ลมร้อยรัก

โดย: Anya.



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 4 : ทะเลหวาน


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

​.

.

“คนนี้น่ะเหรอที่มีเรื่องกับเจมส์”

“ใช่ค่ะพี่วุฒิ เจนรบกวนพี่วุฒิจัดเรือสปีดโบ๊ทลำเล็กและคนดูแลให้เจนหน่อยนะคะ”

“เรื่องเรือน่ะไม่มีปัญหา แต่เรื่องคนดูแลพี่ไม่แน่ใจว่าจะพอหรือเปล่า พรุ่งนี้วันเสาร์ นักท่องเที่ยวเยอะมาก ตามปกติถ้าจะไปแบบส่วนตัว ต้องแจ้งล่วงหน้าอย่างน้อยสามวัน”

“เจนขอโทษนะคะ เจนก็ไม่คิดว่าจะเกิดเหตุการณ์แบบนี้”

“เจนไม่ต้องห่วงนะ เดี๋ยวพี่จัดการให้ เจนสบายใจได้” วุฒิชัยเห็นเธอมีสีหน้าเป็นกังวลก็ไม่อยากทำให้เธอทุกข์ใจไปมากกว่าเดิม

“เดี๋ยวเจนไปจัดการเรื่องใบจองให้นะคะ พี่วุฒิรอเจนแป๊บนึงนะคะ”

“ไม่ต้องเจน พี่บอกแล้วไง ว่าพี่จะจัดการให้” เขารั้งแขนเธอไว้ เพราะหากเธอจะรับผิดชอบค่าใช้จ่ายให้นักท่องเที่ยวคนนี้ตามที่เขาต้องการ นั่นแปลว่าเธอต้องเสียเงินเกือบหนึ่งบาท และเธอคงไม่คิดว่าชายต่างชาติคนนี้จะเรื่องมากถึงเพียงนี้

“ไม่ได้หรอกค่ะพี่วุฒิ ถ้าพี่วุฒิไม่รับเงิน เจนจะไม่สบายใจมากกว่านะคะ”

“งั้นพี่โปรโมชั่นพิเศษ พี่ลดให้ 80%”

“เยอะไปค่ะ”

“งั้นก็ 50% แต่เจนต้องไปดูหนังกับพี่”

“เจนจ่ายเต็มก็ได้ค่ะ”

“โอเคๆ งั้นพี่ลด 20% ไม่มีข้อผูกมัดใดๆ”

“ตกลงค่ะ” จิรัชยายิ้มให้เขา ก่อนจะเดินกลับไปจัดการเขียนรายละเอียดทริปต่างๆ ให้เป็นลายลักษณ์อักษร

“นี่ค่ะ” ไม่ถึงห้านาที เธอก็กลับมาพร้อมกับเอกสารและส่งให้วุฒิชัย

“พรุ่งนี้คนของพี่จะมารับเจ็ดโมงครึ่งนะครับ”

“ขอบคุณมากค่ะ ขับรถดีๆ นะคะ” เธออวยพรให้เขาปลอดภัย แม้เขาจะยังไม่ได้บอกลา วุฒิชัยเมื่อได้ยินดังนั้น ก็ไม่ยื้อเวลาให้ตัวเองอยู่ต่อ วันนี้เขาได้รับความใกล้ชิดจากเธอมากพอแล้ว

.

.

“ขอโทษค่ะคุณเคลย์ตัน” จิรัชยารีบหันมาให้ความสนใจกับลูกค้า ที่เหมือนจะยืนรอเธออยู่สักพักแล้ว

“ไม่เป็นไรครับ ผมเห็นคุณยืนคุยกับแฟนเลยไม่อยากขัด”

“ไม่ใช่แฟนค่ะ คนรู้จักเฉยๆ เค้าเป็นเจ้าของบริษัททัวร์ที่คุณจะเดินทางพรุ่งนี้ค่ะ”

“อ๋อ... แต่ดูเหมือนเค้าชอบคุณนะครับ”

“เอ่อ... พรุ่งนี้จะรับอะไรเป็นอาหารเช้าดีคะ” เธอรีบเปลี่ยนเรื่อง เพราะแม้เขาจะพูดเล่นๆ แต่สำหรับเธอมันคือเรื่องส่วนตัว

“ผมขอเป็นแซนด์วิชทูน่า นมสด แล้วก็น้ำเปล่าไม่เย็น”

“ได้ค่ะ พรุ่งนี้เช้าตอนเจ็ดโมงครึ่ง คุณมารอที่ล็อบบี้ได้เลยนะคะ จะมีรถจากบริษัททัวร์มารับค่ะ”

“ครับ ขอบคุณมาก”

“ยินดีมากค่ะ”

“อ่อ... เดี๋ยวผมจะไปที่สระว่ายน้ำ ขอเบียร์สองกระป๋องด้วยนะครับ” เคลย์ตันรับทราบเวลานัดหมายและเดินกลับเข้าห้องพักไปอีกครั้ง เมื่อเขาได้คำตอบที่เขาต้องการเกี่ยวกับวุฒิชัย เขาก็หมดภารกิจวันนี้ และเมื่อเปลี่ยนชุดเรียบร้อย เขาก็พาตัวเองมาเล่นน้ำเย็นๆ ในสระให้สบายตัวสักหน่อย

ด้านจิรัชยาก็เดินไปตรวจสอบงานต่างๆ และมอบหมายพนักงานให้นำเบียร์ไปเสิร์ฟให้เขา หากเขาไปที่สระว่ายน้ำแล้ว แต่เมื่อเห็นว่าคนอื่นๆ กำลังยุ่งกันอยู่ เธอจึงตัดสินใจทำหน้านี้แทน เธอเห็นเขาลงสระว่ายน้ำไปแล้ว ก็เดินไปพร้อมกับเบียร์เย็นๆ ที่เขาต้องการ

“คุณเคลย์ตันคะ เบียร์ที่สั่ง เจนวางไว้ให้ตรงนี้นะคะ” เธอบอกเมื่อเขาว่ายน้ำกลับมาที่ขอบสระ ก่อนจะเดินขึ้นมานั่งที่เก้าอี้ พร้อมกับใช้มือเสยผมที่เปียกไปด้านหลัง และก้มลงหยิบกระป๋องเบียร์มาเปิด

“ผมไม่ได้เอาเงินติดตัวมา เดี๋ยวผมไปจ่าย” เขามองจิรัชยาที่ยังยืนนิ่งไม่ไปไหน

“อ๋อ... เปล่า เปล่าค่ะ เจนไม่รอเงิน”

“แล้ว?” เคลย์ตันยกคิ้วสูงด้วยความสงสัย

“พักผ่อนให้สบายนะคะ มีอะไรก็เรียกพนักงานได้เลยค่ะ” เธอรีบพูดเร็วๆ และเดินออกมาพร้อมกับหัวใจที่เต้นแรง ให้ตายเถอะ... เธอบอกกับตัวเองให้สงบจิตสงบใจกับกล้ามท้องและท่าทางของเขาที่ทำให้เธอร้อนวูบวาบทั้งตัวและใจ ความคิดที่ซุกซนของเธอแอบตำหนิตัวเองว่า เธอไปทำอะไร อยู่ที่ไหนมา ถึงไม่เคยเห็นความหล่อเหลาของลูกค้าคนนี้ แต่ความคิดของความเป็นกุลสตรีไทยก็ท้วงติงว่าเธอไม่ควรจะรู้สึกอะไรแบบนั้นกับผู้ชายที่ไม่ได้สนิทสนมอะไรด้วย

.

.

เช้าวันต่อมา จิรัชยาตื่นเร็วกว่าปกติ และออกมาดูแลความเรียบร้อยต่างๆ ตั้งแต่การทำอาหารเช้า การตรวจสอบลูกค้าที่จะเข้าพักและเดินทางกลับ กำชับพนักงานให้ดูแลความสะอาดของสวนและสระว่ายน้ำ คุยกับพนักงานรักษาความปลอดภัยและที่สำคัญคือการจัดเตรียมอาหารสำหรับเคลย์ตัน

“พี่เจน... คุณวุฒิโทรมาครับ”

“โอเคจ้ะ” เธอเช็คจนแน่ใจว่าของที่เคลย์ตันสั่งครบถ้วน ก็เดินออกไปรับโทรศัพท์ที่ล็อบบี้

“สวัสดีค่ะพี่วุฒิ”

“เจน พี่โทรหา ทำไมไม่รับสายเลย”

“เจนชาร์จแบตไว้ในห้องค่ะ พี่วุฒิมีอะไรด่วนหรือเปล่าคะ”

“ด่วนครับ เรื่องที่จะไปเกาะรอก พี่เตรียมเรือไว้ให้แล้วนะ คนขับเรือ อาหารเที่ยง อาหารว่าง น้ำดื่ม ทุกอย่างครบ แต่พี่ไม่มีไกด์ เค้าออกไปกับเรือนักท่องเที่ยวกันหมด”

“ไม่เป็นไรค่ะพี่วุฒิ เดี๋ยวเจนดูแลเองค่ะ”

“ดูแลเอง... หมายความว่ายังไง”

“เจนจะไปกับคุณเคลย์ตันเองค่ะ เจนไปเกาะรอกบ่อย ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรนะคะ”

“เจนหาคนอื่นไปแทนดีกว่าไหม พนักงานคนอื่นไง”

“เจนไปเองดีกว่าค่ะ ให้คนอื่นไป เจนก็เป็นห่วงว่าจะคุยกับลูกค้าไม่ค่อยรู้เรื่อง เจนไม่อยากมีปัญหาอีกค่ะ”

“ถ้าอย่างนั้น เจนต้องดูแลตัวเองดีๆ นะ” วุฒิชัยไม่ชอบใจเลยที่จิรัชยาจะเดินทางไปกับผู้ชายคนนั้นเพียงลำพัง

“แค่ไปเที่ยวเกาะเองนะคะ เจนไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ ขอบคุณที่โทรมาบอกเจนนะคะ เจนขอตัวไปเตรียมของก่อน” จิรัชยาพูดจบก็ตัดสายทันที เพราะเหลือเวลาอีกยี่สิบนาที รถก็จะมารับไปท่าเรือแล้ว

“ขออาหารเช้าให้เจนเพิ่มอีกสามชุดนะคะ แบบเดียวกันเลย” เธอบอกพนักงานและรีบวิ่งกลับห้องพักไป

.

.

“อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณเคลย์ตัน” จิรัชยาส่งยิ้มให้เขา 

“อย่าบอกนะว่าคุณจะไปกับผม”

.

.

.

......................................................................................................


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ"

Anya.


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha