ความทรงจำในวัยเด็กของเธอไม่มีวันกลับมาอีกต่อไปแล้ว” เควิ้น และคีน ที่พาหลิวหลิว มาตรวจร่างกายตามความต้องการของตะวัน รับฟังผลการตรวจจากหมอ 

“พ่อคิดว่าไงครับ?” เควิ้นถามคีน เมื่อสิ่งที่คั่งค้างและกำลังคิดไม่ตกอยู่ของสองคนนี้ได้ตัวแปรมาแก้สถานการณ์ในที่สุด คีนที่ยืนมองตะวันและนิโคลอดไม่ได้ที่จะคิดเรื่องเมื่อสี่ปีก่อนเช่นกัน แม้การเริ่มต้นในตอนนั้นของเขาและเควิ้นไม่โปร่งใสห่างไกลความซื่อสัตย์ แต่ผลลัพธ์ที่ออกมาก็ไม่เลวร้ายเสียทีเดียว ความเสี่ยงถูกแปรเปลี่ยนเป็นความมั่นคง การลงทุนครั้งนั้นมันคุ้มค่าจริงๆ

“พ่อ!” นิโคลผละออกจากตะวัน วิ่งเข้าอ้อมกอดของคีน “พ่อดีใจมั้ยคะ กำลังจะเป็นคุณปู่แล้วนะ”

“คุณอา เก็บอาการหน่อย หลิวหลิว พึ่งจะตั้งครรภ์ได้แค่สามสัปดาห์”

“พูดเหมือนแม่เป๊ะ...” นิโคลซบใบหน้าแนบแผ่นอกคีน ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มยินดี รอคอยพี่ชายกับสะใภ้ใหญ่ของตระกูลชอว์น

เควิ้นกับหลิวหลิว นั่งเงียบกันมาตลอดทาง เจ ที่ประจำตำแหน่งหลังพวงมาลัยก็พลอยเงียบไปด้วย แต่ภาพที่เจเห็นจากกระจกส่องหลัง เควิ้นนั่งติดประตูฟากหนึ่ง หลิวหลิวนั่งติดประตูอีกฟากหนึ่ง

Grrrr Grrrr เควิ้นล้วงกระเป๋าหยิบเครื่องมือสื่อสารที่ร้องเตือนออกมา

“คิ้วท์” เควิ้นเอ่ยไปตามสายที่กดรับ

“เคน ผมอิจฉาพี่มากๆ พี่เจ๋งสุดๆ ผมกำลังจะเป็นอา ยินดีกับพี่ด้วยนะครับ”

“อืม” เควิ้นตอบรับสั้นๆเสียงในคอ เก็บรอยยิ้มและความยินดีไว้ในส่วนลึก ตอนที่ได้ยินจากหมอ “ยินดีด้วยนะคะ ภรรยาคุณตั้งครรภ์ได้สามสัปดาห์ค่ะ” คำไม่กี่คำที่รวมมาเป็นหนึ่งประโยคตอนนั้น ทำไมจู่ๆเขาถึงรู้สึกว่าทุกอย่างไม่เหมือนเดิม ตอนที่พูดคุยกับ   หลิวหลิว เขาไม่คิดว่าจะเกิดขึ้นจริงๆ และเมื่อเกิดขึ้นแล้ว เหลือเชื่อมากๆ กับความรู้สึกที่เกิดขึ้น เควิ้นไม่รู้ว่ามันคืออะไร เป็นครั้งแรกที่เขาเหมือนคนทำอะไรไม่เป็นไม่ถูก

Grrrr Grrrr เควิ้นรับอีกสายที่ดังอีกครั้ง หลังจากที่วางสายเคลย์ตัน

“เค”

“พี่ ยินดีด้วยครับ”

“ขอบใจ”

“ขอผมคุยกับพี่สะใภ้ หน่อยได้มั้ยครับ?” เควิ้นยื่นโทรศัพท์ให้กับหลิวหลิว 

“สวัสดีค่ะ คุณเค”

“ขอบคุณนะครับที่อดทนกับพี่ชายจอมเย็นชาของผม ขอบคุณสำหรับหลานคนแรกของพวกเรา”

“อย่าได้เกรงใจเลยค่ะ” หลิวหลิว ตอบกลับอย่างอารมณ์ดี

“พี่สะใภ้ผมอารมณ์ขันได้น่ารักมากครับ”

ฮะ แฮ้ม เสียงกระแอมของเควิ้นดังออกมา เพราะเขาได้ยินการสนทนานั้น “เมียฉัน ฉันขอเป็นคนชมเองได้มั้ย” เควิ้นเตือนเสียงเข้ม

“พี่ผมเป็นคนหวงน้องตั้งแต่เมื่อไหร่กัน” เค-วอลลิส รู้ทันแซวผ่านสายมาก่อนที่จะกล่าวลาและตัดสายหนีเสียงอัมหิตของพี่ชายไปอย่างรวดเร็ว

หลิวหลิว หันมาจ้องหน้าเควิ้น  เจ แอบอมยิ้มและกลั้นเก็บเสียงหัวเราะเอาไว้อย่างเต็มที่

“มองอะไร” เควิ้นหลบสายตากลมโต

“รออยู่ค่ะ”

“รออะไร?” เควิ้นแกล้งทำเป็นไม่เข้าใจ

“คำชม คำชมไงละ” เจ ขบกรามแน่นกลั้นเสียงหัวเราะของตัวเองไว้อย่างเต็มที่

“น่ารัก”

“อะไรนะ!!!” หลิวหลิว ขยับเข้าไปใกล้ เมื่อเสียงชมช่างเบาเสียเหลือเกิน เควิ้นหันมามองหลิวหลิว อุ้ย!!!  หลิวหลิว ร้องออกมาเมื่อถูกดึงขึ้นไปนั่งบนตัก และใบหน้าของเธอก็แดงระเรื่อกับเสียงกระซิบข้างๆหู

น่ารักที่สุด 

หลิวหลิว ยิ้มออกมา สมหวังแล้วสินะ ตอนนี้เธอสมหวังในรักแรก รักเดียว รักสุดท้ายแล้วใช่มั้ย 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)




ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha