นางบำเรอแสนเสน่หา

โดย: เทียนธีรา



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 3 : ตบจริงจูบจริง


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

หลังจากรามิลออกไปข้างนอกแล้ว ปริญชยาก็ถือบทออกมานั่งอ่านบนโซฟาตัวยาวที่หล่อนอาศัยนอนเมื่อคืนนี้ ผู้เขียนบทโทรทัศน์ดึงฉากเด่นๆ มาปรับบทสนทนาและอารมณ์ของตัวพระเอกได้ดีทีเดียวตามความคิดของหล่อน เรื่องนี้เป็นแนวตบจูบ พระเอกขี้หึง ปากจัด โหด และหื่นกับนางเอกได้ตลอดเวลา พอปรับมาเป็นบทละครโทรทัศน์ก็ยังคงกลิ่นอายเอาไว้ ยิ่งได้รามิลมาแสดงด้วยก็ยิ่งสมบทบาทเพราะตอนที่เขียนหล่อนใช้เขานี่แหละเป็นอิมเมจพระเอก อ่านได้สักพักก็ผล็อยหลับ รู้สึกตัวตื่นอีกทีก็ตอนที่วีวี่กลับมาจากที่ทำงานแล้วมาเขย่าแขนปลุกหล่อน

กลับมาแล้วเหรอวีวี่เสียงหวานถามอย่างงัวเงีย

เพิ่งมาถึงนี่แหละ แล้วนี่ทำไมแกมานอนอยู่นี่ได้

อ่านบทของคุณโรม ก็เลยง่วงน่ะ

คิ้วที่ถูกแต่งเป็นทรงเรียวขมวดเข้าหากัน บทของคุณโรมเหรอ แกไปเอามาจากไหน?”

เขาให้ฉันไว้ก่อนจะออกไปข้างนอกน่ะหล่อนอธิบายให้เพื่อนสาวฟัง

เขากลับมาแล้วเหรอเสียงของวีวี่ตื่นเต้นขึ้นทันที

อืม... กลับมาตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว

เมื่อคืน!สาวร่างอวบอัดอุทานเสียงดัง งั้นก็แสดงว่าวันนี้ทั้งแกอยู่กับเขาสองต่อสองน่ะสิ

ปริญชยาหน้าแดง ต่างคนต่างอยู่ย่ะ

จริงเหรอ แล้วทำไมแกหน้าแดงแบบนี้

ก็จริงน่ะสิปริญชยาตัดบทพลางผินหน้าหนีแววตาจับผิดของเพื่อน

เออๆ ไม่ซักก็ได้ แล้วนี่คุณโรมเขาไปไหน

เขาไม่ได้บอก

ฉันซื้อข้าวมันไก่เจ้าอร่อยมาฝากแกนะวีวี่บอกก่อนจะเดินเข้าห้องไปอาบน้ำแต่งตัวเตรียมทานข้าวเย็น

หลังจากวีวี่อาบเสร็จแล้ว ปริญชยาก็เข้าไปอาบบ้าง จากนั้นทั้งสองก็ไปนั่งรับประทานข้าวมันไก่ด้วยกันที่โต๊ะอาหารของรามิลอย่างเอร็ดอร่อยแล้วก็ช่วยกันล้างจานจัดเก็บทุกอย่างให้เข้าที่เข้าทางเช่นเดิมเพราะไม่อยากให้เจ้าของห้องมาตำหนิเอาได้

เมื่อถึงเวลาเข้านอนปริญชยาก็นึกได้ว่าหล่อนลืมสนิทเรื่องหูฟัง วีวี่หลับไปแล้วและเริ่มส่งเสียงกรนออกมาเป็นระยะ หญิงสาวกลุ้มหนักครั้นจะให้ออกไปนอนข้างนอกเหมือนดั่งคืนที่ผ่านมาก็ไม่อยากไป เพราะกลัวถูกเจ้าของห้องค่อนขอดเอาอีกว่าไปนอนรอให้ท่าเขาอีก มือเรียวบางเอื้อมไปหยิบเอาหมอนมาปิดหูไว้แต่เสียงกรนที่ดังขึ้นเรื่อยๆ ก็ดังทะลุหมอนเข้ามาให้ได้ยินจนได้

ร่างบางนอนพลิกไปพลิกมาหลายตลบแต่ก็ไม่สามารถข่มตาให้หลับลงได้ จึงตัดสินใจลุกขึ้นจากเตียงก้าวตรงไปยังประตูเพื่อไปนอนข้างนอกอีกคืน มือบางที่กำลังผลักประตูให้เปิดออกเมื่อได้ยินเสียงดังแว่วๆ ใกล้เข้ามา

ปริญชยารีบหลบมาโดยที่ยังแง้มประตูไว้นิดๆ จะว่าแอบดูก็ใช่ แต่ก็อยากรู้จริงๆ นี่นาว่ารามิลพาใครมา... ร่างอรชรที่กอดกันกลมดิกกับรามิลที่เดินผ่านประตูห้องเข้ามานั้น หล่อนจำได้ว่าคือ น้องยู หรือ ยูริโกะ ลูกครึ่งไทย-ญี่ปุ่น นักร้องเกิร์ลกรุ๊ปวงดังที่กำลังมีอัลบั้มอยู่ตอนนี้ ปริญชยาปลื้มนักร้องวงนี้อย่าบอกใครเพราะมีแต่คนน่ารักๆ เหมือดาราเกาหลี อายุคงจะประมาณรุ่นราวคราวเดียวกับหล่อน

พี่โรมขายูริโกะเรียกเสียงหวานพลางยกมือขึ้นโอบรอบคอของหนุ่มหล่อให้โน้มตัวลงมาหาและประกบปากแลกจูบกันอย่างดื่มด่ำ

ว่าไงครับน้องยูเสียงทุ้มถามกระเส่าพลางกดจมูกโด่งลงที่ซอกคอของนักร้องสาว และเลื่อนมือมาปลดสายชุดแซ็คจากหัวไหล่ขาวเนียนไปกองที่ต้นแขนกลมกลึง ...คนที่แอบดูอยู่ถึงกับหัวใจเต้นแรง หน้าแดงซ่านเมื่อคิดว่ารามิลกำลังจะแสดงบทรักกับยูริโกะต่อหน้าตัวเอง

อย่าค่ะ... ยูเขินนะคะ

ถ้าน้องยูเขิน พี่หยุดนะครับเขาทำท่าจะผละออกห่างอย่างเจ้าเล่ห์ทำเอาสาวเจ้ารีบโอบกระชับลำคอเขาไว้ซะแน่น ลีลาจริงๆปริญชยาแอบค่อนขอด

พี่โรมน่ะเสียงหวานตัดพ้อ

พี่โรมอะไรครับชายหนุ่มกระเช้าอย่างเจ้าชู้

เข้าห้องแล้วค่อยถอดสิคะยูริโกะเอ่ยขึ้นพลางส่งสายตาหวานเชื่อม

รามิลคลี่ยิ้มแสนสวาทก่อนจะช้อนเอาร่างอรชรอ้อนแอ้นของยูริโกะพาเดินเข้าห้องไป เมื่อทั้งสองเข้าห้องไปแล้วปริญชยาจึงเดินออกมาจากห้องของตัวเองด้วยฝีเท้าที่เงียบกริบที่สุด ร่างบางมาหยุดยืนอยู่ข้างๆ โซฟาตัวยาวและค่อยๆ ระบายลมหายใจออก หล่อนไม่เข้าใจตัวเองว่าจะอยากรู้อยากเห็นเรื่องของเขาทำไมและสิ่งที่ต้องคิดต่อมาก็คือคืนนี้จะนอนที่ไหน สักพักปริญชยาก็ได้ยินเสียงร้องครางกระเส่าของยูริโกะดังออกมาจากข้างใน เสียงนั้นเหมือนคนกำลังกินอะไรเผ็ดๆ ก็ไปไม่ปาน

ซี๊ด... พี่โรมขา ยูจะขาดใจแล้วนะคะ

หญิงสาวหันขวับไปทางห้องนั้นก็พบว่าเขาไม่ได้ปิดประตู สงสัยจะรีบจัด มิน่าล่ะ เสียงถึงได้ชัดนัก

อูย... พี่โรมขา พี่โรมเก่งจังเลย อ๊าเสียงยูริโกะยังดังต่อเนื่อง อุ้ย... ใช่ ตรงนั้นค่ะ ซี๊ดดด

ปริญชยาสุดจะทนฟัง ยกมือขึ้นปิดหู แล้วรีบวิ่งพรวดพราดกลับเข้าไปในห้อง

อี๋ น่าเกลียดที่สุด ฟังเสียงกรนของวีวี่ ยังดีกว่าฟังเสียงบัดสีบัดเถลิงของอีตาพระเอกหื่นกามนั่น

พอล้มตัวนอนลงที่เตียงตัวเองก็ได้ยินเสียงกรนของวีวี่เช่นเคย มิหนำซ้ำยังมีภาพและเสียงของรามิลกับยูริโกะในฉากรักสดๆ ตามมาคอยรบกวนจิตใจอีก เป็นอันว่าคืนนั้นทั้งคืนปริญชยาแทบไม่ได้นอน มาผล็อยหลับจริงๆ ก็ตอนใกล้สว่างเมื่อวีวี่ตื่นอาบน้ำแต่งตัวไปทำงานแล้วนั่นเอง

 

คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเมื่อบ่ายแล้วก็ยังไม่เห็นติวเตอร์ของเขาย่างกรายออกมาจากห้อง ลำขาแข็งแรงสาวเท้าตรงไปยังห้องของหล่อนแล้วเคาะเรียกทันที

ก๊อก!! ก๊อก!!

เสียงเคาะห้องทำให้ร่างบางงัวเงียตื่นขึ้น มือบางความไปหยิบแว่นมาใส่ด้วยความเคยชิน ก่อนจะเดินตรงไปยังประตูทั้งที่ยังเบลอๆ

มีอะไรคะเสียงหวานถามขึ้นทั้งที่ตาแทบจะลืมไม่ขึ้น

รามิลมองผู้หญิงตรงหน้าที่อยู่ในชุดนอนเสื้อเชิ้ตสีขาวแขนยาว สภาพผมเผ้ายุ่งเหยิง ใส่แว่นหนาเตอะ เดินออกมายืนหน้าห้องของตัวเอง โดยไม่ได้ระมัดระวังตัวสักนิด หล่อนไม่รู้หรือไงนะว่าตัวเองเซ็กซี่แค่ไหน ชายหนุ่มรู้สึกโกรธขึ้งขึ้นมาทันทีแค่เพียงคิดว่าหล่อนไปยืนแบบนี้ต่อหน้าผู้ชายคนอื่นเขาจะทำอย่างไร ถ้าขืนหล่อนทำแบบนั้น ไม่หล่อนก็ไอ้ผู้ชายคนนั้นคงโดนเขาฆ่ารามิลตอบตัวเองในใจ

 “นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้วคุณ ทำไมยังไม่ตื่นเสียงเขาติดตะคอก

สิ้นประโยคนั้นเงยหน้าขึ้นจดจ้องมองใบหน้าของเขาทันที... ชายหนุ่มถึงกับหายขัดเพราะริมฝีปากกระจับนั้นดูสั่นไหวเต้นระริกๆ จนเขาอยากจะประกบปากหยักของตนลงไป เลือดกายคาสโนวาหนุ่มรุ่มร้อนขึ้นแปลกๆ ทั้งๆ ที่เมื่อคืนพึ่งผ่านบทรักที่ร้อนแรงกับยูริโกะไปหยกๆ

ก็ฉันพึ่งได้นอนตอนใกล้สว่างเองนี่

เสียงหล่อนทำให้เขาต้องรีบกลบเกลื่อนอาการตื่นตัวของตัวเอง

แล้วทำอะไรอยู่ ทำไมไม่นอน

ก็เพราะคุณนั่นแหละทำให้ฉันนอนไม่หลับปริญชยาหลุดปากโพล่งออกไป

คิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน ผมทำอะไร?”

ก็คุณ...

หญิงสาวนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืนตอนที่เขาพาสาวเข้าห้อง จากนั้นภาพและเสียงของเขาก็ตามหลอกหลอนหล่อนได้หลับตอนใกล้รุ่งกระทั่งตื่นขึ้นมาอีกครั้งก็ตอนที่เขามาเคาะนี่แหละ...

ใบหน้าแสนหวานที่แดงก่ำบ่งบอกให้รามิลรู้ว่าหล่อนคงรู้ คงเห็น ตอนที่เขาพายูริโกะมาเมื่อคืนนี้เป็นแน่ เสียงทุ้มหัวเราะออกมาอย่างถูกใจ

หึหึหึ

คุณหัวเราะอะไร?”

ที่แท้คุณก็เป็นพวกแอบจิต ชอบแอบดูชาวบ้านแสดงบทรัก

บ้า!!หญิงสาวแหวใส่อย่างอับอาย คุณต่างหากที่เป็นพวกโรคจิต ชอบทำอะไรประเจิดประเจ้อต่อหน้าชาวบ้านโดยไม่รู้จักอับอาย

แล้วคุณเห็น... หรือว่าได้ยินอะไรบ้างชายหนุ่มถามอย่างยียวนกวนโมโห

เห็นแล้วก็ได้ยินทุกอย่างนั่นและ อี๋!!…” ปริญชยาสะบัดศีรษะได้รูปไปมาจนผมสลวยพลิ้วไสวไปตามแรงส่ายอย่างต้องการสลัดภาพนั้นออก ลูบแขนไปมาเพื่อให้ขนอ่อนที่ลุกเกรียวราบเรียบลง

แล้วเป็นไง... บทบาทและลีลาของผมเร่าร้อนพอจะสู้พระเอกในนิยายของคุณได้ไหมใบหน้าหล่อคมก้มลงถามจนเกือบชิดริมฝีปากหล่อน สายตาแสนสวาทมองริมเรียวปากสวยอย่างยั่วเย้า

หยุดพูดเลยอีตาบ้า!หญิงสาวแว้ดใส่

เขาหัวเราะถูกใจแล้วก็เลยแกล้งด้วยการถอดแว่นตาหนาเตอะของหล่อนออก ภาพตรงหน้าเบลอขึ้นทันที

เอาคืนมานะ

อยากได้ก็แย่งเอาสิรามิลไม่คืนแล้วยังชูมือข้างที่จับแว่นตาหล่อนเอาไว้เหนือศีรษะ

ครั้นเมื่อเห็นสายตาท้าทายขอเขา ปริญชยาก็ชักฉุนจึงถลันกระโจนพรวดเข้าหาร่างกำยำที่สูงเกือบหกฟุต ชายหนุ่มเบี่ยงร่างตัวหลบจากการพุ่งจู่โจมได้อย่างคล่องแคล่วและในที่สุดก็ไปยืนซ้อนหลังร่างบางและไม่รีรอที่จะสอดลำแขนแข็งแรงเข้าไปในเอวอ้อนแอ้นเมื่อฝ่ายนั้นทำท่าจะเอี้ยวตัวมาเล่นงานเขา

เอาแว่นฉันคืนมานะหญิงสาวยังดิ้นขลุกขลักเพื่อให้หลุดจากพันธนาการแน่นหนา

ถ้าอยากได้ก็ต้องพูดเพราะๆ

เขาก้มลงมาพูดที่ข้างใบหูขาวสะอาด ลมหายใจอุ่นๆ ที่รวยรินรดลงมาพร้อมกันนั้นทำเอาร่างอรชรสะดุ้งไหว ขนอ่อนๆ ลุกชันทั่วตัว ปริญชยารู้สึกได้ว่าบั้นกลมกลึงของตนถูกกดด้วยหน้าท้องแบนราบที่หนั่นนั่นไปด้วยลอนมัดกล้ามของเขาหญิงสาวถึงกับเกร็งสะท้านทั้งกาย... หัวใจดวงน้อยที่ไม่เคยเต้นไหวผิดปกติมาก่อนกลับสั่นระรัวแรงระทึกจนแทบจะทะลุออกมาภายนอก เลือดสาวในกายร้อนรุ่มขึ้นอย่างไม่อาจจะควบคุมได้

รามิลรู้สึกได้ว่าร่างในอ้อมแขนกำลังสั่นเขาจึงกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นพร้อมกับถามกระเซ้า

หนาวเหรอ?”

มะไม่ใช่ค่ะ ปล่อยฉันได้แล้วเสียงหวานประท้วงผาดแผ่ว

อยากให้ปล่อยจริงเหรอเขาไม่ถามเปล่าแต่ใช้ปลายจมูกโด่งคลอเคลียไปตามลำคอของหล่อนไปด้วย

อุ้ย!

แค่ถูกเขาแตะนิดต้องหน่อยร่างบางก็สะดุ้งโหยง แต่เขากลับชอบกิริยานั้นเพราะหล่อนทำให้เขานึกถึง กระต่ายน้อยจอมตื่นตูม

นี่คุณไม่เคยถูกใครกอดเลยเหรอ ถึงได้ตื่นเต้นขนาดนี้

เคย... แต่ฉันไม่เคยถูกคาสโนวากอดมาก่อน

ชายหนุ่มอดหัวเราะร่วนไม่ได้กับฉายาที่หล่อนเรียกเขา ไหนคุณลองอธิบายคำว่า คาสโนวาในมุมมองของคุณให้ผมฟังหน่อยซิ

เขาชวนคุยทั้งที่ยังกอดหล่อนไว้ไม่ยอมปล่อย และดูเหมือนว่าปริญชยาก็ลืมไปเช่นกันว่าตัวเองต้องการอิสระ

คุณอยากฟังจริงๆ เหรอ แน่ใจนะว่ารับได้ ฉันเป็นคนพูดอะไรตรงๆ นะ

ว่ามาสิ ผมอยากฟัง

คาสโนวาในความคิดของฉันก็คือ เหมือนคุณนั่นแหละ เห็นผู้หญิงเป็นของเล่น สะกดคำว่า รักไม่เป็น คุณจะพูดมันได้ก็เฉพาะเวลามีอะไรกับผู้หญิง แต่ก็พูดไปอย่างนั้นเพราะอารมณ์พาไป คาสโนวาส่วนใหญ่จะเก่งเรื่องอย่างว่าผู้หญิงถึงได้ติดใจนักหนาไงหล่อนพูดได้อย่างคล่องแคล่ว

อืม สมแล้วกับที่เป็นนักเขียนนิยายโรมานซ์วาบหวาม... ผมชักจะอยากเรียนภาคปฏิบัติกับคุณซะแล้วสิ

คำพูดของเขาทำให้ปริญชยาสะบัดตัวออกจากอ้อมกอดของเขาอย่างอัตโนมัติซึ่งมันก็ได้ผลเพราะเขากำลังเผลอไผล หญิงสาวหันไปจ้องหน้าเขา

อย่ามาทำหื่นใส่ฉันนะ เพราะฉันไม่ใช่ผู้หญิงแบบฟรีสไตล์

เขาหัวเราะแล้วใส่แว่นให้หล่อนอย่างเบามือ เมื่อภาพชัดขึ้นปริญชยาจึงรู้ว่าตอนนี้ใบหน้าของเขาอยู่ห่างจากหล่อนไม่ถึงคืบ

แล้วถ้าผมทำให้คุณหื่นได้ล่ะ จะยอมผมไหม

หญิงสาวตีหน้ามุ่ย ไร้สาระ!

อย่าลืมสิว่าคุณมีหน้าที่เป็นติวเตอร์สอน บทรักทุกบทให้กับผมรามิลเน้นคำว่า บทรักอย่างมีเลศนัยทำเอาหญิงสาวค้อนหน้าคว่ำ

ออกไปได้แล้ว ฉันจะนอนหล่อนไล่เอาดื้อๆ

ไม่ได้... คุณรีบไปอาบน้ำผมจะพาไปกินข้าวแล้วกลับมาติวบทให้ผม

น้ำเสียงเขาเปลี่ยนจากขี้เล่นเปลี่ยนเป็นเอาจริงเอาจังจนปริญชยารู้สึกงงกับการเป็นคนหลายบุคลิกของบุรุษตรงหน้า สรุปว่ายังไงก็คงตามใจเขานั่นแหละ ดูท่าพ่อคุณคงจะเอาแต่ใจและเจ้าอารมณ์ไม่ใช่เล่น นี่เป็นอีกบทเรียนหนึ่งที่จะต้องเรียนรู้สินะ หล่อนบอกตัวเองก่อนจะหมุนตัวกลับเข้าห้องเพื่อปฏิบัติตามคำสั่งนายจ้างชั่วคราวอย่างเขา

หลังจากทำภารกิจทุกอย่างเสร็จทั้งสองคนก็มาทรุดตัวนั่งลงบนโซฟาชุดหลุยส์แสนนุ่ม หญิงสาวเริ่มอ่านบทให้เขาฟัง แรกๆ ก็ตั้งใจฟังดีแต่ไปมาๆ กลับนั่งหาวหวอดๆ จนมือเล็กๆ ต้องซัดเพี๊ยะเข้าที่ต้นแขนของคนที่กำลังนั่งสัปหงก

ตั้งใจฟังหน่อยสิคุณ

จะให้ตั้งใจได้ยังไงก็คุณเล่นสอนแบบไม่จูงใจคนเรียนเลยเขาบ่น

ปริญชยาระบายลมหายใจ แล้วจะให้ฉันสอนยังไงคุณถึงจะตั้งใจล่ะ

ต้องมีท่าทางประกอบขณะบรรยาย

คิ้วเรียวขมวดมุ่นเป็นเครื่องหมายคำถาม ยังไง?”

ก็อย่างเช่นถ้าบทเขียนว่า จูบคุณก็ต้องทำแบบนี้

ลำแขนแข็งแรงขยับมากอบกุมที่ต้นแขนกลมกลึงอย่างอ่อนโยนดึงร่างหล่อนเข้าไปหาชนอกแนบชิดกัน โน้มใบหน้าลงมาใกล้จนสันจมูกคมสันจมูกอันคมเข้มจรดกับจมูกโด่งสวยรั้นของหล่อน... ลมหายใจอุ่นจัดรวยรินรดกระทบผิวหน้าอันอ่อนละมุนทำให้ริมฝีปากเรียวสวยถึงกับสั่นระริกอย่างหวั่นไหว ดวงตาแสนเสน่ห์ร้อนแรงจ้องลึกลงไปในดวงตาแป๋วแหววไร้เดียงสาที่ซ่อนอยู่ภายใต้กรอบแว่นของหล่อน

ปริญชยาค่อยๆ ปิดเปลือกตาลงเพราะไม่อาจต้านทานแรงเสน่ห์อันชวนวาบหวามของเขาได้อีกต่อไป และวินาทีนั้นริมฝีปากกระจับก็ถูกประทับด้วยริมฝีปากหยัก ร่างอรชรสะดุ้งไหวร่างกายชาวาบเมื่อรู้สึกว่ากระแสไฟฟ้าอ่อนๆ ทะลักผ่านริมฝีปากถ่ายเทไปทั่วร่างอย่างรวดเร็ว ริมฝีปากนุ่มนิ่มถูกเบียดเซาะอย่างแผ่วเบาด้วยลิ้นอุ่นชื้นแต่นั่นมันก็หนักหน่วงพอที่จะทำให้หล่อนเผยอริมฝีปากอ้าออก... จากนั้นปลายลิ้นอุ่นร้อนก็สอดแทรกเข้าไปกวาดเซาะดูดดื่มเอาความหวานภายในโพรงปากไปทั่วทุกซอกทุกมุม

สองมือเรียวเล็กยกขึ้นขยุ้มเอวแกร่งและเกร็งจิกเข้าไปอย่างไม่รู้ตัว สติของหล่อนล่องลอยไปในห้วงหฤหรรษ์เมื่อประจักษ์แก่ใจว่ารสจูบที่แท้จริงนั้นมันช่างซาบซ่านตื่นเต้นนัก หัวใจดวงน้อยเต้นดังลั่น โลกทั้งโลกหมุนเคว้ง หญิงสาวชาดิกไปทั้งร่างรู้สึกเหมือนจะขาดใจแต่จนแล้วจนรอดหล่อนก็ยังไม่เป็นอะไรนอกจากอ่อนเปลี้ยเรี่ยวแรงหดหาย

อุ้ย...ว้ายวีวี่ร้องวี้ดว้ายแล้วยกเมื่อขึ้นปิดปากอย่างตกใจเมื่อเดินผ่านประตูเข้ามาแล้วเจอภาพเพื่อนรักกำลังถูกประกบปากจูบอย่างดูดดื่ม

เสียงนั้นทำให้ปริญชยาได้สติรีบผลักร่างหนาออกห่าง จุดสีแดงแต่งแต้มขึ้นบนพวงแก้มใสทันที รามิลมองริมฝีปากที่ยังเผยออยู่น้อยๆ อย่างเสียดาย ดวงตาเขาเขายังเปล่งประกายระยิบระยับเมื่อเห็นใบหน้าสวยหวานที่กำลังแดงระเรื่ออยู่เบื้องหน้า สีหน้านั้นช่างเย้ายวนใจยิ่งนัก

ทำอะไรกันอยู่คะวีวี่จีบปากจีบคอถามพลางเดินมานั่งข้างๆ เพื่อนปริญชยาและเบียดกระแซะจนร่างอรชรเลื่อนไปติดกับร่างกำยำซึ่งนั่งทำหน้าตายเหมือนไม่มีเรื่องชวนโลกสะเทือนอย่างเมื่อสักครู่นี้

ติวบทน่ะครับ” 

แหม...ติวจริงจูบจริงเลยนะคะวีวี่แซวหนักพลางหันไปขยิบตาให้เพื่อน

ครับเขารับหน้าตาเฉยทำเอาปริญชยาอ้าปากค้างอย่างอับอายเพราะเขาไม่ช่วยหล่อนรักษาหน้าเลย

ตื้ด ตื้ด ตื้ด

เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ของรามิลดังขึ้นขัดจังหวะก่อนที่วีวี่จะได้ซักไซ้ไล่เลียงต่อ ปริญชยาจึงสะกิดวีวี่ให้ลุกขึ้น

งั้นเราสองคนขอตัวก่อนนะคะวีวี่หันไปบอกก่อนจะลุกขึ้นและจูงมือกันเดินกลับห้อง

รามิลล้วงเอาโทรศัพท์จากกระเป๋ากางเกงขึ้นมากดรับ

ครับน้องยู

ชื่อนั้นดังเข้าไปกระทบโสตประสาทของคนที่กำลังจะเดินเข้าห้องทำเอามนตราแห่งจุมพิตแสนหวานสลายลงทันที เขาก็แค่ซ้อมบทหล่อนบอกตัวเองในใจเพื่อเตือนไม่ให้หวั่นไหวไปกับเสน่ห์ชิวหาพาฝันของเขา


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)




ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha


สนุกยิ่งอ่านยิ่งน่าติดตาม
โดย Anonymous | 1 year, 1 month ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha