มายาพิม ลงจนจบแล้วนะคะ

โดย: shasha



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 17 : ตอนที่ 17


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


พิมนาราปิดหน้าจอลงหลังจากหาข้อมูลเรื่องป้องกันการตั้งครรภ์จนได้ความแล้ว ก่อนจะเดินหายเข้าไปในร้านขายยาแถวป้ายรถประจำทาง

โชคดีเป็นของเธอที่ประจำเดือนมาวันนี้พอดี ที่กังวลอยู่หลายวันก็ค่อยคลายใจลงไปมากโข

พอกลับมาถึงบ้านของคุณหญิงเพ็ญแขพลันแว่วเสียงหัวเราะเสียงคุยกันหลายคนดังมาจากด้านในพอดี

“หนูพิม มาพอดี”

เสียงคุณหญิงเพ็ญแขทักขณะนั่งคุยกับสังคีตและเด็กน้อยร่างอวบ

“สวัสดีค่ะคุณคี”

มินนี่ถามทันทีที่สบช่อง “พี่พิมไปด้วยกันไหมคะ”

“ไปไหนคะ”

“ทะเลที่เดิม แต่คราวนี้สองพ่อลูกไปกับเราด้วย”คุณหญิงเพ็ญแขบอก ก่อนจะชวน “หนูพิมไปด้วยกันนะ”

“พิมไปได้หรือคะ”

“ได้สิหนู...นั่น หมอกลับมาพอดี ลองถามดูสิ ว่าจะไปด้วยกันไหม ไปกันเยอะๆสนุกดี” รออยู่อึดใจภีมเดินเข้ามาในบ้าน คุณหญิงเพ็ญแขเอ่ยถามขึ้นทันที

“หมอ...ไปทะเลด้วยกันไหม”

ภีมรับแก้วน้ำจากเด็กรับใช้แล้วมานั่งลงข้างผู้เป็นย่าก่อนถามกลับ “จะไปวันไหนครับ”

“วันหยุดยาวติดกันช่วงลองวีคเอนนี่ไง”

“คงไม่ได้ไปครับ ผมมีประชุมผู้ถือหุ้นรายใหญ่เสียด้วย”

“น่าเสียดายจัง อาภีมน่าจะไปด้วย”

“เที่ยวให้สนุกนะตัวป่วน เผื่ออาด้วย” ภีมลูบศรีษะหลานสาวแล้วเดินออกไปรับสายสนทนาที่ด้านนอก พิมนาราที่ก้มหน้าฟัง ถึงกับผิดหวังที่เขาไม่ไป



“คุณพิม เธอ...น่ารักดีนะครับ”

สังคีตเอ่ยขึ้นอย่างอายๆ ขณะนั่งรับลมทะเล โดยมีภีมนั่งกับคุณหญิงเพ็ญแขด้วย และวันนี้เป็นวันสุดท้ายที่ทั้งหมดจะอยู่พักผ่อนที่นี่ ก่อนจะเดินทางกลับในช่วงเย็น

ส่วนคนที่บอกว่าติดประชุม โผล่มาในคืนแรก เพียงเพราะใจกระวนกระวายคิดไปถึงว่าพิมนาราจะมาอ่อยญาติผู้พี่ของเขา


“ชอบไหมล่ะ ย่าจะจัดการให้”


ได้ยินแบบนั้นแล้ว ภีมส่งสายตากร้าวไปที่ร่างบอบบางของพิมนาราที่กำลังอุ้มร่างอวบของมินนี่ลงทะเลพอดี สังคีตอมยิ้มน้อยๆ ถูกใจที่คุณหญิงเพ็ญแขออกปากจะช่วย

“คุณย่าครับ...เธอจะรังเกียจพ่อม่ายอย่างผมหรือเปล่าก็ไม่รู้สิครับ”

“ไม่ลองเผยใจ จะรู้ได้ยังไง เอาอย่างนี้ เดี๋ยวย่าช่วยพูดให้”

“คุณย่า!”

ภีมที่ทนฟังมานาน เสียงดังเรียกคนเป็นย่า คุณหญิงเพ็ญแขที่ไม่ได้ใช้เครื่องช่วยฟังยังได้ยินเสียงของหลานชายถนัดชัดแจ้ง ย้อนถามอย่างสงสัย

“อะไรหมอ เรียกเสียงดัง ย่าตกใจหมด”

“เอ่อ...นู่นแน่ะครับ พากันไปเล่นน้ำเสียลึกเลย ระวังจะจม”

ภีมที่ปฏิภาณดีเลิศชี้มือไปทางพิมนารา กลบเกลื่อนอาการหึงหวงทีพุ่งจี้ดขึ้นมาทันที เมื่อได้ยินว่าผู้เป็นย่าจะเป็นธุระเรื่องพิมนาราให้สังคีต

“ไหน... ไปสิตาคี ไปดูสาวๆไป รีบทำคะแนนตอนนี้เลย”

“ครับคุณย่า”

สังคีตหัวเราะน้อยๆรับคำแล้วออกเดินไปหาสองสาวที่กำลังเล่นน้ำอย่างสนุกสนาน ไม่รู้ว่าไปพูดคุยหยอกล้ออะไรกันอีก พื้นที่ตรงนั้นที่มีกันสามคน จึงพากันหัวเราะเสียงดังเข้าไปใหญ่

ภาพสามคนที่ราวกับครอบครัวแสนสุข

ทำให้ภีมให้เดือดดาลใจมากยิ่งขึ้น

เขาสรุปเอาเองว่าเป็นเพราะไม่พอใจพิมนารา ที่คงคิดอ่อยสังคีต จนญาติผู้พี่ของเขาติดกับดักอ่อนหวาน ใสซื่อของเธอ ถึงขนาดว่าเอามาพูดกับคุณหญิงเพ็ญแขแบบนี้ ต้องไม่ดีแน่ เขาต้องกระชากหน้ากากพิมนาราออกมาให้คนอื่นได้รู้จนถ้วนทั่วให้จงได้














ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ฝากติดตามด้วยนะคะ"

shasha


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha