นางบำเรอซาตาน

โดย: Lantana-Pakakrong



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 9 : เหมือนจะเป็นไปด้วยดี NC


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

คริสคิดว่าเขาตะโกนออกไปสุดเสียงแล้วนะ แต่จริงๆมันไม่ได้ดังอะไรขนาดนั้น มันเกิดขึ้นเพราะเขาทั้งขลาดทั้งกลัวในสิ่งที่ออกจากปากของผู้หญิงใจร้ายตรงหน้า

อุ่นจันทร์เองก็ชะงักไม่คิดว่าจะได้ยินคำพูดนั้นจากปากของเขา



เขาหลอกกันหรือเปล่า........

คนระดับนี้ทำไมต้องอยากให้คนอย่างเธอยกโทษให้ขนาดนี้ 

ไม่เข้าใจเลย...


เมื่อเห็นอุ่นจันทร์ทำหน้าครุ่นคิดอย่างหนัก เขาก็มองว่านี้เป็นโอกาศที่ดีที่จะทำคะแนนเรียกความสงสาร ชายหนุ่มเดินไปหยุดตรงหน้า มือแกร่งจับใบหน้าหวานที่ตอนนี้คิ้วผูกโบว์ ปากพรึมพร่ำอุบอิบอย่างน่าเอ็นดูให้จ้องมองมาทางเขา

“ผมเจอผู้หญิงหน้าตาน่ารักคนหนึ่งที่ร้านอาหารของโรงแรมแห่งหนึ่งตั้งแต่วันแรกที่เดินทางมาไทย ไม่รู้ว่าเธอมีมนต์สะกดหรืออย่างไรถึงทำให้คนที่ไม่เคยสนใจผู้หญิงคนไหนมาก่อนอย่างผมต้องสอดสายตามองดูเธอตลอดเวลาดยอดโดยอดไม่ได้ แล้ววันนั้นเองเธอก็เดินซุ่มซ่ามมาเดินชนผม กลิ่นกายของเธอหอมชื่นใจ หน้าตาตื่นตกใจนั้นยิ่งไปกันใหญ่ มันทำหัวใจผมสั่น ราวกับว่ามาจะเด้งออกมาตรงนั้น” อุ่นจันทร์ตั้งใจฟังเขา ตอนนี้หน้าตาเธอเริ่มที่จะดีขึ้นเล็กน้อย ความเกรี้ยวกราดก่อนหน้าหายไปหมดสิ้นแล้ว

“แต่จากนั้นไม่นาน ผมก็รู้ว่าเธอกำลังทำบางอย่าง บางอย่างที่ผมไม่ชอบเอาเสียเลย จากที่ผมอคติผู้หญิงจำพวกนี้เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ต้องยอมรับว่าตอนนั้นผมผิดหวังในตัวเธอสุดๆ แล้วยิ่งได้มาเจอว่าเธอเป็นที่ชื่นชอบของน้องชาย ผมก็พยายามกันท่า ไม่ใช่ห่วงน้องชายตามที่บอกเธอไปหรอก แต่จริงๆแล้วผมหึง อุ่นผมหึงผู้ชายทุกคนที่ได้มีโอกาสใกล้ชิดคุณ ผมเป็นคนแรกของคุณ คุณไม่ได้เป็นอย่างที่ผมคิด คุณแตกต่าง แตกต่างโดยสิ้นเชิง คืนนั้นผมไม่ได้ตั้งใจจริงๆนะครับ ผมไม่ได้ตั้งใจจะปิดบังคุณเลย ผมแค่กลัว กลัวว่าคุณจะจากผมไป (แล้วเธอก็จากมาจริงๆ) อุ่นยกโทษให้คนเลวๆคนนี่สักครั้งได้ไหมครับ” หมดกันกับท่านประธานผู้ยิ่งใหญ่ที่มีมาดให้ลูกน้องนับพันนับหมื่นเกรงกลัว ตอนนี้มันหมดสิ้นแล้ว ไม่เหลือภาพลักษณ์นั้นอีกเลย อุ่นจันทร์ขบแม้นกลีบปากสวยได้รูป เมื่อทนความเย้ายวนไม่ไหวคริสก็ค่อยๆเคลื่อนไปประกบมันอย่างช้าๆ ดูดดื่มที่สุดเท่าที่หญิงสาวตรงและเขาหน้าเคยทำมา

“อื้อ” เสียงครางในลำคอยิ่งกระตุ้นให้ส่วนต่างๆภายในร่างกายทั้งเขาและเธอหวาบหวิวขึ้น แต่ช่วงจังหวะหนึ่งอุ่นจันทร์ก็พยายามดันให้ชายหนุ่มถอยออกห่าง คริสทำตามอย่างว่าง่าย แม้นจะรู้สึกเสียดายความหอมหวานเมื่อครู่ไปบ้างก็ตาม



“หืม อุ่นไปอะไรไปครับ” ชายหนุ่มเริ่มกังวลอีกแล้ว แต่เมื่อกี้เธอก็เหมือนจะตอบรับสัมผัสของเขาเป็นอย่างดีนี่  หรือว่าเธอจะไม่ชอบแบบนี้ คริสคิดไปต่างๆนาๆ ก่อนที่เจ้าตัวจะเฉลยสิ่งที่อยู่ภายในใจให้รับรู้

“คุณคริสจะรักอุ่นได้ยังไงกันคะ คุณคริสก็มีคนรักอยู่แล้วทั้งคน” สาวน้อยอ๋อมแอ๋มออกมา ความรู้สึกซาบซ่านเมื่อตะกี้ยังไม่ได้จางหายไปไหน มันยังตลบอบอวนไปรอบๆตัวเธอ คริสได้ยินสาวน้อยตรงหน้าแทนตัวเองด้วยชื่อเหมือนเดิมก็ยิ้มหน้าบาน  เขารวบสะโพกบางก่อนยกมันขึ้นเหนือพื้น

“ผมรักอุ่นครับ รักอุ่นคนเดียว ส่วนมิเกลผมจะขอถอนหมั้นกับเธอเองมันเป็นเรื่องธุรกิจที่ผู้ใหญ่จัดการ ผมไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องสักนิด”

“คุณคริสพูดจริงเหรอคะ ไม่ได้หลอกอุ่นนะ” คริสอมยิ้ม แล้วเขย่งเท้าหอมแก้มนุ่มๆทั้งสอง

“จริงครับ ทุกคำที่พูดออกไปวันนี้เป็นความจริงทั้งหมด” สิ้นสุดคำยืนยัน ทั้งสองก็แสดงความรักต่อกัน โดยไม่มีเรื่องใดมาขวางกั้นพวกเขาได้อีกแล้ว





“ผมขอนะครับ ผมจะอ่อนโยนกับอุ่นที่สุด สัญญา” สาวน้อยที่อยู่ใต้ร่างบนเตียงกว้างของโรงแรมระดับหกดาวตอนนี้ทำให้ท่านประธานหนุ่มแทบคลั่ง ต้องบอกเลยว่าเขาเฝ้าฝันถึงเหตุการณ์นี้ตั้งแต่ที่เห็นสาวน้อยคนหนึ่งขี้ประหม่า บนห้องอาหารชั้นดาดฟ้าของโรงแรมตั้งแต่แรกที่ได้เจอเธอแล้ว

“อือ อือ อือ “ พิศวาทหวามที่เขามอบให้ทำให้เธอรู้สึกเคลิบเคลิ้มไปในวังวนนั้น


“ผมรักอุ่นนะครับ พร้อมนะคนดี เราจะเป็นของกันและกันแบบนี้ไปจนตาย” คริสเอ่ยคำมั่นสัญญาที่เขาได้กลั่นกรองมาอย่างดีแล้วด้วยสมองและหัวใจเป็นสิ่งนำทาง อุ่นจันทร์ยิ้มน้อยๆ ก่อนหลบสายตาแต่เป็นการอนุญาตขั้นดี คริส วอลตันคิดอย่างนั้น

“อ่า/โอ้ว” เมื่อสองกายรวมเป็นหนึ่ง หญิงสาวไม่ได้เจ็บปวดเหมือนครั้งก่อนหน้า เพราะผู้ชำนาญการได้เตรียมความพร้อมให้เธออย่างดี

“ผมจะขยับแล้วนะครับ ถ้าอุ่นเจ็บก็บอกนะ” ครั้งนี้เขาจะตามใจหล่อนทุกอย่าง เพราะหากหล่อนมีความสุข นั้นคือความสุขที่สุดของเขาเองเช่นกัน

“อ่า อ่า” เสียงไพเราะดุดเสียงที่มาจากสวรรค์ช่วยการันตีอย่างยอดเยี่ยมว่าหญิงสาวในดวงใจไร้ความเจ็บปวด สีหน้าและเสียงหวานมันพ่งบอกถึงความรู้สึกที่เหมือนกันกับเขาตอนนี้...รู้สึกดีเป็นบ้า

“แน่นที่สุดเลยครับอุ่น อ่า อ่า ผมของแรงๆเร็วๆกว่านี้นะครับ” เป็นการขออนุญาตที่ไม่ต้องการคำตอบ เจ้าพ่ออสังหา รีบเดินหน้าใส่เกียร์ความเร็วและแรงของสะโพกทันทีที่ตนกล่าวจบ   พับ พับ พับ พับ เสียงเนื้อกระทบเนื้อของหนุ่มสาวดังไปทั่วพื้นที่ของห้องพักสุดหรู ไม่มีทีท่าว่ามันจะเงียบโดยง่ายๆ

“อ่า อ่า คุณ คริส อ่า อุ่น อะ อุ่น” เสียงสาวน้อยเปล่งได้ลำบาก เธอออกเสียงตามแรงโยกของคนที่กุมเกมรักอยู่ด้านบน คริสได้ฟังก็รู้โดยทันทีว่าเขาและเธอกำลังจะถึงจุดหมายของความปรารถนาครั้งนี้แล้ว

“อ่า อ่า ผมมีความสุขที่สุดเลยครับ” การถึงจะสุดยอดพร้อมคนรัก มันดีเยี่ยมอย่างนี้นี่เอง ครั้งก่อนหน้าเขามัวแต่สนใจความรู้สึกตนเอง แล้วยังอารมณ์โมโหเธออีก เพราะอย่างนั้นไงหล่อนถึงได้โกรธเขานัก



“เออ เออ ทำไมเมื่อกี้คุณคริสไม่ป้องกันคะ” หลังพายุสวาทจบลง ทั้งคู่ก็ก่ายกอดกันไม่ห่าง ต่างฝ่ายต่างรอให้ลมหายใจกลับเข้ามาสู่สภาพปกติ เธอจึงได้เอ่ยสิ่งคาใจนั้นออกมาก่อน

“ทำไม หือ” พะเน้าพะนอไม่ยอมห่าง

“ก็ผมออกมีลูกกับอุ่นนี้ครับ” พูดได้ตรงมาก หญิงสาวมองค้อนวงใหญ่


"ผมอยากเป็นพ่อคน ก็ตั้งแต่ ที่โดนผู้หญิงในอ้อมแขนคนนี้สบตาครั้งแรก" อุ่นจันทร์หน้าแดงแปร๊ดตามคำสารภาพที่ได้ยิน






คริสมุดเข้าไปหาอ้อมกอดหอมๆนุ่มนิ่ม หลายคนบอกว่าการมีคนที่เรารักอยู่ใกล้ทำให้เรามีความสุข เขาเองไม่เคยเชื่อคำบอกเล่าของคนเหล่านั้นมาก่อน จนนาทีนี้ได้มาสัมผัสกับตัวเองเต็มๆ มันไม่ใช่แค่ที่ใครๆต่างบอก เขามีความสุขมากกว่านั้น มากกว่าที่เคยมีมา ไม่อยากจะเชื่อ เพียงแค่ผู้หญิงธรรมดาเพียงคนเดียวจะทำให้เขา อิ่มอกอิ่มใจจนมันล้นออกมาจากอกอยู่แล้ว


“5 5 5 ไม่เอาคุณคริส อุ่นจักกะจี้นะ อ่า อะ พะ พอได้แล้ว”

“อุ่นตัวหอมจัง อีกรอบได้ไหมคนดี” เจอคำขอตรงๆของเขาเข้าไป สาวน้อยหน้าแดงโดยเฉพาะส่วนแก้มที่แดงมากที่สุดถึงกับก้มหน้างุด เธอพยักหน้าช้าๆในสิ่งที่เธอเองก็ต้องการจากเขาเช่นกัน  ชายหนุ่มค่อยๆเลื่อนริมฝีปากมาจรดกลีบปากหอมนุ่มชุ่มชื่น เขาหยอกเย้าละเมียดละไมความหอมหวานตรงหน้าอย่างช้าๆ อีกคนก็ปล่อยตัวปล่อยใจไปตามสัมผัสซ่านซ่า


“กรอก กรอก” จากอารมณ์อ่อนไหว เหมือนทั้งคู่จะได้สติจากเสียงที่ดังออกมาจากตัวหญิงสาว

“หืม” คริสรีบดันตัวขึ้น มองสาวน้อยที่ก้มหน้างุดเอาผ้าห่มมาปิดบังความอายของตัวเอง

“หิว ทำไมไม่บอกผมครับ อุ่นทานข้าวหรือยัง”

“เออ เออ คือ” ขายขี้หน้าจริงๆ เธอคิด

“ว่าไง ถ้าไม่ตอบจะไม่ให้ลงจากเตียงถึงตอนเย็นเลยนะครับ”

“คุณคริสก็ ....พูดอะไรก็ไม่รู้” เจ้าพ่ออสังหาโดนทำร้ายร่างกายเบาๆ แต่ใบหน้าหล่อของเขายังแต่งแต้มไปด้วยรอยยิ้มชวนฝัน

“ว่าไงกินหรือยัง”

“ยังคะ ยังไม่ได้กินอะไรตั้งแต่เมื่อวานบ่าย” เธอตอบออกไปจนได้

“อุ่น ทำไมถึงไม่ดูแลตัวเองแบบนี้ ถ้าเป็นอะไรไปแล้วผมจะอยู่อย่างไร”

“กะ ก็ เมื่อก่อนก็อยู่ได้นี่.....” ชายหนุ่มรีบฉกริมฝีปาก

"ฮือ"

“ห้ามเถียงครับ ปะ ไปทานข้าวกันนะ ต่อไปนี้ผมจะดูแลอุ่นเอง” ชายหนุ่มปฎิบัติตามคำพูดทันทีที่กล่าวจบ เริ่มจากการแต่งกายให้เธออย่างอ้อยอิ้ง หาเศษหาเลยได้เป็นทำตลอด แล้วเขาก็แต่งตัวด้วยชุดลำลองสบายๆ แต่ยังไงก็ดูภูมิฐานมากมายเหลือเกิน สาวน้อยนั่งในตักของผู้ชายตัวโต เขาป้อนข้าวป้อนน้ำพะเน้าพะนอไม่ขาด กว่ามื้อเช้าของทั้งคู่จะผ่านไปก็เกือบเที่ยงพอดี




“นั้นจะทำอะไรครับ” คนตัวโตถาม

“อ่อ อุ่นจะเอารถเข็นไปเก็บคะ”

“ทำไมต้องไปด้วย เดี่ยวผมให้คนอื่นมาเก็บก็ได้”

“ได้อย่างไรกันคะ มันหน้าที่ของอุ่นนะ แล้วนี่ขึ้นมาตั้งแต่เช้าจนเที่ยงไม่รู้พี่ๆ จะว่าอะไรเหรอเปล่า”

“อุ่น ไม่ทำงานนี้ได้ไหม คุณไม่จำเป็นต้องลาออกจากบริษัทของผมอีกต่อไปแล้วนะ อุ่นเป็นเมียผม ผมดูแลเมียผมได้”

“เดี่ยวเรื่องนี้เราค่อยคุยกันดีไหมคะ แล้วอีกอย่าง เออ เออคือ...ตอนนี้คือความสัมพันธ์ของเราสองคนก็ยังไม่ชัดเจน”

“ไม่ชัดเจนได้อย่างไง ผมรักอุ่น เราจะแต่งงานกัน มีลูกด้วยกันเยอะๆ และจะดูแลกันไปจนตาย” ตอนนี้เธอเหมือนดอกไม้ที่บานในทุ่งกว้างโอบล้อมด้วยสายน้ำ สายลมแลแสงแดด เมื่อคนรักเธอและเธอรักเขา เพียงเท่านี้ก็พอใจมากอยู่แล้ว

“ขอบคุณมากนะคะคุณคริส แต่อุ่นว่า อุ่นรอให้คุณคริสจัดการเรื่องต่างๆให้เรียบร้อยดีกว่านะคะ คุณคริสเข้าใจอุ่นใช่ไหม” สาวน้อยเดินเข้ามาสวมกอดเขาเอาไว้ 


ไม่รู้ทำไมใจของเธอจึงหวิวๆแปลก...




“ไม่ได้นะครับ อย่าเข้าไปครับ เออ....” ฟรานซิสพุ่งเข้ามาขว้างในห้อง ทำให้คู่รักรีบแยกออกจากัน

“อะไรของพี่ห้ะ พี่ฟราน”

“นั้นสิ เป็นอะไรหรือเปล่า ฉันจะเข้ามาหาลูกชายทำไมต้องห้ามกันขนาดนั้นห้ะ พ่อคุณ” มาดามจัสมินเว่วเข้าให้ ต้องคุยกันนานสองนานหน้าประตู กว่าจะเข้ามาในห้องนี้ได้

“ก็เจ้านายทานข้าวอยู่นี้ครับ” บอดีการ์ดแก้ตัวน้ำขุ่นๆ

“อุ่น/หนูอุ่น/น้องอุ่น” ทั้งสามคนที่ไม่ถูกเชิญเข้ามาในห้องเอ่ยขึ้นพร้อมกัน สาวน้อยเองก็ตกใจไม่แพ้ไปกว่ากัน

“สวัสดีคะมาดาม สวัสดีคะคุณคาลอสคุณมิเกล”

“คุณอุ่นมาทำอะไรที่นี้ครับ แล้วทำไมแต่งชุดแบบนี้ ฝ่ายบุคคลโทรมาหาผมตั้งแต่เมื่อเช้าว่าคุณอุ่นลาออก ลาออกทำไมครับ”

“นี่นาย พักหายใจบ้างนะ ถามมาได้เป็นสิบคำถามน้องเขาจะตอบยังไง” มิเกลแทรกขึ้น คาลอสเองก็ชักสีหน้าไม่พอใจทันที

“ว่าไงลูก หนูอุ่นมาทำอะไรที่นี่จ๊ะ”

“คืออุ่นจันทร์เขาลาออกแล้วครับแม่ เธอมาทำงานที่นี้ พอดีบังเอิญที่เธอนำอาหารเช้ามาให้ผมพอดี”

“อาหารเช้าอะไรตาคริส นี่มันจะเที่ยงแล้วนะ นี่พวกเราก็เพิ่งกลับมาจากข้างนอก ไม่ไหวๆ ร้อนเหลือเกินที่นี่ ต้องกลับมาโรงแรม”

“พี่คริสคะ มิเกลซื้อเสื้อมาให้พี่คริสด้วยคะ น่ารักไหมคะ” เสื้อที่เธอยื่นออกมาจากถุงให้เขาดู ก็เป็นเสื้อธรรมดาทั่วไปที่ดูดีเลยทีเดียว แต่เพราะความพิเศษของมันเป็นเสื้อคู่ต่างหาก ที่ทำให้ชายหนุ่มหน้าซีด

“เอาน่าคริส เย็นนี้ลูกต้องใส่นะ เดี่ยวเราจะดินเนอร์ด้วยกันริมหาด พรุ่งนี้ก็ต้องกลับกรุงเทพแล้ว อย่าขัดใจแม่กับน้องเลยนะ” คริสพยักหน้าตกลงอย่างเลี่ยงไม่ได้ เขาแอบเห็นสายตาน้อยใจจากเธอคนนั้น ที่ตอนนี้กำลังจะหมุนตัวเดินออกไปอย่างเงียบๆ


“คุณอุ่น เดี่ยวก่อนครับ เดี่ยวก่อน” คาลอสรีบเดินตามทันทีที่สาวคนที่หมายตากำลังจะเดินออกไปจากห้อง




ทำไมถึงเป็นแบบนี้นะ ดูแล้วท่าทางของเขาจะอาการหนัก เพียงแค่น้องชายจับแขนเมียของเขาไว้ เขาอยากจะปรี่เข้าไปแยก หากไม่ติดว่า มารดาและคู่หมั้นยืนขั้นระหว่างเขากับเธออยู่

“คุณอุ่นเลิกงานกี่โมงครับ ตอนเย็นไปกินข้าวด้วยกันนะ”

“เห็นทีจะไม่สะดวกนะคะ อุ่นเป็นพนักงานของที่นี้ด้วย”

“อย่าปฏิเสธพี่เขาเลยนะลูก ป้าก็อยากให้หนูไปด้วย เอาอย่างนี้เดี่ยวป้าจะยกเลิกกับทางโรงแรม แล้วเราไปกินร้านอื่นกัน ของอร่อยเยอะจะตายไป” มาดามเดินเข้ามาใกล้ๆเธอ นางพูดด้วยความเอ็นดู จนคนที่ถูกเชิญชวนบอกปัดไปได้ลำบาก

“ไปนะ ไปนะน้องอุ่น” มิเกลก็เป็นอีกคนที่มาช่วยเสริมทีม อุ่นจันทร์นิ่งไป เธอแอบมองสังเกต ทุกคนอยากให้เธอไปด้วยทั้งหมด ยกเว้นเขาคนนั้นที่ทำหน้าลำบากใจอย่างเห็นได้ชัด

“อุ่นไปด้วยก็ได้คะ ขอบคุณมาดามมากๆนะคะ”

“ไชโย ดีเลยครับ เดี่ยวผมจะอาสาพาเจ้าหญิงของผมไปเอง” คาลอสพูดจบ ก็รีบปิดปากตัวเอง เรียกเสียงหัวเราะจากมาดามวอลตันและสีหน้ามั่นไส้ของคู่กัดคนสำคัญได้เป็นอย่างดี

“คะ อุ่นขอตัวก่อนนะคะ” สาวน้อยหมุนรถเข็นเดินออกไป




“คุณป้า เป็นไงบ้างครับ ถูกใจหรือเปล่าว่าที่หลานสะใภ้” คาลอสพูดคุยต่อทันทีที่เห็นเจ้าหญิงคนสวยเดินออกไปจากห้อง

“ไม่ต้องมาทำคุยเลย ป้ายังไม่เห็นท่าทีของหนูอุ่นจะสนใจเราสักหน่อย”

“จริงด้วยคะคุณป้า นายมันมั่ว” มิเกลอดแขวะไม่ได้

“คริสลูก พ่อกับแม่คุณกันว่าจะให้เรากลับอเมริกา เพราะที่นี้ก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร ทีมงานที่นี่แข็งมากๆเลยนะลูก ว่าจะให้คาลอสดูแลคนเดียวก็พอ เห็นบอกว่าจะคว้าผู้หญิงในดวงใจให้ได้ก่อน ใช่ไหมคาลอส”

“ครับคุณป้า หายห่วงได้เลย” มั่นใจในโปรไฟล์ของตัวเองมาก

“เออ คุณแม่ครับ ผมยังห่วงๆที่นี้อยู่เลยครับ ขอเวลาอีกสักพักก็แล้วกันนะครับ” คริสใจหายวาบ ห่างจากนารีเพียง 1 วันเขาก็แทบบ้า หากข้างกายเขาต้องห่างจากเธอหลายวันต้องทรมานน่าดู...ไม่อยากจะคิด


“มิเกลขอเข้าห้องน้ำหน่อยนะคะ” สาวสวยในตาสีฟ้าลุกขึ้นไป ปล่อยให้คนในครอบครัวคุยด้วยกันต่อ เพียงแค่เสร็จธุระออกมาจากห้องน้ำ 

มิเกลต้องหยุดนิ่ง 

ทำไมร่องรอยของเตียงนอนของคู่หมั้นถึงเป็นแบบนี้ 

คนทั่วไป ก็พอมองออก พอก็รู้ว่ามันต้องเพิ่งผ่านเหตุการณ์อะไรมา



หญิงสาวตัดสินใจเก็บมันไว้ในใจ

ทำทุกอย่างให้เป็นปกติที่สุด






บรรยากาศโต๊ะอาหารที่ดีที่สุดของร้านอาหารชื่อดังของเมืองหัวหิน ตอนนี้เป็นไปอย่างคึกคัก เมื่อสมาชิกทุกคนมาพร้อมหน้าพร้อมตากัน คาลอสและอุ่นจันทร์เป็นสองคนที่เพิ่งมาถึงล่าสุด เนื่องจากเธอเลิกงานคาลอสอาสาเป็นคนพากลับห้องพัก เขารอด้านล่างไม่กี่สิบนาที หญิงเจ้าก็ชำระกายเสร็จ เธอแต่งกายตัวกระโปรงสีขาว เสื้อแขนตุ๊กตาแม้จะเก่าไปหน่อย แต่คอลอสก็ยังชื่นชอบมากอยู่ดี



“มาๆ หนูอุ่น นั่งข้างเจ้าคาลอสมันเลยลูก” คุณโคดี้ประมุขใหญ่เป็นคนเชื้อเชิญ

“หนูอุ่นจะอยู่ที่นี่ตลอดไปเลยหรือเปล่าลูก” มาดามถามขึ้น เมื่อผ่านการทานอาหารมื้อใหญ่ใกล้เสร็จลง

“คะ มาดาม ที่นี่อากาศดี อุ่นคิดว่าไม่นานแม่ออกจากโรงพยาบาล อุ่นก็อยากให้แม่อยู่ที่นี่” หญิงสาวตอบ ตลอดที่มาถึงหล่อนไม่พยายามมองหน้าผู้ชายคนนั่นเลย แต่ก็ได้เห็นว่าเขาและคู่หมั้นใส่เสื้อคู่ น่ารัก น่าอิจฉาสำหรับผู้ที่พบเห็นทั่วไป ผู้ชายก็หล่อ ผู้หญิงก็ทั้งสวยทั้งสง่างาม เหมาะสมกันโดยไม่มีที่ติ

“ป้าก็ว่าเป็นความคิดที่ดีนะลูก”

“ลุงก็เห็นด้วยนะ ไงเจ้าคาลอส ไหวไหมหละแก” คุณโคอี้ส่งซิกให้หลานชายสุดที่รัก

“แหม่ ๆ คุณลุงครับ ผมนะไหวอยู่แล้ว ไม่ต้องห่วง  อะไรก็ขวางหัวใจของผมไม่ได้หรอกครับ” ใช่ว่าอุ่นจันทร์จะไม่เข้าใจที่อดีตเจ้านายของเธอพูด แต่เธอเลือกที่จะอยู่นิ่งๆเฉยๆไม่แสดงอาการอะไรออกไป น่าจะเป็นหนทางที่ดีกว่าวิธีอื่น ชายหนุ่มอีกคนก็ใช่ว่าจะพอใจกับสิ่งที่ตนได้ยิน .......ใจเย็นไว้นะคริส ใจเย็นๆๆ



“แม่ว่าคริสกลับอเมริการอบหน้า เราจัดงานแต่งงานกันเลยดีกว่าไหมลูก”

“คุณแม่/คุณป้า” คู่หมั้นทั้งสองอุทานพร้อมกัน และอยู่คนละอารมณ์โดยสิ้นเชิง ฝ่ายหญิงตกใจด้วยความตื่นเต้นดีใจ และฝ่ายชายกลับเป็นอะไรที่ตรงกันข้ามสุดๆ

“ผมว่าเรื่องนี้เราค่อยคุยกันดีกว่านะครับ” คริสบอกปัด สีหน้าของเขานั้นมิเกลลอบสังเกตเขาตลอดเวลา พี่คริสมีอะไรอยู่ในใจ ....เขาอาจมีใครในใจหรือเปล่า ....แล้วยังเรื่องที่นอนในห้องนอนเขาเมื่อตอนกลางวันอีก 

ทางด้านสาวน้อยอีกคนอยู่ๆก็ทานอะไรไม่ลงเอาเสียดื้อๆ ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเธอคงไม่ง่ายดายเหมือนที่คิดอีกแล้ว เขาคงยังไม่สามารถถอนหมั้นได้ง่ายๆ แล้วอีกอย่างคุณมิเกลก็ดีกับเธอเหลือเกิน หากต้องมาทำร้ายคนดีแบบนี้ เธอต้องเป็นคนที่แย่มากๆเลยทีเดียว



“ฮัลโหลคะ ทุกคน สวัสดีคะคุณพ่อคุณแม่ หวัดดีที่รัก นานาคิดถึงคุณเหลือเกินคะ” ผู้มาใหม่เอ่ยทักทายแล้วถือวิสาสะหอมแก้มและนั่งข้างผู้ชายที่หมายปองทันที

“นาตาชา คุณมาได้ไง” คริสกล่าวเสียงดุ ไม่พอใจในการกระทำของอีกฝ่าย

“ต้องเป็นพรหมลิชิต แน่ๆเลยคริส นานามาถ่ายแบบนี้คะ เริ่มถ่ายพรุ่งนี้ มองอยู่ตั้งนาน ไม่คิดว่าจะเป็นคุณและครอบครัวที่นี้ นานาขออนุญาตแจมด้วยคนนะคะคุณพ่อ” เข้าทางบิดาเขาคงเป็นทางที่ดีที่สุดนางแบบคนสวยคิด

“เอาเลยลูก ตามสบาย เพื่อนคริสนี่” คุณโคดี้ก็เชิญตามมารยาท

“ขอบคุณมากคะคุณพ่อ” เธอตอบและก็แอบสังเกตเห็นใบหน้าของมาดามใหญ่ที่ไม่ค่อยพึ่งพอใจอะไรบางอย่าง แต่เธอไม่สนใจหรอก อยากขัดขวางกันนักใช่ไหม เดี่ยวแม่จะเล่นไม่เลี้ยงเลยคอยดู

“หนูมิเกล ตักเนื้อปูให้พี่เขาหน่อยสิลูก”

“คะ พี่คริสทานเยอะๆนะ เนื้อปูของโปรดพี่คะ” มิเกลเองก็เอาใจคู่หมั้นหนุ่มไปตามเกมของมาดามวอลตัน บรรยากาศยังคงดำเนินต่อไปเมื่อสองสาวสวยที่นั่งขนาบคู่เขา ต่างพยายามเอาอกเอาใจเขาด้วยโน้นนั้นนี่ แต่ผู้หญิงคนเดียวที่อยู่ในสายตา และอยู่เต็มสี่ห้องหัวใจ นั่งก้มหน้ากินอาหารตรงหน้าอย่างเงียบ เขาไม่โทษเธอหรอกที่ไม่มองหน้า ไม่พยายามแสดงออกใดๆออกมา แต่กลับกันตอนนี้เขารู้สึกสงสารเธอเป็นที่สุด ...อดทนหน่อยนะครับดวงใจของผม



“บังเอิญอะไรขนาดนี้นะคะ นานาไม่คิดเลยว่าเราจะพักที่เดียวกัน” เธอจะพูดไม่หยุดตั้งแต่ที่ร้านอาหารจนมาถึงตอนนี้ที่กลับมาถึงโรงแรมหรูเป็นที่เรียบร้อย

“ใช่ครับ ไม่น่าบังเอิญขนาดนี้เลย” คาลอสรู้สึกสมเพชผู้หญิงคนนี้จริง รู้ทั้งรู้ว่าผู้ชายมีเจ้าของแล้วยังไม่วายมายุ่งเกี่ยวอีก แม้จะเป็นคู่กัดกันมาตั้งแต่เด็ก แต่เขาก็สงสารเหมือนกันที่แม่นกแก้วนกขุนทองดูซึมๆไปได้สักพักใหญ่แล้ว

“ดีแล้วคะคุณคาลอส คริสขาคืนนี้เรามาดื่มฉลองที่ได้เจอกันหน่อยไหมคะ พรุ่งนี้คุณก็จะกลับกรุงเทพแล้ว นานานะซิต้องอยู่ทำงานที่นี่ต่อ เหงาแย่เลย คุณคาลอสกับคุณมิเกลด้วยดีไหมคะ” แม่จะจัดให้นักเลย ทำหน้ารังเกียจกันหนักใช่ไหม ทั้งๆที่หล่อนเองต่างหากที่มาก่อน แต่นังคุณหนูหน้าสวยนั้นต่างหากที่มาฉกผู้ชายของเขาไป วันนี้ถ้าไม่ได้สั่งสอนยัยคุณหนูกับนายกวนประสาทอย่างคาลอสได้...อย่างมาเรียกนาตาชา


“พวกแกเสร็จฉันแน่ๆ ซ่ากันหนัก” นางแบบเจ้าเล่ห์คิดในใจ

“จะเอาอย่างไงก็ตัดสินใจกันนะ พ่อกับแม่ของไปพักผ่อนก่อนก็แล้วกัน” ผู้อาวุโสบอกกล่าว ก่อนเดินเข้าล้อบบี้ของโรงแรมไป ปล่อยให้เป็นเรื่องของเด็กๆ


“คุณอุ่นอยู่สนุกด้วยกันนะครับ”

“ไม่ดีกว่าคะคุณคาลอส อุ่นของไปพักผ่อนดีกว่า”

“ผมว่าอุ่นไปสนุกกับพวกเราสักแปบนึงก็ดีเหมือนกันนะครับ พรุ่งนี้พวกผมก็จะเดินทางกลับกันแล้ว” เจ้าพ่ออสังหาเป็นคนเชื้อเชิญด้วยตนเอง เขาอยากให้เธอเชื่อมั่น ว่าไม่มีใครทำให้ใจเขาเปลื่อนไปจากเธอได้ต่างหาก อุ่นจันทร์มองเห็นเขาจังๆเป็นครั้งแรก ไม่เข้าใจว่าเขาจะชวนเธอทำไม แต่ก็ได้แค่สงสัยก่อนตอบตกลงออกไป


5 หนุ่มสาวดื่มกินเต้นอย่างสนุกสนามตามจังหวะเสียงเพลงที่ดีเจชื่อดังมาเป็นคนสร้างบรรยากาศสุดเหวี่ยงอย่างนี้ และความสนุกก็เกิดจากน้ำมึนเมาที่ได้ดื่มลงไปด้วย ยกเว้นสาวน้อยอุ่นจันทร์ที่ดื่มเพียงน้ำส้มธรรมดา คริสนั่งจ้องมองสาวน้อยที่ดูตื่นตาตื่นใจกับบรรยากาศที่นี่ เหมือนว่าเธอไม่เคยมาที่แบบนี้มาก่อนอย่างนั้น

“ไม่ออกไปเต้นเหมือนคนอื่นเขาเหรอครับ”

“ไม่ดีกว่าคะคุณคริส อุ่นขอดูแบบนี้ดีกว่า” สองหนุ่มสาวที่นั่งประจำโต๊ะคุยกันแบบธรรมดา

“สนุกมากเลยพี่คริส คุณอุ่นออกไปแดนซ์กันดีกว่าครับ” หนุ่มเพลย์บอยกลับมาที่โต๊ะ หลังจากการโชว์จังหวะ ให้สาวทุกคนที่นี้ต้องหันมามองให้ความหล่อ ขี้เล่นของเขา

“ไม่หละ พวกแกตามสบายเลย พี่นั่งเป็นเพื่อนอุ่นจันทร์ที่นี่ดีกว่า”

“อย่างนั้นก็ได้พี่ ฝากคุณอุ่นของผมด้วยนะครับ” คาลอสตะโกนออกมาแข่งกับเสียงดนตรีที่ดังขึ้น



“อุ่นของฉันต่างหาก ไอ้บ้า” คริสกล่าวขึ้นที่น้องชายเขาหันหลังกลับไปหน้าเวที เสียงของมันไม่ดังพอให้ใครได้ยิน นอกจากสาวน้อยแก้มใส ที่นั่งอายหมุดอยู่ข้างหน้าเขา แล้วหลังจากนั้นในสายตาของเขาก็มีแต่เธอ



นาตาชาดำเนินแผนโดยการจ้างเด็กเสิร์ฟให้นำเครื่องดื่มยอดนิยมให้ศัตรูคนสำคัญทั้งสองคน แผนการของเธอสำเร็จไปแล้วครึ่งทาง ส่วนอีกที่เหลือคิดว่าคงไม่เหลือบ่ากว่าแรง 




ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่อุดหนุนนะคะ"

Lantana-Pakakrong


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha