×

New ! : ตอนนี้นักอ่านสามารถเติมเหรียญสะดวกขึ้น ด้วยบัตรเงินสด Pay with True Money ซึ่งหาซื้อได้ที่ 7 eleven logo ทุกสาขาค่ะ




จากผู้อ่าน 0 คน.

 6628        0       niyayrak_coin 13860

ดวงตาประกายทรงเสน่ห์ร่ายมนตร์สะกดใส่เธอตั้งแต่แรกสบตา...

     เรือนร่างอ้อนแอนแสนเย้ายวนก็สะกดเขาให้พิศวาสตั้งแต่แรกเห็นเช่นเดียวกัน...

     คืนแห่งการพิสูจน์ คืนแห่งความเร่าร้อน...นำพาหัวใจทั้งสองมาผูกพันกัน...

     คืนสวาทที่หนุ่มร้อนรักโหยหานำมาซึ่งบทพิสูจน์สุดหรรษา...

     เธอคือสาวบริสุทธิ์ซึ่งเมอร์ซันตาไม่ถึง...เอพริลจึงต้องพิสูจน์ให้เขาได้สัมผัสมันด้วยตัวเอง!!


บทนำ

 

            เรือนร่างอรชรภายใต้ชุดว่ายน้ำสีแดงสดสุดเซ็กซี่ โชว์เอวบางคอดกิ่วน่าเคล้าคลึง หน้าท้องแบนราบดูมีสุขภาพ แก้มก้นที่ขาวเนียนละเอียดน่าสัมผัส ปากกระจับที่ทาลิปสติกสีแดงสดรับกับชุดดูเร่าร้อนเผ็ดฉ่า โดดเด่นท่ามกลางสระน้ำหรูหราในอาณาจักรโรงแรมระดับเจ็ดดาว

            ท่ามกลางช่างถ่ายภาพที่ห้อมล้อมและทีมงานถ่ายแบบปกนิตยสารชื่อดัง เอพริลช่างเจิดจรัสสวยสง่าไร้ที่ติ สายตาหวานฉ่ำดูคมโฉบเฉี่ยวด้วยเมคอัพอาร์ติสฝีมือระดับประเทศจิกกล้องด้วยความมั่นใจและเป็นมืออาชีพ เสียงชัตเตอร์ดังสวนกันกระหน่ำทุกครั้งที่เธอขยับเปลี่ยนท่วงท่า

            “ได้ยินข่าวว่าวันนี้คุณเมอร์ซันจะมาดูงานที่นี่ด้วยใช่มั้ยแก"

            เสียงทีมงานสาวเม้ามอยกันถึงหนุ่มรูปงามที่ใครๆ ต่างก็รู้จักเขาดีจากเรื่องราวที่ล่ำลือกันถึงความร้ายกาจและลีลาสุดเร่าร้อน โดยเฉพาะบนเตียง

            “นี่! หยุดเม้ากันก่อนๆ ไปรับเอพริลมาก่อนเร็วเข้า คุณเมอร์ซันกำลังจะมาถึงแล้ว" มาร์กกี้เดินมาบอกลูกน้องสองคนที่กำลังตั้งวงพูดถึงแขกสุดพิเศษที่กำลังเดินทางมาถึง

            มาร์กกี้สาวประเภทสองผู้มั่นใจในตัวเองสูงเธอมีหน้าที่ดูแลนางแบบสาวในระหว่างการทำงาน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเสื้อผ้าหน้าผมหรือเรื่องอาหารการกิน พูดง่ายๆ คือเป็นพี่เลี้ยงให้เอพริลนั่นเอง

            ลูกน้องทั้งสองคนของมาร์กกี้รีบคว้าชุดคลุมสีขาวไปรับนางแบบสาวที่กำลังจะขึ้นมาจากสระ หลังจากเสร็จสิ้นการถ่ายแบบเซ็ตแรกไป

            “น้องเอพริล...มาแล้วค่ะมาแล้ว"

            หวานเย็นรีบคลุมเรือนร่างสุดเซ็กซี่ของเอพริลอย่างเชี่ยวชาญ ในขณะที่มะนาวก็ยื่นมือไปรับนางแบบสาวขึ้นมาจากสระ

            มะนาวและหวานเย็นเดินประกบข้างเอพริลไปยังห้องกระจกใสสุดหรูที่สร้างขึ้นมาเพื่อเป็นที่พักเบรคสำหรับนางแบบพิเศษเท่านั้น คนทั่วไปไม่มีสิทธิ์ได้เข้าไปเหยียบแน่นอน

            “นั่งก่อนๆ" มาร์กกี้เดินมารับนางแบบสาวนั่งลงบนโซฟาหรู ก่อนจะซับเหงื่อและเติมแป้งให้ใหม่

            “ได้ยินข่าวว่าใครจะมาเหรอคะพี่มาร์กกี้?” เอพริลถามอย่างใครรู้เมื่อได้ยินทีมงานหลายๆ คนซุบซิบกันถึงเรื่องแขกคนพิเศษที่จะมาดูงานที่นี่วันนี้

            มาร์กกี้ยังไม่ทันได้ตอบคำถามของเอพริลเลยด้วยซ้ำ มะนาวก็ส่งเสียงดังขึ้นมาว่า

            “ว้ายตายแล้ว มาแล้วค่ะมาแล้วๆ เขามานั่นแล้ว ว้ายหล่อน่ากินมาก" มะนาวร้องวี๊ดว้ายชี้ไม้ชี้มือไปที่เขา

            เอพริลหันมองตามทางที่มะนาวกำลังจ้องตาเป็นมันอยู่ ก็พบหนุ่มรูปงามสง่าในชุดสูทสุดหรูหรา พร้อมด้วยคนติดตามอีกสองคนที่ขนาบข้างมา เห็นแค่นี้เธอก็รู้เลยว่าเขาต้องไม่ใช่คนธรรมดาแน่ๆ

            สายตาเป็นประกายของเธอทอดผ่านกระจกใสไปที่หนุ่มรูปงามคนนั้น ในขณะที่มาร์ตินก็กำลังเดินเข้ามาใกล้เรื่อยๆ ภาพที่ชัดขึ้นทำให้เธอจับรายละเอียดบนใบหน้าของเขาได้ถนัด ริมฝีปากของเขามีเสน่ห์น่ากัด ริมฝีปากกระจับสีแดงสดเผลอเผยอ ก่อนที่จะเลียมันเบาๆ อย่างลืมตัว เอพริลเผลอคิดแบบเด็กๆ ว่า จะเป็นอยากไรหากโดนเขาจูบ...

            เมอร์ซันกวาดสายตามองไปรอบๆ ตัวอย่างสำรวจ ชายหนุ่มเห็นหลายๆ คนกำลังจับจ้องมาที่ตน แต่นั่นไม่ได้ทำให้นักธุรกิจหนุ่มพันล้านสนใจ ทว่าสายตาของเธอกลับทำให้เขาสะดุด

            เอพริลหัวใจไหววูบเมื่อประสานกับดวงตาคมมีเสน่ห์ สิ่งนี้มีอำนาจมากกว่าการบังคับ เธอเลื่อนสายตาลงมาจับจ้องที่ริมฝีปากหยักนั่น คอบางแห้งผากจนทำให้เธอต้องกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่

            เมอร์ซันรู้สึกต้องตาต้องใจสาวชุดคลุมสีขาวปากแดงในห้องกระจกใสนั่นเสียแล้ว ชายหนุ่มเดินตรงมุ่งหน้าไปยังสาวสวยคนนั้นโดยไม่สนใจสายตานับสิบคู่ที่กำลังจับจ้องตนอยู่ และดูเหมือนว่าเขาจะไม่สนใจเสียด้วยว่าห้องกระจกใสนั่นเป็นห้องเฉพาะนางแบบเท่านั้น

            “พวกเธออกไปก่อน" ชายหนุ่มบอกหน้านิ่งๆ ทว่ามันเต็มเปี่ยมไปด้วยอำนาจที่น่าเกรงขาม ทำให้มาร์กี้ หวานเย็นและมะนาวรีบเผ่นกันเลยทีเดียว

            เอพริลจ้องมองเขาตาไม่กระพริบราวกับคนไม่มีสติอยู่กับเนื้อกับตัว จนกระทั่งเขามานั่งลงตรงหน้าสติของเธอจึงกลับคืนมา นางแบบสาวสะบัดหน้าแรงๆ สองทีเพื่อเรียกสติ

            เมอร์ซันจ้องเธอนิ่งพร้อมพินิจพิจารณาความงามภายใต้เครื่องสำอางบนใบหน้าสวยนั่น ปากแดงๆ ของเธอมันทำให้เขาอยากเข้าไปลบสีสิปติกออกแล้วจูบกระหน่ำเข้าสักชุด แต่ตอนนี้ทำได้แค่กลืนน้ำลายลงขอเป็นการแก้ขัดเท่านั้น

            “คุณ...เป็นใครคะ?” เอพริลเอ่ยถามเมื่อรู้สึกอึดอัดที่บรรยากาศมันเงียบเกินไป

            ชายหนุ่มกระตุกมุมปากเมื่อพึงพอใจที่ได้ยินเสียงหวานๆ เอ่ยถามด้วยความสงสัยในตัวเขา ถึงแม้จะเป็นคำถามทั่วๆ ไป แต่เมอร์ซันรู้สึกว่าคำพูดจากปากกระจับนั้นมันชักชวนให้อยากเข้าไปทำความรู้จักกับเธอ

            “ผมอยากเห็นคุณตอนเปลือยเปล่า...” เสียงทุ้มพูดสองแง่สองง่ามด้วยแววตามันแผล็บหิวกระหายทำเอาสาวเอพริลใจเต้นรัว ก่อนจะพูดต่อ "โดยปราศจากเครื่องสำอางจัง"

            หญิงสาวถอนใจยาวพลางบ่นในใจ 'ทำไมไม่พูดให้จบรอบเดียว ใจหายหมด'

            “ภายใต้ชุดคลุมสีขาวนั้น...มีอะไรเหรอ" สายตาประกายมองอย่างพึงพินิจ แต่เธอกลับรู้สึกเหมือนเขาแทะโลม

            “นี่คุณ!” เอพริลเอ็ดเขาด้วยสายตา

            “คุณมาทำอะไรที่นี่เหรอ" เขาไม่สนใจคำพูดใดๆ ของเธอ เขาเพียงแค่ต้องการรู้ในสิ่งที่เขาอยากรู้เท่านั้น

            หญิงสาวขมวดคิ้ว เดาทางไม่ออกจริงๆ ว่าเขาจะมาไม้ไหน ต้องการอะไร แต่ก็จำใจตอบเขาไปตรงๆ

            “ฉันมาถ่ายแบบ" น้ำเสียงเธอฟังดูห้วนๆ

            “ถ่ายแบบชุดว่ายน้ำ?”

            “ใช่"

            เมอร์ซันพยักหน้ารับรู้ ก่อนจะเพ่งมองสำรวจสาวสวยตั้งแต่เส้นผมยันปลายเท้า เธอจะต้องมีอะไรที่ทำให้เขาตื่นเต้นได้แน่ๆ ปากหยักกระตุกยิ้มเบาๆ ก่อนจะทิ้งท้ายคำพูดชวนงงเอาไว้แล้วก็เดินจากไป

            “เราจะเจอกันอีกครั้งโดยปราศจาก...” เขาจ้องชุดคลุมสีขาวของเธอก่อนจะเอ่ยต่อ "เครื่องสำอาง... แล้วผมจะตอบคุณทุกคำถาม”


ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D



เล่มที่คนอื่นอ่าน


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

×

ด่วน! รับฟรี 200 เหรียญ

เมื่อเติมเหรียญกำลังใจครั้งแรก


captcha