นางบำเรอซาตาน

โดย: Lantana-Pakakrong



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 2 : ความจำเป็นของอุ่นจันทร์


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

“พี่ดีใจนะที่อุ่นเลือกโทรหาพี่ พี่รับรองว่าพี่จะทำให้ดีที่สุด” สาวใหญ่ตรงหน้ายิ้มแก้มปริ เมื่อวานเธอได้รับโทรศัทพ์จากสาวน้อยที่ตนหมายหมาดอยากได้ตัวมาเข้าสังกัดอยู่นาน เพราะมั่นใจว่าเธอคนนี้จะทำเงินให้เธอได้มากมายมหาศาลเลยที่เดียว

“พี่ส้มคะ แต่พี่ส้มแน่ใจนะคะว่าเออ..” สาวน้อยรู้สึกกระอักกระอวนที่จะกล่าวออกไปยิ่งหนัก อีกคนรีบชิงตอบก่อนทันที

“อุ่น เราก็รู้จักกันมานานนะ อุ่นก็รู้พี่ไม่บังคับให้ใครไปนอนกับแขกหรอก หากแขกไม่พอใจแล้วไปบอกต่อๆกัน สำนักของพี่ก็เสียชื่อแย่สิจ๊ะ พี่ไม่บังคับเราเชื่อพี่สิ” สาวใหญ่พูดความจริงออกมา โมเดลลิ่งของเธอจัดหาพริตตี้สำหรับงานอีเว้นท์ต่างๆ จัดหาเด็กทานข้าว ดูหนัง ฟังเพลง ท่องเที่ยว ตลอดจนถึงเรื่องอย่างว่า  แล้วแต่ลูกค้าจะต้องการแบบไหน เด็กสาวทุกคนที่อยู่ในความดูแลทุกคนล้วนบรรลุนิติภาวะหมดแล้ว เพื่อป้องกันความยุ่งยากที่จะเกิดเรื่องขึ้นในอนาคตอีกทางหนึ่ง

“แค่อุ่นไปนั่งพูดคุย เอาอกเอาใจเพียงเท่านั้นหละจ๊ะ ผู้ชายพวกนี้เป็นพวกขี้เหงา ไม่ก็เบื่อเมียที่บ้าน ต้องการเพื่อนแค่นั้นเอง แต่รายได้ถือว่าดีมากเลยนะอุ่น เราคิดเสียว่าทำบุญทำทานก็แล้วกันนะ” เจ๊เจ้าของสำนักเกลี้ยกล่อมสาวน้อย เพราะรู้จักกันมาดิบดีแล้วยังทราบเรื่องมารดาของหญิงสาวกำลังป่วยอาการหนักอยู่ที่โรงพยาบาล งานนี้หล่อนจึงตั้งใจจะช่วยสุดกำลัง

“คะ อุ่นจะทำงานนี้คะพี่ส้ม” มาถึงขนาดนี้แล้วคงจะถอยหลังไม่ได้ เงินเกือบล้านภายในเวลา 5 เดือนที่มารดาต้องทำการรักษาในโรงพยาบาลแม้จะสามารถทยอยจ่ายเป็นงวดๆได้ก็ตาม สำหรับสิ้นเดือนนี้ต้องเริ่มจ่ายงวดแรก 1 แสนบาทถ้วน เงินทั้งหมดที่เก็บหอมรอมริบไว้ก็มีอยู่เพียงครึ่งเดียวเท่านั้น เอาน่า....สู้ๆ...อุ่นจันทร์แม้มันจะเป็นสิ่งที่ไม่ดีไม่ควร แต่อย่างน้อยเราก็ไม่ได้ไปเป็นเมียน้อยใครเขาเสียหน่อย

“ดีมากจ๊ะอุ่น งั้นเย็นนี้รับงานแรกเลยก็แล้วกันนะ ลูกค้าจ่ายเงินล่วงหน้ามาแล้ว 10,000 บาท พี่ให้อุ่นทั้งหมด บางทีอาจได้ทริปเพิ่มท่าทางโน้นเขาถูกใจ แล้วอย่าลืมเอาไปซื้อเสื้อผ้าสวยๆหละ เดี่ยวพี่จะส่งข้อมูลเวลาสถานที่นัดให้ทางไลน์นะจ๊ะ” หญิงสาวกล่าวขอบคุณ จากนั้นก็กลับไปเก็บข้าวของจำเป็นที่บ้านเช่า ก่อนที่จะไปอยู่เฝ้าดูแลมารดาที่โรงพยาบาลอย่างเต็มตัว



“อุ่นมาแล้วเหรอลูก” มารดาถามขึ้นอย่างยินดีที่เห็นหน้าบุตรสาวหลังจากที่นางเพิ่งฟื้นตัวได้สักพัก

“จ๊ะแม่ แม่เป็นอย่างไรบ้าง เจ็บปวดตรงไหนบ้างจ๊ะ” สาวน้อยน้ำตาคลอเมื่อเห็นคนที่เธอรักที่สุดในชีวิตต้องมาเผชิญโรคภัยร้ายแรงแบบนี้

“คนเก่งของแม่ ไม่ร้องนะลูกนะ แม่ไม่เป็นอะไรแล้วเดี่ยวก็ได้กลับบ้านเราแล้วลูก” คำพูดของมารดายิ่งทำให้ดวงใจดวงน้อยๆเจ็บช้ำมากยิ่งขึ้น

“จ๊ะแม่ อุ่นจะไม่ร้องแล้วจ๊ะ แม่พักผ่อนนะจ๊ะ อุ่นจะเฝ้าแม่ที่นี้ไม่ไปไหน” มารดาเธอหลับไปแล้ว อุ่นจันทร์ติดต่อคนรู้จักที่ทำงานของมารดาแจ้งเขาว่า มารดาอาการทรุดตอนนี้รักษาตัวที่โรงพยาบาล พี่ๆที่ทำงานรู้เข้าก็เข้าใจอย่างดี และยังบอกอีกด้วยว่าให้อุ่นและแม่เข็มแข็งวันหน้าพวกเขาจะมาเยี่ยม



“สวัสดีครับผมต้องการเจอสาวน้อยที่นำไวน์ไปให้ผมเมื่อคืนครับ ผมอยากขอบคุณเธอครับ” หนุ่มต่างชาติที่หล่อเหลาระดับนายแบบเดินเข้ามาติดต่อประชาสัมพันธ์คอนโดด้านล่าง เขาจะใช้โอกาสนี้สานความสัมพันธ์กับสาวน้อยแก้มใสคนนั่นให้ได้

“อ่อ อุ่นจันทร์เหรอคะ พอดีวันนี้เธอและมารดาเธอลาหยุดนะคะ เห็นว่าไม่สบายและคงจะลาหยุดยาวเลยคะ” เหมือนโชคไม่เข้าข้างคนหล่ออย่างคาลอสเลย หนุ่มพยักหน้าเดินจากไปอย่างผิดหวัง...ดูท่าทางวันนี้ทั้งวันของเขาคงกล่อยอีกเป็นแน่





“คุณคริสครับ คืนนี้จะรับดินเดอร์กับคุณคาลอสไหมครับ เขารอคุณคริสคอนเฟิร์มอยู่ครับ” คริส วอลตันเพิ่งเดินทางมาถึงเมืองไทยเมื่อช่วงสายของวัน ก่อนที่จะเดินทางเข้าพักในคฤหาสน์หรูย่านชานเมือง ทุกทิ่งทุกอย่างเป็นไปตามที่เขาเคยบอกกับเลขาคนสนิทไว้

“เจ้านี้ ข่าวมันเร็วจริงๆ นะฟราน” ญาติผู้น้องรู้ข่าวคราวของเขาตลอดๆ

“ครับ หรือไม่บางทีคุณคาลอสอาจคิดถึงคุณคริสก็ได้นะครับ” คนสนิทกล่าวแซวเจ้านายตนเอง

“ตอบตกลงมันไป ถึงอย่างไรวันนี้ก็ว่างอยู่แล้ว”

“ได้ครับ” ฟรานซิสโค้งน้อยๆ ก่อนออกไปโทรศัพท์แจ้งบอกอีกฝ่ายให้รับทราบ





บรรยากาศโรงแรมหรูใจกลางเมืองกรุง บ่งบอกถึงฐานะทางการเงินของผู้ที่จะมารับประทานอาหารที่นี้ได้เป็นอย่างดี คริส คาลอส และฟรานซิสกำลังรับประทานดินเนอร์ พร้อมด้วยการสนทนาเกี่ยวกับโปรเจคของวอลตัน เรียลเอสแอทบนภูมิภาคนี้

“เออจริงด้วย พี่คริสผมว่าผมเจอเนื้อคู่เข้าแล้วหละครับ” คาลอสเปิดประเด็นนอกเรื่องงานขึ้นมาเป็นคนแรก

“ขนาดนั่นเลยเหรอ ลูกสาวตระกูลไหนหละ เผื่อมาดามวอลตันจะได้ไปสู่ขอให้” สอบถามออกไปอย่างไม่จริงจังนะ

“โถ่พี่คริส ผมจริงจังนะครับ ผมเจอเธอเมื่อวานครั้งแรก เพียงแค่ได้สบตาผมรับรู้ถึงรักแรกพบทันที”

“ไอ้บ้าคาลอส เจอกันครั้งเดียวแกก็รักแล้วเหรอ ผู้หญิงรู้หน้าไม่รู้ใจนะเว้ย แล้วเธอทำอีท่าไหนแกถึงติดอดติดใจขนาดนี้”

“ไม่ใช่อย่างนั่นนะพี่ เธอแค่เอาไวน์ขึ้นไปให้ผมบนห้อง แล้วพูดคุยกัน 2-3 ประโยคเท่านั้นเอง ไม่ได้มีซัมติ่งอะไรกันเสียหน่อย พี่นะมองผู้หญิงในแง่ร้ายเกินไปนะครับ” น้องชายพอจะรู้เรื่องนิสัยส่วนตัวด้านนี้ของพี่ชายอยู่บ้าง ญาติผู้พี่ของเขาไม่เคยมีคนรักเป็นตัวเป็นตน ร้อนถึงผู้ใหญ่ต้องจัดหาคู่หมั้นคู่หมายให้ และหญิงสาววคนนั้นไม่ใช่ใครที่ไหน...คู่กัดของเขาตั้งแต่เด็กยันโต...ยัยมิเกลจอมจุ้นจ้าน

“เอาไวน์ไปให้ถึงห้อง???แล้วไม่มีอะไรกันเนี้ยะนะ” น่าชวนสงสัย

“เธอทำงานที่คอนโคที่ผมเช่าอยู่นะครับ แต่วันนี้โชคไม่ดีเธอกับแม่ของเธอป่วยเลยไม่ได้เจอกัน”

“คนไทยเหรอ พนักงานที่คอนโดด้วย ยังไม่มีอะไรกัน แกก็เป็นถึงขนาดนี้แล้วเหรอ จะเป็นไปได้อย่างไงที่เสือคาลอสผู้ยิ่งใหญ่จะมาตายน้ำตื้นกับผู้หญิงแบบนี้เหรอเนี้ยะ แกเชื่อไหมฟราน” สอบถามความคิดเห็นลุูกน้อง ฟรานซิสส่ายหน้าทันที

“โถ่ พี่คริส พี่ฟราน ผมจริงจังนะพี่ ไม่เชื่อก็ตามใจ ผมไม่สนใจหรอก” สามหนุ่มสามมุมรับประทานอาหารและเครื่องดื่มรสเลิศต่อไปอีกสักพัก ก่อนที่คริสจะมองเห็นสาวน้อยคนหนึ่งน่าตากระจุ๋มกระจิ๋มน่ารัก เดินเข้ามาในห้องอาหารแล้วเหมือนเธอกำลังมองหาใครอยู่ ท่าทางประหม่าของเธอนั่นเชิญชวนให้น่าจ้องมองยิ่งหนัก นับเป็นผู้หญิงคนแรกที่เขาจ้องมองได้ยาวนานหลายนาทีอย่างนี้ จนกระทั่งหญิงสาวคนนั่นหมุนตัวหายไปทางห้องน้ำ

“ฉันขอตัวเข้าห้องน้ำสักครู่นะ” คริสลุกขึ้นไปทันทีที่กล่าวจบ



“ยังไม่มาอีกเหรอ แต่เราก็มาก่อนเวลาเองนี่หนา” อุ่นจันทร์ยืนพึมพรำหน้ากระจกในห้องน้ำหรูหรา วันนี้เธอรับงานแบบนี้วันแรก จึงทำให้ตื่นๆปนเปความหวาดระแวง แต่ด้วยสถานที่แล้วทำให้เธอเบาใจไปเปราะหนึ่ง เพราะที่นี้ค่อยข้างมีคนหนาตา โต๊ะรับประทานอาหารก็โล่งแจ้ง อีกฝ่ายคงไม่ได้มาหลอกลวงหรือทำมิดีมิร้ายเธออย่างที่ใจกลัว คงแค่รับประทานอาหารร่วมกันเพียงเท่านั้นอย่างที่พี่ส้มบอกกล่าวเอาไว้



“อุ้ย ว้ายยย” เพราะความตื่นของเธอแท้ๆจึงได้เดินชนเข้ากับใครคนหนึ่งจังๆแบบนี้ คริสโอบหญิงสาวตัวเล็กไว้ในอ้อมแขน ไม่ให้เธอล้มลงจากการกระแทก ตัวนุ่มนิ่ม สายตาตื่นนั่นยิ่งไม่อยากให้เขาปล่อยตัวเธอเลย แต่หากทำแบบนั่นคงจะหน้าเกลียดเกินไปสำหรับผู้หญิงบอบบางคนนี้

“เป็นอะไรหรือเปล่าครับ” น้ำเสียงอบอุ่น ทำให้อุ่นจันทร์เผลอไผลมองหนุ่มตรงหน้า เขาเป็นผู้ชายที่หล่อมาก เธอไม่เคยเจอใครที่มีท่าทาง มีเสน่ห์ชวนมองแบบนี้มาก่อนเลยในชีวิต ชายหนุ่มเองจ้องมองเธออย่างไม่วางตาเช่นกัน ผ่านไปสักพักเหมือนสติของทั้งคู่จะกลับมาพร้อมๆกัน

“คะ ขอโทษด้วยนะคะที่ไม่ระวัง” หญิงสาวโค้งให้ก่อนรีบพาตัวเองออกไปจากสถานที่แห่งนี้ ก่อนที่หัวใจเธอจะเต้นแรงกว่านี้ เดี่ยวเขาได้ดูเธอออกกันพอดี   คริสอมยิ้มมองตามหญิงสาวน่ารักจนสุดสายตา



"ทำไมใจเต้นแรงอย่างนี้วะ"







 “เชิญนั่งเลยจ๊ะ หนูอุ่นนี่น่าตาน่ารักเหมือนที่เจ๊ส้มบอกไว้ไม่มีผิด” ผู้ใหญ่มีสี มียศตำแหน่งกล่าวขึ้นเมื่อได้พบเจอกับเด็กสาวจากโมเดลลิ่งที่มารับประทานร่วมกับเขาในค่ำคืนนี้ หน้าตาสวยแสนถูกใจแบบนี้หากได้ไปต่อเขาทุ้มไม่อั้นแน่นอน

“ขอบคุณคุณประสานมากคะ” อุ่นจันทร์พนมมือไหว้งดงาม

“คุณประสานอะไรหละจ๊ะหนูอุ่น เรียกพี่ว่าพี่สาน ดูจะเป็นกันเองกว่านะ “ หนุ่มใหญ่รุ่นลุงกล่าวขึ้นมา

“คะ พี่สาน อุ่นขอบคุณมากคะ” ได้ยินเสียงหวานๆ คุณประสานยิ่งกระชุ่มกระช่วยหัวใจ ก่อนที่เขาสั่งอาหารและเครื่องดื่มมากมายมาเต็มโต๊ะ


“หนูอุ่นดื่มเป็นเพื่อนพี่หน่อยนะครับ พี่ดื่มคนเดียวแล้วมันเหงาๆอย่างไงก็ไม่รู้” หญิงสาวสีหน้ากระอักกระอวนเห็นได้ชัด

“คืออุ่นไม่เคยดื่มคะ กลัวทำอะไรขายหน้าออกไปมากกว่า” พยายามบ่ายเบี่ยงสุดกำลัง

“เอาน่า เอาแบบดีกรีน้อยๆก็ได้ เดี่ยวพี่สั่งเด็กให้นะ” หนุ่มใหญ่บอกชื่อซอฟดริ้งยอดนิยมแกบริกรที่ยืนอยู่ใกล้ ๆจากนั่นคนแก่รุ่นพ่อก็ค่อยเอาอกเอาใจสาวน้อยรุ่นลูกอย่างเต็มที่ จับไม้จับมือ พูดหยอดคำหวาน ทั้งตักอาหาร ป้อนอาหาร ดื่มกินร่าเริง ด้านอุ่นจันทร์เองก็พยายามอย่างมากที่จะทำแขกถูกใจเธอ ทุกการกระทำสาวน้อยหน้าใสและตาแก่ตกอยู่ในสายตาคมเข้มของเจ้าพ่ออสังหาริมทรัพย์ระดับโลก ตั้งแต่ที่หนุ่มใหญ่และผู้หญิงคนนั้นคนที่รบกวนอยู่ในจิตใจของเขาเยื้ยงกรายเข้ามาในตัวเลาร์จแห่งนี้ ดูก็รู้ว่าไม่ใช่สามีแก่กับภรรยาวัยอ่อนแน่นอน เพราะท่าทางและการกระทำมันชวนให้คิดไปอีกทางหนึ่ง


เป็นเด็กเสี่ยหรอกเหรอ

คนแบบนี้ไง...ที่เขาเกลียดหนักเกลียดหนา

ผู้หญิงอะไรจอมมารยาเหลือเกิน...ทุเรศ!


“คืนนี้หนูอุ่นว่างไหมครับ ไปต่อกับพี่ไหม ถ้าหนูอุ่นอยากได้อะไรบอกพี่ได้เลยนะครับ อยากได้ไอโฟนไหมพี่เห็นมือถือของหนูอุ่นทั้งเก่าทั้งเชย” สายเปย์เชื้อเชิญหญิงสาวที่นั่งอยู่ข้างกาย หากสาวน้อยตรงหน้าตกปากรับคำ เขาก็อยากจะเลี้ยงดูเธอเป็นจริงเป็นจังไปเลยก็ดีเหมือนกัน

“เออ...เออคืออุ่นไม่สะดวกคะ ไว้วันหน้าดีกว่านะคะพี่สาน” หญิงสาวแบ่งรับแบ่งสู้ เธอทำตามที่พี่สาวข้างบ้านได้แนะนำเอาไว้ ว่าอย่าพูดอะไรให้แขกไม่พอใจเป็นขาด

“เอาอย่างนั้นก็ได้ แต่ครั้งหลังต้องไปกับพี่นะครับ แล้วนี้สำรับความสุขที่หนูอุ่นมอบให้พี่คืนนี้”

“คะ ขอบคุณมากคะพี่สาน” อุ่นจันทร์นำธนบัตรสีเทาจำนวนหลายใบเก็บเข้าไปในกระเป๋าสะพานใบเล็กคู่ใจ ทั้งสองพูดคุยกันสักต่ออีกครู่ก่อนที่แยกย้ายกันไปคนละทิศละทาง




“พี่ฟรานหยุดก่อนครับ จอดข้างหน้าก่อน” คาลอสที่กลึ้มๆเพราะฤทธิ์แอลกอฮอร์รสเลิศ ตะโกนให้หยุดรถและจอดข้างทาง จากนั่นเรารีบวิ่งลงจากรถทันที

“หวัดดีสาวน้อย” ดีใจเป็นอย่างยิ่งที่เห็นว่าที่เนื้อคู่ของเขายืนรอรถอยู่ที่ป้ายรถโดยสารประจำทางซึ่งตนเพิ่งนั่งรถออกจากโรงแรมหรูผ่าน  อุ่นจันทร์ทำหน้าสงสัย ก่อนจะจำเขาได้ เขาคือพ่อหนุ่มที่สั่งไวน์แพงหู้ฉี่เมื่อคืนคนนั่น

“อ่อ คุณนั่นเอง มีอะไรหรือเปล่าคะ”

“เปล่าหรอกครับ แล้วคุณอุ่นจะไปไหนครับ ผมขออนุญาตไปส่งได้ไหม” คาลอสอยากได้โอกาสใกล้ชิดหญิงสาวคนนี้เหลือเกิน แต่ฝากสาวเจ้ากำลังทำหน้าไม่ถูก ไม่ได้รู้จักกันเสียหน่อยจะไปส่งเธอทำไม สาวน้อยขบคิด

“ขอบคุณคะ แต่ไม่เป็นไร ฉันกลับบ้านเองได้ รถมาพอดีเลยขอตัวก่อนนะคะ” พูดเสร็จก็รีบวิ่งหนีผู้ชายคนนี้ขึ้นรถทันที หากมัวอยู่รอรถเมล์สายที่ผ่านหน้าโรงพยาบาล ผู้ชายตรงหน้าอาจทำร้ายอะไรเธอก็ได้

.... ปลอดภัยไว้ก่อนนะอุ่นจันทร์




“นายรู้จักกับผู้หญิงคนนั้นเหรอ” คริสถามขึ้น เมื่อน้องชายกลับเข้ามานั่งในรถข้างๆตนเอง

“คนนี้ไงพี่ อุ่นจันทร์ เนื้อคู่ที่เขาเล่าให้พี่ฟังไง” 

“คนนี้เหรอ......”  หน้าตาแบบนี้นี่เอง เธอคงจะแสร้งทำมารยาใส่น้องชายของเขา เช่นเดียวกันที่ทำให้เขาคอยแอบลอบมอง เธออยู่ตลอดเวลาเมื่อสักครู่ ....หน้าตาใสๆ ไม่คิดว่าจะร้ายได้ถึงขนาดนี้


“ใช่ครับ เสียดายจัง เธอไม่ยอมให้ผมไปส่งที่บ้าน ไม่อย่างนั้นคงได้เดินหน้าจีบเธอเต็มที่ไปเลย” ชายหนุ่มคิด

“น้อยๆหน่อยเจ้าคาลอส มีผัว มีลูกหรือยัง แกก็ยังไม่รู้ไม่ใช่เหรอ ที่ไม่ยอมให้แกไปส่งคงเพราะเหตุผลนี้ก็ได้ใครจะไปรู้”

“ก็จริงครับพี่ ใครจะไปรู้.....พีี่เองก็ไม่รู้นี่ครับ พี่ก็เลิกอคติกับว่าที่เนื้อคู่ผมสักทีเหอะ ผมขอหละ..” คาลอสโวยวาย ยังเสียใจที่หญิงสาววิ่งหนีเขาไปไม่หาย


...เธอที่มันร้ายจริงๆ หากคิดจะมาปอกหลอกน้องชายฉันอีกคน ก็ห้ามศพฉันไปก่อนเถอะ...อุ่นจันทร์







“คุณคริสรู้จักผู้หญิงคนนั้นเหรอครับ” ฟรานซิสถามขึ้นเมื่อกลับมาถึงบ้านคฤหาสน์หลังงาม

“นายหมายถึงผู้หญิงของคาลอสคนนั้นเหรอ” ทำไมฟรานซิสถึงถามผู้หญิงคนนี้อีก...หรือว่า

“ถามทำไมนายชอบแม่นั่นอีกคนแล้วเหรอฟรานซิส” ไม่รู้ว่าฟรานซิสคิดไปเองหรือเปล่า แต่เจ้านายนั่นดูมีพิรุธ และน้ำเสียงของเจ้านายที่เอ่ยถามเขาคล้ายๆกับไม่พอใจกับอะไรสักอย่าง 

“เปล่าครับ     แต่.....เธอก็น่ารักน่าเอ็นดูนะครับ” แกล้งพูดจาหยอกล้อเจ้านาย และได้ผลเมื่อ สีหน้าของคริสบึ้งตึงขึ้นทันทีที่ได้ยินแบบนั้น ฟรานซิสถึงกลั้นยิ้มเอาไว้ไม่ได้

“อยากจะหลงกลแม่นั่นก็ตามใจพวกนายก็แล้วกัน อย่าหาว่าฉันไม่เตือนก็แล้วกัน” อุ่นจันทร์เธอทำอะไรกับคนของเขากันนะ

“เหรอครับ แต่ผมเห็นคุณคริสมองเธอตลอดตอนที่อยู่โรงแรมนะครับ มีอะไรพิเศษหรือเปล่าครับ” คนสนิทเห็นทุกอย่างทั้งตอนที่เห็นพวกเขาเดินชนกันหน้าบริเวณห้องน้ำ แล้วตอนผู้หญิงคนนั้นทานข้าวอยู่กับผู้ใหญ่สูงอายุคนหนึ่ง ค่อยข้างแปลกใจอยู่เหมือนกันเพระไม่เคยเห็นเจ้านายตัวเองให้ความสนใจผู้หญิงคนไหนมาก่อน...แต่จะออกมาในรูปแบบไหนนั่นคงต้องใช้เวลาดูกันไปนานๆ

“เปล๊า (เสียงสูง) มองผ่านๆไปอย่างนั้นแระ แกจะไปไหนก็ไปไป้ ฉันจะขึ้นไปพักที่ห้องแล้ว” ชายหนุ่มมาดเทห์ ดวงหน้ามีเสน่ห์รีบหมุนตัวเดินขึ้นห้องพักส่วนตัวทันที กลัวว่าอยู่นานไปจะโดนซักหนักขึ้นมากกว่านี้



อุ่นจันทร์นำเงินที่ได้จำนวน 20,000 บาท ในวันนี้ฝากกับตู้ฝากเงินอัตโนมัติในโรงพยาบาล ก่อนที่จะรีบเข้าไปในอาคารผู้ป่วยในหญิงที่จะปิดให้เข้า-ออกอีก ภายใน 10 นาทีข้างหน้า เนื่องจากต้องนั่งรถเมล์หนีผู้ชายคนนั้น ทำให้เธอต้องนั่งรถอ้อมไปอีกหลายกิโล เมื่อถึงเตียงผู้ป่วยรวมนางอิ่มจันทร์นอนหลับไปแล้ว 

"แม่ขา แม่ต้องหายนะคะ ต้องอยู่กับอุ่นไปนานๆนะแม่" บุตรสาวก้มลงหอมแก้มมารดาเบาๆ ก่อนที่หญิงสาวจึงรีบเข้าไปอาบน้ำอย่างรวดเร็ว วันพรุ่งนี้ต้องเจอเรื่องอะไรอีกเยอะ


"คุณเป็นใครกันนะ

คุณทำอะไรกับฉันเนี้ยะ" แค่คิดถึงใบหน้าและสายตาคมเข้มคู่นั้น หัวใจเธอก็เต้นเร็วขึ้นอย่างผิดปกติ มือน้อยยกขึ้นมาทาบหน้าอกข้างซ้ายเอาไว้ ลูบแผ่วเบาหวังว่าจะช่วยให้อาการดีขึ้น


อุ่นจันทร์อมยิ้มก่อนปิดเปลือกตาลง...



ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่อุดหนุนนะคะ"

Lantana-Pakakrong


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha