My Sweet Heart สะดุดรักยายแว่นสุดโหด

โดย: RINRINJUNG



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 3 : บทที่ 3 นึกว่าเจ๊จะตกหลุมรักผมซะอีก


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

หลังจากจบบทเรียนสุดท้ายสำหรับวันนี้ฉันจึงเก็บสัมภาระต่างๆใส่ลงไปในกระเป๋าสะพายหลัง ก่อนจะเหลือบมองคนข้างๆพบว่าเขากำลังนั่งสัปหงก จะมีสักวิชามั้ยนะที่หมอนี่จะตั้งใจเรียนเห็นหลับตั้งแต่วิชาแรกยันวิชาสุดท้าย ในขณะที่กำลังเตรียมตัวลุกออกจากโต๊ะ จู่ๆคนที่ฉันคิดว่ากำลังหลับกลับเอื้อมมือมาจับมือฉันไว้อย่างถือวิสาสะ

“ใจร้ายกับผมอีกแล้วนะเจ๊” เขาเอ่ยออกมาก่อนจะขยี้ตาอย่างงัวเงีย ผมเผ้ายุ่งเหยิงไปหมด ดูแล้วเหมือนเด็กตัวเล็กๆ ช่างน่ารักน่าหยิกเหลือเกิน

“เจ๊มองอะไรอ่ะ” เขาเอ่ยถามเมื่อเห็นฉันยังคงจับจ้องใบหน้าที่สะลึมสะลือของเขาอยู่ มันน่ารักจริงๆนะ

“เปล่าซะหน่อย!” ฉันเอ่ยปฏิเสธเสียงแข็ง ก่อนจะสะบัดมือออกจากมือหนา

“แล้วไป นึกว่าเจ๊จะตกหลุมรักผมซะอีก” เขาพูดก่อนจะเก็บหูฟังใส่ในกระเป๋ากางเกง

“บ้า ไม่มีวันหรอกย่ะ” ฉันว่าก่อนจะสะบัดหน้าหนี เดินออกจากห้องไปโดยไม่สนใจร่างสูงที่กำลังรีบเก็บสัมภาระของตัวเองอย่างเร่งรีบเพื่อให้ทันกับฉัน

“รอด้วยสิครับ” เขาตะโกนออกมาพลางวิ่งเยาะๆมาหาฉันที่กำลังเดินลงบันได

“นายจะตามฉันมาทำไมเนี่ย” ฉันอดที่จะเอ่ยถามไม่ได้

“ผมบอกเจ๊ไปแล้วไงว่าผมกำลังจีบเจ๊อยู่ เพราะฉะนั้นเจ๊ต้องอยู่ในสายตาผมตลอดเวลา”

“อ๊ายยย ยายแว่นของเจ๊” เสียงร้องเรียกชื่อฉันอย่างโหยหวนของเจ๊บอสซี่ดังขึ้นเมื่อฉันเดินออกจากตัวอาคาร จะว่าไปฉันก็ไม่ได้สนิทอะไรกับเจ๊แกนักหรอก แต่ที่เจ๊แกเรียกฉันราวกับสนิทมากับฉันอย่างเนิ่นนานนั้น ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นเพราะอะไร จะเพราะอะไรอีกล่ะถ้าไม่ใช่ผู้ชายข้างตัวฉันนะ

“มีอะไร” ฉันกอดอดจ้องผู้ชายในร่างหญิงตรงหน้าที่กำลังยืนมองฉันตาปริบๆ

“ผู้ชายคนนี้ใครอ่า หล่อจังเจ๊ชอบช๊อบ” เจ๊แกจีบปากจีบคอถามฉันเสียงหวาน ก่อนจะค่อยๆขยับตัวเข้าใกล้ๆกับชายหนุ่มคนเดียวที่ยืนข้างๆฉัน

“เพื่อน” ฉันตอบสั้นๆอย่างไม่ค่อยอยากสนทนาสักเท่าไร

“อ๊ายยย นี่หล่อนมีเพื่อนน่ากินขนาดนี้ทำไมไม่บอกฉันบ้างย่ะ” เจ๊แกเอ่ยถามพร้อมสะบัดหน้าไปอีกทางอย่างแง่งอน

“อดอยากผู้ชายขนาดนั้นเลยเหรอเจ๊” ฉันเอ่ยถามก่อนที่เจ๊แกจะพยักหน้าเป็นคำตอบ พร้อมเอื้อมมือกอดแขนของชิน

“สุดหล่อจ๋า สุดหล่อของเจ๊ชื่ออะไรเอ่ย?” เจ๊แกพยายามดัดเสียงให้หวานยิ่งกว่าเดิม ฟังแล้วมันน่าสยดสยองมากกว่าที่จะไพเราะอีกนะเจ๊

“เอ่อ…ชินครับ” เขาว่าอย่างเกร็งๆก่อนจะเหลือบตามองมาทางฉันอย่างขอความช่วยเหลือ สมควรแล้วแหละที่หนุ่มๆต่างไม่อยากเข้าใกล้เจ๊แก อย่าว่าแต่หนุ่มๆเลยสาวๆบางคนยังไม่อยากค่อยอยากเข้าใกล้เจ๊แกด้วยซ้ำ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นเพราะอะไร การแต่งตัวของเจ๊แกยังไงล่ะ ไม่รู้ว่าจะแต่งมาเรียนหรือมาแรดกันแน่ แต่งจัดเต็มซะจนอาจารย์บางคนถึงกับกุมขมับด้วยความปวดหัว ไม่ว่าจะสั่งห้ามเท่าไรเจ๊แกก็ไม่ฟังจนเหล่าอาจารย์ต่างเอือมระอาไปตามๆกัน หลังๆมานี้เลยปล่อยเจ๊แกแต่งตัวตามอิสระ

“คิกๆๆ ชื่อเพราะไพเราะเสนาะหูอะไรอย่างนี้” เจ๊แกว่าพลางก่อนจะกระโดดโลดเต้นรอบตัวของชินอย่างอารมณ์ดี

“ยายแว่นจ๋าเจ๊ว่าเจ๊เจอเนื้อคู่ที่ตามหามานานแสนนานแล้วแหละ ต้องขอบคุณสรวงสวรรค์ที่เมตตาสาวสวยอย่างบอสซี่บันดาลหนุ่มหล่อลงมาจุติโดยที่เจ๊ยังไม่ได้อัญเชิญ” เจ๊แกยังคงพล่ามไม่หยุด สงสัยสติสตางค์คงจะกระเจิงตั้งแต่ได้เห็นหน้าของชินแหละมั้ง

“เจ๊ วันนี้กินยาหรือยัง?” ฉันอดที่จะเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงไม่ได้

“ยาอะไรเหยอออ ถ้าเป็นยารักเจ๊ว่าเจ๊มีเต็มลิมิตแล้วนะ เลิฟๆไอเลิฟยู****❤_❤

” เจ๊แกพล่ามก่อนจะทำมือรูปหัวใจวางไว้ที่อกและส่งไปให้ชินที่ยืนยิ้มแหย่ๆ สายตาอย่างนั้นของเจ๊แกมันคืออะไร เป็นเอามากแล้วนะ

“เจ๊ ไปกันเถอะ” เขาเอ่ยราวกับเสียงกระซิบพร้อมสะกิดแขนฉันเบาๆ ก่อนที่ฉันจะพยักหน้าอย่างเห็นด้วยว่าควรออกจากที่ตรงนี้สักที

“เดี๋ยว สุดหล่อจ๋าอย่าเพิ่งทิ้งเจ๊ไปซิ” เจ๊แกเอื้อมมาคว้ามือของชินไปกุมไว้พร้อมสีหน้าอาลัยอาวรณ์

“ไม่รักกันแล้วใช่มั้ยถึงคิดจะทิ้งเจ๊ไป รู้มั้ยว่าเจ๊ยอมเสียสละมอบร่างกายอันแสนบริสุทธิ์ผุดผ่องของเจ๊ให้ แต่สุดหล่อกลับคิดจะทิ้งขว้างเจ๊ไปอย่างนี้ไม่ได้ เจ๊ไม่ยอม ไม่ยอมเด็ดขาด” เจ๊แกพูดพลางพร้อมกระทืบเท้ากับพื้น ก่อนจะส่งสายตาอ้อนวอนมาให้ชิน

“เอ่อ…” ชินได้แต่ยืนอ้าปากพะงาบๆพูดไม่ออกกันเลยทีเดียว

“ไม่รักไม่ต้องมาแคร์ ไม่ต้องมาดีกับฉัน ไม่รักไม่ต้องมาหวง ไม่ต้องมาห่วงใยฉัน” เอิ่ม สกิลนักร้องมาเต็มค่ะคุณผู้อ่าน ถ้าไม่เกรงใจคณะกรรมการกองประกวดฉันอาจจะส่งเจ๊แกเข้าประกวดเดอะสตอของเมืองไทยไปแล้ว

“อย่ามาดราม่าแถวนี้เจ๊” ฉันว่าก่อนจะถอนหายใจอย่างเอือมระอา รู้มั้ยตอนนี้เจ๊แกกำลังทำอะไร เจ๊แกกำลังพยายามบีบน้ำตาอยู่ค่ะคุณผู้อ่าน ยัง ยังไม่หมดเพียงเท่านั้นเจ๊แกยังลงทุนลงไปคุกเข่าตรงหน้าของชินพร้อมจ้องหน้าเขาอย่างอ้อนวอน ถ้าจะทำถึงขนาดนี้น่าจะสมัครเป็นนางเอกละครหลังข่าวไปเลยนะเจ๊

“หล่อนไม่เข้าใจหรอกว่ามันเจ็บ มันทรมานแค่ไหนที่ต้องเห็นคนที่เจ๊รักอยู่ตรงหน้าแต่เขากลับทำท่าราวกับรังเกียจเจ๊ มิหน้ำซ้ำยังไม่ยอมรับรักจากเจ๊สักที โฮกกก หัวใจเจ๊แตกละเอียดไปหมดราวกับโดนใครสักคนกำลังบดขยี้จนย่อยยับ หล่อนไม่เห็นใจคนสวยอย่างเจ๊บ้างหรือไง” เจ๊แกหันมาบีบน้ำตาใส่ฉันก่อนจะเอื้อมมือมากุมมือฉันไว้อย่างต้องการให้ฉันเห็นใจ

“ท่าทางเจ๊จะเป็นเอามากนะแนะนำนะเจ๊ ว่างๆหัดไปเช็คประสาทบ้างก็ดี” ฉันว่าก่อนจะแนะนำเจ๊แกเพราะดูท่าทางว่าอาการจะเริ่มหนักมากขึ้น

“โฮกกก เจ๊ไม่ได้บ้านะ เจ๊แค่ต้องการผู้ชาย หล่อนได้ยินมั้ย เจ๊ต้องการผู้ชายยย” เจ๊แกพล่ามออกมาก่อนจะเอื้อมมือคว้ามือของชินไว้อีกครั้ง

“เอ่อ…เจ๊แว่นช่วยผมด้วยซิครับ” ชินที่โดนเจ๊แกกุมมือโดยไม่มีทีท่าว่าจะปล่อยสักทีหันมาขอความช่วยเหลือจากฉัน

“นายคงต้องช่วยตัวเองแล้วแหละฉันต้องรีบกลับ” ฉันเอ่ยกับเขาหน้านิ่งพยายามกลั้นยิ้มอย่างสุดความสามารถ แต่จะให้ทำยังไงในเมื่อคนที่มีหน้าที่มารับฉันส่งข้อความว่ากำลังรออยู่หน้าโรงเรียน

“ไม่ๆๆ เจ๊ ช่วยผมด้วยย” เขายังคงตะโกนขอความช่วยเหลือจากฉัน

“โอ๋ๆๆ ไม่ต้องกลัวนะสุดหล่อ อยู่กับเจ๊ปลอดภัย” เจ๊พยายามกล่อมชินที่ตอนนี้พยายามสะบัดมือออกจากการกอบกุมแต่มันทำได้ยากในเมื่อแรงของเจ๊แกมีมากกว่าหนุ่มอย่างเขา

เมื่อเดินออกมาหน้าประตูโรงเรียนสายตาฉันเหลือบไปเห็นชายหนุ่มร่างสูงที่กำลังนั่งอยู่บนรถบิ๊กไบค์สุดเท่ห์ที่เพิ่งถอยมาสดๆร้อนๆเมื่อไม่นานมานี้เอง ก่อนที่ฉันจะเดินเข้าไปหาเขาพร้อมกับยิ้มกว้างและนำหมวกกันน๊อคขึ้นมาสวมเมื่อคนตรงหน้ายื่นมาให้ ทันทีที่ฉันสวมเสร็จไม่รอช้าเขารีบสตาร์ทเครื่องก่อนจะบึ่งออกไปในทันที


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่อุดหนุนนะคะ"

RINRINJUNG


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha