กลสวาทซาตานร้าย (จบแล้ว)

โดย: โพธิ์ทะเล



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 19 : คนเคยร้ายที่ไม่ไร้ใจ


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอนที่ 19  คนเคยร้าย ที่ไม่ไร้ใจ



อธินจอดรถคันหรูลงตรงหน้าสถานบันเทิงยามค่ำคืน ที่มีชื่อเสียงมากที่สุดของเมืองกรุงมานานกว่าสิบนาทีแล้ว แต่คนเป็นเจ้านายนั่งนิ่งๆ เขาหันมองอีกครั้งไปที่ส่วนหลังของรถก็ยังไม่เห็นเจ้านายจะพูดหรือทำอะไรเลย เหมือนครุ่นคิดอะไรบางอย่างอยู่ เขาสงสัยว่าเจ้านายจะเป็นอะไรอีกหรือเปล่า

เอ่อ เจ้านายครับ เจ้านาย เรียกออกไปหลายครั้ง หน้าสวยใสยิ่งกว่าผู้หญิงของเจ้านายของเขา จึงได้หลุดจากภวังค์ความคิด หันกลับมามองหน้าเขา

หือ อะไรธินถามก่อนนิ่งไปอีก

เอ่อ คือว่า เจ้านายมาทำอะไรที่นี่ครับ หรือว่าจะมาเที่ยว แต่ปกติเจ้านายไม่เคยมาเที่ยวที่นี่นะครับอธินถามด้วยความเกรงใจและสงสัย

ไม่ได้มาเที่ยวหรอก จะมาตามดูคน

ใครครับ

อธิน เรียกเสียงเข้ม

ครับๆ ขอโทษครับเจ้านายที่ละลาบละล้วง ผมแค่เป็นห่วงเจ้านายนะครับ ที่นี่มันเป็นถิ่นของคุณพ่อของนายหญิงไม่ใช่เหรอครับ

นายเรียกใครนายหญิง ไอศูรย์ถามเสียงเข้มขึ้น

ก็ เอ่อๆ

หือ ว่าไง อธินไอศูรย์แกล้งถามย้ำอีกที

ก็ๆ คุณรสาไงครับ เจ้านายจะให้ผมเรียกใครล่ะ เจ้านายก็รู้ดีนี่ยังมาถามผมทำไม อธินตอบโต้เป็นครั้งแรก ไม่ได้รู้สึกกลัวเจ้านายของตัวเองจะโกรธ เพราะเขาดูออกว่ามีรอยยิ้มผุดที่มุมปากทันที ที่เขาเอ่ยชื่อถึงใครบางคนและเรียกแบบนั้น...คงดีใจสิครับเจ้านาย...

อธิน นายลงไปดูลาดเลาข้างในหน่อยสิ ฉันไม่อยากเข้าไปให้เป็นที่สังเกต

ได้ครับ เจ้านายรออยู่นี่นะครับ ถึงแม้อธินจะไม่รู้ว่าคนเป็นเจ้านายจะทำอะไร แต่เขาก็ไม่ปฏิเสธ ชายหนุ่มเดินเข้าไปมุ่งหน้าสู่โถงกว้างของ เอนเตอร์เทนเมนท์คอมเพล็กซ์ สถานบันเทิงครบวงจรที่มีชื่อเสียงโด่งดัง ความโอ่โถงด้านในทำให้เขายืนหันรีหันขวางอยู่พักใหญ่ๆ จนกระทั่งมีพนักงานสาวสวยมาส่งเสียงเรียกอยู่ข้างๆ นั่นแหละอธินจึงได้รู้สึกตัว

คุณคะ ไม่ทราบจองโต๊ะไว้หรือยังคะ หญิงสาวตัวเล็กแต่งตัวน่ารักเอ่ยถามขึ้น

เอ่อ อ๋อ ยังครับ ไม่เป็นไรครับ พอดีผมมาธุระนิดเดียวเท่านั้นครับ สายตาอธินเหลือบมองไปทั่วบริเวณพยายามสังเกตทุกอย่างให้มากที่สุด แต่แล้วก็ต้องสะดุ้งอีกครั้ง เมื่อสัญญาณเรียกเข้าจากโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงสั่นขึ้นมา

ครับ เจ้านาย

นายออกมาด่วนเลย เราต้องไปกันแล้วเสียงไอศูรย์ดังมาตามสาย อธินหันหลังกลับวิ่งออกไปทันที

ขับตามรถคันสีดำนั้นไปเลยนะ น้ำเสียงเคร่งเครียดสั่งขึ้นไม่มีร่องรอยของความใจดีอ่อนโยนเหมือนก่อนหน้านี้เจือปนอยู่อีกเลย อธินแอบสังเกตก็รู้ว่ามีอะไรบางอย่างคงทำให้ไม่เป็นที่ชอบใจของเจ้านายอีกเป็นแน่

เจ้านาย ตามใครครับ

ตามไปเถอะ เดี๋ยวก็รู้



รถเบนซ์คันโตขับตามหลังรถญี่ปุ่นสีดำเจ้าปัญหาไปตลอดเส้นทาง อธินมัวแต่สงสัยจนลืมสังเกตเส้นทางที่ขับตามไปเสียสนิท เพราะเขาไม่เคยเห็นรถคันข้างหน้าเขามาก่อนเลย

จอดได้แล้ว อธิน แล้วรอตรงนี้ล่ะ ฉันจะลงไปเองท่าทางเร่งรีบก้าวลงจากรถของเจ้านาย ทำให้เขายิ่งสงสัยหนักขึ้นไปอีก แต่แล้วก็ถึงบางอ้อ เมื่อเห็นร่างผอมเพรียวระหงของคนบางคนก้าวลงจากรถที่เขาขับตามมา สายตาสองคู่มองตรงไปยังหญิงสาวที่ก้มตัวลงพูดอะไรบางอย่างกับสารถีในรถคันนั้น ท่าทางอารมณ์ดียิ้มหวานก่อนหันหลังเดินหายเข้าไปในซุปเปอร์มาเก็ตขนาดย่อมตรงหน้า

ปันรสาแวะซื้อของใช้จำเป็นบางอย่างเข้าบ้าน เพราะรู้ดีว่าพรุ่งนี้เช้า คนทำครัวที่บ้านเธอลาหยุดสองวัน เหลืออยู่ก็เพียงแต่พี่เลี้ยงสาวกับคนขับรถของบิดาเท่านั้น เธอจึงไม่อยากให้ทุกคนต้องลำบากออกมาซื้อของอีก หญิงสาวตั้งใจไว้แล้วว่าพรุ่งนี้จะต้องคุยกับบิดาในเรื่องที่คุยค้างอยู่เมื่อวันก่อน และมีคำถามบางคำถามที่เธอจะต้องรู้คำตอบให้ได้เสียที เพราะอยู่ด้วยความสงสัยแบบนี้ยิ่งทำให้เธอรู้สึกอึดอัดขัดใจนัก

อุ๊ย ใครน่ะ ปล่อยนะแขนเรียวข้างหนึ่งของเธอถูกดึงจนหญิงสาวเซไปทันที มืออีกข้างจึงจับถุงใส่ของเอาไว้มั่น

ดึกป่านนี้แล้ว ทำไมยังไม่กลับบ้านฮึ เสียงทุ้มคุ้นหูดังขึ้นด้านหลังด้วยความไม่พอใจ หญิงสาวหันมองทันที

คุณ คุณ ตาโตด้วยความตกใจที่ต้องมาเจอเขาแบบไม่ทันตั้งตัวอีกครั้ง

ใช่ ฉันเอง ไป กลับบ้านไอศูรย์ดึงแขนเธอให้เดินตามตัวเองไปที่รถ

ไม่ไป นี่ปล่อยนะคุณไอซ์ ฉันกลับเองได้ ไม่ต้องมายุ่ง

อ้อ ยังจำชื่อฉันได้นี่ อะไรกันดึกดื่นเที่ยงคืนป่านนี้แล้วยังเที่ยวตะลอนๆ ทั่วเมืองอยู่อีก นี่ถ้าฉันไม่ตามดูจะรู้มั้ยเนี่ย ว่าเธอทิ้งลูกหนีมาเที่ยวแบบนี้ หา ความโมโหของเขามีมากกว่าที่เธอคิดเอาไว้

ฉันมีรถมาเอง ปล่อยสิ

อ้อ แล้วมีสารถีส่วนตัวพ่วงมาด้วยงั้นสิ แล้วนี่จะไปต่อกันถึงไหนล่ะ ชายหนุ่มประชดประชันออกไป เพราะรู้ว่าในรถคันนั้นมีผู้ชายอยู่ด้วยแน่ๆ เพียงแต่เขาไม่รู้ว่าเป็นใครเท่านั้น เพราะเห็นหน้าไม่ถนัด แต่แค่นี้ก็เพียงพอที่จะเป็นเหตุผลให้เขาโกรธเป็นฟืนเป็นไฟอยู่ในขณะนี้

โทรไปบอกไอ้ผู้ชายในรถนั้นสิว่าเธอจะกลับกับฉัน

บ้าเหรอคุณ ฉันจะกลับไปที่รถ ปล่อยนะ

ไม่ปล่อย เอาสิ ถ้าเธอกล้าท้าทายฉันล่ะก็...

ทำไมคะ จะเผยธาตุแท้ของผู้ชายโหดร้ายแบบเดิมๆ ของคุณออกมาอีกหรือไง

รสาเรียกเสียงเข้มดุ

ก็หรือไม่จริง ธาตุแท้ของคุณเป็นอย่างไรฉันรู้มาจนซึ้งเลยล่ะ แต่อย่าหวังอีกเลยว่าจะทำอะไรฉันได้อีก สะบัดแขนอย่างแรง แต่มือเขาก็จับแน่นซะยิ่งกว่าปลอกเหล็ก สะบัดอย่างไรก็ไม่หลุด

รสา ไม่เอาแล้ว พูดกับฉันดีๆ บ้างได้มั้ย ไป เดี๋ยวฉันไปส่งเอง ฉันไม่ไว้ใจให้ใครในรถนั้นไปกับเธอหรอก

ฉันก็ไม่ไว้ใจคุณเหมือนกันมือเรียวเผลอบีบข้อมือเธอแน่นเข้าก่อนสอดมือของตนเข้ากับฝ่ามือเธอยึดเอาไว้จนแน่น หญิงสาวเจ็บจนหน้าเบ้

ปล่อย ฉันเจ็บคุณไอซ์

ก็บีบให้เจ็บสิ จะได้เลิกดื้อเสียที เสียงทุ้มอ่อนลง ดึงเธอให้เดินตามจนได้ ก่อนเปิดประตูรถผลักเธอเข้าไปด้านในตัวเองก็ตามไปติดๆ

คุณไอซ์ ปล่อยฉันลงเถอะนะ ป่านนี้พี่อ้นคอยฉันแย่แล้วชื่อที่เธอเอ่ยออกมา ทำเอาไอศูรย์ตาค้าง   หันไปจ้องหน้าเธอสายตาแปลกไปจากเมื่อครู่ทันที

เธอว่าใครอยู่ในรถคันนั้นนะ

ยุ่งอะไรด้วยล่ะ ปล่อย ฉันจะลง

ไม่ปล่อย ทำไมไม่บอกฉันก่อนว่าเธอมากับนายอ้น ปล่อยให้ฉันหลงเข้าใจผิดอยู่แบบนี้ได้ยังไงเสียงทุ้มเอ่ยถามน้ำเสียงดีขึ้นกว่าเดิมมาก... เขาก็หลงคิดจนเครียดอยู่ตั้งนาน ที่แท้คนในรถคันนั้นเป็นเพื่อนรักของเขานี่เอง

ถ้ารู้แล้วว่าเป็นพี่อ้น ก็ปล่อยฉันลงไปสิคุณไอซ์ พี่ชายฉันเป็นเพื่อนกับคุณไม่ใช่เหรอ หลีก ฉันจะลง สายตาที่หญิงสาวจ้องมองเขาเหมือนจะบอกเป็นนัยๆ ว่ามีอีกหลายเรื่องที่เขาทำไว้แล้วเธอไม่เข้าใจ

ร่างบางพยายามใช้มือดึงประตูรถ แสงบางอย่างส่องกระทบเข้าตาชายหนุ่ม เขาเหลือบมองตามมือเธอไปแล้วหัวใจก็เต้นระทึกขึ้นมา กับสิ่งที่เห็นบนนิ้วนางซ้ายของเธอ ชายหนุ่มแกล้งทำไม่รู้ไม่ชี้ หญิงสาวจึงได้แต่หน้าบึ้งใส่

โทรไปบอกนายอ้นให้กลับไปก่อนเลย แล้วบอกไปด้วยว่าน้องเขยของมันมีบางอย่างจะเคลียร์กับน้องสาวสุดที่รักของมันหน่อย อ่ะ โทรสิ อธิน ออกรถได้อธินเผลอสะดุ้งเมื่อได้ยินเจ้านายหันมาสั่งตนเอง เพราะเขามัวแต่มองท่าทางฟอดแฟดใส่กันของทั้งสองคนอย่างเพลินๆ

นี่คุณ ไม่นะ ปล่อยฉันลงสิ ปันรสาไม่ยอม เธอไม่ไว้วางใจว่าเขาจะทำอะไรอีก จากประสบการณ์ที่ผ่านมามันยังทำให้เธอกลัวๆ อยู่

อยู่เงียบๆ บ้างได้มั้ย เธอนี่เป็นแบบไหนก็แบบนั้นไม่ยอมเปลี่ยนจริงๆ

ไม่ต้องมาพูดอะไรอีกเลย คอยดูนะคราวนี้ฉันจะโกรธคุณไปจนตายเลยหญิงสาวขึ้นเสียงด้วยความไม่พอใจ เธอไม่อยากอยู่ใกล้คนๆ นี้อีก แม้สักวินาที เพราะเธอกลัว กลัวใจตัวเองที่พยายามปิดกั้นเอาไว้มันจะเผลออ่อนให้เขาอีก เขาจะกลับมายุ่ง มาตามตอแยเธออีกทำไม ที่หายไปตั้งสามปีนี่ ยังคิดว่าเธอเจ็บไม่พออีกหรืออย่างไรกัน

ฉันไม่สนหรอก เพราะฉันไม่กลัวตายอีกแล้ว เธอจะโกรธจะเกลียดฉันไปนานขนาดไหนก็เชิญตามสบายเลย แต่ฉันไม่ยอมปล่อยเธอกับลูกให้ห่างสายตาอีกแน่ไอศูรย์หันไปจ้องหน้าเธอนิ่งๆ บอกให้รู้ว่าจะทำจริงตามที่พูดทุกอย่าง

ใครลูกคุณ อย่ามาอ้างนะ

ไม่ได้อ้าง เอาน่า รสา เธอก็รู้ดีกว่าใครนี่ ว่าตาหนูคือลูกของเรา หน้าตาถอดแบบมาจากฉันขนาดนั้น หรือก่อนหน้านี้เธอมีสามีใหม่ หือ ฉันสืบมาหมดแล้ว อย่ามาปฏิเสธเสียให้ยาก อ้อ อีกอย่างเมื่อวันนั้น ครั้งนั้นของเราน่ะ ฉันตั้งใจขนาดไหน เธอจำไม่ได้เหรอ หืมจ้องหน้าเธอตาไม่กระพริบ สายตาแวววาวแปลกๆ จนเธอต้องหันหน้าหนี

อ๋อ แล้วนี่คุณถือสิทธิ์อะไรมายุ่งเรื่องส่วนตัวของฉันเสียงหวานแหลมขึ้นด้วยความโกรธที่เถียงเท่าไหร่ก็สู้เขาไม่ได้ มีแต่จะวกกลับมาเข้าตัวเองทุกที

อ้าว ยังไม่รู้อีกเหรอว่าสิทธิ์อะไร ถ้าเธอยังไม่รู้ ฉันจะยืนยันให้อีกครั้งก็ได้ว่าเธอน่ะเป็นเมียฉัน

นี่หยุดพูดพล่อยๆ นะ หญิงสาวขึ้นเสียงสูงปรี๊ด โกรธอีกคนที่พูดออกมาได้หน้าไม่อาย อธินต้องหันมองอย่างเอาจริงเอาจัง เพราะกลัวว่าเจ้านายจะทำเสียเรื่องให้นายผู้หญิงของตัวเองโกรธจนต่อกันไม่ติดอีก แต่พอเหลือบสายตามองไปทางเจ้านายก็เห็นนั่งอมยิ้มทำหน้าตาไม่รู้ร้อนรู้หนาวก็ค่อยเบาใจ ฮึๆๆเจ้านายเปลี่ยนไปจริงๆ ด้วย

พูดพล่อยๆ ตรงไหน ฉันพูดเรื่องจริงทุกอย่าง ทั้งเรื่องเธอ เรื่องลูก แล้วก็เรื่องเมีย หน้าหล่อใสจ้องเสียจนแทบติดหน้าเธอ

เธอไม่รู้หรอกเหรอว่าหลายวันมานี้ฉันเทียวไปเทียวมาบ้านเธอเธอทุกวัน เอ๊ หรือรู้แล้วแต่แกล้งไม่รู้น๊า เธอก็แอบคิดถึงฉันเหมือนกันใช่มั้ยล่ะ ไอศูรย์นึกสนุกที่แหย่คนหน้าหวานได้


ตอนนี้เขาไม่ได้รู้สึกน้อยอกน้อยใจเธออีก เพราะสิ่งที่เขาเห็น เมื่อกี้ และความเชื่อมั่นของเขา เขาแน่ใจว่าสิ่งที่เขาฝากไว้กับจดหมายเมื่อสามปีก่อนคือสิ่งที่ทำให้เขาแน่ใจ ถ้าสิ่งสำคัญขนาดนั้นเปลี่ยนที่อยู่จากในกล่องมาอยู่บนนิ้วนางของเธอ ก็แสดงว่าเธอคงจะรู้สึกอะไรกับเขาบ้างแน่ๆ หลังจากนี้ใครจะว่าอะไร ใครจะหาว่าเขาหน้าไม่อาย หน้าด้านหน้าทนอย่างไร เขาก็ไม่สนใจอีกแล้ว เขาจะเดินหน้าให้ได้เธอกับลูกมาอยู่ในอ้อมกอดให้จงได้

ใคร หลงตัวเองไปหน่อยแล้ว นิสัยคุณนี่เป็นยังไงก็อย่างนั้นไม่หายจริงๆ นะ อธินพาฉันกลับบ้านเสียทีสิ พูดกับเขาฉันจะสติแตกเอาได้ง่ายๆท้ายประโยคหญิงสาวหันไปขอตัวช่วยจากบอดี้การ์ดของเขาแทน แล้วก็ได้ผล

ครับ คุณรสา

อธิน นายเป็นคนของใครหา เสียงเข้มดังขึ้น ทำให้อธินแอบยิ้ม เจ้านายหนอเจ้านาย ทำอะไรเป็นเด็กๆ จริงแค่นี้ก็จะเอาชนะให้ได้ คุณรสานี่เก่งจริง...ทำเอาเจ้านายกลายเป็นแมวไปเลย อธินคิดยิ้มๆ ก่อนออกรถยังไม่วายส่งเสียงไปยั่วเจ้านายอีก

คร้าบ เจ้านาย เอาเป็นว่าผมก็เป็นคนของเจ้านายทั้งคู่นั้นแหละครับ อธินกล้าที่จะแหย่กลับไปเพราะเห็นแล้วว่าเจ้านายของตนอารมณ์ดีขึ้นขนาดไหน

หลังจากนั้นเสียงถกเถียงก็ดังไปตลอดเส้นทาง แต่สิ่งที่แปลกไปจากเดิมคือ กลายเป็นไอศูรย์ที่นั่งเงียบและตั้งใจฟังอีกคนที่วีนใส่เขาไม่หยุดโดยไม่โกรธเลยสักนิด จนเมื่อทำอะไรอีกคนไม่ได้ หญิงสาวก็หันออกมองนอกรถไปเพื่อเป็นการตัดบท

 

 

***************

 

 

นี่ รสา ตื่นสิ ถึงแล้ว มือเรียวสวยเขย่าร่างบางที่นอนลงที่ตักของเขา เพราะเขาเป็นคนผ่อนร่างของเธอลงไปตอนที่เธอหลับสนิทเพื่อให้หลับสบายขึ้น ตาเรียวจ้องหน้าสวยของคนที่นอนหลับตาพริ้มอยู่บนตักด้วยความหลงใหล.. เขารัก รักผู้หญิงคนนี้หมดหัวใจ สิ่งเดียวที่ทำให้เขาดิ้นรนกลับมาอยู่ในโลกนี้อีกครั้ง ก็คือเธอ เจ้าของใบหน้าหวานสวยซึ้งคนนี้เท่านั้น

รสา น้ำเสียงทุ้มอ่อนโยนปลุกเธอจากการหลับใหล

อือ... ตาหวานปรือขึ้น เมื่อปรับสภาพได้เต็มที่ก็ลุกนั่งด้วยความรวดเร็ว

นี่ที่ไหน ไม่ใช่บ้านฉันนี่ ปันรสาโวยวายทันที เมื่อเหลือบสายตามองนอกรถแล้วไม่ใช่สถานที่ที่ตนเองคุ้นตา

อะไรกัน แค่สามปีเอง เธอลืมหมดแล้วเหรอ ดูดีๆ สิ ที่นี่คือที่ไหนไอศูรย์แหย่เธอเล่น

ที่ไหนไม่ใช่บ้านฉันซะหน่อย พาฉันกลับเลยนะ ฮึ่ย เผลอหลับไปได้ยังไงเนี่ยรสา..ท้ายประโยคบ่นด่าตัวเองเบาๆ

ที่นี่คอนโดฉันเอง เธอก็เคยมานอนที่นี่นี่นาน่าน้อยใจจริง แค่สามปีจากนารีเป็นอื่นซะแล้วเสียงทุ้มยังแหย่อีกคนเล่นอย่างนึกสนุก แต่หญิงสาวไม่เล่นด้วย เธอนึกไปถึงเช้าวันนั้น วันที่เธอตื่นนอนขึ้นมาแล้วเขาก็หายไปจากชีวิตของเธอ ทิ้งเอาไว้เพียงจดหมายและคำพูดแปลกๆ เท่านั้นเอง เขาไม่รู้บ้างหรืออย่างไรว่ากว่าเธอจะก้าวผ่านความรู้สึกนั้นมาได้เธอต้องเจ็บปวดทรมานขนาดไหน ถึงได้เอาเรื่องแบบนี้มาตอกย้ำเธออีก

ใช่สามปีจาก ก็เป็นอื่น เป็นคนแปลกหน้าเป็นคนไม่รู้จักและก็เป็นอะไรก็ไม่รู้ไปแล้ว คุณนั่นแหละหายหัวไปไหน หายไปแล้วก็ไปให้ตลอดสิ กลับมาตอแย มายุ่งกับฉันทำไมอีก คนบ้าเสียงต่อว่าเงียบไปเมื่อก้อนบางอย่างวิ่งขึ้นมาจุกตรงคอหอยจนรู้สึกอึดอัดไปหมด

รสา เสียงทุ้มแผ่วลง เมื่อมองหน้าแล้วเห็นน้ำตาคลอดวงตาคู่สวย


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจค่ะ"

โพธิ์ทะเล


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha