กลลวงจอมพยัคฆ์

โดย: ณรีรัช



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 11 : บทที่ 10


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

...บทที่ ๑๐...

รีสอร์ตเหมวัติ

ที่ลานกว้างใกล้ๆ กับทะเลสาบ หลังจากต้อนรับลูกค้าจนแล้วเสร็จ สิงห์ก็กลับไปที่เรือนพัก ขณะที่เขาเดินจวนใกล้จะถึงเรือน อยู่ๆ สายตาของเขาก็เห็นร่างโปร่งบางของใครบางคน กำลังเดินตรงมาที่กลุ่มเรือนพักของคนงาน สิงห์รีบหลบวูบเข้าไปที่หลังเรือนใกล้ๆ อย่างรวดเร็ว

คุณแพร! มาทำไม

สิงห์พึมพำเบาๆ แต่สายตาของเขายังคงจับจดอยู่ที่ร่างบางของเจ้านายสาว

แพรรพีเดินไล่อ่านป้ายชื่อหน้าเรือนไปเรื่อยๆ โดยไม่รู้ตัวเลยว่าเธอกำลังตกเป็นเป้าสายตาของฆาตกรตัวจริง เรือนฟ้ามุ่ย เอื้องเงิน สบันงา หอมนวล เอ แล้ว เรือนเก็ตถะหวา อยู่ไหนนะ

ดวงตาดำใหญ่ขยายกว้างในทันทีที่ได้ยิน สิงห์รู้สึกตื่นตระหนก  เมื่อความกังวลภายในใจที่เขานึกกลัวมาตลอดกำลังจะเกิดขึ้น ในที่สุดเธอก็สืบจนรู้ถึงเรือนพักของม่านไหมจนได้ ชายหนุ่มขบกรามแน่น ดวงตาดำใหญ่เผยความอาฆาตออกมาเมื่อเคลื่อนสายตาไปที่ร่างบาง

แพรรพียังคงเดินหาต่อไปเรื่อยๆ จนกระทั่งมาเจอเข้ากับเรือนว่างหลังหนึ่ง ที่ไม่มีป้ายชื่อติดที่หน้าเรือน แต่เพราะตัวเรือนถูกปิดเงียบและดูสภาพคล้ายกับไม่มีใครอยู่

จะใช่หลังนี้รึเปล่านะปากก็บ่นพึมพำด้วยเพราะสงสัย สองเท้าก็ขยับก้าวเข้าไป หยุดยืนตรงหน้าประตู

คุณหมอสาวหันมองซ้ายทีขวาที แล้วยื่นมือไปจับหมุนลูกบิดประตูอยู่สองสามครั้ง ประตูเปิดได้ในที่สุด แพรรพีรีบก้าวเข้าไปข้างในอย่างรวดเร็ว ด้วยเพราะกลัวว่าจะมีคนงานมาเจอเข้าเสียก่อน มือเรียวรีบดึงประตูให้ปิดทันทีที่ก้าวพ้นประตู ดวงตาสีหวานกวาดมองไปรอบๆ ที่มีผ้าสีขาวปิดคลุมเฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้น กลิ่นฝุ่นคละคลุ้ง ตลบอบอวนจนแพรรพีต้องรีบยกมือขึ้นมาปิดปากและจมูก ก่อนจะเดินตรวจดูไปรอบๆ ห้อง

ที่หน้าเรือน สิงห์ยืนมองประตูอยู่เงียบๆ ในหัวของเขากำลังเกิดความคิดบางอย่าง สิงห์นึกหาวิธีจัดการกับคุณหมอสาว ดวงตาดำใหญ่ปราดมองไปรอบๆ จนกระทั่งเจอเข้ากับแกลอนน้ำมันเล็กๆ ที่วางอยู่ใต้ต้นไม้ใกล้ๆ ที่พวกคนงานเอามาเติมน้ำมันใส่เครื่องตัดหญ้าแล้วลืมเก็บ สิงห์รีบเข้าไปหยิบแกลอนน้ำมัน เขาเทสาดน้ำมันในแกลอนไปรอบๆ ตัวเรือนจนเกือบทั่ว แล้วเดินกลับมาหยุดตรงหน้าเรือนพร้อมๆ กับขอเหล็กงอขนาดพอดีมือที่เขาสอดมันเข้าไปกลัดล็อกประตูเอาไว้

อโหสิให้ผมด้วยนะครับ  เพราะผมเคยเตือนคุณแล้ว คุณหมอแพรรพีสิงห์พึมพำเบาๆ เขาสอดมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกง เพื่อหยิบไฟแช็คออกมา ดวงตาดำใหญ่วาวโรจน์ เมื่อเห็นแสงไฟของไฟแช็คในมือ

ลาก่อนนะครับคุณหมอจบคำก็โยนไฟแช็คไปที่ตัวเรือน ทันทีที่ไฟแช็คตกลงบนพื้นที่ชุ่มไปด้วยน้ำมัน พลังของเพลิงไฟก็เปล่งประกายเจิดจ้าขึ้นมาทันที สิงห์เผยรอยยิ้มที่มุมปาก ก่อนจะหันซ้ายหันขวา แล้วรีบวิ่งหลบกลับไปที่เรือน


ปล่อยให้อ่านฟรีได้เท่านี้นะคะ อยากอ่านต่อเติมเหรียญเลยจ้า ^^ ลุ้นระทึกสนุกทุกตอนจ้า ^^


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

""ขอบคุณที่อุดหนุนนะคะ" "

ณรีรัช


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha