มายาพิม ลงจนจบแล้วนะคะ

โดย: shasha



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 20 : ตอนที่ 20


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป



“สวัสดีค่ะคุณน้ากานดา”

คุณหญิงกานดาตีเบาๆที่หลังมือพิมพา เมื่ออีกฝ่ายทักทายด้วยท่าทีนอบน้อม น่าเอ็นดูนัก

“ตายแล้วคุณน้าอะไรกัน ซ้อมเรียกแม่ได้แล้วลูก”

พิมพายิ้มรับอย่างถูกใจ ที่คุณหญิงกานดาเอ็นดูเธอ “ค่ะ คุณแม่” ก่อนจะเอ่ยถามถึงชายหนุ่ม

“แล้ว...ภีมละคะ”

“ขลุกอยู่ในห้องน้องเขานั่นแหละ วันๆแม่ไม่ค่อยได้เจอเขาหรอก ไม่ไปหาคุณย่า มาบ้านก็ขึ้นไปดูน้องบนห้อง”

“แล้ววันนี้ อยู่เป็นเพื่อนแม่กินข้าวได้ไหม”

“คือ...วันนี้พานัดกับภีมไว้แล้วน่ะค่ะคุณแม่”

“อ้อ...งั้นแม่ไม่กวนแล้ว นั่นไงมาพอดี”

ภีมที่เดินลงมาจากห้อง ถามหญิงสาว “ว่าไงพา”

“แอนดี้กลับมาแล้ว และวันนี้เราก็นัดกัน จำได้ไหมคะ”

ภีมกลับมาอยู่ที่บ้านทางนี้ หลังจากพิมนารากลับบ้านไปแล้ว ตอบรับเสียงหงอยๆ เขาคิดว่าตนเองคงทำงานมากเกินไป ไม่น่าเกี่ยวว่าเพราะไม่ได้เห็นหน้าพิมนาราจึงได้เซื่องซึมถึงขนาดนี้

ตั้งแต่เธอกลับไปอยู่ที่บ้าน เขาก็ไม่ได้ไปที่บ้านของคุณหญิงเพ็ญแขอีก บวกกับภาระงานที่รัดตัวมากยิ่งขึ้น จึงกลับมาที่นี่สะดวกมากกว่า

“อ้อ...แอนดี้กลับมาแล้วเหรอ”

ภีมงึมงำคล้ายคุยกับตนเองมากกว่าจะตอบรับกับคู่สนทนา

พิมพาทำท่าขัดใจเล็กน้อย ก่อนกระแทกเสียงตอบ “ค่ะ”

จะออกไปดื่มกับเขาทั้งที เธอต้องเอาเพื่อนสนิทของเขามาอ้าง ไม่อย่างนั้นภีมมักปฏิเสธอยู่เรื่อย ยิ่งคิดก็ยิ่งเซ็ง

ภีมพยักหน้าเป็นเชิงรับรู้ “พาจองโต๊ะไว้แล้ว ไปดื่มด้วยกันนะคะ พักนี้คุณดูแปลกๆยังไงก็ไม่รู้ วันนั้นยังคุยกับแอนดี้อยู่เลยว่าตั้งแต่คุณมาบริหารที่นี่ดูเครียดเกินไป” พิมพาเอ่ยชื่อเพื่อนรุ่นน้องสมัยเรียนที่สนิทกับทั้งภีมและเธอ

“ไปก็ดี”

ภีมที่นึกเบื่อๆอยู่พอดีตอบรับอย่างว่าง่าย ตอนนี้รู้สึกว่าในหัวของเขาจะมีแต่เรื่องของพิมนาราเต็มไปหมด รวมไปถึงกลิ่นหอมละมุนของเธอที่อึงอวลอยู่ปลายจมูกนั่นด้วย ไหนจะเสียงหวานๆนั่นอีก มันตามหลอกหลอนจนเขาปวดหัวไปหมด บางทีหากเขาได้ไปเจอคนอื่นบ้างคงคลายจากอาการเหล่านั้นลงได้ จึงตกลงไปกับพิมพาทันที


พิมพานั้นคิดการใหญ่มาเป็นอย่างดี เธอต้องการจับเขาให้อยู่

เธอไม่คิดลดตัวลงไปสู้รบกับผู้หญิงคนอื่นๆของภีม หากเขาจะคบกับใครไปทั่วก็ช่าง ขอแค่เธอได้แต่งงานกับภีมทุกอย่างก็จบ

ภีมนั้นไม่ใช่คนไร้ซึ่งความรับผิดชอบ หากเธอยอมปล่อยตัวเองให้ตั้งครรภ์กับเขา ภีมต้องยินยอมแต่งงานกับเธอแน่

อาหารและไวน์ชั้นดีถูกทยอยจัดเสิร์ฟมาอยู่เรื่อยๆ มีเพียงภีมที่ดื่มอย่างจริงจัง ไม่นานแอนดี้ก็มาถึงและร่วมวงด้วยกัน

พิมพาต้องการให้แอนดี้มาเป็นตัวร่วมวงลดความกร่อยลงเพียงเท่านั้น เพราะรู้ว่าหากแอนดี้มา ภีมถึงจะยอมออกมาตามคำชวน ทั้งสองคนสนิทสนม คอเดียวกัน

แต่ตอนนี้ เธอหมดธุระที่จะใช้แอนดี้แล้ว แต่เหมือนอีกฝ่ายจะไม่ยอมจากไปเสียที

“แอนดี้ พากับภีมจะไปต่อกันที่ห้องนะ” พิมพาพูดขึ้นเมื่อภีมลุกไปเข้าห้องน้ำ

“อือ...ก็ไปสิ ผมไปด้วยก็ได้ คืนนี้ผมฟรี”

พิมพาเบ้หน้าก่อนเหน็บเข้าให้ “เข้าใจอะไรยากเหมือนกันนะคุณน่ะ”

“เถอะน่า ห้องคุณผมไม่เคยย่างกรายไปเลย ขอดูบรรยากาศสวยๆแถบนั้นหน่อย เผื่อเงินเหลือ ก็ว่าจะซื้อห้องแถวนั้น เก็บไว้บ้าง”

“ขอร้องนะแอนดี้ ฉันอยากอยู่กับภีมสองคน”

แววตาของแอนดี้ไหวไปเพียงครู่ ก่อนยักไหล่บอก “ผมขอจิบเหล้าที่ระเบียงห้องก็ได้ สัญญาได้ไหมล่ะว่าจะไม่ปล้ำภีม”

พิมพาอ้าๆหุบๆปาก อยากจะด่า ก็กลัวจะเสียปาก “บ้า พูดจาน่าเกลียด”

และแล้ว แผนที่วางไว้ก็แทบล่ม เมื่อภีมแทบครองสติไม่อยู่ เขาเมาไม่เป็นท่า ถึงห้องของพิมพาอย่างทุลักทุเล

เข้ามาในห้องแล้ว ภีมเอนหลังพิงโซฟา บอกเสียงเมาๆ

“ผมขอล้างหน้าหน่อยนะพา”

“ทางนี้ค่ะ”

พิมพาดึงแขนภีมเข้าไปในห้อง พาเขาไปห้องน้ำ แต่ภีมขอจัดแจงเอง เธอจึงเลี่ยงไปเปลี่ยนชุดว่ายน้ำ ภีมออกมาแล้ว จึงอแกปากชวน

“ดื่มต่อไหมคะภีม พาเตรียมของไว้ที่สระแล้ว”

ภีมที่รู้สึกสร่างขึ้นมานิดหน่อย ตอบรับอย่างว่าง่าย

“เอาสิ พาไปรอที่สระเลย เดี๋ยวผมตามไป”

พิมพาในชุดบิกีนีสีขาวเดินไปรอที่สระ จัดแจงปิดไฟที่ไม่ใช้ จุดเทียนตามจุดที่วางเอาไว้ ฮัมเพลงอย่างมีความสุข ยาชนิดหนึ่งถูกหยอดใส่เครื่องดื่มของตนเอง บอกตามตรงว่าหากอยู่ในอารมณ์ที่ตื่นเต้นจนเกินไป เธอจะกลายเป็นหญิงสาวตายด้าน แต่คืนนี้เธอจะตายด้านกับภีมไม่ได้ ยานี่จะช่วยเธอ วันนี้เป็นวันดีมันคือวันที่ไข่ของเธอสุกเต็มที่

เธอพร้อมแล้วสำหรับเซ็กซ์และการตั้งครรภ์!

แต่รออยู่นานแล้วภีมทำไมถึงไม่มาเสียที เธอผุดตัวขึ้นยืนอย่างร้อนรน สงสัยยาจะเริ่มออกฤทธิ์แล้ว

พิมพาลูบไล้เรียวแขนตนเองที่ขนลุกชันพร้อมรับศึกจากภีม แล้วเยื้องย่างเท้าจะเข้าไปดูเขา แต่แอนดี้เดินมาขวางไว้เสียก่อน สายตาของเขาวาววับลุกโชนเรืองรองเต็มไปด้วยแรงขับจากภายใน

พิมพาออกปากถามเสียงสั่นนิดๆ

“ภีมละ”

“กลับไปแล้ว เหลือแค่คุณกับผม”

ได้ยินอย่างนั้นแล้วพิมพาถึงกับตาสว่างวาบ “อะไรนะ!...” ก่อนจะออกปากไล่คนตรงหน้า “ถ้าอย่างนั้นคุณก็ควรต้องกลับไปเหมือนกันนะแอนดี้”

“ถ้าผมขอค้างที่นี่ละ” แอนดี้ถามพร้อมกับเดินเข้ามาประชิดร่างงามในชุดบิกินี

“ออกไป!”

ไม่รีรออีกแล้ว แอนดี้ฉกริมฝีปากวูบเข้าหาทันทีมือแข็งแรงนวดเฟ้นบนผิวเนียนเรียบลื่น ก่อนจะดึงทึ้งบิกินีสีขาวออกจากร่างงดงามที่แอบมองแอบชื่นชมมานานวัน

“หยุดนะแอนดี้ คุณจะทำอะไร”

“ทำไมต้องใช้ยา” แอนดี้ถาม ก่อนจะช้อนร่างงามเข้าไปด้านใน

“แค่มองตาก็รู้ว่าคุณเล่นไม่ซื่อ ภีมตอบสนองคุณไม่ได้เท่าผมหรอก”

แอนดี้ยืนยันคำพูดของเขาด้วยการปลุกเร้ารุนแรงแต่มันกลับตอบสนองพิมพาได้ดีเกินคาด เสียงครวญครางดังระงมลั่นห้องจวบจนย่ำรุ่งของอีกวัน





ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ฝากติดตามด้วยนะคะ"

shasha


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha