คืนรัก

โดย: linin



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 2 : ลูกค้าพิเศษ 2


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ปันดาวนั่งตัวแข็งทื่อ ตายังเบิกค้างอย่างทำอะไรไม่ถูกที่อยู่ๆ ก็ถูกลากออกมาจากร้าน เธอมัวแต่ตกใจที่ได้เห็นหน้าดาราดังตัวเป็นๆ อย่างลิซ่า จึงไม่ทันรู้สึกว่าเขาคว้าข้อมือเธอไว้แล้วลากมาถึงรถ เปิดประตูแล้วยัดตัวเธอเข้าไป พอเสียงสตาร์ทรถของเขาดังขึ้นและรถแล่นออกไปนอกร้านแล้วนั่นแหละเธอจึงเพิ่งเริ่มโวยวาย

“ว๊าย คุณ จะพาฉันไปไหนคะ”

“เธอ!” ชายหนุ่มตกใจ เพราะเพิ่งจะหันมาเห็นหน้าคนข้างๆ “เธอมาได้ยังไง”

“ก็คุณพาฉันมา” เธอเสียงดัง

“แล้วเธอก็ยอมขึ้นมาง่ายๆ แบบนี้นะเหรอ” เขาย้อนถามทำให้หญิงสาวชักยั๊วะ เท้าสะเอวมองเขาตาวาววับ

“ฉันตกใจขามันก็เลยก้าวตามคุณมา คิดว่าฉันหนีตามความหล่อของคุณมาหรือไง อย่าหลงตัวเองไปหน่อยเลย ในสายตาฉันคุณไม่ได้มีอะไรน่าสนใจเลยสักนิด ไม่รู้ผู้หญิงสองคนนั้นแย่งกันเข้าไปได้ยังไง”

“เธอว่าไงนะ” ชายหนุ่มเสียงเข้ม ผู้หญิงคนนี้พูดภาษาอังกฤษชัดแจ๋ว เพราะฉะนั้นเขาไม่ได้แปลผิดแน่ๆ เธอบอกว่าเขาไม่มีอะไรน่าสนใจ ผู้ชายอย่างอนันดา เคทโทลร์นี่นะเหรอไม่มีอะไรน่าสนใจ เธอบ้าไปแล้ว

“พาฉันกลับร้านเดี๋ยวนี้เลย” เธอออกคำสั่ง แต่นอกจากอนันดาจะไม่หาทางกลับรถแล้ว ดูเหมือนเขายังเพิ่มความเร็วของรถเพิ่มขึ้นไปอีก

ปันดาวตกใจ เริ่มโวยวาย “คุณยูเทิร์นตรงนั้นเดี๋ยวนี้นะ ไม่ก็จอดฉันจะหาทางกลับเอง”

“ไม่”

“คุณ นี่คิดจะข่มขืนฉันเหรอ ที่นี่เมืองไทยนะ จะมาทำอะไรตามอำเภอใจเหมือนที่บ้านเมืองคุณไม่ได้ ฉันเอาคุณตายแน่”

“ผู้ชายอย่างฉัน ไม่จำเป็นต้องข่มขืนใคร เพราะแค่มอง” ชายหนุ่มใช้ดวงตาสีน้ำข้าวของเขามองมาบนต้นขาเธอ แช่นานเป็นพิเศษเมื่อเลื่อนสายตามาถึงทรวงอกอิ่มที่สวมเสื้อลูกไม้ทับอยู่ทำให้ปันดาวนึกเจ็บใจ วันนี้เธอไม่น่าใส่ประโปรงสั้นตัวนี้มาเลยให้ตายสิ

“แค่มองแล้วอะไร”

“แค่มองก็พร้อมกระโจนขึ้นเตียงกับฉันแล้วนะสิ”

“อี๋ผู้ชายหลงตัวเอง” หญิงสาวเบ้ปาก แม้ในใจลึกๆ แล้วจะคิดว่าที่เขาพูดมันคงจะไม่ผิดอะไรนัก ก็เขาหล่อล่ำออกขนาดนี้ ขนาดแม่พวกสาวๆ ที่ร้านเธอยังมองเขาตาเป็นมัน แม้แต่เธอก็ยังอดไม่ได้ แต่เรื่องอะไรจะพูดออกไปให้นายนั่นได้ใจขึ้นไปอีก

ชายหนุ่มหัวเราะขึ้นกับท่าทางของเธอ และต่อประโยคที่ทำให้หญิงสาวแสนจะเจ็บใจว่า

“ไม่ต้องกลัวว่าฉันจะปล้ำเธอหรอก บอกเลยไม่ใช่สเปก” เขามองไปยังร่องอกขาวๆ ที่โผล่พ้นคอเสื้อแขนกุดลายลูกไม้แบบพอดีตัวของเธอ

หญิงสาวหน้าแดงแป๊ด ยกมือมาปิดหน้าอกตัวเองแล้วตวาดเสียงดัง

“ไม่ใช่สเปกก็พาฉันไปส่งที่ร้านสิ อยู่ๆ พาฉันมาแบบนี้ ใครจะคิดยังไง”

“ยังพากลับตอนนี้ไม่ได้” เขาบอกทำให้หญิงสาวยิ่งโวยวายหนัก

“หมายความว่ายังไงที่ว่าพากลับไม่ได้ ก็ไหนว่าฉันไม่ใช่สเปกของคุณไง ไม่ใช่แล้วทำไมไม่พากลับ จะพาฉันไปไหน นี่อย่าคิดว่าผู้หญิงไทยจะใจง่ายเหมือนข่าวที่ประเทศคุณเขียนๆ กันนะ ขอบอกว่ามันไม่จริง”

“หยุดโวยวายเสียทีน่า หนวกหู” ชายหนุ่มทำหน้ารำคาญแล้วเร่งความเร็วรถขึ้นไปอีก

ปันดาวหน้าเสีย มองทางหนีทีไล่ พอเห็นเขาชะลอรถเมื่อมีคนจะข้ามถนนเธอก็เตรียมจะเปิดประตู แต่ระบบล็อกรถของเขาดีเยี่ยมจนเธอไม่สามารถเปิดมันออกได้จึงต้องทุบกระจกแล้วใช้ปากเป็นอาวุธแทน

“ช่วยด้วยค่ะ ช่วยด้วย!

“ทำบ้าอะไรของเธอ”

“ช่วยด้วย ไอ้ฝรั่งบ้ากามมันจะข่มขืนฉัน ช่วยด้วยค่ะ” หญิงสาวยังทุบรถไม่หยุด

 อนันดาโมโห ตามองเห็นป้ายโรงแรมม่านรูดชั้นดีเข้าพอดีจึงเลี้ยวรถเข้าไป

ปันดาวอ้าปากค้าง ริมฝีปากอิ่มสั่นระริก ตาวาววับเหมือนแม่เสือร้ายที่จ้องจะขย้ำเหยื่อ

“แกแกจะทำอะไรฉัน ไม่นะ” หญิงสาวมองหาของใกล้มือในรถพอเจอก็โยนใส่ตัวเขาไม่ยั้ง ปากก็ด่าไม่หยุด “ไอ้บ้ากาม ไอ้ฝรั่งขี้นก ไอ้คนต่างชาติ มาเที่ยวประเทศเขาแล้วยังจะมาข่มขืนในประเทศอีก ฉันไม่ปล่อยนายไปแน่ คอยดูนะ ถ้าฉันออกไป ดะ

ริมฝีปากอิ่มจิ้มลิ้มถูกปิดทันทีเมื่อปากร้อนๆ นาบลงมาหา หญิงสาวเบิกตากว้างขึ้นด้วยอาการตกตะลึง จริงอยู่นี่ไม่ใช่จูบแรก แต่การจูบที่ผ่านๆ มาของเธอไม่เคยใกล้ชิดถึงขนาดลิ้นแลกลิ้น อย่างดีก็แค่ประกบปากแล้วเคลื่อนปากบดเบียดกันไปมาเท่านั้น แต่จูบหนนี้

ลิ้นร้อนที่แทรกผ่านกำแพงฟันเข้ามามันทำให้เธอรู้สึกเบาโหวงในช่องท้อง เหมือนมีคลื่นประหลาดบางอย่างพวยพุ่งหมุนวนอยู่ทั่วตัวจุดไฟร้อนแปลกๆ ให้เดือดพล่านในกายเธอ และลืมการขัดขืนไปชั่วขณะ

ขณะกำลังตะลึงลานกับจูบที่ให้ความรู้สึกพิศวง ลิ้นของอนันดาก็ควานหาความหวานล้ำจากปากเล็กๆ ที่พ่นวาจาเผ็ดร้อนใส่หูเขาอย่างน่ารำคาญจนเขาต้องหาทางปิดเสียงของเธอด้วยการจูบ แต่พอได้จูบเขาก็เกิดติดใจจนไม่อยากถอนปากออกเพราะภายในโพรงปากอิ่มนั้นมันหวานจนเกือบจะทำให้เขาลืมไปว่านี่เป็นการจูบลงโทษ

ชายหนุ่มควานลิ้นเกี่ยวกระหวัดรัดแน่น ดูดดึงเข้ามาหาตัวเอง มือที่เพียงเท้าแขนบนพนักเบาะเปลี่ยนมาจับไหล่กลมกลึงของเธอไว้แล้วบดเบียดปากมามากขึ้นจนหญิงสาวรู้สึกว่าปากเธอร้อนจนบวมเจ่อ

สองขาเรียวเผลอแยกออกเพราะเจ้าของร่างอ่อนแรง เปิดโอกาสให้มือข้างหนึ่งของอนันดาแทรกผ่านเข้ามายังต้นขาเรียว ผิวเนื้อเย็นๆ ที่กระทบกับแอร์ในรถยนต์ร้อนวาบในจุดที่ฝ่ามือของเขาลากผ่าน

จูบร้อนยังตามเล่นงานเรียวลิ้นของเธออยู่ ปันดาวกระดกลิ้นหลีกหลบแต่ไม่ว่าเธอจะดึงลิ้นกลับไปทางไหนเขาก็ตามไปดึงกลับมาจนได้

ชายหนุ่มขยับนิ้วเคลื่อนเข้ามาลึกขึ้นลึกขึ้นจนหยุดอยู่ใจกลางกายสาว ลูบไล้หนักๆ ตรงใจกลางเกสร แม้ว่ามีกางเกงชั้นในกลางกั้นแต่อารมณ์วาบหวามยังส่งผ่านจากฝ่ามือเขาเข้ามาได้มากพอที่หยดน้ำผึ้งหวานจากกายเธอจะผุดซึมผ่านเส้นใยผ้าออกมาจนเปียกชุ่ม

อา


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"นิยายรัก ร้อนแรง สไตล์ เทเรน่า"

linin


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha