โซ่เสน่หาบัญชาหัวใจ (สนพ. โรแมนติค:วางแผงแล้วค่ะ)

โดย: chineserose



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 8 : CHAPTER 3 วงโคจร [ 100% ]


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

เขาไม่มีวันลืมเหตุการณ์เลวร้ายที่สุดในชีวิตเขาเมื่อแปดปีที่แล้วได้เลย ในเวลานั้นเขากำลังมีความสุขอย่างล้นหัวใจ และกำลังเตรียมตัวจะเข้าพิธีวิวาห์กับแฟนสาวลูกครึ่งไทย-อเมริกัน ผู้ที่ครอบครัวมาตั้งรกรากอยู่ที่สเปนนานเกินสิบปี

ทั้งเขาและเธอบังเอิญรู้จักกันที่เมืองไทย โดยคราวนั้นเขาไปเที่ยวพร้อมกับหาโอกาสดูลู่ทางทำธุรกิจในฐานะของทายาทสายการบิน จากนั้นก็คบหา พัฒนาความสัมพันธ์ จนได้รู้ว่าเธอเป็นทายาทของโรงงานผลิตเครื่องบินยักษ์ใหญ่ที่ต่างก็เป็นบริษัทคู่ค้ามาตั้งแต่รุ่นปู่

มันเป็นเรื่องที่น่าประหลาดใจว่า ทำไมคนรุ่นหลานจึงไม่รู้จักกันมาก่อน หากนั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ เพราะทั้งคู่ก็ได้ตกหลุมรักและคบหากันจนถึงขั้นหมั้นหมาย และมีโครงการจะแต่งงาน ซึ่งนั่นจะถือเป็นการแต่งงานของสองกลุ่มธุรกิจที่ยิ่งใหญ่อันดับต้นๆ ของยุโรปเลยก็ว่าได้

แต่สุดท้าย ทุกอย่างที่วาดฝันไว้กลับพังครืนลงมาราวปราสาททรายที่ถูกคลื่นซัด เมื่อคู่หมั้นสาวกลับประสบอุบัติเหตุและเสียชีวิตไปต่อหน้าต่อตาเขา อย่างที่ชายหนุ่มไม่สามารถช่วยอะไรเธอได้

ทุกครั้งที่เซคิโอคิดถึงอดีตคนรักที่จากไปอย่างไม่มีวันกลับ น้ำตาลูกผู้ชายก็พานไหลออกมาทุกครั้ง มันเป็นความอ่อนแอที่เขาได้แต่เก็บซ่อนเอาไว้ไม่ให้ใครรู้...

ด้วยความที่คู่หมั้นสาวเป็นผู้มีใจรักการปั่นจักรยานเป็นชีวิตจิตใจ ก่อนแต่งงานเธอจึงอ้อนวอน ขออนุญาตเขาตระเวนเที่ยวรอบโลกพร้อมจักรยานคันเก่งของเธอเสียก่อน แน่นอนว่าการเที่ยวรอบโลกของเธอ หนึ่งในนั้นก็คือประเทศไทยที่ที่ทั้งคู่ได้พบกันครั้งแรก ซึ่งเขาเองก็ไม่ได้ปล่อยให้เธอมาเพียงลำพังกับเพื่อนๆ

แต่แล้วในวันหนึ่ง ขณะที่ทั้งคู่กำลังปั่นจักรยานระยะไกลอยู่นั้น ก็เกิดอุบัติเหตุขึ้นอย่างไม่คาดฝัน เมื่อคู่หมั้นของเขาถูกชนแล้วหนี เธอถูกส่งตัวเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาล หากหญิงสาวทนพิษบาดแผลไม่ไหวจึงเสียชีวิตระหว่างทาง โดยที่เขากำลังกอบกุมมือเธอเอาไว้ ในเวลานั้นความเจ็บปวดจากการสูญเสียแล่นปลาบไปทั้งหัวใจ ชายหนุ่มเคว้งคว้างและระคนความแค้น เขาต้องการจับคนผิดมาลงโทษให้ได้ แต่กลายเป็นว่ารถยนต์คันนั้นชนแล้วหนีไปอย่างไร้ร่องรอย

นับจากนั้นเขาจึงใช้เงินมหาศาลจ้างสำนักงานนักสืบเอกชนทั้งเมืองไทยและต่างประเทศจนกระทั่งรู้เบาะแส เพราะในเมื่อกฎหมายไทยไม่สามารถหาตัวคนร้ายมารับโทษได้ เขานี่ล่ะจะพิพากษาคนคนนั้นเอง

แล้วในที่สุด วันที่รอคอยก็มาถึง รินรุ้ง คือคนร้ายในวันนั้น แม้หลักฐานวันเกิดเหตุที่มีไม่มาก แต่นักสืบก็ตามสืบประวัติของเจ้าหล่อนมาให้เขาได้ ดวงตาคมกล้าเพ่งภาพถ่ายใบหน้าหญิงสาวอย่างเคียดแค้น แม้จะต้องใช้เวลานาน แต่เพื่อการล้างแค้น สิบปีก็ยังไม่สายมิใช่หรือ!

“แล้วเราจะได้เห็นดีกัน... รินรุ้ง!

***

“ฮัดชิ้ว!

หญิงสาวรีบควานหาผ้าเช็ดหน้ามาปิดจมูก นี่ถ้าไม่เพราะมีใครเอ่ยถึงก็คงเพราะจะไม่สบายแน่ๆ แย่จริง “ฉันชื่อรินรุ้งค่ะ” หญิงสาวเงยหน้า รายงานตัวกับชายหนุ่มรูปร่างสูง ซึ่งก็คือเฟอร์นันโด เลขานุการคนสนิทของเซคิโอที่มีหน้าที่ไปรับเจ้าหล่อนที่สนามบิน จากนั้นก็นำตัวขึ้นรถยนต์กระทั่งมาถึงคฤหาสน์โดยสวัสดิภาพ

รินรุ้งเดินทางมาถึงที่ทำงานแห่งใหม่ของเธอ มันคือคฤหาสน์หลังใหญ่ในพื้นที่หลายร้อยเอเคอร์ สวนสวยประดับประดาด้วยต้นไซเปรสสูงใหญ่เรียงกันเป็นทิวแถว ตกแต่งอาณาบริเวณโดยรอบด้วยสวนสไตล์เรขาคณิตแบบสเปนที่ได้รับอิทธิพลมาจากสวนยุคโรมัน

หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึกแล้วนับหนึ่งถึงสิบในใจอย่างตั้งสติ

“มาแล้วเหรอ” หญิงวัยกลางคนถาม หากดวงหน้านิ่งแน่วเรียบตึงของนาง กอรปกับแววตาที่ไม่เป็นมิตร บอกชัดว่าไม่ต้อนรับหญิงสาวผู้มาจากต่างแดนเลยแม้แต่น้อย

“มิสหงสกรพงษา นี่คือมาดามวิเวียน แม่บ้านใหญ่ของที่นี่” ชายหนุ่มแนะนำให้รู้จัก วิเวียนก็คือคนเก่าคนแก่ของตระกูลกอนซาเลซ นางได้รับมอบหมายจากมาดามพอลลา ผู้เป็นมารดาของเซคิโอ ให้มาคอยดูแลเรื่องอยู่เรื่องความเป็นอยู่ของลูกชายหัวแก้วหัวแหวน

“สวัสดีค่ะ” หญิงสาวเอ่ยทักทายด้วยภาษาอังกฤษพลางยื่นมือให้ตามธรรมเนียมฝรั่ง หากอีกฝ่ายกลับไม่ยินดียินร้าย นอกจากทำหน้าตึง ส่งแววตาเหยียดหมิ่นดูแล้วชวนอึดอัด

“เอาล่ะ มาก็ดีแล้ว รีบเข้ามาข้างใน เธอจะต้องคุยกับฉันยาว” วิเวียนเอ่ยสั้นๆ สีหน้าไม่บ่งบอกอารมณ์เช่นเดิม

“เอ่อ...” หญิงสาวพยักหน้าช้าๆ

“รีบตามมาสิยะ!” เสียงนั้นแสดงอำนาจบาตรใหญ่และจงใจข่มขวัญผู้มาใหม่อย่างเห็นได้ชัด

“อ้อค่ะ” เธอได้แต่เดินตามเจ้าหล่อนเข้าไป

เพียงก้าวแรกที่มาถึงรินรุ้งก็รู้สึกอึดอัดเสียแล้ว นี่ขนาดยังไม่เจอเจ้านายตัวจริง เธอยังรู้สึกอึดอัดพาให้ใจฝ่อได้ถึงเพียงนี้ ถ้าเจ้านายเกิดเป็นเหมือนแม่บ้านคนนี้ล่ะ เธอจะทำงานอย่างมีความสุขที่นี่ได้อย่างไรกัน หญิงสาวคิดขณะพาตัวเองมาถึงภายในห้องโถง ซึ่งก็ดูอลังการแบบที่เธอไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อนเลย

ที่นี่เป็นบ้านมหาเศรษฐี จากคำบอกเล่าของมารดา นายจ้างเธอรวยมาก และท่านมีพระคุณกับแม่เลี้ยงของเธอ งานที่เธอต้องมาทำงานที่นี่ นอกจากจะเพื่อเลี้ยงชีพตัวเองในยามตกงานแล้ว ก็เพราะรายได้มากถึงหลักแสนต่อเดือน ซึ่งแน่ล่ะว่าเงินบางส่วนเธอก็ต้องส่งกลับไปให้อัมพาด้วย



ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

niyayrak_coin  นิยายเรื่องนี้ไม่ได้เปิดรับเหรียญกำลังใจอยู่ในขณะนี้


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha