มงกุฎดอกหญ้าบัว (จบแล้ว)

โดย: ผ้าลูกไม้ พอนดาว วรรณะนิศมา



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 3 : อริแห่งดวงดาว


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป



อริแห่ง

ดวงดาว

 

งานเปิดตัวผลิตภัณฑ์ใหม่ของครีมอาบน้ำแบรนด์ดังเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ เมื่อพิธีกรชายหญิงที่มีชื่อเสียงขึ้นไปกล่าวต้อนรับแขกผู้มีเกียรติและสื่อมวลชนที่มากันอย่างพร้อมพรั่งในงาน ซึ่งจัดขึ้น ณ ลานอเนกประสงค์ชั้นหนึ่งของห้างสรรพสินค้าหรูในย่านเศรษฐกิจใจกลางเมือง

พร้อมกันนั้นพิธีกรได้กล่าวถึงที่มาและความโดดเด่นของผลิตภัณฑ์ตัวใหม่ สรรพคุณในการบำรุงผิว อันเป็นหัวใจสำคัญ ท่ามกลางบรรยากาศงานที่รังสรรค์ขึ้นในสไตล์โมเดิร์นงามตา ใช้สองสีหลักเป็นโทนคือขาวกับแดง

ขาวสื่อแทนความเป็นนางเอก...บริสุทธิ์เรียบร้อย ส่วนสีแดงสื่อแทนความเป็นนางร้าย...ร้อนแรงยั่วเย้า

จากนั้นไม่นานการแสดงเปิดตัวเริ่มต้นขึ้น จอภาพขนาดใหญ่เหนือเวทีฉายภาพโฆษณาชิ้นใหม่ที่ไม่เคยออนแอร์ที่ไหนมาก่อน ความยาวร่วมหนึ่งนาที พอจบลงเพลงจังหวะรื่นเริงสดใสจากโฆษณายังคงต่อเนื่อง พร้อมๆ กับการปรากฏตัวของข้าว
อันนา อัศม์เดชคุณาสิน

อันนาทั้งร้องและเต้นออกมาจากมุมหนึ่งของเวที นักแสดงประกอบชายหญิงโยกย้ายส่ายกายตามจังหวะหรรษา เธอน่ารักสดใส สวมชุดกระโปรงผ้าพลิ้วสีขาว สวมหมวก ถือกระเป๋าถือ ก่อนจะยื่นหมวกและกระเป๋าให้นักแสดงประกอบ ด้วยกิริยาตามเนื้อเพลง...ฉันดีใจ สดใสดีใจ ที่จะได้อาบน้ำ

เคลื่อนกายไปยังตู้อาบน้ำที่เป็นลักษณะกระจกฝ้าพร่าพรางการมองเห็น ขอบความสูงอยู่ต่ำกว่าระดับไหล่เธอเล็กน้อย เธอเปลื้องอาภรณ์ยื่นออกมาให้กับนักแสดงประกอบ แล้วรับเอาหมวกอาบน้ำจากนักแสดงประกอบอีกคนมาสวม

จากนั้นโยกย้ายมีความสุขภายใต้สายน้ำ ยกขวดครีมอาบน้ำขึ้นมานำเสนอด้วย จนมาสิ้นสุดลงเมื่อนักแสดงประกอบยื่นชุดคลุมอาบน้ำให้เธอสวม พอเดินออกจากตู้มา เวทีก็หมุน เปลี่ยนไปเป็นอีกฉากโทนแดงร้อนแรง

จอภาพขนาดใหญ่ฉายภาพยนตร์โฆษณาอีกตัว ที่นำแสดงโดยอลิน อรอลิน ปักษมนมธุรส

สิ้นสุดโฆษณาเจ้าหล่อนในชุดคลุมอาบน้ำสีแดงเปิดตัวออกมา มีผู้ชายกายกำยำนับสิบคนยกร่างบางขึ้นสุดแขน...ดึงดูดสายตาทุกคู่ได้เป็นอย่างดี ยิ่งผู้ชายเหล่านั้นสวมเพียงอันเดอร์แวร์ตัวจิ๋วเป้าแน่น...ประกอบเพลงมีจังหวะให้อารมณ์เซ็กซี่เร่าร้อน  

มาถึงอ่างอาบน้ำกลางเวที...ร่างอรอลินถูกวางลงในท่ายืนหันหลังให้กับผู้ชม เธอกางแขนออก ผู้ชายที่รายล้อมรุมเข้าไปปลดเปลื้องอาภรณ์ จนกายงามนั้นเหลือไว้เพียงชุดชั้นในสีแดงอันวาบหวิว เรียกความฮือฮาจากผู้ชมเป็นอย่างดี แสงแฟลชสาดระรัวฟ้องว่าช่างภาพต่างช่วงชิงภาพที่ดีที่สุดกันมากเพียงใด  

เธอไม่ได้หันหน้ากลับก้าวนำพาร่างอรชรลงอ่าง นั่งลงหันข้างให้กับผู้ชม บรรดาผู้ชายกายกำยำห้อมล้อม โยกไหวตามจังหวะดนตรี...เธอเริ่มอาบน้ำ โดยใช้ครีมอาบน้ำสูตรนางร้ายลูบไล้ถูไถเนื้อกายในกิริยายั่วยวน จนเมื่อการแสดงสิ้นสุด ฉากหมุนนำเธอหายไปด้านหลัง ขณะเดียวกันสองพิธีกรปรากฏตัวออกมา

อันนากับอรลินปรากฎกายอีกครั้งด้วยชุดสวย...นั่งอยู่บนเก้าอี้กลางเวที ข้างกันนั้นเป็นไฮโซน้ำปรุงเจ้าของผลิตภัณฑ์ และขนาบข้างด้วยพิธีกรทั้งสอง...พูดคุยสัมภาษณ์เกี่ยวกับผลิตภัณฑ์ ความประทับใจที่ได้เป็นพรีเซ็นเตอร์ การทำงานระหว่างถ่ายทำภาพยนตร์โฆษณา...จนแล้วเสร็จ ไฮโซน้ำปรุงก็ได้มอบช่อดอกไม้ให้กับดาราสาวทั้งสอง

  ระหว่างนั้นเองมีชายคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้น เดินมาพร้อมช่อดอกไม้  จากนั้นเดินมาที่หน้าเวทีท่ามกลางความสนใจของบรรดานักข่าว และเมื่อเห็นอรลินก็เดินมาที่หน้าเวทีเพื่อรับช่อดอกไม้จากเขา...ทักษ์ดนัย อมรสุรดิษ  ก่อนที่ชายหนุ่มจะเดินละห่างออกไป 

อรอลินกลับไปยืนที่เดิม ยิ้มกว้าง...ฟ้องว่ามีความสุขเพียงใด ช่างภาพกระหน่ำลั่นชัตเตอร์ดังระงม แสงแฟลชสาดพรึบพรับๆ ก่อนที่พิธีกรจะหยอกเย้ากระเซ้าแซวเจ้าหล่อนและชายหนุ่มเจ้าของช่อดอกไม้พอหอมปากหอมคอ แล้วจึงกล่าวปิดงานบนเวที

 

 

 

หน้าแบ็คดร็อปถ่ายภาพของงาน

อรอลินกับอันนายืนอยู่ท่ามกลางวงล้อมของสื่อมวลชน เพื่อให้สัมภาษณ์

นักข่าวสาวคนหนึ่งถามขึ้น

“มีกระแสข่าวออกมาว่า อลินรับค่าตัวค่าเหนื่อยในการเป็นพรีเซ็นเตอร์ในครั้งนี้เหนาะๆ แปดหลัก ส่วนข้าวได้ค่าแค่เจ็ด หลัก ทั้งที่เป็นตัวเดียวกัน อันนี้จริงหรือเปล่า”

            “แปดหลักเลยเหรอ” เธอทำหน้าทำตาประหลาดใจ “คงไม่ถึงขนาดนั้นหรอก อืม...ส่วนใหญ่เรื่องค่าใช้จ่ายต่างๆ พี่วีร์เป็นคนเรียกไป เอาเป็นว่าตามความเหมาะสมดีกว่า”

“แล้วน้องข้าวล่ะ” นักข่าวสาวอีกคนถามขึ้น

“จะมากกว่าน้อยกว่า ข้าวไม่ได้ซีเรียสอะไรเลยค่ะ ก็อย่างที่พี่อลินบอก ตามความเหมาะสมที่ทางผู้จัดการส่วนตัวของข้าวได้เจรจาค่าตัวกับเจ้าของภัณฑ์ ก็ในระดับที่พึงพอใจกันทั้งสองฝ่าย”

“เห็นว่าทั้งสองเร็วๆ นี้กำลังจะมีละครเรื่องใหม่”

“ใช่ค่ะ...ของข้าวเรื่องคุณหนูของมาเฟีย กำลังจะออนแอร์ เล่นกับพี่พุฒิ ภัทรดล ประมาณต้นเดือนหน้า”

“ส่วนอลินกำลังจะมีละครเรื่องใหม่ เรื่องนางเอกที่ร้าย อีกไม่กี่วันก็จะบวงสรวงแล้ว เรื่องนี้ประกบกับมาร์ค ออสติน เป็นนางเอกเรื่องแรกค่ะ นางเอกแบบร้ายๆ แต่ก็ร้ายเพื่อสู้กับความร้ายของคนรอบข้างที่มารังแก ร้ายเพื่อปกป้องตัวเอง”

“อลินนี่...เรียกว่างานก็รุ่งรักก็เลิศ ยังไงคะวันนี้ที่ไฮโซทักษ์หอบดอกไม้ช่อโตมามอบ...กับความสัมพันธ์ที่ปฏิเสธมาตลอดว่าไม่ได้คบกัน อยากให้อัพเดตหน่อย ตอนนี้ถึงไหนแล้ว...เพราะเมื่อวานมีคนแอบไปเห็นว่าไปดินเนอร์ด้วยกันมา”

            อรอลินยิ้มฟัง แล้วตอบ “ก็พัฒนาขึ้นกว่าตอนที่ปฏิเสธพี่ๆ นักข่าวไป ตอนนี้ก็ไม่ได้ปิดบังอะไร เรียกว่าสนิทและศึกษาดูใจกันมากขึ้น”

“ชอบอะไรในตัวไฮโซทักษ์”

“เขาเทคแคร์ดูแลดี เสมอต้นเสมอปลาย มีปัญหาอะไร ก็ให้คำแนะนำ พูดคุยด้วยแล้วสบายใจ”

“ถามน้องข้าวบ้าง...ที่ว่างานพรีเซนเตอร์ชิ้นนี้แย่งมาจากทับทิม ปิณฑิราจริงไหมคะ เพราะเดิมทีเห็นว่าวางตัวทับทิมเอาไว้สองสามเดือนก่อนที่เธอจะมีข่าวฉาวออกมา”

อรอลินกระหยิ่มยิ้มอยู่ในใจเมื่อได้ยินชื่อทับทิม ปิณฑิรา

“ไม่จริงค่ะ...” อันนาปฏิเสธพร้อมรอยยิ้ม “ข้าวไม่รู้เลยว่าเดิมทีวางใครไว้ พอได้งานมาข้าวก็ทำเต็มที่ ส่วนเรื่องการเปลี่ยนตัว หากมีจริง ก็คงขึ้นอยู่กับเจ้าของผลิตภัณฑ์ว่าจะเปลี่ยนหรือไม่เปลี่ยน”

 “แล้วที่ว่ากันว่า...” นักข่าวสาวประเภทสองหันไปทางอรอลิน “อลินบอกกับเจ้าของผลิภัณฑ์ว่าถ้าหากเป็นทับทิม อลินจะไม่รับงานนี้...นี่จริงหรือเปล่า”

“อย่างที่น้องข้าวบอก สุดท้ายก็ขึ้นอยู่กับดุลพินิจเจ้าของผลิตภัณฑ์ที่จะเป็นคนเลือก...เลือกที่เหมาะสม”

เหมาะสมกว่าทับทิม...เธอรู้สึกสะใจ หากก็สงวนท่าทีไม่ให้แสดงออกมามากจนเกินไป

“แล้วขณะที่อลินรุ่งโรจน์...งาน...เงิน...ความรัก หยิบจับอะไรก็ดีไปหมด แต่ฝ่ายนั้นกลับกำลังดิ่งร่วงเพราะข่าวฉาว อลินมีความเห็นยังไง”

นักข่าวชายอีกคนถาม...อย่างที่ทุกคนรู้ เธอกับปิณฑิราเคยมีผู้จัดการคนเดียวกัน พอย้ายมาอยู่ต่างช่องกัน...ต่างก็เฉิดฉาย จึงมีข่าวเกาเหลากันเรื่อยมา

สุดท้ายก็อดไม่ได้...อรอลินเหยียดยิ้มแล้วตอบ

“อลินเพิ่งอาบน้ำมาด้วยครีมอาบน้ำสูตรนางร้ายชั้นดี...อย่าดึงอลินไปแปดเปื้อนอย่างนั้นสิคะ...”

หัวเราะเบาๆ ตั้งใจให้เมื่อข่าวเผยแพร่ออกไป...อริที่เธอชังจะได้เห็น ก่อนตัดบท

“แค่นี้ก่อนนะคะ อลินมีงานต่อ ขอบคุณพี่ๆ นักข่าวมากๆ ยังไงสัมภาษณ์น้องข้าวต่อก็แล้วกัน...สวัสดีค่ะ...สวัสดีค่ะ...”

ดาราสาวไหว้นักข่าวแล้วออกออกจากการให้สัมภาษณ์ไป

 


เพล้ง!

รองเท้าส้นสูงถูกขว้างจากมือพุ่งตรงไปยังหน้าจอโทรทัศน์ขนาดใหญ่ด้วยความเหลืออดของผู้เป็นเจ้าของมัน ดวงตาเจ้าหล่อนแดงก่ำเบิกโพลง ปะทุจากใจที่คุโชนด้วยไฟแค้นที่คลั่งสุม

“อีสารเลว...อีชั่ว...ฉันจะฆ่าแก”  เสียงแผดด่าดังลั่นห้องที่คลุ้งอวลไปด้วยกลิ่นเหล้า...ปิณฑิรา ทัพพ์นภัสสร เจ้าของห้องผู้ซึ่งเมามาย...ตาเหลือก กายสั่นพร่า ราวกับปีศาจจะคืนสู่ร่างอัปลักษณ์

โทรทัศน์จอดับไปแล้ว แต่ภาพผู้หญิงที่หล่อนเกลียดชังยังฉายชัดฝังลึกอยู่ในหัวและหัวใจของเธอ

มูลเหตุความเดือดที่เกินระงับ มาจากภาพข่าวบันเทิงซึ่งฟ้องถึงความรุ่งโรจน์ของอดีตเพื่อนที่เธอเคยอยู่เหนือกว่าทุกอย่างกำลังได้รับ ทั้งค่าตัวพรีเซ็นเตอร์โฆษณาแปดหลัก การก้าวจากนางร้ายกระแสดีมารับบทเป็นนางเอก ขณะเดียวกันกำลังคบหากับทายาทมหาเศรษฐีรวยติดอันดับต้นๆ ของประเทศ 

และในตอนท้ายของข่าว เป็นภาพที่ให้สัมภาษณ์เมื่อถูกถามถึงเธอ คำตอบของอรอลินหลุดออกมาจากเกิดขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มเย้ยเหยียด

“อลินเพิ่งอาบน้ำมาด้วยครีมอาบน้ำสูตรนางร้ายชั้นดี...อย่าดึงอลินไปแปดเปื้อนอย่างนั้นสิคะ...”

 “อีอลิน...กูเกลียดมึง...เกลียด...เกลียด...อ๊า...” เธอระเบิดเสียงกรีดร้อง

เกลียด...เพราะยามที่อรอลินสูงขึ้นไปบนฟ้าแห่งวงการ เธอกลับดิ่งจมสู่ตมโคลนของข่าวฉาวจนไม่เหลือแสงของดวงดาวที่เคยเฉิดฉายอยู่เลย จากนางเอกชื่อดังผู้มีภาพลักษณ์ปรากฏสู่สาธารณชนคือความเรียบร้อย ยิ้มหวาน กิริยางาม ไม่มีข่าวเสื่อมเสีย ทว่ากลับต้องมาราพนาสูรด้วยข่าวฉาวคาวโสมมที่ตามมาเป็นพรวน ราวกับมรสุมลูกแล้วลูกเล่ากระหน่ำใส่

ลูกแรก...ความอกตัญญู ที่ทิ้งแม่ให้ตกระกำลำบากอยู่ที่บ้านนอกโดยไม่เหลียวแล  

ลูกที่สอง...เรื่องเธอศัลยกรมจนหน้าไม่เหลือเค้าเดิม ทั้งที่สวยขึ้นก็จริง ทว่าก็ถูกตราหน้าแล้วว่าปลอมทั้งหน้า พร้อมทั้งขุดภาพเก่ามาแฉ

ลูกที่สาม...เรื่องบรรดาผู้ชายที่เคยผ่านเข้ามาในชีวิตเธอ ต่างทยอยกันออกมาแฉ รวมถึงคลิปหลุดกับผู้ชายถึงสอง คนละคลิปกัน ไม่เพียงเท่านั้นหนุ่มบ้านนอกที่อ้างว่าเป็นผัวเธอคนแรกยังมาแฉเธอผ่านเพจชื่อดัง 

พายุข่าวฉาวถล่มชีวิตเธอไม่เหลือชั้นดี จากนางเอกเบอร์หนึ่งของช่อง และอันดับต้นๆ ของวงการบันเทิง กลับตกดิ่งสู่หุบเหวแห่งความต่ำตมสมเพชในชั่วพริบตา

ยามนี้...บ้านราคาหลายสิบล้านที่ซื้อจากน้ำพักน้ำแรงกลายเป็นที่หลบลี้หนีนักข่าว สายตาผู้คน ไม่ต่างอะไรจากคุกคุมขังตัวเอง  ขณะที่ไม่เหลือใครแล้ว แม้แต่ผู้จัดการส่วนตัว ก็เอาสัญญามาฉีกต่อหน้าสื่อ

เทเหล้าใส่แก้ว ยกกระดกดื่ม...ฤทธิ์เหล้าแผดเผาคอ ฤทธิ์ความแค้นแผดเผาใจ แค้นทุกคนที่ทำชีวิตเธอพัง...หมายหัวแค้นรวมอรอลินเข้าไปด้วย เพราะยามที่เธอตกลงสู่โคลนตมข่าวฉาว ชีวิตที่รุ่งเรืองของอรอลิน ให้ความรู้สึกเหมือนมีเท้าที่ชังเหยียบซ้ำเติมชีวิตเธอ กดให้จมลงสู่โคลนตมเบื้องลึกลงไปอีก

เทเหล้าใส่แก้วอีก ยกดื่ม...ดื่มแล้วกำแก้วแน่น

“ฉันพัง...ก็อย่างหวังว่าแกจะเฉิดฉายได้นาน ชูคอโอหังไปก่อนเถอะ ยิ่งฉันตกต่ำมากเท่าใด ฉันก็จะฉุดดึงแกให้ตกต่ำลงไปยิ่งกว่า”

โพล๊ะ!

แก้วใบนั้นแตกคามือ เศษแก้วมีคม ฝากฝังบาดแผล...ไม่นานเลย เลือดโชกออกมาจากอุ้งมือที่ยังคงกำแน่น

 


ภายในคอนโดมิเนียมของ การิต โรจพิทยุตม์

หนุ่มผิวสีแทน...เขาสวมบ๊อกเซอร์เพียงตัวเดียวนั่งอยู่บนโซฟา ขณะที่มือหนึ่งถือโทรศัพท์มือถือเพื่อดูคลิปอรอลิน...ผู้หญิงที่หัวใจเขาคลั่งหลง เธอกำลังอาบน้ำอยู่ในอ่างในงานเปิดตัวครีมอาบน้ำแบรนด์ดัง

เขาเทียวดูซ้ำๆ อย่างไม่รู้เบื่อ ความสวยของเธอเล่นงานอารมณ์ความรู้สึกเขาให้จุดติดความร้อนรุ่มสุมเผาแล่นลุกไปในเนื้อในกายหนุ่ม...เธอในชุดอาบน้ำแสนเซ็กซี่ อวดส่วนโค้งเว้าอรชรน่าโอบสัมผัส ยามไหวกายยั่วเย้า กระชากหัวใจเขาให้ตกลงไปในอ่างอาบน้ำนั้นด้วย

การิตรู้จักอรอลินครั้งแรกในตอนเธอย้ายมาเป็นดาราในสังกัดช่องเดียวกับเขา ได้เล่นละครเรื่องนางเอกที่รักด้วยกัน แม้จะได้เข้าฉากด้วยเพียงไม่กี่ฉาก แต่ฉากข่มขืนเธอนั้น ก็ตราตรึงใจเขาเหลือเกิน ยามนั้น...เธอในสายตาเขาสวยจับใจ เป็นกันเอง ไม่ถือตัว จากความชอบ มาสู่ความหลงใหล

หลังจากละครเรื่องนางเอกที่รัก  เขากับเธอก็ไม่ได้ร่วมงานกันอีก แต่ใจเขายังคงคิดถึงเธออยู่ทุกวัน ติดตามข่าวของเธอตลอด เขาซื้อหนังนิตยสารทุกเล่มที่เธอขึ้นปก ภายในห้องของเขาเต็มไปด้วยภาพเธอ

เมื่อไม่กี่วันมานี้หัวใจของเขาได้พองโต เพราะจะได้กลับมาร่วมเล่นละครเรื่องเดียวกันอีกครั้ง...นางเอกที่ร้าย คราวนี้เขารับบทเป็นลูกน้องตัวร้าย

นับวันเธอยิ่งโด่งดังขึ้นเรื่อยๆ ขณะที่มีงานไม่มาก ละครเพียงไม่กี่เรื่อง แต่ละเรื่องบทไม่เด่น หากเป็นอย่างนี้ต่อไป เขากับเธอคงห่างลิบลับ...เกินเอื้อมถึง การิตจึงคิดว่าควรสร้างกระแส ตนเองให้เกิด เริ่มจากออกกำลังกายอย่างหนัก สร้างกล้ามเนื้อร่างกายที่น่ามอง ก่อนจะรับงานถ่ายชุดชั้นในชายให้กับนิตยสารหัวหนึ่ง ตอนนี้ยังไม่วางแผง...ซึ่งหวังเหลือเกินว่า มันจะทำให้เขามีงานมากขึ้น ที่สำคัญเธอหันมาสนใจผู้ชายอย่างเขาบ้าง

ที่ผ่านมาทุกครั้งที่อรอลินมีข่าวกับผู้ชาย การิตรู้สึกเศร้าเสมอ ล่าสุดที่เธอประกาศคบหากับไฮโซหนุ่มหัวใจเขาก็เป็นดังกัน แต่นั่น ไม่ได้ทำให้เขาหยุดรักเธอ...รักที่ถึงขั้นหมกมุ่น

“อลินจ๋า...สักวันคุณต้องเป็นของผม” ปากเอ่ย ดวงตาแทบไม่กะพริบจากภาพวิดีโอบนหน้าจอโทรศัพท์มือถือ ที่ยังคงเคลื่อนไหว เร้าอารมณ์หนุ่มให้ตื่นปรารถนา

อีกมือที่ว่างค่อยๆ ลูบผ่านลอนท้อง ล้วงหายเข้าไปใต้ขอบบ๊อกเชอร์ พร้อมกับจินตภาพในหัว...ร่างเปลือยเปล่าของเขาและเธออยู่ในอ่างอาบน้ำเดียวกัน

 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณสำหรับเหรียญนะคะ...นักอ่านที่น่ารัก"

ผ้าลูกไม้ พอนดาว วรรณะนิศมา


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha