ขยี้กามนอกสังเวียน

โดย: อัมพุท



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 2 : อดอยากปากแห้งมานาน


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอนที่ 2

 

 

 

“พ่อ...แม่ของนายแสนนี่เป็นใครเหรอ ทำไมพ่อต้องเห็นแก่หน้าเขาด้วยล่ะ”

พิมผกาหันไปถามพ่อของเธอระหว่างที่กำลังขับรถกลับบ้านด้วยกัน

“นังสร้อยแม่ของไอ้แสน ก็เป็นลูกชาวนาบ้านอยู่หลังค่ายมวยของเรานี่แหละ มันเคยทำงานเป็นแม่บ้านอยู่ที่ค่ายมวยเรา ทำงานดี ยิ้มแย้ม แจ่มใส ซื่อสัตย์ไว้ใจได้ แถมยังหน้าตาดีอีกด้วย ทั้งสวยทั้งคม ผิวสีน้ำผึ้ง”

“พ่อก็เลยชอบ...” พิมผกาแทรกขึ้นมา

“เฮ๊ย...เอ็งจะมาขัดพ่อทำไมวะ”

“แหม...ล้อเล่นน่า...พ่อก็”  พิมผกาแอบสังเกตเห็นพ่อของเธออมยิ้มนิด ๆ แต่ก็ไม่กล้าแซวต่อ

“แต่สุดท้าย...แม่มันก็ไปได้กับฝรั่งที่มาเรียนมวยไทยในค่ายเรานี่แหละ รู้สึกว่าจะเป็นคนฝรั่งเศสอะไรประมาณนี้ พ่อเองก็ไม่แน่ใจ แล้วก็มีลูกหนึ่งคน ก็คือไอ้แสนนี่แหละ หน้าตามันถึงได้หล่อเหลาคมคายลูกครึ่งแบบนี้ไง”

“อ๋อ...อย่างนี้นี่เอง”

“แต่แม่มันกลับโชคร้าย เพราะตอนที่ไอ้แสนอายุได้เพียงสองขวบ ผัวมันก็ถูกรถชนตาย”

“อ้าว...โห น่าสงสารจัง”

“แต่แม่มันเศร้าได้ไม่นาน ก็ได้ผัวใหม่เป็นฝรั่งอีก แต่คราวนี้ได้คนเยอรมัน ตบแต่งกันเป็นเรื่องเป็นราว สุดท้ายเขาก็ต้องกลับไปประเทศของเขา เลยพาแม่ไอ้แสนกลับไปด้วย ส่วนลูกแม่มันก็ฝากให้พ่อเป็นคนช่วยเลี้ยงดูจนโตป่านนี้ไงล่ะ”

“แหม...เรื่องราวอย่างกับในละครเลยนะ พ่อนักมวยลูกครึ่ง...” 

“ไอ้แสน...มันหน่วยก้านดีนะ พ่อว่า แต่พักหลังมานี่ มันอ่อนซ้อมไปหน่อย ส่วนไอ้เรื่องเจ้าชู้น่ะ มันเป็นเรื่องปกติ พ่อเองตอนสมัยหนุ่ม ๆ ก็เป็น เลยเข้าใจมันดี”

ลุงกุ่ยแอบยิ้มที่มุมปาก

“ปกติยังไง...คนเจ้าชู้มีเมียเยอะ เรี่ยวแรงก็หายหมด แล้วจะขึ้นไปชกสู้กับใครเขาไหวได้ยังไง”

พิมผกาตวาดแว๊ด

“เฮ๊ย...แล้วเอ็งจะมาตะโกนใส่หูพ่อทำไมวะนังพิม!!!   เอ่ออีนังนี่ เป็นเดือดเป็นร้อน ทำอย่างกับเป็นเมียไอ้แสนมันงั้นแหละ”

“พ่ออ่ะ...พูดอะไรเนี่ย โอ๊ย...ไม่มีทางหรอก ต่อให้ผู้ชายหมดโลก ฉันก็ไม่มีทางเอาไอ้แสนมันมาทำผัวหรอก ไม่มีทาง”

 

พิมผกาเป็นผู้หญิงที่ดูแลใส่ใจในรูปร่างของตัวเองเป็นอย่างมาก ด้วยความที่เธอเป็นลูกสาวเจ้าของค่ายมวย ได้เห็นได้สัมผัสกับการฟิตซ้อมของนักมวยอยู่ตลอดเวลาตั้งแต่เด็กจนโต เลยถูกปลูกฝังเป็นนิสัย

ปกติเธอจะออกกำลังกายด้วยการวิ่งบนลู่วิ่งในโรงยิมของค่าย ซึ่งแตกต่างกับนักมวยที่จะออกไปวิ่งกันนอกค่าย

นอกจากนั้น เธอก็จะมาลงนวม ชกกระสอบทรายบ้าง มีคนล่อเป้าให้บ้าง เรียกได้ว่าเธอฟิตแอนด์เฟิร์มไม่แพ้นักมวยผู้ชายในค่ายเลยทีเดียว

“อ้าวนังพิม วันนี้นึกยังไงเนี่ยถึงได้มาลงนวมตั้งแต่เที่ยงวัน เอ็งไม่ร้อนรึไงวะ”

“ไม่จ้ะพ่อ ฉันแค่อยากจะระบายอารมณ์นิดหน่อย เลยมาเรียกเหงื่อซะหน่อย”

“ไอ้แสนล่ะ คู่กัดเอ็งไปไหนซะล่ะ ไม่เห็นมันมาล่อเป้าให้เลย”

“ช่างมันเถอะพ่อ เมื่อวานมันเพิ่งจะชกแพ้ไป ป่านนี้คงจะนอนร้องไห้ขี้มูกโป่งอยู่ที่บ้านล่ะมั้ง”

“เอ็งก็พูดไปเรื่อย เดี๋ยวลงนวมเสร็จเดินไปดูมันหน่อยนะ พ่อว่าจะให้มันขับรถไปทำธุระให้ซะหน่อย”

“จ้ะ...พ่อ “

 พิมผกาหลังจากที่ชกกระสอบทรายเสร็จแล้ว เธอก็เดินออกไปทางด้านหลังของค่ายมวย ลัดเลาะไปตามคันนา เพื่อจะเดินไปตามแสนรักตามคำสั่งของพ่อ

“อ้าส์........ซี๊ด........โอ้วส์...........”

เสียงร้องครางแสดงอารมณ์ซาบซ่านของหญิงสาวดังลงมาจากบ้านไม้เก่า ๆ ที่มีใต้ถุนสูงแค่หน้าอกหลังหนึ่ง ซึ่งอยู่ริมคันนาไม่ใกล้ไม่ไกลจากค่ายมวย ป.ปราการเท่าไหร่นัก

“อูยยยย”  ลิ้นที่แลบออกมาจนยาวเหยียดของไอ้แสน ขณะกำลังละเลงสลับกับการสะบัดระรัวร่องกลางของกลีบเนื้อที่ฉ่ำแฉะของหญิงสาวเจ้าของเสียงครางนั่น

“อ๊า...”  เธอร้องครวญครางพร้อม ๆ กับการเกร็งกระตุกไปทั้งตัวอยู่นานสองนาน เหมือนคนแทบจะขาดใจอยู่รอน ๆ เพราะเจ้าของลิ้นกระชากวิญญาณนั้น มีความชื่นชอบเป็นการส่วนตัวที่ได้เห็นหญิงสาวทุกคนที่ถูกเขาโลมเลีย นอนแดดิ้นทุรนทุรายกับความกระสันเสียวที่เขาบรรจงมอบให้

“อ๊อย...พี่แสนจ๋า...ลี่เสียวจนชาไปหมดทั้งตัวแล้ว พี่แสนจะเลียสาลี่ไปถึงไหนเนี่ย”

เสียงพูดกระเส่าของสาลี่ หญิงสาวคู่ขาคนล่าสุดของไอ้แสน ก่อนที่เธอจะผงกศีรษะขึ้นมามองผ่านเรือนร่างของตัวเองที่ไร้เสื้อผ้าลงไปยังเนินโหนกนูน ซึ่งมีใบหน้าคมคายของชายหนุ่มแนบชิดติดอยู่

“ก็น้ำของน้องสาลี่ออกจะหวานขนาดนี้ พี่แสนก็คงต้องกินนาน ๆ หน่อยซิจ๊ะ...”

“โหย...ยังไม่หมดอีกเหรอคะพี่แสน”

“ยังจ้ะ...พี่ก็เห็นมันหลั่งออกมาอยู่เรื่อย ๆเลยนะ แบบนี้จะให้พี่หยุดได้ยังไง เดี๋ยวหกเลอะเทอะไปเสียดายแย่เลย”

“สาลี่ว่าพี่แสนคงกลืนกินน้ำของสาลี่จนแทบจะหมดตัวแล้วล่ะมั้ง”

“ทำไมล่ะคะ น้องสาลี่ไม่ชอบเหรอ พี่เห็นสาว ๆเขาก็ชอบกันทั้งนั้น”

“ชอบซิคะ สาลี่ชอบที่พี่แสนเลียให้จะตาย พี่แสนเลียเก่งมาก ๆ เลย พ่อทูนหัวของลี่...อ้าส์...เสียวจัง”

เธอพูดพลางกระเด้งก้นขึ้นเพื่อดันน้องหนูฉ่ำแฉะป้อนเข้าปากคนเลีย

“อื้อ...วันนี้พี่แสนจะจัดการกับน้องสาลี่สุดสวย เอาให้เดินขาสั่นกลับบ้านไปเลย..ดีมั้ย”

“ห๊า!...พี่จะเอาให้สาลี่ขาสั่นเลยเหรอ นี่แค่ลิ้นของพี่แสน ลี่ก็เสร็จไปตั้งสามรอบแล้วนะ ถ้าพี่จะเอาจนขนาดนั้น ลี่ว่าลี่คงเดินกลับบ้านไม่ไหวแน่ ๆเลย”

“กลับไม่ได้ก็ไม่ต้องกลับซิจ๊ะ นอนกับพี่เสียที่นี่เลย คืนนี้พี่จะได้บรรเลงลีลาต่อจนถึงเช้า”

“พี่แสน...พี่ไปอดอยากมาจากไหนเนี่ย ทำไมถึงได้หื่นมากขนาดนี้จัง”

“ก็ตอนเก็บตัวพี่ไม่ค่อยได้กินอะไรเลยนี่ ถึงกินก็กินไม่อิ่ม นี่พอชกเสร็จแล้ว มันก็เลยหิวนี่นา”

เสียงพูดตอบโต้กับสาลี่ ฟังดูไม่ค่อยชัดเจนเท่าไหร่ เพราะปากและลิ้นของเขายังคงสลับเลียร่องสวาทของเธอไม่ยอมหยุด

“อ้าส์....ทำไมล่ะ ลี่ก็เห็นที่ค่ายเขาก็เลี้ยงอาหารครบถ้วนทั้งสามมื้อนี่น่า”

“อาหารน่ะพี่กินอิ่มดี แต่ที่พี่ไม่ได้กินก็คือ ผู้หญิงไงล่ะจ๊ะ พี่โหยหามาเป็นเดือน น้องสาลี่เป็นคนแรกเลยนะที่พี่จับกินหลังจากชกเสร็จ”


************************************


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"จะเชิงมวย หรือ เชิงสวาท เขาก็ไม่เป็นสองรองใคร"

อัมพุท


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha