กลลวงจอมพยัคฆ์

โดย: ณรีรัช



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 6 : บทที่ 5


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

#

...บทที่ ๕

        

อินทัชเอาแต่นั่งครุ่นคิดถึงสาเหตุที่คุณหมอสาวกล้าเข้ามารื้อค้นเอกสารของเขา จนแทบไม่เป็นอันทำงาน จนกระทั่งตกเย็น สิงห์ก็กลับเข้ามาพร้อมกับประวัติของแพรรพี

ว่าไงได้เรื่องรึเปล่าเขาถามเสียงเข้มทันทีที่เห็นหน้าคนสนิท

ครับนาย คุณแพรเธอมีชื่อเดิมว่า แพรทิพย์ เกรียงไกร เธอกำพร้าทั้งพ่อและแม่ มีพี่สาวหนึ่งคน อาศัยอยู่กับยายที่กรุงเทพฯ ฐานะของเธอค่อนข้างจะลำบาก ในช่วงที่เธอเรียนมหาลัย พี่สาวกับยายของเธอได้เสียชีวิตห่างกันเพียงแค่หนึ่งวัน มิสมารตีคุณนายฝรั่งที่เธอทำงานบ้านให้ ท่านรักและเอ็นดูเธออยู่แล้ว และท่านเองก็ไม่มีลูก เลยรับเธอเป็นลูกบุญธรรมแล้วเปลี่ยนชื่อสกุลให้ใหม่เป็น แพรรพี โรเก้น ครับ และที่สำคัญที่สุด พี่สาวของเธอชื่อว่า ม่านไหม เกรียงไกร ครับนาย

ฮ้า! ม่านไหม ตกลงเธอเป็นน้องสาวของม่านไหมอย่างนั้นรึอินทัชร้องออกมาเสียงเข้ม

พ่อเลี้ยงหนุ่มรู้สึกเจ็บปวดราวกับโดนหมัดของนักชกผู้ยิ่งใหญ่เสยเข้าที่ปลายคางอย่างจัง กรามหนาทั้งสองขบกัดกันเสียงดังกรอดๆ ดวงตาสีเข้มวาวโรจน์ราวกับกองเพลิงกองใหญ่  มือหนาทั้งสองของเขากำแน่นจนเส้นเลือดที่แขนปูดโปน เพราะในใจนั้นกำลังร้อนระอุไปด้วยพลังเพลิงของโทสะ

 “คงจะมาเพื่อตามสืบเรื่องของพี่สาวล่ะสิ ดี! ในเมื่อเธออยากรู้จนกล้าทำถึงเพียงนี้ ฉันก็จะปล่อยให้เธอได้รู้อย่างสมใจพ่อเลี้ยงหนุ่มออกปากเสียงเข้ม ดวงตาสีเข้มวาวโรจน์ไปด้วยพลังเพลิงโทสะ อินทัชรู้สึกเจ็บใจคุณหมอสาวคนสวยที่กล้าเอาตัวเองเข้าแลก เพื่อหลอกให้เขาติดกับ เพียงเพราะต้องการใช้เขาเป็นสะพานพาเธอเข้ามาในรีสอร์ต

เก่ง กล้าแบบนี้สิดีจะได้สมน้ำสมเนื้อกันหน่อย ต่อไปฉันจะได้ไม่ต้องออมมือรักษามารยาทให้เสียเวลา

ถ้าภายในสามวันฉันยังไม่ได้เธอเป็นเมีย อย่ามาเรียกฉันว่า อินทัช!

อินทัชเน้นเสียเข้ม สีหน้าของเขาดูมุ่งมั่นเอาจริงตามที่พูด สิงห์นึกกลัวความมุ่งมั่นของเจ้านายหนุ่ม เพราะรู้ดีว่าถ้าเจ้านายของเขาพูดออกมาแบบนี้ ก็คงจะไม่ยอมรามือถ้าไม่ได้อย่างที่หวัง แต่เพราะกลัวว่าคุณหมอคนสวยจะขุดค้นความจริงบางอย่างขึ้นมาได้ สิงห์เลยหยิบยกเอาชื่อเสียงของรีสอร์ตมาเป็นคำค้าน เพื่อหวังจะเตือนสติเจ้านายหนุ่มรุ่นน้อง

แต่ นายอินทัช ผมเกรงว่ามันจะกระทบถึงชื่อเสียงของรีสอร์ตของเรา ถ้าเธอเกิดเจออะไรขึ้นมา

ไม่เป็นไร เรื่องนั้นฉันมีวิธีจัดการ ปล่อยให้เธอตามสืบก็ดีเหมือนกัน ฉันเองก็อยากรู้ ว่าเพราะอะไรม่านไหมถึงได้ฆ่าตัวตาย

อินทัชเอ่ยเสียงเรียบ โดยที่ไม่ได้หันไปมองคนสนิท พ่อเลี้ยงหนุ่มเลยไม่ทันได้เห็น แววตาของความอำมหิต ที่ซุกซ่อนอยู่ในแววตาดำใหญ่คู่นั้น


19.50น. โรงพยาบาล

หมอแพรคะ ดูท่าคืนนี้ฝนคงจะตกหนักนะคะพยาบาลสาวบอกหลังจากยืนดูบรรยากาศด้านนอกที่หน้าต่างบานเกล็ด

เหรอคะ วันนี้แพรไม่ได้เอารถมาด้วยสิคะ นี่ก็ใกล้จะเลิกแล้วด้วยแพรรพีบอกพร้อมกับเดินออกไปหยุดตรงหน้าต่างบานเกล็ดที่พยาบาลสาวยืนดูอยู่ สีหน้าของคุณหมอสาวมีความกังวลเกิดขึ้นเล็กๆ

เอาร่มฉันไปก่อนก็ได้ค่ะ ฉันพักที่หอของโรงพยาบาล แค่วิ่งลัดตึกไปเดี๋ยวเดียวก็ถึงแล้ว คอนโดของคุณหมออยู่ไกล ไหนจะต้องเดินออกไปรอรถหน้าโรงพยาบาลอีก ถ้าจะรอให้ฝนหยุดตกก็กลัวว่าคุณหมอจะรอนาน เพราะฉะนั้นเอาร่มของฉันไปดีที่สุดค่ะพยาบาลสาวพูดพร้อมกับยื่นร่มพับสีหวานให้กับแพรรพี แต่ยังไม่ทันที่แพรรพีจะยื่นมือออกไปรับร่มจากพยาบาล เสียงทุ้มๆ ของใครบางคนก็ดังขึ้น

คุณแพรคงไม่ต้องพึ่งร่มของคุณพยาบาลแล้วล่ะครับอินทัชยืนมองสองสาวตรงหน้าประตู ทั้งพยาบาลและคุณหมอสาวต่างก็หันไปมองพร้อมๆ กัน

คุณอินทัช!แพรรพีสบถชื่อบุรุษนิรนามออกมาเบาๆ

ผมมารับคุณกลับบ้านครับ ที่รักอินทัชพูดยิ้มๆ

เอ่อ ถ้าอย่างนั้น ฉันขอตัวกลับก่อนนะคะพยาบาลสาวหันไปยิ้มเกรงๆให้กับอินทัช ก่อนจะรีบเดินไปที่ประตู

เชิญครับอินทัชขยับตัวหลีกทางให้กับพยาบาลสาว และเมื่อพยาบาลสาวก้าวพ้นประตู ชายหนุ่มก็ก้าวยาวๆ เข้าไปสวมกอดคุณหมอสาวทันที

คิดถึงคุณจังเขาพึมพำทั้งกดจูบซ้ำๆ ที่ริมฝีปากอวบ

คุณอินทัชปล่อยแพรก่อนค่ะ เดี๋ยวมีใครมาเห็นเข้ามันจะไม่ดีแพรรพีดิ้นขลุกอยู่ในวงแขนแข็งแกร่ง ทั้งยังพยายามเบี่ยงตัวออกอยู่ครู่ใหญ่ แต่วงแขนของพ่อเลี้ยงหนุ่มก็ช่างรัดตัวเธอแน่นเสียเหลือเกิน ทั้งที่เธอพยายามออกแรงผลักอยู่นานสองนาน ก็ยังหลุดออกจากวงแขนของเขาไม่ได้เสียที

เจ้าหน้าที่คนอื่นเขากลับบ้านกันหมดแล้ว คนของผมก็อยู่ข้างนอก รับรองว่าไม่มีใครเข้ามาเห็นเขาบอกทั้งที่ยังซุกหน้าอยู่กับลำคอระหงของเธอ

แต่นี่มันที่ทำงานนะคะ ปล่อยแพรก่อนค่ะ ปล่อยสิคะแพรรพีหยุดยืนนิ่งๆ และเริ่มขึ้นเสียงแข็งใส่เขา

อินทัชกดจูบหนักๆ กลางลำคอระหงอย่างตัดใจ ก่อนจะยอมถอนใบหน้าออก มายิ้มกริ่มมองคนในอ้อมกอดทีกำลังมองเขาตาเขียวปัด ก็ได้ ผมยอมปล่อยก็ได้ แต่คุณแพรต้องสัญญาก่อนว่าจะยอมไปกับผม ผมถึงจะยอมปล่อย

ไปกับคุณ ที่ไหนคะ

รีสอร์ตของผมพ่อเลี้ยงหนุ่มตอบเสียงเรียบ

แพรรพีถึงกับตาลุกวาบ ในที่สุดโอกาสก็เข้ามาหาเธออีกแล้ว แต่ถ้าไปกับเขาก็เท่ากับว่าเธอต้องเปลืองตัวให้เขาอีกครั้งล่ะสิ แต่ถ้าปฏิเสธ แล้วจะหาโอกาสเข้าไปที่นั่นได้อีกเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ คุณหมอสาวเงยหน้าขึ้นสบตากับเจ้าของอ้อมกอด คุณต้องบอกแพรมาก่อนค่ะ ว่าทำไมแพรถึงต้องไปรีสอร์ตของคุณ

ผมคิดถึงคุณแพรเขาพูดพร้อมกับก้มหน้ากดจูบไปตามลำคอระหงของหล่อน

แพรรพีต้องรีบเอามือจับใบหน้าของพ่อเลี้ยงหนุ่มเพื่อให้เขาหยุดรังแกเธอ เพราะกลัวว่าจะมีใครเดินเข้ามาเห็นเข้า แต่ก็ใช่ว่าเขาจะยอมหยุดตามแรงจับของเธอง่ายๆ แพรรพีเลยต้องเสียเวลาจับขืนใบหน้าของเขาอยู่เสียพักใหญ่ จนกระทั่งเขายอมหยุดนั่นแหละเธอถึงได้คุยกับเขาเสียที ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนจับจ้องใบหน้าคมสันที่กำลังเผยยิ้มอย่างมีเล่ห์ ทั้งเขาเองก็ยังพยายามขืนแรงของหญิงสาวโน้มใบหน้าลงเข้าหาอีก วงแขนแกร่งนั้นกอดกระชับเอวบางให้แนบแน่นยิ่งกว่าเดิม จนร่างบางของคุณหมอสาวแทบจะรวมเข้าเป็นร่างเดียวกับเขา ทั้งๆ ที่แพรรพีพยายามออกแรงขืน แต่เธอก็ยังแพ้แรงของเขาอยู่ดี

คิดถึง คุณก็ได้เจอแพรแล้วนี่คะแพรรพีมองหน้าเขาด้วยสีหน้าจริงจัง คนโดนมองก็เลยหัวเราะเบาๆ

ผมคิดถึงและอยากนอน...อินทัชหยุดคำพูดเพียงแค่นั้น เล่นเอาคุณหมอสาวถึงกับตาลุก และหน้าแดงแปร๊ดขึ้นมาทันควันก่อนจะสวนกลับทั้งหน้าตึง

แพรไม่ไปค่ะ แพรจะกลับคอนโด” 

อินทัชอมยิ้มนึกชอบใจที่แผนยั่วยวนของตัวเองใช้ได้ผล พ่อเลี้ยงหนุ่มกระชับวงแขนโอบร่างอรชรเข้าแนบตัวก่อนจะก้มกระซิบใกล้ดวงหน้าของหญิงสาวด้วยน้ำเสียงที่นุ่มน่าฟัง

ผมหมายถึงนอนกอดแบบคราวที่แล้ว ผมไม่ได้หมายความเป็นอย่างอื่นเลย อย่าคิดมากสิครับอินทัชกดจูบที่แก้มขาวนวลของหญิงสาวในอ้อมกอดทั้งยังยิ้มเล็กๆ ให้เพื่อเอาใจเธอ

แต่ทว่า หญิงสาวในอ้อมกอดกลับไม่ยอมโอนอ่อนตาม ในเวลานี้เธอเริ่มไม่เชื่อในคำปลอบประโลมของเขาเสียแล้ว หญิงสาวยังคงหน้าตึงเชิดและไม่ยอมหันมาสบตากับเขา เธอพยายามดิ้นขัดขืน ทั้งยังออกปากสะบัดเสียงใส่เขาอีก จะนอนกอดหรือจะนอนแบบไหน แพรก็ไม่ไปกับคุณ ปล่อยแพรด้วยค่ะ แพรกลับเองได้

เมื่อหญิงสาวในอ้อมกอดเริ่มพยศและไม่เชื่อคำของเขา และอารมณ์โกรธที่ถูกเธอลูบคม ก็ยังคงครุกรุ่นอยู่ ใบหน้าคมตึงขึ้น ก่อนจะตามด้วยน้ำเสียงเข้มๆ ชนิดว่าหญิงสาวถึงกับหันกลับไปมองหน้าเขาตาเขียวปัด

ไม่ได้ ผมไม่ให้กลับ คุณแพรต้องไปกับผมครับ เพราะถ้าคุณแพรไม่ไป ผมจะยกเลิกงบประมาณบริจาคของเหมวัติ ที่สนับสนุนโรงพยาบาลในทุกๆ ปีทันที

คุณอินทัช!

แพรรพีตวัดเสียงเรียกชื่อเขาจนเกือบจะตวาด สองมือเรียวกำแน่น จนเกือบจะรวมเป็นเนื้อเดียวกัน ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนที่เคยสดใสและอ่อนโยน ในเวลานี้มันกลับกลายเป็นสีดำจนแทบสนิท เมื่อต้องจ้องหน้าคนร้ายกาจเฉกเช่นเขา

แต่อินทัชกลับยิ้มราวกับคนอารมณ์ดี เขากระชับวงแขนกดรัดร่างบางทั้งยังยื่นหน้าเข้ามาหอมแก้มขาวนวลของเธอเบาๆ มือหนาของเขาจับลูบปอยผมของเธอ แล้วจับทัดไว้ที่ข้างหู ทั้งยังมองเธอด้วยแววตาเย้ยหยัน ก่อนจะพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลน่าฟัง เพื่อยั่วยวนอารมณ์ของคนในอ้อมกอด       

50 ล้านบาท เงินไม่ใช่น้อยๆ นะครับ ถ้าขาดงบประมาณส่วนนี้ไป แล้วทางโรงพยาบาลจะเอาที่ไหนมาช่วยเหลือผู้ป่วยอนาถา เหมวัติของเราช่วยเหลือโรงพยาบาลมาตลอด 30 ปี อยู่ๆ จะต้องหยุดการช่วยเหลือเพราะคุณหมอแพรคนสวย คุณหมอไม่รู้สึกผิดบ้างเลยหรือครับดวงตาคู่คมมองคุณหมอสาวด้วยแววตาเย้ยหยัน ริมฝีปากบางเผยยิ้มเล็กน้อยอย่างผู้ที่อยู่เหนือกว่า แพรรพีชำเรืองมองเขาอย่างไม่สบอารมณ์นัก ทั้งยังนึกโมโหที่เขาเอาหน้าที่การงานและความรับผิดชอบมาบีบบังคับเธอ

ตัดสินใจได้รึยัง ตกลงคุณแพรจะไปกับผมหรือว่าจะกลับคอนโดครับ

จบคำพ่อเลี้ยงหนุ่มก็กดจูบที่ริมฝีปากอวบอิ่มของคุณหมอสาวเบาๆ ทั้งยังมองหน้าเธอด้วยแววตาหยอกล้อ แพรรพีกัดกรามแน่น เพราะนึกแค้นใจที่เขาเอาเรื่องหน้าที่การงานและความรับผิดชอบมาใช้บังคับ

คุณมันเอาแต่ใจและร้ายกาจที่สุด ฉันมองคุณผิดไปจริงๆ

ผมเองก็ประเมินคุณต่ำไปเหมือนกัน เชิญครับอินทัชกระชับมือเข้าที่เอวเล็กๆ ของแพรรพี ทั้งยังจ้องหน้าด้วยแววตาดุๆ ในเมื่อเธออยากเข้าถ้ำเสือนัก เขาก็จะเป็นเสือนอนเฝ้าถ้ำ เพื่อรอคอยขย้ำเหยื่ออันโอชะอย่างเธอ ดูซิ ว่าคราวนี้เธอจะหาทางรอดพ้นจากมือเขาด้วยวิธีไหน...

 

ละทันทีที่ประตูรถปิดลง อินทัชก็มอบบทจูบอันเร่าร้อนให้กับคุณหมอสาว จนเธอแทบหายใจหายคอตามไม่ทัน มือทั้งสองของเขาก็ใช่ว่าจะอยู่เฉย ทั้งลูบไล้และฟอนเฟ้นไปตามเรือนร่างของเธออย่างไม่เกรงใจสายตาของลูกน้องเลยซักนิด แต่ก็ใช่ว่าสิงห์จะสนใจ เขายังคงทำหน้าที่สารถี ขับรถไปตามทางตามปกติ ราวกับว่าภายในรถไม่มีอะไรเกิดขึ้น เพราะเขาเองก็เห็นมานักต่อนักจนเริ่มชินซะแล้ว จะมีก็แต่แพรรพีที่พยายามเอามือผลักใบหน้าของเขาออก ด้วยเพราะรู้สึกเขินอายเหลือประมาณ มือเรียวทั้งสองพยายามจับขืนใบหน้าสากให้หยุดนิ่ง แต่ทว่าแรงเท่ามดหรือจะสู้แรงของราชสีห์ ยิ่งเธอพยายามขืนเขาก็ยิ่งพยายามออกแรงขัด จนเมื่อพยายามแล้วแต่ก็สู้แรงของเขาไม่ได้ คุณหมอสาวก็เลยต้องร้องขอเขาเสียงอ่อน

คุณอินทัช รอให้ถึงรีสอร์ตของคุณก่อนซีคะ

ไม่! ผมต้องการเดี๋ยวนี้

แต่แพรอายแพรรพีตวาดใส่เขาเสียงแหลม

อินทัชได้ยินก็หยุดมองหน้าคนในอ้อมกอดด้วยแววตาขุ่นมัว ริมฝีปากบางขยับเอ่ยถามลูกน้องคนสนิทที่กำลังทำหน้าที่สารถีอยู่ที่เบาะด้านหน้าเสียงเข้ม ทั้งที่ดวงตาคู่คมยังคงยังจ้องอยู่ที่ใบหน้าของคนในอ้อมแขน

สิงห์แกเห็นอะไรหรือเปล่า

เห็นแค่รถกับถนนเท่านั้นครับนายเสียงตอบรับจากลูกน้องคนสนิททำให้อินทัชเผยยิ้มออก ทั้งยังยักคิ้วหลิ่วตาล้อเลียนเธออีก

แพรรพีย่นคิ้วพร้อมกับออกเสียงจิ๊จ๊ะในลำคออย่างขัดใจ ใช่สิ ก็นี่มันลูกน้องของเขานี่ เจ้านายว่าอย่างไรลูกน้องก็ต้องว่าตามเป็นธรรมดา ไหนเลยจะมาเข้าข้างคนนอกอย่างเธอ ดวงตาสีหวานมองคนตรงหน้าระคนไปด้วยอารมณ์ขุ่นมัว

แต่แพรก็คิดว่ามันไม่สมควรค่ะ

เอาอะไรมาวัดว่าอันไหนสมควรหรือไม่สมควร ตอนนี้คุณเป็นแฟนของผม และอีกไม่กี่นาทีก็จะเป็นเมีย ทำมากกว่านี้ยังไม่ผิดเลยด้วยซ้ำ

คุณอินทัช! มันจะไม่มากไปหน่อยหรือคะ คุณลิดรอนอิสรภาพของฉัน จัดการทุกอย่างเองทั้งหมดโดยไม่ถามความสมัครใจของฉันเลยซักคำ ทำแบบนี้มันเกินไปแล้วนะ

สำหรับคุณมันน้อยเกินไป

ฉันคิดว่าเรามาถึงทางตันกันแล้ว คุณบังคับฉันเกินไป ฉันเป็นคน ไม่ใช่สิ่งของหรือตุ๊กตา ที่คุณอยากจะทำอะไรหรืออยากจับวางตรงไหนก็ได้

แต่สำหรับผมคุณใช่! คุณเป็นตุ๊กตาของผม และเป็นผู้หญิงของผม อย่าคิดว่าผมจะยอมปล่อยคุณไปง่ายๆ มาเล่นเกมกับผมแล้ว คุณต้องทุ่มหมดทั้งตัวนะ...รู้มั๊ย

คุณหมายความว่ายังไง เล่นเกมอะไร ฉันไม่เข้าใจที่คุณพูด

คุณเข้าใจทุกอย่างดีที่สุด แพรทิพย์ เกรียงไกร

คุณรู้...

ไม่มีอะไรที่ผมไม่รู้ อย่าคิดว่าจะตบตาผมได้ กล้าเอาตัวเองเข้าแลกเพื่อจะเข้ามาค้นเรื่องของพี่สาว ลงทุนสูงเหมือนกันนี่จบคำอินทัชก็สะบัดมือออก ทำให้หน้าของแพรรพีต้องถูกสะบัดไปด้วย หญิงสาวนึกเจ็บใจที่ถูกเขาจับได้ ดวงตาทั้งสองข้างมีน้ำตาไหลเอ่อจวนเกือบล้น ทั้งยังมองหน้าชายที่นั่งข้างด้วยแววตาอาฆาต

อย่าเอาน้ำตามาบีบคั้นผม น้ำตาของคุณมันใช้ไม่ได้ผลหรอกนะที่รัก

คุณมันร้ายกาจอย่างที่เขาพูดไว้จริงๆ

ผมยังร้ายได้มากกว่านี้อีก ถ้าคุณยังคงดื้อและไม่เชื่อฟังพอจบคำอินทัชก็เอามือจับคางของแพรรพีแล้วออกแรงบีบ ทั้งยังยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆ เขาจ้องเข้าไปในดวงตาสีน้ำตาลอ่อน ก่อนจะออกปากขู่เธอด้วยน้ำเสียงดุดันและเอาจริง

ต่อไปนี้ คุณคือเมียของผม เป็นผู้หญิงของผม อย่าคิดที่จะหนีไปจากผมเด็ดขาด เพราะผมไม่เคยปล่อยคนที่คิดจะลูบคม และหลอกใช้ผมแบบคุณให้พ้นมือ อย่าคิดที่จะต่อต้านผม เพราะถ้าวันไหนที่คุณแข็งข้อกับผม วันนั้น งบประมาณบริจาคของเหมวัติทั้งหมด จะงดจ่ายให้กับโรงพยาบาลที่คุณทำงานอยู่ทันที

ในที่สุดคุณก็เปิดเผยธาตุที่แท้จริงออกมา

นั่นเพราะคุณทำให้ผมต้องร้ายนะที่รัก เตรียมตัวเตรียมใจเอาไว้ดีกว่าน่า เดี๋ยวคืนนี้ผมจะเปลี่ยนความสำพันธุ์ของเราสองคนเสียใหม่

ฉันเกลียดคุณ!

อย่ายั่วผม คำพูดของคุณมันใช้ไม่ได้ผลอีกแล้ว ร่างกายของคุณต่างหากล่ะ ที่มันใช้ได้ผล ร้อยเปอร์เซ็นต์จบคำอินทัชก็เปิดประตูรถออก ก่อนจะก้าวเท้าลงจากรถ พร้อมกับกระชากร่างบางของคุณหมอสาวให้ลงจากรถพร้อมเขา แล้วหันกลับไปสั่งงานด่วนให้กับลูกน้องคนสนิทเสียงเข้ม

สิงห์แกไปที่คอนโดของคุณแพร จัดการขนของทุกชิ้นของเธอมาไว้ที่นี่ เพราะต่อไปนี้คุณแพรจะอยู่กับฉันที่รีสอร์ต

คุณไม่มีสิทธ์จะทำกับฉันแบบนี้นะ

มีสิ สิทธิ์ของความเป็นผัวคุณไง

แต่ตอนนี้คุณยังไม่ได้เป็น

อีกไม่กี่นาทีก็จะเป็นแล้ว กว่าที่คนของผมจะขนของคุณมาถึงที่นี่ ตอนนั้นคุณก็คงเป็นเมียผมไปหลายรอบ

ร้ายกาจที่สุด ฉันไม่น่าหลงไว้ใจคุณเลย

นั่นเพราะคุณทำตัวของคุณเอง ส่วนแกไปจัดการตามที่ฉันสั่ง

ครับนายสิงห์รับคำแล้วขับรถออกไป

ส่วนคุณ มานี่ อยากรู้นักใช่ไหม เก่งนักใช่หรือเปล่า แต่ก่อนที่จะได้รู้ คุณต้องเป็นเมียผมซะก่อน ผมถึงจะยอมให้คุณรู้อินทัชหันกลับมาหาหญิงสาวข้างกาย ทั้งยังตวาดเสียงใส่จอมโจรสาว ก่อนจะฉุดกระชากลากพาเธอเข้าไปในห้องของเขาด้วยแรงมหาศาล

แพรรพีพยายามขืนแรงเขาทั้งที่ขืนมิได้เลยซักนิด ร่างบางของคุณหมอสาวถูกเขาลากเข้ามาด้านในจนได้ในที่สุด ทั้งที่เธอเองก็พยายามทุบตี ดิ้นขัดขืน และด่าว่าเขาเสียงดัง

ไอ้คนใจร้าย ไอ้บ้า ไอ้ป่าเถื่อน

อินทัชปล่อยข้อมือเรียวและคว้าหมับเข้าที่ไหล่ของเธอทั้งสองข้าง ทั้งยังออกแรงบีบเค้นจนไหล่บางแทบจะแหลกละเอียดคามือ ก่อนจะตวาดใส่ใบหน้าสวยๆ ที่กำลังเปรอะเปื้อนคราบน้ำตา

ด่าให้มากๆ เดี๋ยวผมจะได้จัดให้ครบตามคำด่าของคุณเลย ด่าอีกซิ ด่ามา ด่าให้เยอะๆ ผมชอบแพรรพีได้แต่มองหน้าคนใจร้ายผ่านม่านน้ำตาที่กำลังไหลออกมาไม่ขาดสาย

ระหว่างทางไปคอนโดของแพรรพี สิงห์นั่งมองทิวทัศน์ข้างทางอยู่ที่เบาะหลัง ในใจเขาก็เริ่มจะคิดหนัก ชายหนุ่มหลับตาลง มือทั้งสองข้างกำแน่น กรามหนาบดเข้าหากัน เมื่อเขานึกไปถึงถึงจุดประสงค์การมาของคุณหมอสาว

 

รีสอร์ต

คลิก!

เสียงกดล็อกประตูดังขึ้น แพรรพีได้ยินก็ถึงกับสะดุ้งเล็กๆ ถึงแม้ว่ามันจะเป็นเพียงแค่เสียงบางเบา แต่สำหรับเธอแล้ว ในเวลานี้เสียงนั่นช่างดังก้องกังวารราวกับ เสียงของระฆังใบโตที่แขวนอยู่ตามวัดวาอาราม พ่อเลี้ยงหนุ่มเห็นเข้าก็ถึงกับอมยิ้มเล็กน้อย ทั้งยังเดินเข้าหาอย่างช้าๆ แพรรพีก็ได้แต่ขยับถอยร่นขึ้นไปบนเตียงจนกระทั่งไปนั่งคุดคู้อยู่ที่มุมของหัวเตียง

กลัวรึ

คำถามสั้นๆ ที่แฝงไปด้วยอาการเย้ยหยัน ทำให้คนฟังถึงกับจ้องกลับ พ่อเลี้ยงหนุ่มเห็นเข้าก็หัวเราะออกมาเบาๆ เขาค่อยๆ ก้าวเดินไปที่เตียงอย่างช้าๆ มือหนาข้างหนึ่งเลื่อนขึ้นมาปลดกระดุมเสื้อของตัวเองออกทีละเม็ดๆ ด้วยท่าทีที่เย็นใจอย่างที่สุด แพรรีจ้องเขาแทบไม่วางตา ไม่ว่าเขาจะเดินอ้อมไปทางไหน เธอก็คอยแต่จะขยับหนี ดวงตาสีหวานนั้นยังพยายามมองหาทางหนีทีไล่ให้กับตัวเอง ถึงแม้ว่ามันแทบจะไม่มีเลยก็ตาม

อินทัชทิ้งตัวคุกเข่าลงที่ปลายเตียง พ่อเลี้ยงหนุ่มยิ้มเล็กๆ ที่มุมปาก เมื่อเห็นท่าทางระแวดระวังของคุณหมอสาว ไม่ต้องกลัวไปหรอกน่า ครั้งแรกก็กลัวแบบนี้ทุกคน แต่ผมรับรองว่าคุณจะสุขจนลืมผมไม่ลงเลย

ฉันไม่ต้องการ! และฉันขอบอกให้คุณได้รู้ ว่าฉันไม่เคยคิดพิศวาสคุณ!แพรรพีตวาดกลับเสียงดัง มือเรียวข้างหนึ่งคว้าเอาหมอนขึ้นมาปาใส่เขา คนโดนปาหมอนใส่ก็หัวเราะลั่น ทั้งยังคว้าเอาหมอนมากดจูบล่อสายตาของมือปาอีก ก่อนจะโยนมันทิ้งอย่างไม่ใยดี แล้วทำท่าคลานเข่า ขยับเข้าหามือขว้างปาที่อยู่ตรงหน้า แพรรพีก็พยายามขยับหนี ทั้งๆ ที่ไม่มีที่จะให้หนีอยู่แล้ว

 “แต่ผมคิดนะ ผมคิดอยู่ตลอดเวลา ว่ารสสวาทของคุณมันจะหอม หวาน เหมือนกับริมฝีปากอวบอิ่มของคุณหรือเปล่า ไหน มาดูซิ ว่าร่างกายของคุณ มีตรงไหนบ้าง ที่ผมยังไม่ได้จูบ

จบคำอินทัชก็คว้าหมับเข้าที่ข้อเท้าของแพรรพี ทั้งยังออกแรงกระชากจนกระทั่งตัวของเธอมาอยู่ใต้ร่างของเขา แพรรพีกรีดร้องออกมาสุดเสียงด้วยเพราะตกใจ แต่พ่อเลี้ยงหนุ่มกลับยิ้มกว้างหน้าระรื่นดูมีความสุขเมื่อได้แกล้ง เขาก้มหน้าเข้าหา หมายจะบดจูบสั่งสอนคนใต้ร่างให้หายพยศ แต่แพรรพีไวกว่า เธอรีบเอามือยันใบหน้าและแผงอกของเขาไว้ ทั้งยังพยายามสะบัดตัวออก และก็สามารถพลิกตัวหนีเขาได้ในที่สุด หญิงสาวพยายามจะลุกขึ้น แต่แขนของอินทัชกลับคว้าหมับเข้าที่เอวบางของเธอ ทั้งยังออกแรงกระชากจนแพรรพีกลับไปอยู่ใต้ร้างของเขาอีกครั้ง

ปล่อย พอได้แล้ว ฉันจะกลับหญิงสาวตวาดใส่เขาเสียงแหลม

แต่พ่อเลี้ยงหนุ่มกลับยิ้มและทิ้งตัวทับร่างบางๆ ของเธอ สองแขนของเขากอดรัดร่างอรชรของคุณหมอสาวเสียแน่น ก่อนจะพลิกให้เธอไปนอนเล่นอยู่บนร่างกำยำของเขา มือหนาก็กดศีรษะได้รูปของเธอให้ซบไปกับแผงอกที่แข็งแกร่ง แพรรพีเอามือยันแผงอกของเขาไว้ และก็พยายามดิ้น จนกระทั่งหลุดออกจากอ้อมแขนของเขาได้ แล้วรีบลุกลงจากเตียง ถอยหลังหนีเขาสองสามก้าว ก่อนจะรีบเดินไปหยุดยืนตรงหน้าประตู และพยายามเปิดมันออก แต่เจ้าประตูราคาแพงนั้นก็ไม่ยอมขยับเปิดออกให้เธอเสียที นั่นก็เพราะอินทัชใส่รหัสล็อกเอาไว้ และเขาก็เป็นคนเดียวที่รู้รหัสปลดล็อกเสียด้วย

พ่อเลี้ยงหนุ่มถึงกับยิ้มออกเมื่อเห็นท่าทางหงุดหงิดของคุณหมอสาว เขาเอามือทั้งสองข้างยกขึ้นประสานกันเพื่อรองศีรษะแทนหมอน แล้วนอนมองคุณหมอสาวยิ้มๆ

ไม่สนใจเตียงของผมสักหน่อยหรือ เตียงนอนของผมมันนุ่ม หอม อบอุ่น และน่านอนมากขนาดไหนคุณก็น่าจะรู้ คุณอยากจะนอนข้างซ้าย ข้างขวา หรือว่า บนตัวผม คุณเลือกได้ตามใจชอบ ผมขอแค่ หนึ่งจังหวะ ที่ผมจะได้ซบหน้า ลงกลางอกอวบๆ และ... ของคุณอินทัชพูดพลางปรายสายตามองต่ำไปยังกลางตัวของคุณหมอสาว

แพรรพีมองตามสายตาของเขา หญิงสาวถึงกับตาลุกเมื่อรู้จุดประสงค์ของชายหนุ่ม คุณอินทัช!

อินทัชดีดตัวลุกขึ้นมาขึ้นมาคว้าเอวของเธอ แล้วจับตัวเธอเหวี่ยงกลับไปบนเตียงได้อีกครั้ง

โอ๊ย! ฉันเจ็บนะ!แพรรพีเอามือลูบเบาๆ ที่สะโพก และแขนทั้งสองข้าง ทั้งยังหันมาจ้องหน้าและทำท่าจะเอาเรื่องเขาอีก

อินทัชเห็นใบหน้าเอาเรื่องของคนตัวเล็กก็ถึงกับหัวเราะออกมา ทั้งยังค่อยๆ คลานขึ้นไปบนเตียงอย่างช้าๆ เพื่อตั้งใจจะแกล้งยั่วอารมณ์ของหญิงสาว

เวลาคุณโกรธแล้วดูเซ็กซี่ชะมัด

จบคำเขาก็คว้าหมับเข้าที่ข้อเท้าของแพรรพี ทั้งยังออกแรงฉุดให้เธอมาอยู่ใต้ร่างของเขาอย่างรวดเร็ว คนตัวเล็กที่โดนฉุดกระชากก็กรีดร้องเสียงหลงด้วยความตกใจ

ว๊าย! ปล่อยฉันนะ ไอ้คนบ้า ไอ้พวกเผด็จการ ไอ้คนป่าเถื่อนแพรรพีโพล่งด่าเขาออกไปทั้งตัวสั่น

อินทัชยิ้มกริ่มอย่างชอบใจ เมื่อเห็นหญิงสาวตัวสั่นเพราะกลัวเขา มือหนาของชายหนุ่มปราดเข้าไปความหมับเอาที่ไหล่บอบบาง ทั้งยังค่อยๆ ไล้มือลงต่ำไปตามลำคอและยังคงไล้ต่ำลงมาเรื่อยๆ ปากบางก็ยังคงพูดพร่ำเพื่อต่อคำกับเธอ

เดี๋ยวคุณก็จะรู้เอง ว่าผมเป็นแบบที่คุณพูดจริงรึเปล่า ไม่แน่นะบางทีคุณอาจจะติดใจความป่าเถื่อนของผมก็ได้

ทั้งๆ ที่กลัวแสนกลัว แต่แพรรพีก็มิได้อ้อนวอนขอร้องเขา ซ้ำยังทำใจกล้าชูคอเถียงกลับอย่างไม่ลดละ

ไอ้คนบ้า ไอ้คนป่าเถื่อน ไอ้พวก...

แค่วก!

กรี๊ด!

อินทัชกระชากคอเสื้อของหญิงสาวออกจนสุดแรง กระดุมเสื้อนั้นหลุดกระเด็นกลิ้งกระจายออกไปตามแรงกระชากของชายหนุ่ม แพรรพีกรีดร้องออกมาจนสุดเสียง เธอทั้งตกใจระคนไปด้วยความกลัว ยิ่งได้เห็นแววตาที่ดุดันและมุ่งมั่นเอาจริงของซาตานตรงหน้าด้วยแล้ว ในเวลานี้หัวใจของเธอแทบหล่นลงไปอยู่ที่ตาตุ่มเสียด้วยซ้ำ

แต่สำหรับอินทัชนั้น เขากลับเบิกตามองสองเนินที่กำลังเบียดชิดกันภายใต้บราสีหวานอย่างเป็นประกาย ผิวเนียนละเอียดนั้นช่างงดงามและน่ามองเป็นที่สุด ใบหน้าคมคร้ามค่อยๆ ก้มเข้าหาอย่างต้องมนต์ แต่กระนั้นก็ยังไม่ลืมที่จะทำเสียง และแสดงสีหน้าส่อความหื่นกามออกมา เพื่อยั่วยวนหญิงสาวใต้ร่าง จนคุณหมอสาวต้องรีบยกมือขึ้นมาปกปิด ทั้งๆ ที่ปิดไม่มิด

จุ๊...จุ๊ ขาว อวบสะใจจริงๆ เลยทูนหัวน้ำเสียงพร่าเพราะกระสั่นในอารมณ์ของชายหนุ่ม บวกกับแววตาวูบวาวเป็นประกาย และสีหน้าหื่นกาม ทำให้แพรรพีร้องต่อว่าคาดโทษเขาเสียงแหลม

ไอ้คนบ้า ฉันจะแจ้งความแพรรพีร้องว่าเขาเสียงสั่น และพยายามมองหาตัวช่วยที่พอจะหยุดความหื่นกามของเขา และเธอก็ดันหันไปเห็นของบางอย่างที่ลิ้นชักหัวเตียงซะด้วยสิ

แต่อินทัชกลับมิได้สนใจ เขาหัวเราะออกมาเสียงดัง ก่อนจะก้มหน้าเข้าไปจ้องดวงหน้าหวานที่ห่างกันไม่ถึงคืบ และออกเสียงพูดยวนยั่วอารมณ์โกรธของหญิงสาว

ช้าไปหน่อยรึเปล่าที่รัก นี่ผมไม้ได้บังคับหรือลากคุณขึ้นรถผมเลยนะ คุณยอมมากับผมเองทั้งนั้น กล้องวงจรปิดรึก็จับภาพคุณเดินคู่กับผม แล้วอย่างนี้ที่รักจะแจ้งข้อหาอะไรดีครับ เอาเป็นข้อหาโดนผัวข่มขืนเป็นไง ตำรวจจะได้หัวเราะกันทั้งโรงพักไปเลย จะว่าไปคุณนี่ก็มุกเยอะเหมือนกันนะ

พอจบคำก็ฉกหมับเข้าที่ริมฝีปากนุ่ม ที่กำลังสั่นระริกไปด้วยความโกรธ อย่างห้ามใจไม่ไหว คนโดนขโมยจูบเลยจ้องหน้าจอมโจรปล้นสวาทซะตาเขียวปัด

อย่าให้ถึงทีฉันบ้าง ฉันจะจัดหนักให้คุณมาสยบแทบเท้าฉันเลย

แพรรพีออกสียงแข็ง มือของเธอข้างหนึ่งค่อยๆ สอดเข้าไปในลิ้นชักหัวเตียง อย่างช้าๆ และระมัดระวังเพื่อไม่ให้เขาได้รู้ตัว

เอาไว้ถ้าถึงเวลานั้นเมื่อไหร่ แล้วผมจะยอม แต่ตอนนี้เป็นช่วงเวลาของผม ที่รักจะต้องตามใจผมก่อน มาลองดูกันซักตั้งสิ ว่าช่วงเวลาของคุณกับช่วงเวลาของผม ช่วงไหนมันจะเร้าใจมากกว่ากัน

พ่อเลี้ยงหนุ่ม โน้มใบหน้าลงแต่ยังไม่ทันที่ริมฝีปากทั้งสองจะได้แตะชิดกัน อินทัชก็ต้องหยุดชะงักทุกการกระทำ เมื่ออยู่ๆ ปืนพกสุดรัก สุดหวงของเขากลับลอยมาอยู่ตรงหน้า ทั้งยังหันปลายกระบอกจ่อมาที่เขาอีก ใบหน้าคมสันของพ่อเลี้ยงหนุ่มในเวลานี้ ก็เลยตึงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ดวงตาสีเข้มจดจ้องดวงหน้าหวานของคุณหมอสาวด้วยแววตาดุดัน

เล่นอะไรน่ะ เอาเก็บไว้ที่เดิม เกิดมันลั่นขึ้นมาจะทำยังไงอินทัชตวัดเสียงเข้ม

แต่ในเวลานี้คุณหมอสาวกลับมิได้กลัวเสียงอันดุดันของเขาแม้แต่น้อย ริมฝีปากอวบคลี่ยิ้มออก ดวงตาสีหวานดูสดใสขึ้นเมื่อรู้ว่าตนเองกำลังเป็นฝ่ายได้เปรียบ

ไม่ค่ะ อย่ามาสั่งเสียให้ยาก เพราะต่อไปนี้คุณจะต้องฟังฉัน

มั่นใจขนาดนั้นเลยเชียวพ่อเลี้ยงหนุ่มถามพร้อมกับลอบสังเกตอาวุธที่กำลังจดจ่ออยู่ตรงหน้า

แน่นอนแพรรพีบอกพร้อมกับยกยิ้มอย่างผู้เหนือกว่า

เก็บปืนซะแพรรพีเขาสั่งเสียงเข้ม แต่คุณหมอสาวกลับยังคงนิ่งเฉย พร้อมๆ กับยิ้มเย้ยหยันคนตัวโต

ทำไมฉันต้องเก็บมันคะ ในเมื่อฉันสามารถใช้มันเป็นตัวเบิกทางให้คุณยอมปล่อยฉันออกไปจากที่นี่ได้

คนเหนือร่างเลิกคิ้วสูงทันทีที่ได้ยิน

มั่นใจเกินไปหรือเปล่า คิดว่าปืนอยู่ในมือคุณแล้วผมจะทำอะไรไม่ได้อย่างนั้นรึอินทัชถามกลับเสียงเรียบ ดวงตาคู่คมมองตรวจสอบปืนพกของตัวเองจนทั่ว ก่อนจะเผยยิ้มเล็กๆ ที่มุมปาก

ค่ะ เพราะอย่างน้อยๆ ฉันก็รู้วิธีใช้มัน คุณเองก็คงจะรักชีวิตตัวเองบ้าง ลุกขึ้นแล้วถอยออกจากเตียงค่ะที่รักคุณหมอสาวสั่งเขาเสียงแข็ง แต่พ่อเลี้ยงหนุ่มกลับไม่มีทีท่าว่าจะขยับเขยื้อนเลยแม้แต่น้อย เขายังคงกอดรัดร่างบางของเธอแล้วมองเธอนิ่งๆ

ผมว่าคุณไม่กล้ายิงหรอก

คุณคิดแบบนั้นหรือคะ ถ้าอย่างนั้นเรามาวัดใจกันดีกว่าค่ะ มาลองดูกันไหมคะ ว่าฉันจะกล้าหรือไม่กล้ายิงคุณ ลุกออกจากตัวฉันเดี๋ยวนี้ คุณอินทัชแพรรีออกเสียแข็งสั่งเขาอีกครั้ง แต่คนตัวโตนั้นกลับส่ายหน้า

ไม่ ถ้าผมจะต้องตาย ผมก็ขอตายคาอกของคุณอยู่แบบนี้ เอาซิ ถ้าคุณพร้อมเมื่อไหร่ก็ลั่นไกได้เลยที่รัก

สองแขนของพ่อเลี้ยงหนุ่มกอดรัดร่างอรชรอย่างแนบแน่น ใบหน้าคมก้มกดจูบและโลมเลียไปทั่วๆ ทรวงอกของคุณหมอสาว ดวงตาสีเข้มนั้นยังจับจดอยู่ที่ดวงหน้าหวานของคนใต้ร่าง ทั้งยังเผยรอยยิ้มเล็กๆ ยวนยั่วอารมณ์ของเธอ โดยไม่แสดงความขลาดกลัวออกมาให้เธอเห็นเลยซักนิด

ฮึ รู้วิธีใช้มันอย่างนั้นรึ แค่ปลดเซฟคุณยังปลดไม่เป็นเลยที่รัก คิดว่าผมจะกลัวจนดูไม่ออกเลยรึไง ว่าปืนยังไม่ได้ใส่แม็กาซีน เดี๋ยวก่อนเถอะจะสั่งสอนให้เข็ดหลาบเลย คราวหน้าคราวหลังจะได้ไม่เอาปืนมาจ่อหน้าผัวอีก

คุณอินทัช ลุกออกไปจากตัวฉันเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นฉันยิงคุณจริงๆ นะแพรรพีขู่เขาเสียงแหลม เธอเริ่มที่จะโมโหมากกว่าเดิม เมื่อพ่อเลี้ยงหนุ่มนั้นไม่ยอมทำตามคำสั่ง ทั้งๆ ที่เธอนั้นกำปืนอยู่ในมือ

ก็เอาซิ ผมก็ไม่ได้ห้ามคุณนี่ คุณอยากจะยิงตรงไหน ก็เล็งแล้วลั่นไกได้เลยที่รัก เพราะผมยอมตายคาอกของคุณอยู่แล้วครับ

คุณอินทัช ฉันไม่ได้พูดเล่นนะ ถ้าคุณยังไม่ลุกออกไปฉันจะลั่นไกจริงๆ และอย่าคิดว่าฉันจะสำนึกผิด เพราะบางทีฉันก็อาจจะได้แก้แค้นให้กับพี่สาวของฉันก็ได้

ถ้าคุณคิดแบบนั้นก็ลั่นไกได้เลย เอาเลยสิที่รักยิงมาเลย ผมกำลังรออยู่

อินทัชพูดยิ้ม ใบหน้าคมดูระรื่น มีความสุขเสียจนหน้าหมั่นไส้ แพรรพีเห็นท่าทางยียวนของคนตัวโต ก็ยิ่งรู้สึกโกรธและโมโหมากขึ้นกว่าเดิม ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนกลับกลายเป็นสีดำสนิท เมื่อถูกคนตัวโตตรงหน้าที่ไร้อาวุธในมือออกปากท้าทายคนที่มีอาวุธอย่างเธอ

เมื่อไหร่จะยิงเสียทีล่ะแพร ผมรอคุณนานแล้วนะ หรือว่าคุณไม่กล้า คุณแค่ต้องการจะขู่ผมเท่านั้นล่ะสิ

รู้ได้อย่างไรคะว่าฉันไม่กล้า

ถ้าอย่างนั้นคุณก็ลั่นไกเสียทีสิ ผมกำลังรอคุณอยู่ แพร...ผมจะนับแค่สาม ถ้าคุณไม่ลั่นไก ผมจะจูบ! จะจูบทุกๆ ที่ ตามจังหวะการเต้นของหัวใจ

1...อินทัตวัดเสียงนับเสียงเข้ม แพรรพีถึงกับสะดุ้งเมื่อได้ยิน มือเรียวนั้นขยับกำปืนให้แน่นยิ่งขึ้น ในใจของเธอเต้นระรัว เพราะอยู่ๆ ก็เกิดเริ่มรู้สึกกลัวขึ้นมา

2...เสียงเข้มๆ ของพ่อเลี้ยงหนุ่มดังขึ้นอีกครั้ง ดวงตาสีเข้มจับจ้องดวงหน้าหวานที่กำลังเผยสีหน้าของความขลาดกลัวออกมาให้เขาได้เห็น

แพรรพีสูดลมหายใจเข้าปอดอย่างลึกๆ เพื่อข่มความกลัวของตัวเอง ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนของเธอยังเหลือบมองไปที่หัวไหล่แข็งแรง เพราะถ้าเธอต้องยิงจริงๆ เธอก็จะเล็งปืนไปที่หัวไหล่ของเขาแทน ซึ่งจริงๆ แล้ว เธอแค่ต้องการจะขู่เขาเพียงเท่านั้น

3...อินทัชตวาดเสียงเข้ม แพรรพีสะดุ้งสุดตัวเมื่อได้ยิน คุณหมอสาวเล็งปลายกระบอกปืนไปที่ไหล่ของเขา เธอหลับตาปี๋ แล้วขยับนิ้วเพื่อจะลั่นไก แต่ไกปืนนั้นกลับไม่ขยับดังที่เธอต้องการ คิ้วเรียวของคุณหมอสาวก็เลยขมวดเข้าหากัน แพรรพีมองปืนในมือ ทั้งยังพยายามขยับนิ้วลั่นไกด้วยอารมณ์หงุดหงิด อินทัชเห็นอาการของเธอก็ยิ้มปนหัวเราะออกมา

อย่าพยายามเลยที่รัก ปืนไม่ได้ปลดเซพแล้วคุณจะลั่นไกได้ยังไง และที่สำคัญ แมกกาซีนก็ยังไม่ได้ใส่เลย แล้วคุณจะเอาลูกกระสุนที่ไหนมายิงผม กล้าเอาปืนมาจ่อหน้าผัว เห็นทีว่าผมคงต้องลงโทษให้หลาบจำเสียบ้าง

อินทัชจับข้อมือเล็ก หมุนพลิกแค่ทีเดียว ปืนพกก็เปลี่ยนมาอยู่ในมือของเขาอย่างง่ายดาย พ่อเลี้ยงหนุ่มจับมันโยนไปที่หัวเตียงอย่างไม่ใยดี แล้วหันกลับมาสนใจมือปืนตัวเล็กที่อยู่ใต้ร่าง พร้อมกับจ้องเธอด้วยแววตาดุดัน

แพรรพีเห็นเขาก็รู้สึกกลัว เธอพยายามขยับตัวทั้งๆ ที่ขยับไม่ได้เลยแม้แต่น้อย ริมฝีปากอวบก็เอ่ยถามเขาอย่างไม่เต็มปากเต็มคำนัก เพราะเริ่มรับรู้ถึงความพ่ายแพ้ที่เธอกำลังจะได้รับ

จะลงโทษอะไรอีก คุณเอาปืนเก็บไปแล้ว เรื่องมันก็ควรจะจบสิ

ฮ่า... ผมไม่ใช่เด็กๆ ที่แค่ได้ของคืนแล้วจะยอมคืนดีง่ายๆ นะครับคุณหมอ

แล้วคุณจะทำอะไรฉันอีกเล่า เอาซิ มันเป็นทีของคุณแล้วนี่ แต่อย่าให้ถึงทีฉันบ้างก็แล้วกันแพรรพีร้องว่าเขาด้วยน้ำเสียงกระเง้ากระงอด

แน่ะ ดุเสียด้วย ทำผิดแล้วยังไม่ยอมรับผิดอีก เห็นทีครั้งนี้ต้องลงโทษให้หนัก คราวหน้าจะได้ไม่เล่นแรงๆ แบบนี้อีก ถามจริงๆ เถอะถ้าปืนนั่นยิงได้จริงๆ คุณจะยิงผมจริงๆ รึเปล่าพ่อเลี้ยงหนุ่มมองดวงหน้าหวานด้วยแววตาจริงจัง ในใจก็รอฟังคำตอบ เพราะอยากรู้ว่าเธอจะเกลียดเขาจนถึงกับฆ่าเขาได้ลงจริงๆ หรือ

แพรรพีหลุบตาหนี และนิ่งเฉยไม่ยอมตอบคำถามเขา เธอจะบอกให้เขารู้ได้ยังไงว่าเธอเองไม่เคยคิดโกรธหรือเกลียดเขาเลย เพราะเธอเองก็นึกชอบพอเขาบ้างอยู่เหมือนกัน

ถ้าคุณไม่ตอบก็ไม่เป็นไร ไว้ผมค่อยเค้นเอาคำตอบทีหลังก็ได้ เราเสียเวลามามากแล้ว ได้เวลาเริ่มบทผัวเมียของจริงกันเสียที

แพรรพีกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากเมื่อได้ยินคำนี้ คุณหมอสาวเป่าปากออกมาเบาๆ เพื่อข่มความกลัวของตัวเองมือเรียวทั้งสองข้างของเธอแตะไปที่ใบหน้าสากระคายของเขา จะว่าออกแรงผลักดันก็ไม่เชิง เพราะมันก็แค่แตะเพื่อลากไล้และสัมผัสเขาเบาๆ เสียมากกว่า ก่อนจะผละออกแล้วเลื่อนลงไปกุมปิดเนินเนื้อทั้งสองข้าง เพราะรู้สึกเขินอายสายตาของคนตัวโต

ดวงตาสีเข้มจับจ้องไปที่เรียวปากอวบอิ่ม พร้อมๆ กับค่อยๆ โน้มใบหน้า กดประกบปากบางของตัวเองเข้ากับกับริมฝีปากอวบอิ่มของหญิงสาว มือหนาทั้งสองข้างก็ยังคงลูบไล้ สลับกับเค้นผิวกายสาว เพื่อปลุกเร้าอารมณ์หญิง ด้วยรสจูบที่อ่อนหวานไม่หนักหน่วงเหมือนกับทุกครั้ง ทำเอาแพรรพีถึงกับเคลิบเคลิ้ม รู้สึกถึงรสชาติของความเสียวสะท้านแบบแปลกๆ จนเผลอปล่อยเสียงครางในลำคอให้ชายหนุ่มเหนือร่างได้ยิน

อืม...

อินทัชนั้นพอได้ยินก็กระหยิ่มยิ้มย่องอยู่ในใจ เมื่อรู้ว่าตนเองสามารถจับจุดของคุณหมอคนสวยได้ พ่อเลี้ยงหนุ่มเลยค่อยใช้ลิ้นไล้สัมผัสไปทั่วๆ ริมฝีปากนุ่ม และยังดูดดึงริมฝีปากอวบอิ่มทั้งบนและล่าง ค่อยๆ บรรจงจูบเรียวปากของคุณหมอสาวอย่างละเมียดละไม รสสัมผัสนั้นช่างสร้างความรัญจวนใจให้กับคุณหมอสาว ทั้งยังขับเคลื่อนให้เธอเผยอริมฝีปากออก ตอบสนองการจูบของพ่อเลี้ยงหนุ่มโดยที่เธอแทบไม่รู้สึกตัว

เมื่อริมฝีปากของคุณหมอสาวเปิดรับ ลิ้นอุ่นๆ ของพ่อเลี้ยงหนุ่มก็สอดตัวเข้ามากระหวัดพันกับลิ้นนุ่มชื้นของคุณหมอสาว ลิ้นทั้งสองต่างเกี่ยวพันรัดกันอย่างไม่มีใครยอมใคร ความซาบซ่านที่รัญจวนจิต ทำให้คุณหมอสาวเริ่มอ่อนระทวยไปทั้งร่าง มือเรียวที่ยกปิดบังทรวงอกเอาไว้แต่แรก ก็เริ่มอ่อนแรง และค่อยๆ คลายออกปล่อยทิ้งลงข้างตัวอย่างช้าๆ และยังไม่ทันที่มือเรียวจะร่วงลงบนพื้นที่นอน ทรวงอกอิ่มทั้งสองข้างก็แทนที่ด้วยมือหนาของพ่อเลี้ยงหนุ่ม ที่ไม่เพียงแต่จะเกาะกุมกระชับสองเนินเอาไว้เท่านั้น มือหนาของชายหนุ่มยังฟอนเฟ้น ทั้งเบาและหนักสลับกัน เพื่อปลุกเร้าอารมณ์ร้อนของคุณหมอสาวให้ลุกโชนขึ้นอย่างเต็มที่ ความรัญจวนใจนั้นเร่งเร้าให้ริมฝีปากที่ประกบแน่นกันนั้น บดเบียดเข้าหากันอย่างเร่าร้อน ลมหายใจเริ่มแรงกระชั้นสั้น และเสียงครางที่เริ่มผสมผสานเป็นหนึ่งเดียว

ด้วยเพราะผ่านสังเวียนรักมานักต่อนัก ทำให้พ่อเลี้ยงหนุ่มรับรู้ด้วยสัญชาติญาณของนักรัก ว่าเขาควรจะใช้บทรักบทไหน ที่จะทำให้เธอยอมร่วมมือโดยมิต้องออกแรงบังคับ เขาค่อยๆ คลายริมฝีปากออก แล้วเลื่อนหน้าขึ้นไปจรดจมูกโด่งลงบนแก้มขาวนวล สูดกลิ่นกายสาวเข้าปอดอย่างเต็มอิ่ม ลมหายใจอุ่นร้อนที่กำลังเป่ารดผิวกายสาว กลับช่วยปลุกเร้าอารมณ์ร้อนของหญิงสาวได้อย่างแปลกประหลาด ริมฝีปากบางของพ่อเลี้ยงหนุ่มนั้น ก็ลากไล้สลับกับกดจูบอย่างบางเบาลงบนผิวแก้มของหญิงสาว ทั้งยังไล่โลมไล้ไปจนทั่วทั้งดวงหน้าหวาน ที่ในเวลานี้กำลังแหงนเพริดด้วยเพราะอารมณ์รุ่มร้อนในกาย ดวงหน้าสวยหวานที่เคยขาวซีดงดงามตามธรรมชาตินั้น ในเวลานี้กลับแดงก่ำ ด้วยเพราะมีเลือดวิ่งพล่านจนร้อนลุ่มไปทั่วทั้งหน้า ส่งให้ดูงดงามน่ามองมากกว่าครั้งไหนๆ ริมฝีปากของพ่อเลี้ยงหนุ่ม เคลื่อนไปกดจูบอย่างบางเบาบนเปลือกตาคู่งาม ขณะที่ดวงตาคู่หวานนั้นกำลังหลับพริ้ม โชว์ขนตางอนยาวตามธรรมชาติ โดยที่ไม่ต้องใช้ที่ดัดขนตาเข้าช่วยเหมือนกับหญิงสาวอื่นๆ พ่อเลี้ยงหนุ่มไล่พรมจูบไปตามพวงแก้ม ริมฝีปากอุ่นยังพรมจูบลากไล้ไปขบเม้มเบาๆ ที่ใบหูขาวสะอาด ทั้งยังกระซิบด้วยน้ำเสียงพร่า

ผมชอบคุณ และต้องการคุณที่สุด มาเป็นผู้หญิงของผมนะแพร ย้ายมาอยู่กับผมนะที่รัก ผมรักคุณพ่อเลี้ยงหนุ่มกดจูบเบาๆ ซ้ำๆ ที่ข้างแก้มเมื่อพูดจบ

ในประสาทการรับรู้ของแพรรพี น้ำเสียงพร่ากรุ่นอารมณ์ของเขามันช่างก้องกังวาร โดยเฉพาะคำบอกรักที่เขาพูดในสามพยางค์ท้าย ผมรักคุณ คำๆ นี้มันทำให้เธอรู้สึกสั่นสะท้านและร้อนวูบวาบไปทั่วทั้งร่าง ทั้งที่ในเวลานี้สติแทบจะไม่จรดอยู่กับตัวเสียด้วยซ้ำ แต่ทว่าหญิงสาวนั้นกลับแอบรู้สึกหัวใจพองโตอย่างบอกไม่ถูก สองมือเรียวที่วางแปะอยู่บนที่นอนนั้น กลับขยับเลื่อนขึ้นมาโอบร่างกำยำของพ่อเลี้ยงหนุ่มเอาไว้อย่างแนบแน่นเมื่อได้ยินคำรักคำนี้

ผมรักคุณ รักคุณมาก รักมากนะรู้มั๊ยพ่อเลี้ยงหนุ่มที่เจนจัดในเรื่องรัก ยังคงพร่ำกระซิบคำรักเสียงพร่า เพื่อมาใช้หลอกล่อหญิงสาว เมื่อรับรู้ว่าเธอเริ่มตอบสนองไปกับบทรักของเขา เพียงเพราะได้ยินเขาพูดบอกเธอ

ใบหน้าคมค่อยๆ ไล้ไปตามผิวกายสาวต่ำลงไปตามลำคอระหง มือหนาที่กำลังฟอนเฟ้นสองเนินอวบก็ค่อยคลายออก และเคลื่อนไปฟอนเฟ้นตามผิวกายสาว เมื่อสองมือหนาปลดปล่อยให้สองเนินเนื้อเป็นอิสระ ใบหน้าคมคร้ามก็เลื่อนต่ำลงมาจดจ้องด้วยแววตาวาววาบ ก่อนจะก้มกดใบหน้าสากระคายเข้ากับทรวงอกอวบอิ่ม มือใหญ่แข็งแรงก็ช่างรู้หน้าที่ รีบสอดเข้าไปใต้ร่างของหญิงสาว นิ้วมือหนานั้นสะกิดเพียงนิด ตะขอเล็กๆ ของเจ้าบราสีหวานก็หลุดออกจากกัน ปลดปล่อยให้สองเนินเนื้อได้หลุดจากพันธนาการโดยปริยาย

สวย สวยเหลือเกินเสียงทุ้มที่สั่นพร่า ด้วยเพราะเจ้าของเสียงนั้นกระสั่นในอารมณ์ จนแทบจะหักห้ามใจไม่ให้ถาโถม เข้าสาดซัดอารมณ์ดิบใส่เธอเอาไว้ไม่ไหว เลยต้องเอามือหนาเข้าแตะและลูบไล้อย่างบางเบา อีกทั้งยังเป่าปากออกมาเบาๆ เพื่อช่วยลดระดับความดิบของตัวเองลง แต่กระนั้นมันก็กลับลดลงเพียงน้อยนิด จนต้องเปลี่ยนมาฟุบหน้าซบลงกลางระหว่างสองเนินแทน เสียงสูดกลิ่นกายสาวดังขึ้นอย่างเปิดเผย ทำให้เจ้าของเต้าอวบถึงกับขนอ่อนในกายลุกชันไปทั่งร่าง ทั้งยังส่งผลให้ปลายถันที่กำลงชูช่อ กลับยิ่งขยายตัวและชูชันมากขึ้นกว่าเดิม  พ่อเลี้ยงหนุ่มค่อยๆ เงยใบหน้าขึ้น เพราะอยากจะเห็นความงามตรงหน้าอย่างชัดเจนและเต็มตา เขาหยุดจ้องมองเนินเนื้อทั้งสอง สลับกับมองดวงหน้าสวยหวานของคุณหมอสาวด้วยแววตาพราวระยับ แพรรพีรูสึกว่าเขานิ่งและหยุดการกระทำก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้น จนเมื่อได้สบตาเข้ากับดวงตาสีเข้ม พวงแก้มสีแดงระเรื่อก็ยิ่งแดงก่ำ ความรู้สึกเขินอายทำให้หญิงสาวต้องหลับตาและเบือนหน้าหนี

อินทัชยิ้มกริ่มเมื่อเห็นอาการขัดเขินของหญิงสาว สองมือของเขาเลื่อนเข้าไปจับที่สองข้างแก้มของหญิงสาว แล้วจับให้หันตรง ทั้งยังออกเสียงนุ่มบอกเธอ อย่าหลับตา ลืมตามามองผมสิที่รัก ผมอยากเห็นดวงตาที่สวยหวานของคุณเขากดจูบสองเนินเนื้อเบาๆ เมื่อพูดจบ

แพรรพีค่อยๆ ลืมตาขึ้นอย่างช้าๆ แต่เพราะอารมณ์โกรธนั้นยังคงมีอยู่ แววตาที่มองมาก็คล้ายจะตัดพ้อ และไม่พอใจมากกว่าที่จะมองกลับอย่างคนที่กำลังฉ่ำในอารมณ์รัก

ทำไมมองผมแบบนั้น คุณยังโกรธผมอยู่รึเขาถามทั้งยังส่ายหน้าเบาๆ เพื่อให้ปากและปลายจมูกโด่งได้จรดโดนปลายถันทั้งสองข้าง อย่างบางเบาและทะนุถนอม

ฉันต้องยิ้มหวานๆ ให้คุณด้วยสิคะ คุณถึงจะพอใจแพรรพีค้อนควักให้เขา เสียงเล็กเสียงน้อย ที่ประชดประชันของหญิงสาว ทำให้พ่อเลี้ยงหนุ่มถึงกับยิ้มปนหัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนจะงับลงที่ปลายถันข้างหนึ่ง กดจูบซ้ำๆ แล้วเงยหน้าพูดกับเธอ

ผมไม่อยากเห็นแบบนั้นซักหน่อย

แล้วแบบไหนล่ะคะ ที่คุณอินทัชผู้ยิ่งใหญ่ต้องการจะเห็น หมอต่ำต้อยอย่างฉันจะได้จัดให้จนถูกใจแพรรพีกระแทกเสียงประชด คนฟังได้ยินก็ขมวดคิ้ว แสดงสีหน้าไม่พอใจขึ้นมาทันที

อินทัชพ่นลมหายใจอย่างฉุนๆ จะประชดทำไมนะ

ฉันต้องเต็มใจที่โดนขืนใจอย่างนั้นซิคะแพรรพีลอยหน้าลอยตาตอบ เล่นเอาพ่อเลี้ยงหนุ่มถึงกับฉุนกึกขึ้นมาทันทีทันใด

เดี๋ยวเถอะ! ผมขืนใจคุณที่ไหนเล่า นี่ผมกำลังจะรักกับคุณต่างหาก คนที่กำลังจะรักกัน เขาก็ต้องส่งผ่านความรักให้กันทางแววตาด้วยซิ

คุณมั่นใจในเสน่ห์ของคุณมากเกินไปรึเปล่าคะ เลยคิดเอาเองว่าฉันรักคุณ

แต่เมื่อครู่พอผมพูดว่ารัก คุณก็กอดผม

ก็...แพรรพีถึงกับพูดไม่ออก เมื่อถูกเขาเดาความรู้สึกภายในใจของเธอได้ หญิงสาวทำตาเลิกลักมองเขา สลับกับหันหนีไปมองทางอื่น ด้วยเพราะไม่รู้จะเฉไฉไปทางไหน อินทัชเอามือทั้งสองข้างจับหน้าของเธอให้หันกลับมามองเขา

ก็...อินทัชยกเอาคำของเธอมาถามกลับ ทั้งยังมองหน้าหญิงสาวด้วยแววตาหยอกล้อ

ก็... ก็คุณล่อลวงฉัน เวลานั้นใครมันจะไปรู้เล่า ว่าทำอะไรไปบ้าง

ชอบผมแล้วสิอินทัชถามยิ้มๆ แพรรพีไม่ได้ตอบเขา หญิงสาวเพียงแค่หลุบตาลงหนีและนิ่งเฉยเท่านั้น

อินทัชนึกเคืองที่เธอยังนิ่งเฉยไม่ยอมตอบ พ่อเลี้ยงหนุ่มเลยงับเข้าที่ปลายถันข้างหนึ่งทั้งยังเอาริมฝีปากขบเม้มไว้อย่างแรง

โอ๊ย! ฉันเจ็บนะแพรรพีร้องทั้งมองหน้าคนเหนือร่างตาเขียว

ถ้าเจ็บก็ตอบมา ผมอยากรู้น้ำเสียงที่ห้วนและแข็งกระด้าง ของพ่อเลี้ยงหนุ่ม ทำให้คนใต้ร่างถึงกลับย่นคิ้วจ้องหน้าเขาอย่างไม่พอใจ

เขาประสาทเสียไปแล้วรีไง มีใครที่ไหนที่โดนข่มขืนแล้วบอกรักจอมโจรปล้นสวาทบ้างล่ะ แล้วจะมีไอ้บ้าซักกี่คน ที่มาข่มเหง พร้อมกับร้องถามหาความรักเช่นเขา นอกจากจะบ้าอำนาจแล้ว เขายังจะเป็นโรคขาดความอบอุ่นด้วยรึไง

คุณจะให้ฉันตอบว่ายังไงคุณถึงจะพอใจ ฉันโดนคุณรังแกแบบนี้ คุณก็น่าจะรู้ ว่าฉันควรจะรู้สึกดีใจมาก...ก ขนาดไหนแพรรพีลากเสียงประชดเขาอย่างเน้นคำ

คิ้วหนาขมวดเข้าหากันทันทีที่ได้ยิน นี่เขาอุตส่าห์หยอกล้อ โอนอ่อนเพื่อปรับความเข้าใจระหว่างเธอและเขา เพราะอยากให้ครั้งแรกของเธอและเขาเกิดมาจากความรัก ความสมัครใจของเขาและเธอ มากกว่าที่จะต้องเกิดเพราะโดนเขาขัดขืนใจ แต่ดูเธอสิ ไม่ร่วมมือแล้วยังจะชวนทะเลาะอีก มันน่าสาดบทรักดิบเถื่อนใส่แบบไม่ยั้งนักเชียว

จะบอกหรือไม่บอก ถ้าไม่บอกผมกัดขาดเลยนะเขาขู่ทั้งยังขบเม้มที่ปลายถันข้างหนึ่ง

แพรรพีเลื่อนมือขึ้นมาจับใบหน้าสากระคายของเขาทั้งสองข้าง ด้วยเพราะกลัวว่าเขาจะกัดของเธอเข้าจริงๆ อย่านะ นี่คุณเล่นบ้าอะไรอีก ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ ฉันเจ็บ!

เจ็บก็รีบบอกมา ไม่อย่างนั้นเหลือข้างเดียวจริงๆอินทัชไม่เพียงแค่ขู่ เขาออกแรงขบเม้มปลายถันให้มากยิ่งกว่าเดิม

โอ๊ย! พอแล้ว ฉันตอบแล้วแพรรพีเจ็บจนนิ่วหน้า เธอพยายามขยับหนี ทั้งที่หนีไม่ได้เลยแม้แต่นิด มือทั้งสองข้าวของเธอก็พยายามผลักดันใบหน้าของเขาออก

รีบพูดมา!เขาตวาดเสียงเข้ม

มะ...แพรรพีกำลังจะออกเสียงปฏิเสธ แต่พอเจอเข้ากับแววตาดุๆ ของพ่อเลี้ยงหนุ่ม ที่กำลังถลึงตาจ้องหน้าเธออยู่ หญิงสาวก็ต้องรีบเปลี่ยนคำตอบอย่างรวดเร็ว

ชอบ!แพรรพีตวัดเสียงใส่ ทั้งยังชำเรืองตามองเขาอย่างไม่พอใจนัก

ตอบดีๆ ทำเสียงให้ดีกว่านี้ ไม่อย่างนั้นได้เหลือข้างเดียวแน่ๆอินทัชออกเสียงขู่ ดวงตาสีเข้มจับจ้องดวงหน้าของคุณหมอสาวด้วยแววตาดุดัน ทั้งยังออกแรงขบเม้มให้มากยิ่งกว่าเดิม

โอ๊ย! ฉันเจ็บคุณหมอสาวสะดุ้งจนร่างไหว ด้วยเพราะรู้สึกเจ็บจริงๆ แต่พ่อเลี้ยงหนุ่มกลับไม่นึกเห็นใจ เพราะเวลานี้เขาต้องการเพียงคำตอบจากปากของเธอเท่านั้น อินทัชปล่อยปลายถันสีสวยออก แล้วตวาดใส่หน้าคนใต้ร่างเสียงดัง

ตอบ!

แพรรพีสะดุ้งสุดตัว หญิงสาวทำหน้ามุ่ย ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนเหลือบตาขึ้นมองหน้าคนเอาแต่ใจอย่างไม่สบอารมณ์นัก ครั้นจะตวัดเสียงตอบก็กลัวว่าเขาจะกัดของเธอเข้าจริงๆ คุณหมอสาวเลยต้องปรับเสียงให้อ่อนลง คุณก็ปล่อยก่อนสิ กัดเอาไว้แบบนั้นใครจะพูดได้เล่า

อินทัชยอมปล่อยออกตามคำขอของเธอ ทั้งยังเผยยิ้มเล็กๆ ความรู้สึกเอ็นดูเกิดขึ้นเมื่อได้เห็นสีหน้าเหมือนเด็กๆ ของคนใต้ร่าง แต่กระนั้นก็ยังออกคำขู่ เพื่อให้เธอทำตามที่ต้องการ เอ้า! พูดมา ผมรอฟังอยู่ แต่บอกก่อนนะว่าถ้าพูดไม่เข้าหู คราวนี้ผมกัดขาดจริงๆ

รู้แล้วน่า ฉัน ชอบ คุณ ค่ะแพรรพีสะบัดเสียงตอบเขาอย่างเน้นคำ ทั้งยังสะบัดหน้าหันหนีไปมองเจ้าโคมไฟที่ตั้งอยู่ข้างเตียง ทำเอาคนที่รอฟังถึงกับย่นคิ้วไม่พอใจเมื่อได้ยิน

พูดใหม่ พูดให้มันน่าฟัง ทำเสียงให้เพราะกว่านี้ แล้วมองตาผมด้วย มองตาผมแล้วพูดออกมาดีๆ ครานี้ถ้าไม่เพราะล่ะได้เหลือข้างเดียวจริงๆ เอาซิ พูดมา พูดออกมาจากใจ เพราะผมอยากฟังจากความรู้สึกจริงๆ ของคุณพอจบคำพ่อเลี้ยงหนุ่มก็เอาปลายลิ้นแตะเบาๆ ที่ปลายถันข้างหนึ่ง ทั้งยังลากไล้วนสลับกับกดจูบเบาไปทั่วๆ เนินอกเพื่อปั่นอารมณ์ของคนใต้ร่าง

แพรรพีอยากจะตะบันหน้าเขานัก คนบ้า ให้พูดออกมาจากใจ แต่ต้องเป็นในแบบที่เขาต้องการเนี่ยะนะ ขืนเธอพูดออกมาจากใจจริงล่ะก็ เขาได้กัดของเธอจนขาดวิ่นเลยล่ะ ไอ้คนเอาแต่ใจ!

แพรรพีลอบถอนหายใจออกมาเบาๆ ด้วยเพราะการเล้าโลมของพ่อคนเจนจัด ทำเอาคุณหมอสาวถึงกับขนอ่อนลุกซู่ไปทั้งร่าง ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนเริ่มสั่นระริกเมื่อโดนปลุกเร้า ยิ่งเมื่อถูกลิ้นอุ่นๆ ลากไล้วนปลุกปั่นอารมณ์ด้วยแล้ว คุณหมอสาวก็เริ่มที่จะอ่อนระทวย ดวงหน้าขาวนวลกลับค่อยแดงก่ำขึ้นอีกครั้ง หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ ก่อนจะเป่าออกมา แล้วค่อยๆ พูดบอกเขา ด้วยเสียงสั่นพร่าตามอารมณ์

ฉัน... ชอบ... คุณ

อินทัชยิ้มกว้างอย่างพอใจ ทั้งยังกดจูบหนักๆ จนทั่วทั้งสองเนิน แล้วเลื่อนใบหน้าขึ้นไปกระซิบบอกหญิงสาวด้วยน้ำเสียงบางเบาที่ข้างแก้ม

ผมก็ชอบคุณ

และเมื่อได้ยินคำรักที่ต้องการจากหญิงสาวใต้ร่างจนเรียบร้อย พ่อเลี้ยงหนุ่มก็ก้มหน้าเข้าหาเนินเนื้ออวบอิ่มอีกครั้ง ริมฝีปากบางจัดการยึดครอบครองเนินเนื้อ ทั้งยังพึมพำเผลอบอกรักเธอออกมาอย่างลืมตัว

ผมรักคุณ รักคุณ รักคุณ แพรรพี ผมรักคุณน้ำเสียงที่เว้าวอนชวนให้อ่อนระทวย ไหนจะรสสัมผัสที่ป่วนปั่นอารมณ์หญิง ทำให้แพรรพีถึงกับยอมปล่อยตัวปล่อยใจไปกับเขา ทั้งยังหลุดปากออกเสียงครวญครางออกมา ด้วยเพราะเสียวซ่านจนสะท้านเกินจะต้านไหว... 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

""ขอบคุณที่อุดหนุนนะคะ" "

ณรีรัช


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha