พ่ายเพลิงพิศวาส (ลงจบแล้ว)

โดย: รินวรส นางแมว



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 1 : Chapter 1


ตอนต่อไป

Chapter 1

 

เกาะบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย...

          ภายในห้องพักสุดหรูของบ้านพักตากอากาศในพื้นที่ส่วนบุคคลหลายร้อยไร่บนเกาะบาหลียามนี้ บรรยากาศภายในห้องช่างสุดแสนโรแมนติก แสงนวลสีเหลืองอ่อนจากโคมไฟระย้าที่ตกกระทบผนังห้องสีครีมชวนให้เกิดแสงสว่างนุ่มนวลตา บนเตียงกว้างด้านหนึ่งของห้องปรากฏเรือนร่างของ หญิงสาวทรวดทรงสุดเซ็กซี่ภายใต้ชุดราตรีสั้นสีเขียวมรกตขับให้ผิวนวลดูผุดผ่องต้องตา

          ตรงหน้าประตูห้องน้ำที่เพิ่งแง้มออก ร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มชาวสเปนผู้มีเชื้อสายละตินวัยสามสิบห้าปี ผมหยักศกสีน้ำตาลเข้มตัดรองทรงดูยุ่งเหยิงน้อยๆ ด้วยผ้าขนหนูสีขาวที่ถูกฝ่ามือใหญ่ยกขึ้นซับน้ำให้พอแห้งหมาดๆ ดวงตาสีสนิมจับจ้องเรือนร่างยวนตาบนเตียงกว้างอย่างพอใจ เขารู้สึกหัวใจเต้นแรงขึ้นอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนกระตุ้นความต้องการของเขามากเท่านี้

สองเท้าค่อยๆ ก้าวเข้าหาเตียงกว้างก่อนที่จะหยุดข้างเตียงและหย่อนกายนั่งลงข้างเรือนร่างโปร่งบาง ริมฝีปากบางเฉียบกระตุกยิ้มอย่างพึงพอใจยามยื่นฝ่ามือหนาออกไปสัมผัสลูบไล้นวลเนื้อเนียนตรงต้นแขนเรียวอย่างแผ่วเบา ไม่น่าเชื่อว่าเพียงเท่านั้นเรือนกายแกร่งก็ออกอาการสั่นเทาราวเป็นไข้ ดวงตาสีสนิมตวัดไล้ไปทั่วเรือนร่างราวต้องการเก็บเกี่ยวรายละเอียด

ฝ่ามือร้อนค่อยๆ เกาะเกี่ยวสายคล้องไหล่ของชุดราตรีสั้นให้เลื่อนหลุด ก่อนค่อยๆ โน้มใบหน้าลงบรรจงจูบ ฝ่ามือลูบไล้ไปทั่วพลางปลดเปลื้องสิ่งพันธนาการเรือนร่างยั่วยวนออกทีละชิ้น... ทีละชิ้น! จนกระทั่งเหลือเพียงสิ่งปิดบังพื้นที่สงวนเบื้องล่างเพียงชิ้นเดียว ถึงตอนนี้ใบหน้าคมขยับถอยห่างพลางจับจ้องดวงหน้าหวานล้ำอย่างพิจารณา คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเพียงนิดเมื่อคิดขัดใจที่อีกฝ่ายไม่มีทีท่าลืมตาตื่นขึ้นมา

ฝ่ามือหนาเคลื่อนเข้าครอบครองดอกบัวคู่งามที่ชูชันอวดโฉมยวนตาโลมไล้แผ่วเบาพลางจ้องมองอาการกระสับกระส่ายของเรือนร่างนุ่มนิ่มที่เริ่มมีอาการตอบสนอง มือน้อยเริ่มขยับยื้อยุดฉุดดึงราวกำลังต่อต้านฝ่ามือที่กำลังคลึงเคล้น พลัน! ดวงตาคู่สวยก็เบิกกว้างขึ้น!

 กรี๊ดดด!!! คุณจะทำอะไรฉัน” เสียงหวานกรีดร้องอย่างตกใจพร้อมมือน้อยผลักไสเรือนกายสมส่วนที่อยู่ภายใต้เสื้อคลุมตัวโคร่งให้ออกห่างด้วยพละกำลังทั้งหมดที่มี

ดวงตาคู่หวานเต็มไปด้วยแววตระหนกหวาดหวั่นเมื่อลืมตาขึ้นมาพบใบหน้าคมสันของชายหนุ่มแปลกหน้าลอยเด่นคลอเคลียอยู่ไม่ห่างจากดวงหน้าหวานล้ำ ซ้ำเรือนกายอันบริสุทธิ์ยังแทบเปลือยเปล่าเหลือเพียงบิกินี   ตัวจ้อยสีขาวสะอาดตาปกปิดสิ่งสงวนไว้เท่านั้น ส่วนบราเซียร์ตัวน้อยหลุดลอยไปอยู่ส่วนไหนเธอไม่รู้ แต่ที่รู้ก็คือยามที่ลืมตาตื่นขึ้นมาดอกบัวตูมคู่งามกำลังถูกลูบไล้เกาะกุมอย่างย่ามใจด้วยฝ่ามืออันร้อนระอุ

ชู่ว... อยู่นิ่งๆ ผมไม่ชอบคนดีดดิ้น จำไว้!” เสียงทุ้มห้าวออกแหบพร่าสั่งกำชับเมื่อเคลื่อนกายเข้าทาบทับพร้อมรวบร่างน้อยไว้ภายใต้พันธนาการอีกหนหลังจากผละออกห่างตามแรงผลักเมื่อชั่ววินาทีที่ผ่านมา

ปล่อยนะ! คุณเป็นใคร แล้วที่นี่ที่ไหน” สุพิชญาพยายามดิ้นรนขัดขืน หญิงสาวไม่เสียเวลาครุ่นคิดแม้เพียงเสี้ยววินาทีว่าเหตุใดชายหนุ่มผู้มีใบหน้าออกไปทางละตินถึงได้ออกสำเนียงภาษาไทยได้อย่างชัดถ้อยชัดคำราวเป็นภาษาของตนเอง เพราะยามนี้สิ่งที่เผชิญอยู่น่าหวาดหวั่นเสียยิ่งกว่าสิ่งอื่นใด เสียงหวานออกคำสั่งราวเจ้าของเรือนกายแข็งแกร่งจะหวาดหวั่น  ยำเกรง ปลายเสียงติดจะสั่นน้อยๆ เมื่อยิงคำถามรัวเร็วราวกับจะไม่มีโอกาสได้เอ่ยปากหากช้าไปกว่านั้น

ดิเอโก เค เวนนิส ขมวดคิ้วยุ่งเมื่อเจ้าของเรือนร่างงดงามบริสุทธิ์ที่เขาได้มีโอกาสสำรวจเมื่อช่วงนาทีที่ยังคงนอนสงบนิ่งด้วยฤทธิ์ยาสลบ ยามนี้มีทีท่าราวหวาดกลัวเขาเสียหนักหนา ราวกับเขาเป็นซาตานร้ายก็ไม่ปาน   ทั้งที่เขามั่นใจว่าเขาเป็นชายหนุ่มรูปงามปานเทพบุตรมาจุติก็ว่าได้ และข้อสำคัญการที่หญิงสาวมาอยู่ที่นี่ในห้องนี้กับเขาก็เป็นความสมัครใจของเธอเองไม่ได้มีใครบังคับขู่เข็ญ

นี่คุณ! อย่าทำเป็นเล่นตัว ผ่านมากี่สนามแล้วอย่าทำเป็นไร้เดียงสาโก่งค่าตัวหน่อยเลย” เสียงทุ้มกังวานกร้าวอย่างหงุดหงิดขัดใจกับท่าทีของอีกฝ่าย ดวงตาสีสนิมวาววับบ่งบอกอารมณ์โกรธที่คุกรุ่นขึ้นได้เป็นอย่างดี      ริมฝีปากบางเฉียบเหยียดยิ้มราวเหยียดหยามอยู่ในที และโดยไม่คาดคิดเขาก็ได้รับการโต้ตอบด้วยแรงอารมณ์อย่างที่ไม่มีใครหาญกล้ากระทำต่อเจ้าพ่อบ่อนคาสิโนเช่นเขา!

          เพียะ! เพียะ!

          บัดซบ! นี่คุณกล้าตบผมงั้นเหรอ” ดิเอโกสบถเสียงขุ่นเขียว เมื่อ   ฝ่ามือน้อยๆ ฟาดเข้าที่ใบหน้าคมเข้มของเขาอย่างแรง ดวงตาสีสนิมคู่นั้นยิ่งวาวโรจน์ทวีคูณกับสิ่งที่ถูกกระทำ

มากกว่านี้ฉันก็กล้า ถ้าคุณยังดูถูกฉันอีก คุณเจอดีแน่”

ปากดีนักนะ ผมก็อยากรู้เหมือนกันว่าลีลาคุณจะเด็ดเหมือนที่ทำปากเก่งไหม” เจ้าพ่อผู้ยิ่งใหญ่ตวัดฝ่ามือคว้าข้อมือเล็กข้างนั้นก่อนจับบิดพ่ายหลังเมื่ออีกฝ่ายทำท่าจะกระหน่ำฟาดฟันไม่ยั้งหยุด แต่หญิงสาวกลับต่อสู้  สุดฤทธิ์สุดกำลัง เงื้อฝ่ามืออีกข้างหมายเข้าฟาดฟันให้อีกฝ่ายย่อยยับ แต่กลับกลายเป็นว่าถูกตวัดรวบไปพ่ายไว้ด้านหลังด้วยกันพร้อมร่างน้อยถูกดึงรั้งเข้าหาจนทรวงอกอวบอิ่มแอ่นเข้าบดเบียดแผงอกกว้างที่อุดมไปด้วยมัดกล้ามเนื้ออย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

กรี๊ดดด!! อื้อ!” เสียงกรีดร้องถูกกลืนหายไปทันทีที่ริมฝีปากบางเฉียบฉกวูบส่งมอบจูบดุดันราวต้องการลงทัณฑ์ให้สาสมกับที่หาญกล้าลูบคมเจ้าพ่อใหญ่เช่นเขา ยิ่งคนถูกลงอาญาดิ้นรนขัดขืนเจ้าพ่อผู้ยิ่งใหญ่ก็ยิ่งหยิบยื่นสัมผัสที่เร่าร้อนรุนแรงให้ ทั้งจุมพิตแสนดุดัน ทั้งสัมผัสรุกรานจากฝ่ามือใหญ่ที่เคลื่อนเข้าครอบครองก้อนเนื้อนุ่มมือ นวดเฟ้นคลึงเคล้าราวกำลังสรรค์สร้างให้กลายเป็นงานศิลป์ชิ้นเอก

ทุกสัมผัสเต็มไปด้วยความรุนแรงจนคนถูกลงทัณฑ์เกือบหลุดเสียงครวญครางด้วยความเจ็บปวดรวดร้าว ดวงตาทั้งสองข้างร้อนผ่าวราวน้ำตาจะหลั่งไหลออกมาชะล้างความร้าวระบม เสียงหวีดร้องบ่งบอกอาการขัดขืนของคนถูกลงทัณฑ์ดังขึ้นทันทีที่ริมฝีปากบางเฉียบผละออกห่าง

คนที่ทำตัวเป็นผู้พิพากษากลับไม่ใส่ใจสักนิด เพราะเพียงแค่ถอยห่างกลีบปากอวบอิ่ม ริมฝีปากอันร้อนผ่าวก็พรมจูบดูดกลืนนวลเนื้อเนียนนุ่มน่าสัมผัสจากลำคอระหงไล่เรื่อยลงไปตามไหล่ลาดและวนเวียนเก็บเกี่ยวความหอมหวานตรงเนินอกนุ่มนิ่งนานก่อนค่อยๆ คืบคลานเข้าครอบครอง     ยอดดอกบัวตูมที่ชูช่อหยอกล้อกับปลายนิ้วที่กำลังวนไล้ปัดป่ายอย่างคนเอาแต่ใจ

กายสาวกระตุกเฮือกราวหวาดผวาเมื่อยอดดอกบัวงามสัมผัสถึงความร้อนชื้นในโพรงปากนุ่มที่เข้าครอบครองดื่มด่ำราวกำลังหิวกระหายหลังจากฝ่ามือร้อนระอุบรรจงสรรค์สร้างให้ก้อนเนื้อนุ่มกลายเป็นดอกบัวคู่งามชูชันแข่งกันอวดโฉมรอเหล่าภมรมาคลอเคล้า

 เสียงหวีดร้องขัดขืนแปรเปลี่ยนเป็นครวญครางกระเส่าด้วยรู้สึก   เร่าร้อนไปทั้งกายและใจยามทั้งมือและอุ้งปากที่เต็มไปด้วยธารน้ำอุ่นซ่านสลับสับกันคลึงเคล้าด้วยท่วงทำนองที่สอดประสานกันราวกำลังบรรจงสรรค์สร้างดอกบัวคู่งามให้เป็นงานศิลป์อันตระการตา

แรงขัดขืนค่อยๆ ลดน้อยถอยลงจนแทบมลายหายไปสิ้น ทั้งที่ใจอยากต่อต้านแต่กายกลับไหวสะท้านสั่นระริกไปกับสัมผัสแปลกใหม่จากชายแปลกหน้าชนิดที่หญิงสาวผู้รักนวลสงวนตัวอย่าง สุพิชญา นาฏดิลก ไม่เคยคิดว่าจะเกิดขึ้นในชีวิตนี้

เรียวแขนอันงดงามผวาเข้ากอดรัดต้นคอแกร่งแน่นอย่างหวาดผวา เพราะเพียงฝ่ามือใหญ่ปลดปล่อยข้อมือน้อยทั้งสองข้างให้หลุดออกจากพันธนาการ เรือนร่างบอบบางก็ถูกผลักให้นอนราบทาบทับลงไปกับเตียงกว้าง ทุกการกระทำช่างรวดเร็วเสียจนหญิงสาวไม่มีโอกาสดึงสติให้กลับมาสมบูรณ์พร้อม เพียงเธอผวาเกาะกอด เรือนกายแข็งแกร่งก็โน้มทาบทับลงมาและเริ่มรุกเร้าอย่างย่ามใจด้วยฝ่ามือใหญ่ที่แสนเร่าร้อน

ใบหน้าคมซบซุกไม่ห่างจากทรวงอกนุ่มหยุ่นยามฝ่ามืออันร้อนระอุทั้งสองข้างกอบกุมดอกบัวคู่งามส่งมอบสัมผัสอันซาบซ่านให้เรือนกายแสนบริสุทธิ์ ท่อนขาแข็งแกร่งขยับเบี่ยงให้เรียวขางามเป็นอิสระเมื่อสัมผัสได้ถึงแรงดิ้นรนให้หลุดพ้นจากพันธนาการ เจ้าพ่อใหญ่ผู้ช่ำชองในท่วงทำนองรักขยับแทรกเข้าระหว่างกลางเรียวขางามทันทีที่เรียวขาข้างหนึ่งตั้งชันขึ้นราวต้องการถีบตัวส่งให้หลุดพ้นจากสัมผัสรัญจวนใจ

ดิเอโก เค เวนนิส เจ้าพ่อใหญ่แห่งคาสิโนอันดับต้นๆ ของโลก        ผู้โชกโชนในทุกสนามโดยเฉพาะสนามรัก เขาเปรียบประดุจกระทิงถึกที่    คึกคะนองยิ่งได้คู่ประลองที่ถูกใจก็ยิ่งลิงโลดโผดโผน เจ้าพ่อหนุ่มแทบอยากกระโจนเข้าใส่เมื่อร่างน้อยดิ้นทุรนทุรายราวแทบจะขาดใจเมื่อเขารุกไล่ส่งมอบสัมผัสหวามไหวไปทั่วทุกตารางนิ้วบนเรือนร่าง เสียงหวานที่ครวญครางอย่างลืมอายยามถูกกระตุ้นจุดกระสัน เจ้าพ่อหนุ่มก็ยิ่งโรมรันอย่างย่ามใจ

เป็นอะไรไปล่ะครับ ทำไมไม่ตบผมอีกล่ะครับคนเก่ง” เสียงทุ้มแหบห้าวสั่นพร่ากระซิบชิดกลีบปากอวบอิ่มที่เผยอแย้มระบายความหวามไหวซาบซ่านที่อัดแน่นภายในกาย ดวงตาคู่สีสนิมจับจ้องดวงตาคู่สวยที่เต็มไปด้วยประกายแห่งไฟปรารถนายามปรือตาขึ้นจับจ้องเจ้าของเสียงทุ้ม เจ้าพ่อหนุ่มกระตุกยิ้มอย่างพอใจในผลงาน

มองผมแบบนี้หมายความว่าไงครับ” เสียงทุ้มกระซิบกระซาบ     ริมใบหู ลมหายใจอุ่นๆ ที่รินรดสร้างความรู้สึกประหลาดล้ำจนหญิงสาวต้องกระถดถอยเบี่ยงศีรษะหนี แต่กลายเป็นเปิดช่องให้คนที่ช่ำชองกว่าฝากฝังปลายจมูกโด่งลงตรงซอกคอกรุ่น ตามติดด้วยริมฝีปากร้อนผ่าวส่งมอบจุมพิตพร่างพรมไปทั่วลำคอระหงและหยุดจุมพิตเนิ่นนานตรงแอ่งชีพจร

กายสาวดิ้นเร่ากับสัมผัสแสนวาบหวามสุดใจนั้นจนไม่อาจสะกดกลั้นอารมณ์ปรารถนาอีกต่อไป หลังจากถูกจุดไฟจนเพลิงพิศวาสลุกโชนจนยากดับได้ ยามนี้หญิงสาวสิ้นไร้ความเขินอายบิดกายแอ่นอกเข้าบดเบียดเสียดสีกับแผงอกแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อหนาแน่นราวต้องการให้อาการ  รุ่มร้อนทุเลาลง แต่ก็เพียงช่วยผ่อนคลายให้เบาบางลงเพียงชั่วขณะ

คะ...คุณ! ฉะ...ฉัน! อื้อ... ” เสียงหวานออกอาการตะกุกตะกักเมื่อใจหนึ่งอยากให้เขาหยุดการกระทำ แต่อีกใจหนึ่งกลับอยากให้เขาเดินหน้าต่อเพื่อดับเพลิงพิศวาสที่กำลังแผดเผาเธอเสียจนรุ่มร้อนไปทั้งกายและใจ แต่เพียงแค่เขาผละออกห่างเรือนร่างบอบบางก็ผวาเข้าบดเบียดแนบแน่นราวกลัวอีกฝ่ายหลุดลอยหายไป แล้วเธออาจขาดใจตายด้วยความทุกข์ทรมานแสนหวานนี้

ผมชื่อดิเอโก” เจ้าพ่อหนุ่มกระซิบบอกชื่อของตัวเองราวกับเป็นเรื่องสำคัญเสียเหลือเกินในยามนี้ ทั้งที่เขาควรรุดหน้าต่อไปให้ถึงฝั่งฝันโดยเร็ว ในเมื่ออีกฝ่ายกำลังตกอยู่ในห้วงแห่งไฟปรารถนา แต่ทว่าเขาต้องการให้ทุกช่วงจังหวะดำเนินไปอย่างช้าๆ เพราะเขายังไม่อยากให้ช่วงเวลาแสนหวานนี้จบสิ้นเร็ว

เจ้าพ่อหนุ่มยอมรับว่าตั้งแต่เขามีสัมพันธ์สวาทแนบแน่นกับสาวงามมากหน้าหลายตา ไม่มีคนไหนที่เขารู้สึกติดใจเพียงแค่ได้สัมผัสคลึงเคล้า คลอเคลียเช่นนี้ เขาอยากดื่มด่ำกับความหอมหวานทั่วเรือนร่างให้นานเท่านานมากกว่าสอดประสานให้เป็นหนึ่งเดียว

คุณดะ...ดิเอโก” สุพิชญาเอ่ยขานนามนั้นด้วยกำลังตกอยู่ในภวังค์แห่งความหวามไหว แม้ใจอยากผลักไสอยากต่อต้านแต่เรือนกายกลับเรียกร้องอยากให้เขาสัมผัสแนบแน่นยิ่งขึ้น

เรียกผมว่า ดิเอโกที่รัก สิครับยาหยี แล้วผมจะทำให้คุณหายทรมาน” เจ้าพ่อหนุ่มกระซิบสั่งด้วยเสียงสั่นพร่าเมื่อเรือนร่างแสนงดงามตรงหน้าบิดเร่าราวกำลังทุกข์ทรมาน

ฉะ...ฉัน มะ...ไม่” สุพิชญาส่ายหน้าไปมาราวต้องการสกัดกลั้นอารมณ์ปรารถนาที่กำลังล้นทะลักจนกลายเป็นความทรมานที่แสนหวาน สติส่วนลึกย้ำเตือนให้ต่อต้านและยับยั้งสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นให้จบลง เขาเป็นใครมาจากไหนเธอจะปล่อยให้ไฟราคะมาเผาผลาญจนขาดสามัญสำนึกเช่นนี้ไม่ได้

ทำไมล่ะครับ หรือคุณอยากให้ผมหยุด” เจ้าพ่อหนุ่มหรี่ตามองอาการกระสับกระส่ายของคนใต้เรือนร่างอย่างพอใจ เขารู้ว่าหญิงสาวพยายามขัดขืนฝืนความรู้สึก แต่คนมากด้วยประสบการณ์อย่างเขาหรือจะยอมให้ง่ายๆ ฝ่ามือใหญ่ผละออกจากดอกบัวตูมที่ตื่นตัวเต็มที่ด้วยฝีมือ    จิตรกรเอกเช่นเขา ฝ่ามือนั้นค่อยๆ ลากเลื่อนต่ำลงไปตามเอวคอดและเข้าครอบครองลูบไล้ผิวเนียนนุ่มของสะโพกกลมมนแล้วลากไล้ไปวนกระตุ้นจุดที่ไวต่อสัมผัสจนกายสาวไหวสะท้านสั่นระริกกับสัมผัสแสนรัญจวนใจนั้น

ดิเอโกขา... อย่า!” สุพิชญาพยายามออกปากห้ามแต่กลายเป็นขานนามนั้นด้วยเสียงหวานปนสั่นพร่าอย่างลืมตัวเมื่อเจ้าพ่อหนุ่มรัวปลายนิ้วกระตุ้นจุดกระสันที่ชูชันพลิ้วไหวตอบรับด้วยความหวามไหว

หืม... เรียกผมว่าไงนะครับ” เจ้าพ่อใหญ่ทอดสายตามองผลงานที่จิตรกรเอกอย่างเขาเฝ้าปั้นแต่งด้วยความพึงพอใจ ยิ่งได้ยินเสียงเอ่ยขานนามเขาราวจะขาดใจทำให้เขามั่นใจว่าเจ้าของเรือนกายแสนงดงามนี้จะยินยอมพร้อมใจไปกับเขามากกว่าจะคิดต่อต้าน

ดะ...ดิเอโกที่รัก ได้โปรด... ”

ได้สิครับ ผมตามใจคุณยาหยี” เจ้าพ่อหนุ่มกระซิบตอบรับทันทีที่ได้ยินวาจาออดอ้อนวอนขอนั้นด้วยรู้ทันทีว่าหญิงสาวต้องการให้เขาทำสิ่งใด

ดิเอโกคะ ฉะ...ฉัน ไม่เคย” สุพิชญาหลุบหลบตายามเอ่ยบอกเขาด้วยเสียงตะกุกตะกักอย่างขัดเขิน มือน้อยเหนี่ยวรั้งต้นคอแกร่งมั่นเมื่อเจ้าพ่อหนุ่มขยับจะถอยห่างเพื่อเตรียมพร้อมปฏิบัติภารกิจตามคำขอ

ไม่ต้องกลัวนะครับ ผมรู้ว่านี่เป็นครั้งแรกที่คุณรับแขกต่างชาติแบบผม มันไม่ต่างกันหรอกผมรับรองว่าเราจะเข้ากันได้ดี”

คุณ! ฉันไม่!” สุพิชญาอุทานตาโตเมื่อเจ้าพ่อหนุ่มเข้าใจไปอีกทาง มือน้อยผละออกจากต้นคอแกร่งมาทาบทับแผงอกกว้างพยายามผลักไส เรือนกายหนาแน่นให้ออกห่าง แต่อีกฝ่ายกลับเข้าใจว่าหญิงสาวเกิดอาการหวาดผวากับสิ่งที่จะเกิดขึ้นนับจากวินาทีนี้

ชู่ว! อย่ากลัวสิครับ”

ดิเอโกคะ ฉัน อุ๊ย!” สุพิชญาเว้าวอนเมื่อเจ้าพ่อหนุ่มรวบมือน้อยแล้วดึงรั้งต่ำลงไปด้านล่าง ท้ายประโยคหญิงสาวอุทานอย่างตกใจดวงตาที่เบิกกว้างอยู่แล้วยิ่งเบิกกว้างมากขึ้นเมื่อมือน้อยถูกบังคับให้สัมผัสจับต้องชิ้นส่วนของร่างกายที่ผงาดกล้าอวดความยิ่งใหญ่อย่างอหังการ์

เห็นไหม... มันก็เหมือนๆ กับที่คุณเคยสัมผัส มันอาจจะใหญ่กว่าแต่ผมสัญญาว่าคุณกับมันจะเข้ากันได้ดี” ดิเอโกกระซิบปลอบประโลมดวงตา   สีสนิมจับจ้องดวงตาคู่หวานราวต้องการถ่ายทอดความอบอุ่นไปให้

ดะ...ดิเอโก ฉันไม่” สุพิชญาพยายามทักท้วงว่าเขากำลังเข้าใจผิด แต่สติแทบหลุดเมื่ออีกฝ่ายจับกุมมือน้อยของเธอไว้มั่นไม่ยอมปล่อย ซ้ำยังบังคับให้ขยับเขยื้อนลูบคลำส่วนนั้นของร่างกายที่กำลังตื่นตัวตอบรับสัมผัสจากเธออย่างเริงร่า

 ปะ...ปล่อย! ได้โปรด... ” สุพิชญาพยายามวิงวอนอีกครั้ง ใจดวงน้อยทั้งหวาดหวั่นและหวามไหว ใจหนึ่งใคร่อยากรู้อยากเห็นอยากลิ้มลองสัมผัสแสนวาบหวามนี้ต่อไปไม่สิ้นสุด แต่ใจหนึ่งยื้อยุดให้ตระหนักถึงศีลธรรมอันดีงาม ยามนี้ไฟราคะกำลังปะทะกับสำนึกฝ่ายดีจนหญิงสาวแทบอยาก กรีดร้องระบายความอึดอัดที่แสนทรมานนั้นให้หมดไป

มาถึงขั้นนี้แล้วจะให้ผมถอยง่ายๆ ได้ไงยาหยี” เจ้าพ่อใหญ่กระซิบด้วยเสียงแหบพร่า ปล่อยมือน้อยให้เป็นอิสระแล้วเปลี่ยนเป้าหมายลากไล้ทักทายจุดกระสันเพื่อสร้างความซาบซ่านให้อีกฝ่ายทันที

ดะ...ดิเอโก อย่า... อื้อ!” เสียงหวานขยับจะทักท้วงแต่เพียงแค่เอ่ยห้ามปลายเสียงก็กลับกลายเป็นครวญครางเมื่อเจ้าพ่อใหญ่ตรงเข้าปลุกเร้าดอกบัวคู่งามพร้อมๆ กระตุ้นจุดกระสันเสียจนกายสาวบิดพล่านด้วยความซาบซ่านหวามไหว

ดิเอโกมองผลงานแสนรัญจวนใจนั้นจนเลือดหนุ่มพุ่งพล่านไปทั่วกาย ขืนเขาปล่อยตามคำขอนั้นเขาคงบ้าไปแล้ว ในเมื่อก้าวเดินต่อไปอีกเพียงไม่  กี่ก้าวเขาและเธอก็จะได้ลงไปแหวกว่ายในธารน้ำที่แสนชุ่มฉ่ำใจ

ไม่ต้องกลัวนะ ผมรับรองว่าคุณจะรักและหลงใหลมัน” เพียงจบคำเจ้าพ่อหนุ่มก็ดันกายลุกขึ้นนั่งคุกเข่า ท่อนขาแกร่งแยกออกห่างจากกันพอประมาณเพื่อรองรับน้ำหนักตัวและสะโพกกลมมนที่ถูกดึงรั้งเข้ามาแนบชิด ดวงตาสีสนิมวาววับอย่างพึงพอใจยามจับจ้องไปยังปากถ้ำที่มีธารน้ำล้นเอ่อ เรียวฟันงามขบกัดริมฝีปากล่างที่แสนบางมั่นสะกดกลั้นอารมณ์ปรารถนาที่พุ่งพล่านขึ้นยามส่งปลายนิ้วเข้าไปสำรวจตรวจตราในซอกหลืบก่อนที่จะส่งตัวตนที่แท้จริงเข้าไป

พร้อมนะครับยาหยี” ดิเอโกเอ่ยด้วยเสียงสั่นพร่าราวต้องการให้อีกฝ่ายเตรียมพร้อมต้อนรับนักสำรวจตัวจริงที่เขากำลังจะส่งเข้าไปในซอกอันคับแคบนั้นเพื่อค้นหาแอ่งน้ำอันเป็นต้นน้ำของธารที่ไหลเอ่อล้นมาจนถึงปากถ้ำยามนี้

เจ้าพ่อหนุ่มสุดแสนตื่นตะลึงเมื่อเสียงหวานกรีดร้องราวเจ็บปวดแสนสาหัส แถมซอกหลืบที่คับแคบยังรึงรัดตัวตนเขาแน่นจนไม่อาจแทรกผ่านต่อไปได้ เจ้าพ่อใหญ่ตระหนักได้ในวินาทีนี้เองว่าไม่เคยมีนักสำรวจคนไหนผ่านเข้าช่องทางนี้นอกจากเขา เรียวคิ้วดกเข้มขมวดเข้าหากันอย่างงุนงง ในเมื่อสตรีแต่ละนางที่ถูกส่งมาให้เขาล้วนแล้วแต่เป็นหญิงสาวที่เคยผ่านการทำงานไซด์ไลน์มาแล้วทั้งนั้น แล้วครั้งนี้ข้อมูลที่ได้มาก็เป็นหญิงสาวที่เคยผ่านการทำงานแบบนี้เช่นกัน แต่ทำไมหญิงสาวที่อยู่ภายใต้พันธนาการตรงหน้าเขาถึงยังไม่เคยผ่านมือชายใด

ดะ...ดิเอโก ฉะ...ฉัน ฉันเจ็บ”

อยู่นิ่งๆ ก่อนครับยาหยี อย่างดิ้น” เจ้าพ่อใหญ่ก้มลงกระซิบเมื่อ ร่างน้อยกระสับกระส่ายขยับกายราวต้องการให้ชิ้นส่วนที่ยังฝังแน่นอยู่ในซอกหลืบหลุดออกไปเพื่อคลายความเจ็บปวด แต่ยามนี้เขาเหมือนกระทิงถึกที่คึกคะนองพร้อมปราบพยศของคู่ประลองให้สิ้นฤทธิ์ ยิ่งอีกฝ่ายขยับก็ราวยิ่งกระตุ้นให้อยากขับเคลื่อนเข้าไปให้ลึกสุดในซอกหลืบนั้น

เชื่อผม! อยู่นิ่งๆ แล้วคุณจะรู้สึกดีขึ้นยาหยี” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นอย่างอ่อนโยนราวต้องการปลอบประโลมยามก้มลงจูบซับน้ำตาที่ไหลซึมเปียกชื้นเปลือกตาคู่บาง ริมฝีปากร้อนที่วนเวียนส่งมอบจุมพิตที่แสนอบอุ่นนั้นราวน้ำฝนที่พร่างพรมลงบนพื้นดินที่แข็งกระด้างให้อ่อนนุ่มลง หญิงสาวรู้สึกความรวดร้าวในกายลดลงจนแทบมลายหายไปสิ้น แต่ยังคงเหลือไว้ซึ่งความอึดอัดในเรือนกายที่มีชิ้นส่วนอันใหญ่โตของอีกฝ่ายฝากฝังไว้ไม่ยอมถอดถอย

ดะ...ดิเอโก” เสียงหวานเรียกขานนามนั้นกระท่อนกระแท่นยามหยัดกายแอ่นอกขึ้นต้อนรับสัมผัสวาบหวามจากอุ้งปากที่เต็มไปด้วยธารน้ำอุ่นซ่านหลั่งไหลแต่งแต้มยอดดอกบัวยามเจ้าของอุ้งปากร้อนระอุดูดดื่มยอดดอกบัวงามคู่นั้นอย่างหลงใหลราวกำลังกัดกินก้อนไอศกรีมที่ราดด้วย คาราเมลหวานล้ำ

เสียงหวีดร้องดังก้องขึ้นอีกหนเมื่อเจ้าพ่อหนุ่มส่งนักสำรวจเข้าไปจนสุดตัวหลังจากที่หลอกล่อให้เจ้าของโพรงถ้ำดื่มด่ำไปกับสัมผัสแสนหวานจนหลงลืมและไม่ทันได้ต้านทาน ดวงตาสีสนิมจับจ้องดวงหน้าหวานล้ำที่ส่ายไปมาราวกำลังทุกข์ทรมาน เจ้าพ่อหนุ่มบังคับนักสำรวจให้หยุดนิ่งเมื่อเจ้าของถ้ำรู้ตัวว่าถูกล่วงล้ำไปจนถึงซอกหลืบลึกสุด ริมฝีปากร้อนระอุพรมจูบกลีบปากนุ่มอย่างหยอกเย้าให้หญิงสาวหลงระเริงไปกับเพลิงพิศวาสที่เขาเฝ้าเติมเชื้อไฟลงไปไม่หยุดหย่อน

เจ้าพ่อใหญ่ค่อยๆ บังคับนักสำรวจให้เริ่มตรวจตราซอกหลืบนั้น    อีกครั้งทั้งถอยห่างออกมาจนเกือบสุดปากถ้ำแล้วล่วงล้ำเข้าไปจนลึกสุด   ครั้งแล้วครั้งเล่าราวต้องการเก็บเกี่ยวรายละเอียดให้ทั่วถึงทุกตารางนิ้ว     เจ้าพ่อหนุ่มกระตุกยิ้มอย่างพึงพอใจเมื่อหญิงสาวหยัดกายส่งสะโพกขึ้นตอบรับการขับเคลื่อนทุกช่วงจังหวะ ยามนี้กระทิงถึกออกอาการคึกคะนองเมื่อได้คู่ประลองที่แสนเร้าใจ ไม่ว่าจะจู่โจมด้วยกระบวนท่าใดอีกฝ่ายก็ตอบรับและเป็นฝ่ายจู่โจมกลับเสียจนฝ่ายช่ำชองแทบหลุดร้องครวญครางก้องกับการประลองที่ถึงใจ

เรือนกายที่แข็งแกร่งด้วยเจ้าของออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอเกิดอาการสั่นระริกเมื่ออีกฝ่ายตอบโต้อย่างถึงพริกถึงขิงจนเขาครางกระเส่าเสียหลายครั้ง เจ้าพ่อใหญ่สุดแสนปลาบปลื้มกับผลงานที่เฝ้าบรรจงสรรค์สร้างอย่างใจเย็น ใครจะรู้ว่าหญิงสาวผู้มีทีท่าขัดเขินสะเทิ้นอายจะกลายเป็น      มาทาดอร์สาวที่พร่างพราวไปด้วยเสน่ห์จนกระทิงถึกเช่นเขาหลงใหลเสียจนไม่อยากห่างกาย

สองหนุ่มสาวต่างเพลิดเพลินกับการแหวกว่ายในธารน้ำที่แสนชุ่มฉ่ำจนแทบหลงลืมเวลา นานเท่านานกว่าการประลองจะสิ้นสุดลง กระทิงถึกที่คึกคะนองก็คำรามก้องอย่างลำพองใจยามเป็นฝ่ายควบคุมเกมสวาทครั้งแล้วครั้งเล่า ส่วนมาทาดอร์สาวก็ครวญครางกระเส่าอย่างหลงใหลมัวเมาใน     รสสวาทที่อีกฝ่ายคอยปรนเปรอให้ไม่หยุดหย่อน

สุพิชญาลืมไปแล้วว่าเธอมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร และเธอก็กำลังหลงระเริงไปกับชายแปลกหน้าที่กำลังต่อเติมเชื้อเพลิงให้ไฟพิศวาสลุกโชติช่วงสลับกับคอยสาดน้ำใส่เพื่อดับไฟราคะให้มอดไหม้ นับจากวินาทีที่เธอแปรเปลี่ยนจากขัดขืนเป็นยินยอมพร้อมใจไปกับเขาเนิ่นนานเท่าไรสุพิชญาไม่ใส่ใจเสียแล้ว หญิงสาวรู้แค่เพียงว่ายามนี้เธอต้องการให้เขาสัมผัสแนบแน่นมากขึ้น ...มากขึ้น จนไม่อยากถอยห่างแม้เสี้ยววินาที

 

          แกว่าอะไรนะเควิน เจ้าพ่อใหญ่ตวาดกร้าวราวกำลังเกรี้ยวกราดอย่างสุดแสน

เควิน เมดิสัน ผู้เป็นทั้งคนสนิทและมือขวาของ ดิเอโก เค เวนนิส  เจ้าพ่อบ่อนคาสิโนผู้ยิ่งใหญ่ ได้แต่ยืนก้มหน้าสงบนิ่งอย่างยอมรับความผิดพลาดในงานที่ได้รับมอบหมาย ดวงตาสีน้ำทะเลภายใต้แว่นกันแดดสีดำสนิทมองผ่านเลนส์แว่นนั้นจับจ้องที่ผืนพรมนิ่งไม่ไหวติง

          มันเกิดเรื่องแบบนี้ได้ยังไง” ดิเอโกเค้นเสียงถามอย่างหงุดหงิดใจเมื่อลูกน้องคู่ใจเอาแต่สงบเงียบ เจ้าพ่อใหญ่หัวเสียกับสิ่งที่ได้รับรู้เมื่อ      แรกอรุณของวันใหม่ ทั้งที่เมื่อช่วงค่ำคืนที่ผ่านมาช่างเป็นช่วงเวลาที่แสน   อิ่มเอมใจ หญิงสาวแสนบริสุทธิ์ผู้เร่าร้อนทำให้กระทิงถึกอย่างเขาคึกคะนองจนแทบไม่ได้หลับนอนตลอดทั้งคืน

เจ๊ใหญ่บอกว่าผู้หญิงที่เจ๊ส่งตัวมาเกิดหลงทางเลยมาถึงที่นัดหมายช้ากว่ากำหนด แล้วแบตเตอรี่มือถือก็หมดเลยทำให้ติดต่อกันไม่ได้ครับ       ดิเอโก”

แล้วผู้หญิงที่นายพามาเป็นใคร” เจ้าพ่อใหญ่ขมวดคิ้วมุ่นยามตวัดสายตาคมกล้าจับจ้องลูกน้องคนสนิทอย่างคาดคั้น เขาไว้วางใจให้เควินทำงานให้นับครั้งไม่ถ้วนทั้งงานใหญ่งานเล็ก เควินไม่เคยผิดพลาด แต่ทว่าครั้งนี้เควินกลับพลาดอย่างไม่น่าให้อภัย

ไม่ทราบครับ ผมเห็นผู้หญิงคนนี้ยืนอยู่ตรงจุดนัดหมาย รูปพรรณสัณฐานการแต่งกายก็ตรงกับที่เจ๊ใหญ่นัดแนะกับเราไว้ ผมก็เลยเข้าใจว่าเป็นคนที่เจ๊ส่งตัวมาครับดิเอโก” เควินรายงานตามความเป็นจริง ภารกิจที่เขาเป็นผู้รับผิดชอบครั้งนี้ไม่ใช่ไม่เคยทำแต่เขาทำเป็นประจำจนเป็นกิจวัตรเรื่องผิดพลาดควรน่าจะเป็นศูนย์ แต่ก็เกิดเรื่องขึ้นจนได้

บัดซบ! ใครบังอาจเล่นตลกกับฉัน” ดิเอโกสบถอย่างหัวเสียนัยน์ตาสีสนิมวาวโรจน์ราวมีเปลวเพลิงลุกโชนอยู่ในนั้น

ผมให้คนของเราตามสืบเรื่องอยู่ครับ”

ดี! ได้เรื่องแล้วรีบรายงานฉันด่วน ฉันต้องรู้ให้ได้ว่าใครหน้าไหนมันพยายามมาลูบคมฉัน”

ครับ! เอ่อ... แล้วผู้หญิงคนนั้นดิเอโกจะให้ผมจัดการยังไงครับ” เควินเอ่ยถามก่อนหลุบหลบสายตาคมกร้าวของเจ้านายหนุ่มเตรียมพร้อมรอรับคำบัญชา

ไม่ต้อง! นายไปตามสืบเรื่องเถอะ เรื่องผู้หญิงคนนี้ฉันจัดการเอง” คำตอบที่ได้รับทำให้บอดี้การ์ดหนุ่มต้องเงยหน้าขึ้นมองเจ้าพ่อใหญ่พร้อมขมวดคิ้วมุ่นด้วยความสงสัย

 นายสงสัยอะไรเควิน” ดิเอโกเลิกคิ้วขณะถามเมื่อเห็นสีหน้างุนงงของลูกน้องคนสนิท

เปล่าครับดิเอโก ผมแค่แปลกใจ” เควินตอบพร้อมลอบอมยิ้มด้วย  รู้ว่าเมื่อค่ำคืนที่ผ่านมาเจ้านายใหญ่กับสาวน้อยที่ถูกพามาคงไปถึงไหนต่อไหนกันแล้ว และเจ้านายของเขาคงพอใจสาวเจ้าไม่ใช่น้อยถึงไม่มีทีท่าเคืองโกรธสักนิดยามเอ่ยถึง แม้จะรับรู้ว่าเกิดเหตุการณ์ผิดฝาผิดตัวเกิดขึ้น

ตกลงจะยืนยิ้มอีกนานไหม หรือต้องให้ฉันได้ออกกำลังก่อนถึงจะหยุดยิ้มแล้วออกไป”

ขอโทษครับดิเอโก ลาล่ะครับ” เควินหุบยิ้มฉับแล้วโค้งคำนับก่อนพาร่างสูงใหญ่ถอยห่างออกไปแทบทันที

เควิน เมดิสัน สนิทสนมกับเจ้าพ่อใหญ่มากกว่าเจ้านายลูกน้องธรรมดา เรียกได้ว่ารักกันเสียยิ่งกว่าพี่น้องสายเลือดเดียวกันด้วยซ้ำ เขาสามารถตายแทนดิเอโกได้ทุกเมื่อ เพราะหากไม่ได้ดิเอโกช่วยเหลือไว้ เขาคงกลายเป็นคนจรจัดไม่มีที่ซุกหัวนอนหรือไม่ก็ตายอย่างอนาถท่ามกลางหิมะที่แสนเหน็บหนาวในค่ำคืนนั้น

บอดี้การ์ดหนุ่มทุ่มเทและภักดีต่อดิเอโกเสมอมา งานที่เขาได้รับมอบหมายน้อยครั้งมากที่จะผิดพลาด เขาไม่คิดว่าจะเกิดกับเรื่องที่เสี่ยงต่อความปลอดภัยของเจ้านายหนุ่มเช่นนี้ แม้เขาจะเบาใจได้เปลาะหนึ่งเพราะไม่มีเหตุการณ์ร้ายแรงกับดิเอโกตามที่คิดกังวล แต่ก็ไม่อาจนิ่งนอนใจได้หากยังไม่รู้ความเป็นจริงว่าสิ่งที่เกิดขึ้นนี้เป็นเหตุบังเอิญหรือถูกฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งส่งมาเป็นนางนกต่อหวังลูบคมเจ้านาย

ดิเอโกมองตามร่างสูงใหญ่ของมือขวาคนสนิทที่เขาไว้ใจมากที่สุดไป เมื่อร่างนั้นหายลับออกจากห้องเจ้าพ่อใหญ่ก็ตวัดสายตาจ้องมองไปที่ประตูห้องนอนด้านใน เขายอมรับว่าติดใจรสสวาทสาวพรหมจรรย์ที่นอนหลับใหลอยู่บนเตียงกว้างหลังประตูบานนั้น แต่หากเธอเป็นนางนกต่อที่ศัตรูหวังส่งมาลูบคม เขาคงยอมไม่ได้ เจ้าหล่อนจะต้องได้รับการลงทัณฑ์อย่างสาสม

เจ้าพ่อใหญ่เดินดุ่มๆ ตรงไปกระชากเปิดประตูห้องนอนออกด้วยแรงโทสะที่เริ่มคุกรุ่นขึ้น ดวงตาสีสนิมคล้ายมีเปลวไฟลุกโชติช่วงยามจับจ้องไปยังเรือนร่างที่นอนสงบนิ่งภายใต้ผ้าห่มผืนหนา

ดิเอโก” สุพิชญาอุทานตกใจเมื่อลืมตาตื่นขึ้นมาแล้วสายตาสบเข้ากับชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ที่ยืนทำหน้าถมึงทึงอยู่ข้างเตียง หญิงสาวผุดลุกขึ้นนั่งพร้อมดึงผ้าห่มขึ้นคลุมร่างเมื่อรับรู้ว่ายามนี้เรือนกายไร้อาภรณ์ใดๆ ห่อหุ้ม ดวงตาคู่หวานหลุบต่ำลงไม่กล้าสบตาเพราะรู้สึกว่าดวงตาสีสนิมที่วาววับคล้ายกำลังขุ่นเคืองคู่นั้นช่างน่ากลัวเสียเหลือเกิน

คุณเป็นใคร” เสียงทุ้มห้าวตวาดถามด้วยเสียงดังกึกก้องราวต้องการข่มขวัญให้อีกฝ่ายหวาดผวา สุพิชญาสะดุ้งตกใจเล็กน้อยก่อนแหงนเงยหน้าขึ้นสบตากับเจ้าของคำถาม เธอต่างหากที่ควรเป็นฝ่ายถามว่าเขาเป็นใคร และเธอมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร ไม่ใช่เขา!

ผมถามว่าคุณเป็นใคร ใครส่งคุณมา”

โอ๊ย! ปล่อยนะ! ฉันเจ็บ! ” สุพิชญาอุทานลั่นเมื่อฝ่ามือใหญ่ขยุ้มท่อนแขนบอบบางแน่นก่อนกระชากเข้าหาเรือนร่างแข็งแกร่ง หญิงสาว     ทั้งตกใจและหวาดกลัวกับการกระทำและคำถามนั้น พยายามดิ้นรนขัดขืนฝืนตัวออกจากพันธนาการที่รึงรัดแน่นเสียจนร้าวระบมไปตลอดทั้งแขน

ถ้าเจ็บก็บอกมาว่าใครส่งคุณมาฮะ!” ดิเอโกแสร้งตวาดเสียงดังลั่นเพื่อข่มขวัญหวังเพิ่มดีกรีความน่ากลัวให้อีกฝ่ายหลุดเผยความจริงออกมา แต่ทว่าสุพิชญากลับตวาดแว้ดกลับมาจนดิเอโกชะงักอึ้ง

ฉันจะรู้ไหมเล่า” หญิงสาวหยุดหายใจหอบถี่หลังจากตวาดกลับไปสุดเสียง ดวงตาคู่หวานวาววับด้วยความขุ่นเคืองใจชายหนุ่มแปลกหน้าที่บอกแต่เพียงว่าชื่อ ดิเอโก

เขาต่างหากที่เป็นฝ่ายจับตัวเธอมาใช้เล่ห์มารยาหลอกล่อพรากพรหมจรรย์ไปจากเธอ แล้วยังจะมีหน้ามาถามว่าเธอเป็นใคร ยิ่งคิดสุพิชญาก็ยิ่งแค้นใจที่ปล่อยตัวปล่อยใจเผลอไผลไปกับรสสวาทที่เขาปรนเปรอให้

ตื่นมาก็เจอผู้ชายบ้ากามแถมยังโมโหร้ายอย่างคุณที่นี่ ฉันต่างหากที่ต้องถามว่าคุณเป็นใครไปจับฉันมาต้องการอะไร” สุพิชญาร่ายยาวเหยียดเมื่อเห็นอีกฝ่ายชะงักค้าง หญิงสาวแทบอยากควักดวงตาคู่สนิมที่ฉายแววงุนงงสงสัยราวไม่รู้เรื่องนั้นออกมาขย้ำให้แหลกละเอียดให้สาแก่ใจ

ว่าไงนะ” ดิเอโกเลิกคิ้วมองหญิงสาวตรงหน้าที่หาญกล้าว่าเขาเป็นผู้ชายบ้ากามและโมโหร้ายอย่างไม่เกรงกลัว แต่นั่นไม่ได้ทำให้เขาสะทกสะท้านหรืองุนงงเท่ากับสิ่งที่หญิงสาวกล่าวหาว่าเขาเป็นฝ่ายลักพาตัวเธอมา

นี่คุณ! หูตึงรึไง ฉันถามคุณว่า คุณจับตัวฉันมาทำไม ฉันไม่มีเงินมากพอขนาดที่จะเรียกค่าไถ่ได้หรอกนะ” สุพิชญาสบถด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด ดวงตาคู่งามวาววับอย่างไม่คิดเกรงกลัวสักนิด เจ้าพ่อหนุ่มถึงกับตะลึงอึ้งอีกครั้งกับวาจากล่าวหานั้น

ผมเนี่ยนะจับคุณมาเรียกค่าไถ่”

ถ้าไม่ใช่ แล้วคุณจะจับฉันมาทำไม ฉันไปทำอะไรให้คุณ” สุพิชญา ตวาดกลับเสียงขุ่น หญิงสาวจับจ้องผู้ชายที่ทำหน้าเหรอหราราวกับไม่รู้เรื่องใดๆ อย่างหมายมาดเอาเรื่องให้จงได้

ผู้ชายบ้า! หน้าไม่อาย ข่มเหงรังแกฉันแล้วยังมีหน้ามาทำไม่รู้เรื่อง อย่าให้ฉันหลุดรอดออกไปได้นะ ฉันจะลากคอนายเข้าตะรางแน่ นายดิเอโก!

ดิเอโกจ้องตอบอย่างไม่เกรงกลัว ดวงตาสีสนิมแปรเปลี่ยนเป็นเรืองรองยามหลุบต่ำจ้องมองเนินอกที่โผล่พ้นผ้าห่มผืนหนา อาการหายใจแรงๆ ทำให้เนินอกกระเพื่อมเคลื่อนไหววับๆ แวมๆ ล่อตาล่อใจให้อยากโน้มใบหน้าไปฝากฝังปลายจมูกซุกไซ้เฉกเช่นที่เคยสัมผัสมาเมื่อค่ำคืน

ผมก็จับคุณมาทำเรื่องอย่างว่าน่ะสิถามได้ แล้วตอนนี้ผมว่ามันก็ได้เวลาไปต่อแล้วล่ะ” ดิเอโกกระซิบเสียงสั่นพร่ายามตวัดสายตากลับขึ้นไปจับจ้องดวงตาคู่หวานพร้อมเอ่ยวาจาที่ชวนให้สุพิชญาถึงกับสั่นสะท้านเพียงแค่ได้ยิน

อ๊าย! ปล่อยนะไอ้คนบ้า! ในที่สุดคุณก็ยอมรับว่าจับตัวฉันมา” สุพิชญาหวีดร้องโวยวายพยายามดิ้นรนหลีกหนีปลายจมูกโด่งที่โฉบลงมาหมายเก็บเกี่ยวความหอมหวานของเนินอกอิ่ม มือน้อยปัดป่ายทุบตีไหล่กว้างของดิเอโกเป็นพัลวันจนเจ้าพ่อใหญ่หลุดตวาดลั่นด้วยความขัดใจ

นี่คุณ!”

สุพิชญาชะงักอึ้งเพียงชั่ววินาทีเท่านั้น หญิงสาวก็พ่นวาจาดุดัน    คาดโทษเจ้าพ่อใหญ่อย่างไม่เกรงกลัว ดิเอโกแทบอยากจับหญิงสาวหักคอให้ตายคามือเสียให้รู้แล้วรู้รอด เขาไม่เข้าใจว่าทำไมต้องมาทนฟังผู้หญิงตรงหน้านี้แสดงกิริยาก้าวร้าวต่อเขาด้วย ทั้งที่หากเป็นเมื่อก่อนนี้เขาคงได้เรียกใครสักคนมาเอาตัวไปจัดการลงทัณฑ์ให้สาสมกับที่หาญกล้าต่อกรกับเขา

คอยดูนะฉันหนีรอดไปได้จะแจ้งตำรวจจับคุณ ข้อหากักขังหน่วงเหนี่ยว กระทำชำเรา แล้ว... ”

หยุด! ถ้าคุณยังยัดเยียดข้อหาให้ผมอีก ผมจะจัดการข่มขืนแล้วฆ่าเสียเดี๋ยวนี้แหละ” ดิเอโกตวาดเสียงเข้มดุก่อนเอ่ยวาจาข่มขวัญให้อีกฝ่ายหวาดหวั่น และครั้งนี้กลับได้ผลชะงัด สุพิชญาชะงักอึ้งพร้อมหุบปากฉับทันใด

ฟังนะยาหยี คุณเป็นฝ่ายเต็มใจเดินเข้ามาที่นี่ แล้วก็เต็มใจทอดกายให้ผมเมื่อคืนนี้”

โกหก ถ้างั้นคุณจะมาถามฉันทำไมว่าฉันเป็นใคร มาทำอะไรที่นี่” สุพิชญาสวนกลับทันทีที่ได้ยินวาจากล่าวหานั้น เธอไม่มีวันเชื่อว่าสิ่งที่เขาพูดเป็นจริง ในเมื่อสติที่เธอรับรู้ครั้งสุดท้ายก็คือ เธอเดินออกจากภัตตาคารเพื่อกลับที่พักหลังจากนั่งปล่อยอารมณ์ไปเรื่อยเปื่อย ด้วยเธอเพิ่งหอบหัวใจที่บอบช้ำมาจากเมืองไทย หลบลี้หนีงานแต่งงานพี่สาวกับอดีตคนรักของเธอมาไกลถึงบาหลี แล้วจู่ๆ เธอก็ถูกผืนผ้าเย็นชื้นโปะเข้าที่จมูกก่อนหมดสติไป รู้สึกตัวอีกทีก็...

ผมก็แค่อยากเทสดูว่าคุณคิดจะตุกติกหรือคิดโก่งเรียกค่าตัวเพิ่มหรือเปล่า” คำตอบของเจ้าพ่อหนุ่มทำให้สุพิชญาหยุดความคิดไว้เพียงเท่านั้น หญิงสาวอ้าปากค้างเมื่อถูกกล่าวอ้างอีกหน

จะบ้ารึไง ฉันไปตกลงค่าตัวอะไรกับคุณตั้งแต่ตอนไหน” สุพิชญาโต้ตอบทันควันตามใจนึกคิด ดวงตาคู่งามเขียวขุ่นบ่งบอกความไม่พอใจล้นเหลือ แต่ทว่าดิเอโกกลับแค่นหัวเราะพร้อมตอบด้วยน้ำเสียงยียวนสุดกำลังจนสุพิชญาแทบบ้าคลั่งด้วยความขุ่นเคืองใจ

ยาหยี คุณเป็นฝ่ายตกลงรับเงื่อนไขเองนะที่จะรับเงินสดห้าล้านแลกกับการมาเป็นผู้หญิงของผมหนึ่งเดือน”

เงินสดห้าล้านแลกกับเป็นผู้หญิงของคุณหนึ่งเดือนเนี่ยนะ บ้าไปแล้ว ฉันไม่รู้เรื่อง” สุพิชญาโวยวายลั่นทันทีที่จบคำของดิเอโก หญิงสาวส่ายหน้าปฏิเสธพร้อมเหยียดยิ้มกึ่งหัวเราะด้วยไม่รู้ว่าตัวเองควรรู้สึกอย่างไรดีในตอนนี้ เขาช่างหาเหตุผลที่ช่างน่าเชื่อถือเสียเหลือเกิน เธอเชื่อคำตาบ้านี่ เธอก็บ้าแล้วยัยพิชชา!

หรือคุณจะยอมให้ผมเชยชมฟรีๆ ผมก็ไม่ว่าหรอกนะ ผมว่าเมื่อคืนที่ผ่านมาก็พิสูจน์ให้เห็นว่าเราเข้ากันได้ดีแค่ไหน” จบคำใบหน้าคมก็โน้มเข้าหาพร้อมฝ่ามือใหญ่คว้าร่างน้อยที่มีผ้าห่มหนาห่อหุ้มเข้าแนบกาย ปลายจมูกโด่งซุกไซ้ซอกคอกรุ่นโดยที่สุพิชญาไม่ทันตั้งตัว

หญิงสาวขนลุกซู่ชูชันไปทั่วเรือนกายกับสัมผัสแสนวาบหวามนั้น สุพิชญาไม่อยากเชื่อว่าเธอจะกลายเป็นหญิงสาวผู้แสนไวไฟได้เท่านี้ เพียงเขาแตะนิดแตะหน่อยเธอก็อ่อนระทวยจนแทบโอนอ่อนไปกับเขา

ดิเอโก! อย่า... ” สุพิชญาออกปากห้ามด้วยเสียงสั่นพร่า มือน้อยพยายามผลักไสใบหน้าคมให้ออกห่าง แต่เจ้าพ่อใหญ่ไม่ใคร่สนใจใยดีสักนิด ยังคงส่งปลายจมูกและริมฝีปากบางเฉียบเลาะเลียบเก็บเกี่ยวความหอมหวานไล่ลงมาตามไหล่ลาดจนสุพิชญาแทบหมดสิ้นหนทางหลบหลีกหนีจากสัมผัสหวามไหวนั้น

เห็นไหมร่างกายคุณมันต้องการผม” ดิเอโกกระซิบเสียงแหบห้าวเมื่อไฟปรารถนาในกายลุกโชนขึ้นอีกครั้ง ยามนี้เขาไม่สนใจว่าหญิงสาวจะเป็นใครมาจากไหน เขาสนแค่ผู้หญิงในอ้อมกอดยามนี้ทำให้เขาหลงใหลจนไม่อยากให้อยู่ห่างกายแม้เสี้ยววินาที

ไม่นะ! ปล่อย! ฉันไม่มีวันยอมให้เรื่องบ้าๆ นั่นเกิดขึ้นอีกเด็ดขาด” สุพิชญาพยายามฝืนตัวออกจากอ้อมกอดแกร่งทั้งที่แทบสิ้นเรี่ยวแรงยามถูกระดมจูบพร่างพรมไปทั่ว

คุณจะต่อต้านผมงั้นเหรอยาหยี” ดิเอโกเงยหน้าขึ้นจากเนินอกนุ่มเมื่อได้ยินเสียงหวานออกอาการสั่นพร่าเอ่ยวาจาต่อต้านเขา ดวงตาสีสนิมเรืองรองยามจับจ้องคนในอ้อมกอดราวจะกลืนกิน

ฉันไม่มีวันยอมแลกศักดิ์ศรีกับเงินแค่นั้นหรอก ต่อให้ตายฉันก็ไม่มีวันยอมรับเงื่อนไขที่ฉันไม่รู้เรื่องนั่น” สุพิชญาหายใจหอบลึกยามเอ่ยคำ  หญิงสาวพยายามสกัดกลั้นความหวามไหวที่ก่อเกิดเมื่อเสี้ยวนาทีที่ผ่านมา เธอมั่นใจว่าหากเขาไม่หยุดการกระทำ อีกไม่กี่นาทีข้างหน้าเธอเองต่างหากที่จะเป็นฝ่ายร้องขอให้เขาทำอะไรต่อมิอะไรเฉกเช่นเมื่อค่ำคืนที่ผ่านมา

งั้นคุณก็เลือกเองแล้วกันว่าคุณจะยอมเป็นผู้หญิงของผมเพียงคนเดียว หรือจะให้ผมเอาคุณไปประมูลขายทอดตลาดที่บ่อนคืนนี้”

ดิเอโก! นี่คุณ!” สุพิชญาอุทานขานนามชายหนุ่มที่เธอรู้จักเพียงชื่อเขาอย่างตื่นตะลึง ดวงตาคู่งามเบิกกว้างจ้องมองเจ้าพ่อใหญ่อย่างไม่อยากเชื่อในคำพูดนั้น

ผมชื่อ ดิเอโก เค เวนนิส เจ้าพ่อบ่อนคาสิโนที่ใครๆ ก็ยอมสยบแทบเท้า ไม่มีผู้หญิงคนไหนกล้าปฏิเสธผม จำไว้!” ดิเอโกเหยียดยิ้มอย่างเย้ยหยัน เขาไม่จำเป็นต้องต่อล้อต่อเถียงหรือพะเน้าพะนอเอาใจใคร ในเมื่ออะไรที่เขาต้องการเขาต้องได้เสมอ

เธอไม่ใช่ผู้หญิงคนแรกที่เขาขึ้นเตียงด้วย แม้จะติดใจในรสสวาท แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะต้องสยบแทบเท้าและปล่อยให้เธอแผลงฤทธิ์ใส่เขาอย่างไม่กลัวเกรง

สุพิชญายิ่งตะลึงหนักขึ้นเมื่ออีกฝ่ายแนะนำตัวเองเสียเต็มยศ คำว่า ‘เจ้าพ่อบ่อนคาสิโน’ กระตุกใจดวงน้อยได้ดีทีเดียว แต่ทว่าคนอย่างสุพิชญาหรือจะยอมลงให้ใครง่ายๆ หากเธอถูกระรานเธอก็จะต่อต้านสุดฤทธิ์เช่นกัน

คุณไม่กล้าแน่ดิเอโก ฉันไม่ใช่คนจรจัดที่คุณจะจับมัดมือขายทอดตลาดอย่างไม่เกรงกลัวกฎหมาย หากฉันหายไป คนที่บ้านฉันเขาต้องแจ้งความและตามหา อีกไม่นานคุณก็จะถูกตำรวจจับแน่นอน”

เมื่อเอ่ยวาจาท้าทายไปแล้วหญิงสาวก็ต้องกล้ำกลืนก้อนแข็งๆ ที่แล่นขึ้นมาจุกแน่นตรงลำคอ ความจริงที่เธอรู้ดี ไม่มีใครที่เธออ้างถึงต้องการเธอสักนิด เธอเป็นเพียงส่วนเกินในบ้านหลังนั้น บ้านที่เธอก่อกำเนิดเกิดมา

คุณท้าทายผมเองนะยาหยี แล้วจะหาว่าผมไม่เตือน” ดิเอโก       ขบกรามแน่นเมื่อได้ฟังวาจาแสนท้าทายนั่น ไม่ว่าใครหน้าไหนก็ไม่กล้าท้าทายเขาเช่นนี้ หรือหากมี ก็ถูกเขากำราบจนสิ้นฤทธิ์และไม่คิดต่อกรกับเขาอีกต่อไป

แล้วเราจะได้เห็นดีกัน คุณรนหาที่เองนะ ยาหยี!” เจ้าพ่อใหญ่ผลักร่างบอบบางออกห่างทันทีด้วยแรงอารมณ์ สุพิชญาถึงกับล้มกลิ้งไปบนเตียงกว้างด้วยไม่ทันระวังตัว และไม่ทันที่หญิงสาวจะได้โต้ตอบใดๆ เจ้าของเสียงทุ้มห้าวทรงพลังอำนาจก็กดอินเตอร์คอมตรงหัวเตียงแล้วสั่งการบอดี้การ์ดสาวทันที

เฮเลน! ส่งคนมาพาผู้หญิงในห้องฉันไปแต่งตัวแล้วขังไว้ คืนนี้เตรียมส่งเข้าประมูลที่เดอะไนท์ได้เลย”

ดิเอโก... คุณ!” สุพิชญามองคนตัวโตด้วยความตระหนกตกใจกับสิ่งที่ได้ยิน หญิงสาวหน้าซีดปากสั่น ดวงตาคู่งามไหวระริกด้วยไม่คิดว่าเขาจะหาญกล้าทำกับเธอเช่นนี้

เสียใจด้วยนะยาหยี ถ้าจะเปลี่ยนใจตอนนี้มันสายไปแล้ว” ดิเอโกกระตุกยิ้มที่มุมปากราวกำลังเหยียดหยันเมื่อเห็นคนปากกล้าถือดีสั่นระริกไปทั้งกายราวลูกนกหลงฝูง ดวงตาคู่สีสนิมฉายแววสมเพชยามเจ้าของส่ายหน้าอย่างดูแคลน ในเมื่อกล้าท้าทาย เขาก็จะตอบแทนให้สาสม

สุพิชญากระถดกายถอยหนีทันทีที่ประตูห้องเปิดออกพร้อมการปรากฎกายของสตรีในชุดดำดูทะมัดทะแมงแข็งแกร่งดุจชายชาตรี หญิงสาวพยายามมองหาหนทางหลบหนีแต่ทว่าหญิงชุดดำเหล่านั้นดูจะเคลื่อนไหวรวดเร็วเสียจนเธอแทบไม่ทันตั้งตัว เพราะเพียงชั่วพริบตาสตรีเหล่านั้นก็เข้ามารายล้อมรอบเตียงจนสุพิชญาไม่อาจถอยหนีไปไหนได้

ปล่อยฉันนะ! ปล่อย! ดิเอโกคุณทำกับฉันอย่างนี้ไม่ได้นะ กรี๊ดดด… อุ๊บ!” เสียงหวานขาดหายไปเมื่อถูกผืนผ้าโปะเข้าครึ่งปากครึ่งจมูก สุพิชญาดิ้นรนขัดขืนเมื่อสัมผัสถึงความเย็นชื้นบนผืนผ้า หญิงสาวพยายามกลั้นหายใจไม่สูดดมกลิ่นหอมเย็นนั้นเข้าไป แต่ด้วยเผลอสูดเข้าไปเต็มๆ เมื่อครั้งแรกก็ทำให้สติค่อยๆ ลางเลือนก่อนดับวูบไป ท้ายสุดของสายตาหญิงสาวมองเห็นดวงตาคู่สีสนิมจับจ้องมองมาด้วยสายตาวาววับดูน่ากลัว


ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่สนับสนุนค่ะ"

รินวรส นางแมว


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha