พ่ายเพลิงพิศวาส (ลงจบแล้ว)

โดย: รินวรส นางแมว



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 2 : Chapter 2


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

Chapter 2

         

ดิเอโกครับ... ข้อมูลของผู้หญิงคนนั้นครับ” เควินรายงานพร้อมยื่นแทปเล็ตซึ่งมีข้อมูลของหญิงสาวที่เขาพามาผิดฝาผิดตัวให้เจ้านายหนุ่ม

เร็วดีนี่!” ดิเอโกยกยิ้มอย่างถูกใจในการทำงานที่แสนรวดเร็วของลูกน้องคนสนิท เจ้าพ่อหนุ่มยื่นมือไปรับแทปเล็ตมาเลื่อนดูข้อมูลของ     หญิงสาว คิ้วเข้มเลิกสูงขึ้นอย่างตะลึงชั่วขณะ หัวใจแกร่งเต้นตึกตักอย่างไม่อาจหักห้ามได้

นางสาวสุพิชญา นาฏดิลก ชื่อเล่นพิชชา อายุยี่สิบสี่ปี ปัจจุบันทำงานเป็นพยาบาลอยู่ที่โรงพยาบาลเอกชนในกรุงเทพฯ ประเทศไทย พ่อแม่ตายตั้งแต่ยังเด็ก มีพี่สาวหนึ่งคน อายุยี่สิบหกปี เพิ่งแต่งงานไปเมื่อวานนี้”

ผมสืบดูหมดแล้วครับ พิชชา เอ่อ...คุณสุพิชญาไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆ กับพวกไหนเลยครับดิเอโก” เควินรายงานข้อมูลเพิ่มเติมให้เจ้าพ่อใหญ่ได้รับรู้ ดวงตาคู่สีน้ำทะเลลอบสังเกตปฏิกิริยาเมื่อเห็นเจ้านายหนุ่มมีทีท่าสนใจหญิงสาว

งั้นเหรอ!” ดิเอโกกระตุกยิ้มที่มุมปาก ดวงตาสีสนิมคู่นั้นนิ่งสนิทยากที่จะคาดเดาว่ากำลังรู้สึกนึกคิดเช่นใด

ขอบใจนะ นายไปได้แล้วล่ะ” เจ้าพ่อใหญ่เพียงแค่ยื่นแทปเล็ตเครื่องนั้นคืนบอดี้การ์ดหนุ่มพร้อมเอ่ยปากอนุญาตให้เขาออกไปจากห้องพักนั้น

 เควินจำต้องยื่นมือไปรับแทปเล็ตกลับคืนมา แต่ทว่าในใจกำลังครุ่นคิดกังวลถึงหญิงสาวที่เขาพามา บอดี้การ์ดหนุ่มรู้สึกผิดที่ทำให้ชีวิตของผู้หญิงคนหนึ่งเปลี่ยนแปลงไปชั่วพริบตาโดยที่อีกฝ่ายไม่รู้เรื่องใดๆ เลยสักนิด ยิ่งคิดถึงการประมูลที่กำลังจะเกิดขึ้นในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้านี้ เขายิ่งร้อนรุ่มใจจนไม่อาจเก็บงำความในใจเอาไว้ได้

ดิเอโกครับ! ดิเอโกจะส่งคุณพิชชาไปประมูลจริงๆ เหรอครับ”    บอดี้การ์ดหนุ่มตัดสินใจถามออกไปแทนการถอยหลังกลับออกจากห้องทันทีที่มีคำสั่ง

ดิเอโกเลิกคิ้วมองลูกน้องคนสนิทอย่างสงสัย เจ้าพ่อใหญ่ไม่ถือโทษโกรธที่บอดี้การ์ดผู้รู้ใจถามไถ่ เพราะเขาให้สิทธิ์เควินได้อภิสิทธิ์เหนือใครที่สามารถถกประเด็นกับเขาได้ทันทีหากไม่เห็นด้วย

เควินหลุบตาต่ำหลบสายตาคมกล้าที่จับจ้องมองมา บอดี้การ์ดหนุ่มยืนนิ่งสงบรอฟังคำตอบ แล้วหัวใจแกร่งก็แทบหยุดเต้นเมื่อได้ฟังถ้อยคำที่ออกจากปากเจ้าพ่อใหญ่อย่างไม่ลังเล

ก็ใช่น่ะสิ นายถามทำไม”

ผมก็แค่สงสารเธอ” เควินหลุดปากออกไปก็ก้มหน้านิ่งสงบอีกครั้ง บอดี้การ์ดคนเก่งครุ่นคิดอย่างหนักที่จะหาประเด็นทัดทานดิเอโก เพราะเขารู้ดีว่างานนี้มันเป็นความไม่พอใจส่วนตัวหาได้มีเรื่องอื่นใดมาเกี่ยวข้อง

นายกำลังไม่เห็นด้วยกับฉันนะเควิน” ดิเอโกเอ่ยด้วยน้ำเสียงและ  สีหน้านิ่งเรียบอย่างยากจะคาดเดาความรู้สึกได้ แต่เควินไม่ละความพยายาม บอดี้การ์ดหนุ่มยังคงเดินหน้าโต้แย้งต่อไป

แต่ว่าดิเอโกครับ”

ฉันยืนยันคำสั่งเดิม พิชชาจะต้องถูกส่งเข้าประมูลไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ ” ดิเอโกเอ่ยขัดขึ้นด้วยวาจากร้าวกังวานก่อนที่บอดี้การ์ดหนุ่มจะทันได้เอ่ยจนจบ ดวงตาคู่สีสนิมจับจ้องดวงตาคู่สีน้ำทะเลนิ่งไม่ไหวติงจนเควินต้องเก็บงำคำพูดไว้ด้วยรู้ดีว่าเจ้าพ่อใหญ่ต้องการยุติการสนทนาเพียงเท่านี้

ครับดิเอโก” เควินโค้งคำนับรับคำสั่งอย่างจำใจ บอดี้การ์ดคนเก่งถอยหลังกลับออกไปด้วยความอึดอัด เขารู้ดีว่าชีวิตของผู้หญิงที่ชื่อสุพิชญาจะไม่มีวันเป็นอิสระอีกต่อไป เธอจะกลายเป็นของเล่นแสนสวยที่ถูกขายทอดต่อไปและต่อไปไม่มีสิ้นสุด

ผมจะช่วยคุณได้ยังไงพิชชา ผมคงไม่มีปัญญาประมูลคุณด้วยเม็ดเงินราคาแพงเหมือนเศรษฐีพวกนั้นแน่นอน ผมขอโทษ!

ใบหน้าหล่อเหลาของบอดี้การ์ดหนุ่มหมองเศร้ายามพร่ำรำพัน     ขอโทษใครอีกคนที่นอนสลบไสลอยู่บนเตียงกว้างด้วยฤทธิ์ยาสลบในห้องที่มีบอดี้การ์ดสาวเฝ้าอย่างหนาแน่น รอเวลาพาตัวเข้าสู่ลานประมูลที่อีกไม่กี่อึดใจก็จะได้เวลาเริ่มขึ้น

 

ทางเดินด้านหน้าเป็นถนนเส้นยาวที่ไกลสุดหูสุดตาไม่อาจคาดเดาได้ว่าปลายทางไปบรรจบลงตรงที่ใด สองข้างทางถูกปกคลุมไปด้วยม่านหมอกสีขาวจางที่พอรวมตัวกันทำให้มองรอบข้างได้ไม่ชัดเจนนัก หญิงสาวพยายามเพ่งมองไปข้างหน้าตามเส้นทางที่พอมองเห็นเลือนลาง เธอไม่รู้ตัวเลยว่าตอนนี้เธอกำลังอยู่ที่ใดแล้วใครๆ หายไปไหนกันหมด

หญิงสาวพยายามเปล่งเสียงเพื่อตะโกนเรียกหาใครสักคนแต่กลับไม่มีเสียงเล็ดลอดออกมา สุพิชญารู้สึกหนาวเหน็บขึ้นมาในใจลึกๆ พลันสายตาก็เริ่มมองเห็นใครคนหนึ่งเดินอยู่ด้านหน้าไม่ไกลนัก หญิงสาวพยายามวิ่งตามแต่ไม่รู้เรี่ยวแรงหายไปไหน ภาพเบื้องหน้าค่อยๆ ไกลออกไปแต่กลับยิ่งชัดเจนในดวงตาคู่งาม

พี่ติ’

สุพิชญาส่งเสียงเรียกชายหนุ่มตรงหน้าแผ่วเบาแต่เหมือนเขาจะได้ยินเสียงเรียกนั้น เขาหันกลับมามองเธอ ยิ้มให้อย่างอ่อนโยน คล้ายกับว่าเขากำลังพูดอะไรสักอย่างกับเธอ หญิงสาวพยายามตั้งใจฟัง เสียงที่ลอยมาแผ่วเบาแต่เธอรู้สึกเหมือนมันดังก้องอยู่ในหัว

พิชชา... พี่รักเธอ’

ได้ยินเท่านั้นพลันสุพิชญาก็รู้สึกราวถูกตีอย่างแรงที่หัว ความรู้สึกหมุนคว้างดังกำลังตกจากที่สูง แต่ก่อนที่ทุกอย่างจะดับวูบไป เธอก็รู้สึกสะดุ้งสุดตัว

แกร๊ง!! แกร๊ง!!

สุพิชญากระพริบตาน้อยๆ เพื่อปรับสายตารับเข้ากับแสงอ่อนๆ ที่ลอดผ่านผ้าม่านเข้ามา หญิงสาวพยุงตัวลุกขึ้นนั่งด้วยอาการมึนงงเพราะ ฤทธิ์ยาสลบยังคงคั่งค้างอยู่ พยาบาลสาวผู้โชคชะตากำลังนำพาชีวิตให้    พลิกผันไปในเส้นทางที่ไม่คาดฝัน ยามนี้เธอกำลังมองไปรอบข้างด้วยความตื่นกลัว

เสียงโห่ร้อง เสียงกร๊องแกร๊งของระฆังที่ดังกังวานนั้นช่างหนาวเหน็บเสียเหลือเกินในความรู้สึก สุพิชญารับรู้ในนาทีนั้นเองว่า บัดนี้เธอกำลังอยู่ที่ใดสักที่ที่ผู้ชายใจทรามคนนั้นเอ่ยวาจาสั่งให้พาเธอมาประมูล

ดิเอโก… ทำไมคุณใจร้ายกับฉันแบบนี้ ใครก็ได้ช่วยฉันที” สุพิชญาได้แต่พร่ำรำพันกับตัวเองอย่างรวดร้าวใจ หญิงสาวรู้สึกน้อยใจในโชคชะตาของตัวเอง มีชีวิตเกิดมาโดยที่ไม่มีใครต้องการและชายคนรักยังแอบแทง  ข้างหลังลักลอบคบหาและมีสัมพันธ์กับพี่สาวเพียงคนเดียวของเธอนั้น สุพิชญาคิดว่ามันโหดร้ายสำหรับเธอแล้ว แต่สถานการณ์เลวร้ายที่กำลังเผชิญอยู่นี้กลับยิ่งโหดร้ายกว่าหลายเท่าพันเท่า

ยามนี้น้ำตาแทบร่วงรินจากสองหน่วยตา แต่ทว่าด้วยความเป็นคนที่อดทนและฮึดสู้กับสิ่งเลวร้ายต่างๆ ในชีวิตมาตลอดระยะเวลายี่สิบสี่ปี เรียกได้ว่า... เธอต้องอดทนฝืนกลั้นความเจ็บปวดรวดร้าวใจมาตั้งแต่ลืมตาดูโลกก็ว่าได้ ทำให้สุพิชญากล้ำกลืนฝืนไม่ให้น้ำตาแห่งความอัปยศอดสูที่รับรู้ว่าเธอกำลังจะกลายเป็นสินค้าที่ถูกขายทอดตลาดอย่างที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้

หญิงสาวหรี่ตาลงพลางกระพริบตาถี่ยิบเพื่อปรับม่านตาให้รับกับแสงที่ส่องเข้ามาเมื่อม่านที่ปิดกั้นทั้งสี่ด้านค่อยๆ เคลื่อนออก สุพิชญาทั้งตื่นตระหนกและหวาดผวาเมื่อพบว่ายามนี้เธออยู่บนเวทีโดดเด่นกลางโถงกว้างที่มีอัฒจรรย์ล้อมโดยรอบ และยิ่งไปกว่านั้นทันทีที่ม่านเปิดออกจนหมดเสียงโห่อย่างตื่นตะลึงด้วยความพึงพอใจก็ดังกระหึ่มไปทั้งห้อง

สายตาของหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่มากหน้าหลายตาต่างพากันจับจ้องโลมเลียมายังร่างระหงที่เผยทรวดทรงสุดเซ็กซี่ภายใต้ราตรียาวสีแดงสดที่ผ่าหน้าสูงขึ้นมาจนถึงโคนขา ตัวเสื้อก็เป็นเพียงเกาะอกที่เว้าลึกจนเห็นเนินเนื้อของทรวงอกอวบอิ่มปริ่มราวจะทะลักล้นออกมา

สุพิชญากวาดสายตาไปทั่วทิศก่อนห่อไหล่เข้าหากันอย่างหวาดหวั่น ในบรรดาเหล่าชายที่จับจ้องมองมานั้นเธอไม่เห็นแม้เงาของเขาแม้แต่นิด

ดิเอโก! คนใจโฉด! ฉันจะไม่มีวันให้อภัยในสิ่งที่คุณทำกับฉัน หญิงสาวตั้งสัตย์สาบานพลางก่นด่าเจ้าพ่อใหญ่ในใจอย่างเคียดแค้นชิงชัง ก่อนปล่อยให้ใจดวงน้อยสะอื้นไห้ด้วยความสะเทือนใจในโชคชะตา แต่ทว่ากลับไร้ซึ่งน้ำตาหลั่งรินแม้แต่หยาดหยด มันเป็นสิ่งเคยชินสำหรับเธอเสียแล้วที่ร้องไห้โดยไม่ปล่อยให้น้ำตาไหลรินแม้แต่นิด

หญิงสาวหลุบตาหลบก้มหน้าต่ำลงด้วยไม่อยากเห็นแววตาหื่นกระหายของเหล่าชายพวกนั้น แต่ทว่ากิริยานั้นกลับยิ่งกระตุ้นปลุกเร้าอารมณ์ดิบให้เหล่าชายทั้งวัยกลัดมันและวัยใกล้ฝั่งต่างต้องกลืนน้ำลายกันอึกใหญ่

ภาพหญิงสาวในชุดราตรีสุดเซ็กซี่กึ่งนั่งกึ่งนอนบนเตียงกว้างบนเวทีช่างดูยั่วยวนเสียจนไม่มีใครอยากปล่อยสินค้าน่าลิ้มลองนี้ให้หลุดลอยไป แล้วการช่วงชิงสินค้าน้ำงามด้วยการเสนอเงินมูลค่ามหาศาลก็เริ่มขึ้นเมื่อเสียงระฆังดังบอกสัญญาณและผู้ดำเนินการประมูลเริ่มกล่าวเปิดการประมูลขึ้น

ผมเสนอห้าล้าน” เสียงทุ้มห้าวของหนุ่มใหญ่คนหนึ่งดังขึ้นทันทีที่ผู้ดำเนินการประมูลสาวกล่าวจบ

เม็ดเงินประมูลเริ่มต้นด้วยมูลค่าสูงจนเรียกเสียงฮือฮาอย่างตื่นตาตื่นใจได้ทั่วทั้งห้อง แต่ทว่าสำหรับสุพิชญามันราวกับคมมีดตวัดเชือดเฉือนเนื้อให้หลุดจากร่างทีละชิ้นๆ หญิงสาวรู้สึกเจ็บปวดเสียจนแทบสิ้นชีวา น้ำตาที่เก็บกลั้นไว้เริ่มเอ่อคลอสองหน่วยตาอย่างไม่อาจกักกั้นต่อไปได้

สิบล้าน” เสียงฮือฮาดังขึ้นอีกครั้งเมื่อมีเสียงเสนอค่าตัวตัวเธอสูงลิ่วขึ้นมาอีกชนิดที่เรียกว่าต้องลุ้นกันตัวโก่งเลยทีเดียว

สิบล้านครั้งที่หนึ่ง สิบล้านครั้งที่สอง” ก่อนที่ผู้ดำเนินการประมูลสาวจะเอ่ยราคาการประมูลครั้งสุดท้ายเป็นอันสรุปจบการประมูล เสียงเข้มกังวานของชายคนหนึ่งก็ดังขึ้นจนทั่วทั้งห้องเงียบกริบไปในพริบตา

ห้าสิบล้าน”

โห... ” เสียงโห่ร้องดังกังวานขึ้นทันทีที่สปอร์ตไลต์สว่างพรึบขึ้นตรงต้นเสียง ชายหนุ่มหน้าตาดีรูปร่างเอนเอียงไปทางเอเชียอยู่ในชุดสูทสีดำดูสมาร์ท เขาเป็นใครมาจากไหนไม่มีใครรู้จัก แต่ทุกคนก็พากันพยักหงึกหงักด้วยทึ่งกับความใจกล้าของชายหนุ่ม

          สุพิชญามองชายหนุ่มที่เด่นสง่าท่ามกลางสปร์อตไลต์นั้นด้วยความรู้สึกสิ้นหวังด้วยแอบหวังลึกๆ ในใจว่าดิเอโกจะมาพาเธอออกไปจากที่นี่ ที่เขาสั่งการส่งเธอมาประมูลครั้งนี้ก็เพียงแค่อยากลองใจเธอก็เท่านั้น แต่ยามนี้ความหวังนั้นดูจะเลือนลางริบหรี่ด้วยตั้งแต่เธออยู่กลางเวทีแห่งนี้เธอยังไม่เห็นแม้เงาของเขาผู้นั้น

          ห้าสิบล้านครั้งที่หนึ่ง ห้าสิบล้านครั้งที่สอง และ... ”

หนึ่งร้อยล้าน”

โห... ” เสียงโห่ร้องดังกระหึ่มขึ้นจนทั่วทั้งห้องอึงอลไปด้วยเสียงวิภาควิจารณ์กันอย่างเซ็งแซ่ถึงราคาประมูลในค่ำคืนนี้ บางคนถึงกับกลืนน้ำลายลงคออย่างนึกเสียดายแทน เพราะไม่เคยมีครั้งไหนที่ผู้ร่วมประมูลจะฟาดฟันกันอย่างดุเดือดด้วยการเสนอราคาสูงลิ่วเช่นนี้

เดฟ!” เสียงขานนามนั้นดังกึกก้องทั่วทั้งห้องประมูลเมื่อสปอร์ตไลต์สว่างพรึบไปทางต้นเสียง

เดฟ อัลเดอร์ลัส เจ้าพ่อผู้กุมบังเหียนบ่อนคาสิโนครอบคลุมไปทั่ว ทุกมุมโลกที่ใครๆ ต่างก็รู้ว่าเป็นคู่แข่งตัวฉกาจของดิเอโก

 ทั่วทั้งห้องเงียบกริบในบัดดลไม่มีใครหาญกล้าเสนอราคามากไปกว่านี้ ด้วยรู้ดีว่าหากทำเช่นนั้นนั่นหมายถึงการท้าทาย เดฟ อัลเดอร์ลัส อย่างไม่เกรงกลัวอำนาจของเจ้าพ่อผู้ยิ่งใหญ่คนนี้นี่เอง

หนึ่งร้อยล้านครั้งที่หนึ่ง หนึ่งร้อยล้านครั้งที่สอง และหนึ่งร้อยล้านครั้งที่สาม สิ้นสุดการประมูลค่ะ” เสียงของผู้ดำเนินการประมูลสรุปจบทันทีที่ประกาศราคาประมูลครั้งที่สาม

และผู้ที่ได้สาวงามไปครอบครองในค่ำคืนนี้ด้วยการเสนอราคาประมูลถึงหนึ่งร้อยล้าน ก็คือ เดฟ อัลเดอร์ลัส จาก เดอะลัสคาสิโนค่ะ”

เสียงปรบมือกับเสียงโห่ร้องดังกึกก้องกังวานจนสุพิชญารู้สึกสั่นสะท้านไปทั้งใจ ยามนี้หญิงสาวรู้สึกดวงตาทั้งสองข้างพร่ามัวไปด้วยธารน้ำตาที่เอ่อล้นจนแทบจะไหลริน มือน้อยขย้ำผ้าปูแสนสวยแน่นเมื่อตระหนักถึงชะตากรรมที่กำลังเผชิญ เวรกรรมใดหนอถึงนำพาให้เธอต้องเจอแต่ความเจ็บแค้นแสนสาหัสเช่นนี้

เชิญครับคุณผู้หญิง” เสียงทุ้มกังวานของบุรุษเพศเอ่ยขึ้นอย่างนอบน้อมฉุดดึงให้สุพิชญาหลุดออกจากห้วงความคิด หญิงสาวรีบกระพริบเปลือกตาขับไล่น้ำตาแห่งความรันทดให้ไหลคืนกลับสู่ภายใน เธอไม่ต้องการเรียกร้องความเห็นใจใด และไม่จำเป็นต้องทำตัวให้เป็นที่น่าสังเวชในสายตาของคนพวกนี้

คุณจะพาฉันไปไหน” สุพิชญาถามด้วยเสียงห้วนสั้นออกกร้าวกระด้างเมื่อเงยหน้าขึ้นมาพบชายฉกรรจ์ในชุดสูทสีดำยืนตระหง่านอยู่ด้านหน้า

คนพวกนี้อีกแล้ว ทำไมพวกจิตใจทรามต่ำช้าถึงต้องสวมใส่ชุดสูทเหล่านี้ให้มันเสื่อมเสียด้วยนะ คิดจะทำชั่วแต่กลัวถูกตราหน้ารึไงถึงต้องมาสวมใส่สูทให้มันดูดี! สุพิชญาคิดอย่างแค้นเคืองในใจ ตั้งแต่เธอตื่นขึ้นมาเมื่อเช้าวันใหม่เธอเจอแต่คนในสูทสีดำจนมันดูกราดเกลื่อนไปหมด

เดฟให้พวกเรามาเชิญคุณไปที่ เดอะลัส!” หนึ่งในสองคนเอ่ยขึ้นด้วยเสียงราบเรียบ สุพิชญามองใบหน้าภายใต้แว่นตาสีดำสนิทนั้นด้วยใจที่ออกอาการสั่นสะท้าน หญิงสาวพยายามคิดหาหนทางที่จะพาตัวเองให้   หลุดรอดไปจากวงการอุบาทว์นี้

เชิญครับ” เสียงเดิมเอ่ยกำกับขึ้นพร้อมผายมือเชื้อเชิญหญิงสาวราวให้เกียรติเสียเหลือเกิน

หากเป็นยามปกติมันคงเป็นเรื่องที่น่ายินดีที่เธอถูกปฏิบัติราวเธอเป็นสตรีผู้เลอค่า แต่ทว่ายามนี้มันก็ไม่ต่างอะไรกับโสเภณีที่กำลังขายตัว และมันจะเป็นแบบนี้ต่อไปไม่มีสิ้นสุดหากเธอยังทำเม็ดเงินมูลค่ามหาศาลให้กับคนเหล่านั้น

ดิเอโก! ฉันขอสาปแช่งให้เวรกรรมตามสนองคุณ ให้มันมากกว่าที่คุณทำกับฉันเป็นร้อยเท่าพันเท่า!

สุพิชญานึกสาปแช่งผู้ชายที่ทำให้ชีวิตของเธอต้องพลิกผัน เขาพรากพรหมจรรย์ไปจากเธอแล้วก็เฉดหัวทิ้งอย่างไม่ใยดี ไม่ใช่สิ! เขาเอาเธอมาขายแล้วโกยเงินเข้ากระเป๋าไปอย่างเลือดเย็นต่างหาก

ป่านนี้เขาคงกำลังยิ้มเยาะอย่างสะใจที่ขายเธอได้ราคาสูงลิ่วขนาดนี้ ดวงตาคู่งามกวาดมองโดยรอบอีกครั้งราวต้องการดูให้แน่ใจว่าไม่มีแม้เงาของผู้ชายที่ชื่อดิเอโกในนั้นจริงๆ ก่อนที่จะตัดใจเดินไปกับชายชุดดำที่เดินขนาบข้างราวเป็นบอดี้การ์ด ยามนี้เธอต้องตั้งสติให้มั่นเพื่อรับมือกับชะตากรรมข้างหน้าที่น่าจะเป็นเรื่องร้ายมากกว่าดี บางทีผู้ชายที่ชื่อเดฟ อัลเดอร์ลัส อาจไม่ใจร้ายอย่างที่เธอคิดกังวล อาจพอมีหนทางให้เธอเจรจากับเขาก็ได้พิชชา!

 

          มันเกิดเรื่องบ้าๆ นี่ได้ยังไง โจว์ เจ้าพ่อใหญ่เกรี้ยวกราดใส่หนุ่มชาวเอเชียทันทีที่เจอหน้า หลังจากที่การประมูลจบสิ้นลงเขาให้เควินไปพา โจว์ คนที่เขามักมอบหมายให้ทำงานอย่างลับๆ มาพบ ไม่เคยมีครั้งไหนที่โจว์จะทำให้เขาผิดหวัง ทุกครั้งไม่เคยผิดพลาดแต่ครั้งนี้ทุกอย่างมันพลาดเสียจนเขานั่งไม่ติดที่

          โจว์ได้แต่ยืนก้มหน้านิ่งมือประสานกันอยู่ด้านหน้าดวงตาคู่รีหลุบต่ำลงพื้นอย่างสุดที่จะคาดเดาได้ว่ากำลังคิดหรือรู้สึกอย่างไร ด้วยเขามักเก็บซ่อนอารมณ์ได้ดีเสมอภายใต้สีหน้าเรียบเฉย

ผมขอโทษครับดิเอโก ผมไม่คิดว่าจะมีคนกล้าเสนอราคามากขนาดนั้น ที่สำคัญตอนนั้นเสียงคุณเงียบหายไปผมเลยเข้าใจว่า... ”

บัดซบ! เดฟมันต้องการอะไรถึงได้ยอมทุ่มเงินมากมายขนาดนั้น” ดิเอโกตวาดกลับก่อนที่โจว์จะทันได้พูดจนจบด้วยยามนี้ไม่อาจควบคุมอารมณ์ได้

ดวงตาคู่สนิมวาววับบ่งบอกอารมณ์ที่คุกรุ่นด้วยเพลิงโทสะที่กำลังลุกโชนอยู่ในอก ทั้งที่เขากำกับการประมูลผ่านเครื่องมือสื่อสารชั้นดีแทบทุกวินาทีแต่โจว์กลับปล่อยให้สุพิชญาถูกคนอื่นประมูลตัดหน้าไปได้ ที่สำคัญคนที่ประมูลสุพิชญาไปนั้นคือ เดฟ อัลเดอร์ลัส

ดิเอโกคะเดฟอยู่ในสายค่ะ” เสียงเฮเลนบอดี้การ์ดสาวเอ่ยขัดขึ้นก่อนที่ดิเอโกจะบันดาลเพลิงโทสะมากไปกว่านั้น ดิเอโกรีบยื่นมือไปรับโทรศัพท์ทันทีแทบเป็นกระชากและก่อนที่เขาจะกรอกเสียงเข้าไป คนปลายสายก็ส่งเสียงทักทายพร้อมหัวเราะร่าราวกับล่วงรู้ว่ายามนี้เขาอยู่ในสาย

กำลังร้อนรนจนนั่งไม่ติดสินะดิเอโก ฮ่าๆๆ”

นายต้องการอะไร” ดิเอโกเก็บข่มความร้อนรุ่มเอาไว้ยามกรอกเสียงห้าวห้วนกลับไป แต่ทว่าปลายสายกลับยียวนมาเสียจนดิเอโกแทบกระอักเลือด

โอ๊ะ... โอ... ก็ไม่ได้ต้องการอะไรหรอกครับคุณดิเอโก ก็แค่อยากจะโทรมาบอกว่าอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า ผมกำลังจะพาสาวน้อยแสนสวยไปทัวร์สวรรค์ก็แค่นั้น ฮ่าๆๆ”

ระยำ!” ดิเอโกสบถด่าด้วยแรงอารมณ์ด้วยยามนี้คงไม่มีสิ่งใดที่เขาทำได้นอกจากสิ่งนั้น

ว้าว! ขอบใจนะที่ชมดิเอโก แต่มันคงไม่เลวระยำเท่านาย ที่ขายได้แม้แต่ผู้หญิงของตัวเอง” เสียงของเดฟตอบกลับมาอย่างเกรี้ยวกราด ดิเอโกถึงกับหน้าชากับคำด่าว่านั้น

เดฟ!” ดิเอโกทำได้เพียงเค้นเสียงเอ่ยนามของเจ้าพ่อคู่แค้น ปลายสายก็สบถด่ากลับมาก่อนวางสายปล่อยให้ดิเอโกได้แต่หงุดหงิดงุ่นง่านหัวฟัดหัวเหวี่ยง

ความเลวระยำที่นายเคยทำไว้มันกำลังจะคืนสนองนายจำไว้! ฉันจะทำให้นายตายทั้งเป็น ผู้หญิงของนายจะกลายเป็นโสเภณีชั้นดีที่จะทำเงินให้ฉันมากกว่าร้อยล้านที่นายได้ไปดิเอโก”

ระยำ! เดฟ!” ดิเอโกตวาดลั่นก่อนกรอกเสียงขานนามนั้นอย่างเกี้ยวกราด แต่ทว่าปลายสายกลับไร้ซึ่งสัญญาณเสียแล้ว

เควิน! เอารถออกฉันจะไปรังของเดฟ เดี๋ยวนี้!” เจ้าพ่อใหญ่หันมาสั่งการบอดี้การ์ดคนสนิทลั่นหลังจากที่ขว้างโทรศัพท์ในมือลงพื้นจนแตกกระจาย

แต่ว่า...ดิเอโก!” บอดี้การ์ดหนุ่มพยายามท้วงติงด้วยห่วงในสวัสดิภาพของเจ้านายหนุ่ม ขณะที่โจว์ยังคงยืนกุมมือก้มหน้านิ่งรอรับคำสั่ง

ฉันสั่งได้ยินไหม!!” ดิเอโกตวาดกลับด้วยแรงโทสะไม่ใส่ใจกับคำทักท้วงแม้สักนิด

ครับดิเอโก” เควินได้แต่โค้งคำนับรับคำก่อนถอยฉากออกไปเตรียมรถตามคำสั่ง แม้เขาจะเป็นห่วงและรู้สึกผิดต่อสุพิชญา แต่เขาก็ไม่เห็นด้วยกับการที่ดิเอโกจะเข้าไปถึงรังของ เดฟ อัลเดอร์ลัส ด้วยตัวเองเช่นนี้

ดิเอโกคะ แล้วโจว์” เฮเลนถามขึ้นหลังจากที่เควินก้าวออกไปแล้ว เจ้าพ่อใหญ่ตวัดสายตามองโจว์ที่ยืนก้มหน้านิ่งเพียงนิดก็เอ่ยปากสั่งการ   บอดี้การ์ดสาว

ให้คนไปส่งที่สนามบิน” น้ำเสียงนั้นราบเรียบไม่บ่งบอกว่ารู้สึกอย่างไร แต่กลับสร้างความหนักใจให้กับบอดี้การ์ดสาวที่ตามติดรับใช้ใกล้ชิดเจ้าพ่อใหญ่ อะไรบางอย่างในตัวของโจว์ทำให้เธอรู้สึกว่าเขาไม่น่าไว้วางใจ

แต่ว่า...ดิเอโก” เฮเลนพยายามท้วงติงให้เขาไตร่สวนโจว์ให้มากกว่านี้ แต่ทว่าดิเอโกกลับตวาดด้วยเสียงดุกร้าวจนเธอไม่อาจทัดทานได้

ทำตามที่ฉันสั่ง เฮเลน”

ค่ะดิเอโก” เฮเลนจำใจน้อมรับคำสั่งแต่โดยดี เมื่อเจ้านายตวาดกร้าวพร้อมกำกับด้วยสายตาดุเข้ม บอดี้การ์ดสาวถอยฉากพลางผายมือเชื้อเชิญชายหนุ่มนามว่าโจว์เพื่อพาเขาไปส่งยังจุดหมายตามคำสั่งการ

ขอบคุณครับดิเอโก ผมรู้สึกละอายใจ” โจว์ก้มศีรษะเพียงนิดยามเอ่ยคำ ดิเอโกมองคนที่เอ่ยสำนึกผิดก่อนเอ่ยตัดบท เพราะยามนี้เขามีสิ่งที่ต้องทำมากกว่ามาคาดคั้นเอาความผิดใคร

ช่างเถอะ! สิ่งผิดพลาดฉันจะแก้ไขด้วยตัวฉันเอง นายไปได้แล้วโจว์”

ครับดิเอโก” โจว์รับคำก่อนโค้งคำนับแล้วถอยหลังก่อนเดินตาม   เฮเลนออกไป ชายหนุ่มคล้ายจะกระตุกยิ้มที่มุมปากเล็กน้อยแต่ทว่ามันช่างรวดเร็วเสียจนไม่มีใครสังเกตเห็นนอกจากเฮเลน

 

เดฟให้พวกเรามาดูแลคุณค่ะเลดี้ เสียงออกห้วนผิดกับท่าทางนอบน้อมของหญิงสาวนางหนึ่งเอ่ยขึ้นทันทีที่ปรากฏกายในห้องที่เธอถูกเชิญมาพักพิง ไม่ใช่สิ! เรียกว่าถูกพามาขังไว้น่าจะถูก! เพราะเพียงชายในชุดดำออกจากห้องไปประตูห้องก็ถูกล็อคจากด้านนอกทันที ไม่เปิดโอกาสให้เธอได้หลบหนีไปไหน

มะ...ไม่เป็นไร ฉันดูแลตัวเองได้” สุพิชญารีบปฏิเสธ ไม่ใช่เพราะเกรงใจแต่เป็นเพราะเธอไม่ไว้ใจใครต่างหาก จะให้เธอวางใจได้อย่างไรในเมื่อยามนี้เธอราวเดินอยู่บนเส้นด้ายที่ก้าวพลาดแม้ก้าวเดียวชีวิตเธอก็จะพลิกผันไปในอีกรูปแบบหนึ่งแทบทันที

เชิญคุณอาบน้ำดีกว่าค่ะเลดี้ พวกเราจะผสมน้ำอุ่นให้ คุณจะได้รู้สึกผ่อนคลายหายเหนื่อย” เสียงเดิมยังคงเอื้อนเอ่ยต่อไปอย่างไม่ใส่ใจกับวาจาของสุพิชญา หญิงสาวที่ติดตามเข้ามาอีกสามคนต่างสาละวนกับการจัดเตรียมอะไรกันดูวุ่นวายไปหมด

ฉันยังไม่อยากอาบ” สุพิชญาแย้งขึ้นด้วยความรู้สึกหวาดหวั่นลึกๆ เธอยังไม่อยากเดินซ้ำรอยเดิมที่ตื่นขึ้นมาก็เผชิญหน้ากับดิเอโกแล้วถูกพรากพรหมจรรย์ไปโดยที่ไม่ทันได้เตรียมตัวเตรียมใจสักนิด

แต่เดฟคงไม่ชอบใจหากคุณดื้อดึง เดฟไม่ชอบผู้หญิงเรื่องมากค่ะเลดี้ หากคุณอยากให้เดฟเมตตา คุณต้องทำทุกอย่างให้เดฟพอใจ”     สาวคนเดิมหันกลับมาเอ่ยคำราวต้องการหว่านล้อมให้เธอยินยอมทำตาม แต่เสียงนั้นห้วนสั้นจนดูเหมือนข่มขวัญเสียมากกว่า ยิ่งดวงตาที่มองมาราวนางเสือสาวเตรียมพร้อมเข้าตะปบเหยื่อได้ทุกเมื่อด้วยแล้ว สุพิชญายิ่งรู้สึกเย็นยะเยือกขึ้นมาทันที

แต่ว่าฉัน... ” สุพิชญาพยายามอีกครั้งที่จะหาทางยืดเวลาออกไปให้นานที่สุดแต่ทว่าน้ำเสียงห้วนบ่งบอกความไม่พึงพอใจของสาวคนเดิมตอกกลับมาทันทีที่เธอเพียงแค่ขยับปากเอื้อนเอ่ยวาจา

อีกครึ่งชั่วโมง เดฟจะมาที่นี่ และเขาคงหัวเสียน่าดูหากพบว่าคุณกำลังท้าทายเขา” สาวนางนั้นจับจ้องสุพิชญาไม่วางตาราวต้องการหยั่งเชิงดูทีว่าเธอจะมีปฏิกิริยาตอบโต้อย่างใด แต่เมื่อสุพิชญามีทีท่าอึกอักคล้ายไม่ยินยอมทำตามโดยง่าย สาวใช้ของเดฟก็ข่มขวัญด้วยน้ำเสียงห้วนสั้นต่อทันที

มาเถอะค่ะ อย่าขัดใจเดฟ เพราะเดฟไม่เคยปราณีใคร โดยเฉพาะคนของดิเอโก!”

สุพิชญาเบิกตากว้างขยับอ้าปากอยากจะทักท้วงว่าเธอไม่ใช่คนของใครทั้งนั้น ที่เธอมาอยู่ที่นี่เวลานี้มันไม่ได้เกิดจากความเต็มใจของเธอสักนิด แต่ทว่าสายตาที่ออกแววเหี้ยมโหดผิดกับท่าทางนอบน้อมของหญิงสาวที่เดฟส่งมาดูแลเธอมันดูน่ากลัวเสียจนเธอต้องสงบปากสงบคำแล้วจำยอมให้คนของเดฟพาเธอไปขัดสีฉวีวรรณเพื่อรอคอยเวลาปรนเปรอบำเรอสวาทให้แก่ เดฟ อัลเดอร์ลัส ผู้ทุ่มเงินประมูลเธอมาด้วยราคาสูงลิ่ว

เธอจะรอดพ้นจากคนพวกนี้ไปได้ยังไงกันพิชชา! แค่หลักล้านเธอยังไม่มีปัญญาหามาเพื่อต่อรองขอซื้ออิสระภาพคืนเลย แล้วนี่ตั้งร้อยล้านต่อให้ทำงานทั้งชีวิตก็ไม่มีทางหาได้... สุพิชญาได้แต่ปล่อยให้น้ำตาหลั่งไหลภายในอกที่ร้าวระทม ความชอกช้ำจากการอกหักเพราะคนรักไม่ซื่อสัตย์ต่อเธอนั่นดูจะเป็นเพียงแค่ถูกปลายเข็มสะกิดไปเสียแล้วเมื่อเปรียบกับความขมขื่นที่เธอกำลังเผชิญอยู่ยามนี้

เพียงไม่กี่นาทีเรือนร่างอันงดงามของเธอก็อยู่ภายใต้ชุดนอนสีหวานแสนบางเบาจนมองเห็นส่วนเว้าส่วนโค้งนูนไปทุกสัดส่วน เส้นผมดำขลับที่ดูเงางามถูกปล่อยยาวสยายคลุมไหล่บอบบาง แต่สุพิชญาก็รู้สึกใจชื้นขึ้นมาบ้างเมื่อหญิงหนึ่งหยิบเสื้อคลุมตัวหนามาสวมทับให้เธออีกชั้น

ทั่วทั้งห้องอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมราวอยู่ท่ามกลางสวนดอกไม้นานาพันธุ์ ไม่เว้นแม้แต่ตามแอ่งชีพจรแทบทุกจุดที่ถูกน้ำหอมราคาแพงแตะแต้มจนทั่ว สุพิชญามองตัวเองในกระจกด้วยความหมองเศร้า เธอจะต้องพลีกายให้ชายแปลกหน้าถึงสองคนเพียงแค่ชั่วข้ามคืนเท่านั้น ดิเอโก! คนสารเลว!

ทุกอย่างเรียบร้อยดีใช่ไหม” เสียงทุ้มกังวานดังขึ้นจากโถงด้านนอกของห้องพัก

สุพิชญาจำได้ดีว่าเสียงนั้นคือเสียงของ เดฟ อัลเดอร์ลัส ชายผู้ลั่นวาจาประมูลเธอมาด้วยราคาถึงร้อยล้าน พยาบาลสาวรู้สึกถึงแรงเต้นของหัวใจที่เปลี่ยนจังหวะการเต้นเป็นรัวเร็วและแรงจนอกสั่นสะเทือนไปทั้งทรวง หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึกยาวราวต้องการรวบรวมกำลังใจเพื่อเผชิญหน้ากับผู้ที่หมายครอบครองร่างกายเธอในค่ำคืนนี้

เรียบร้อยดีค่ะเดฟ” เสียงสาวใช้ดูอ่อนหวานนอบน้อมผิดกับที่เอ่ยกับเธอราวฟ้ากับหุบเหว แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่สุพิชญาใส่ใจเพราะถ้อยคำตอบกลับของเดฟต่างหากที่กระชากใจเธออย่างแรง

ดี! งั้นพวกเธอออกไปได้แล้ว ฉันต้องการอยู่ตามลำพังกับผู้หญิงของฉัน”

ค่ะเดฟ” เสียงรับคำอย่างพร้อมเพรียงกันดังขึ้นก่อนที่จะได้ยินเสียงฝีเท้าก้าวห่างออกไปและตามด้วยเสียงเปิดปิดประตูก่อนที่ทุกอย่างจะเงียบสงัด ทุกวินาทีช่างบีบรัดหัวใจของสุพิชญายิ่งนัก

หญิงสาวยอมรับว่า เดฟ อัลเดอร์ลัส เป็นชายหนุ่มที่มีรูปลักษณ์สะดุดตาสะดุดใจหญิงสาวทุกคนที่ได้เห็น แต่ทว่าไม่ใช่สำหรับเธอในยามนี้ เพราะเธอรู้ดีว่าภายใต้รูปลักษณ์ที่ดูดีแฝงไว้ด้วยอิทธิพลมืดที่น่ากลัว เสียงอุทานขานนามเขาอย่างตื่นตะลึงของคนในห้องประมูลนั้นการันตีได้ดีว่า   ทุกคนต่างเกรงกลัวเขาด้วยกันทั้งสิ้น

สุพิชญาสะดุ้งสุดตัวเมื่อได้ยินเสียงม่านโมบายดังขึ้นบ่งบอกว่าเจ้าพ่อผู้น่าเกรงขามได้ก้าวผ่านเข้ามายังตัวห้องด้านในแล้ว หญิงสาวเฝ้าภาวนาขอให้เขาเห็นใจและฟังคำร้องขอจากเธอ

อยู่นี่เองรึสาวน้อย คุณทำให้ผมเสียเวลาตามหารู้ไหม” เสียงทุ้มดูน่าฟังดังขึ้นด้านหลังขณะที่สุพิชญายืนนิ่งตัวเกร็งด้วยความหวาดหวั่น หากเป็นยามปกติเธอคงหลงใหลไปกับน้ำเสียงชวนอบอุ่นนั้น แต่ทว่าไม่ใช่ยามนี้ที่น้ำเสียงนั้นช่างดุจดั่งเสียงของราชสีห์ที่จ้องตระครุบเหยื่อในความรู้สึกของสุพิชญา

ไหนขอมองคุณใกล้ๆหน่อยสิ อยากรู้ว่าจะสวยเหมือนตอนที่อยู่บนเวทีไหม” เดฟช่างทอดเสียงทุ้มได้นุ่มนวลน่าฟังนักยามเดินเข้ามาหยุดยืนอยู่ใกล้ๆ จนแผงอกกว้างใต้เสื้อคลุมตัวโคร่งแทบแนบชิดแผ่นหลังบอบบางของสุพิชญา

ว้าว! สวยมาก!” เสียงนั้นบ่งบอกความตื่นตาตื่นใจยิ่งนักยามเมื่อ ฝ่ามือร้อนผ่าวเกาะกุมไหล่บอบบางแล้วเหนี่ยวรั้งหมุนร่างของสุพิชญาให้หันมาเผชิญหน้า

สวยจนไม่อยากเชื่อว่าดิเอโกจะขายคุณได้ลงคอ” น้ำเสียงติดจะเยาะหยันอยู่ในทีเมื่อปลายนิ้วแกร่งเชยคางมนของสุพิชญาให้แหงนเงยใบหน้าหวานล้ำขึ้นเพื่อเขาจะได้ชื่นชมความงามบนใบหน้านั้นอย่างเต็มตา

สุพิชญาลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเฝื่อนเมื่อดวงตาคู่งามสบเข้ากับดวงตาคมกล้าที่ฉายแววเร่าร้อนอย่างไม่ปิดบัง คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากันเพียงนิดก่อนที่เจ้าตัวจะฝืนยิ้มแล้วเอื้อนเอ่ยร้องขอหวังได้รับความเห็นใจ อย่างน้อย เดฟ อัลเดอร์ลัส ก็ไม่ได้จู่โจมจาบจ้วงอย่างกักขระเช่นที่เธอนึกคิด

เดฟคะ ได้โปรด... ”

ชู่ว... ไม่ต้องกลัวนะสาวน้อย รับรองผมไม่ใจร้ายกับคุณเหมือนไอ้  ดิเอโกแน่” เดฟเอ่ยแทรกขึ้นก่อนที่สุพิชญาจะทันได้ร้องขอตามใจนึกคิด ดวงตาเข้มดุฉายแววพึงพอใจที่ได้เห็นแววตื่นตระหนกในดวงตาคู่นั้น ยิ่งสุพิชญาหวาดกลัวเสียขวัญมากเท่าไร มันจะยิ่งทำให้ดิเอโกกระอักเลือดมากขึ้นเท่านั้น

อย่าค่ะ” สุพิชญาทักท้วงอย่างตื่นตระหนกเมื่อเดฟโน้มใบหน้าคมต่ำลงพร้อมส่งปลายจมูกหมายประทับเข้าที่พวงแก้มนุ่มเก็บเกี่ยวความหอมหวาน แต่ทว่าพลาดเป้าโฉบผ่านผิวเนียนนุ่มไปอย่างเฉียดฉิวเพราะสุพิชญาเบี่ยงแก้มหลบทันควัน

ปะ...ปล่อยฉันเถอะค่ะ นะคะ ได้โปรด... ” สุพิชญาร้องขออย่างน่าสงสารเมื่อเดฟไม่หยุดการกระทำเพียงแค่นั้น เพราะเพียงพลาดเป้าจากพวงแก้มงามเจ้าพ่อหนุ่มก็ฉกวูบเข้าสูดหาความหอมตรงซอกคอทันที

เดฟชะงักไปชั่ววินาทีเมื่อสุพิชญาออกแรงผลักเขาเสียจนหน้าหงายแทบผงะล้ม เขาไม่คิดว่าหญิงสาวท่าทางบอบบางจะมีพละกำลังมากขนาดนี้ หรืออาจเป็นเพราะเขาไม่ทันตั้งตัวน่าจะประเด็นหลังมากกว่า

ของ่ายเกินไปไหมสาวน้อย ผมเสียเงินไปตั้งมากมายจะให้นั่งมองคุณเฉยๆ โดยไม่ทำอะไรเลยได้ไง” เดฟเอ่ยด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าวขึ้นทันที ด้วยยามนี้อารมณ์แค้นอารมณ์ใคร่ผสมปนเปกันไปหมดจนเขาไม่คิดจะอดทนไม่อาจเก็บกักอีกต่อไป

นั่นมันเรื่องของคุณ ฉันไม่ได้ร้องขอให้คุณควักประเป๋าจ่ายนี่” สุพิชญาถึงกับอารมณ์โกรธพุ่งปรี๊ดทันทีที่ได้ยินคำว่าเสียเงินจ่ายค่าตัวเธอ พยาบาลสาวไม่คิดจะกล้ำกลืนฝืนทนอีกต่อไป ยามนี้ต่อให้เขามีอิทธิพลล้นฟ้าขนาดไหนเธอก็ไม่คิดเกรงกลัว

...สู้จนตัวตายยังดีกว่ายอมเสียตัวเพื่อเอาตัวรอดพิชชา! ในเมื่อรอดชีวิตกลับไปก็กลายเป็นคนไม่มีค่า สู้ตายเสียดีกว่าต้องถูกตราหน้าว่าขายตัว!

ปากดี! แบบนี้ล่ะสิไอ้ดิเอโกมันถึงไม่เก็บเอาไว้ให้ระคายหูมัน” เดฟสบถก่อนเหยียดยิ้มเย้ยหยัน ท่าทีดูถูกของคนตรงหน้าไม่ทำให้สั่นสะท้านเท่าคำพูดว่าดิเอโกไม่คิดเก็บเธอไว้ ...ผู้ชายมันเลวเหมือนกันหมดรึไง!

คุณ!” สุพิชญาเค้นเสียงอย่างพยายามเก็บกลั้นความสะเทือนใจไม่ให้อีกฝ่ายได้เห็น เรียวฟันงามขบเข้าหากันแน่นเสียจนเส้นเลือดตรงขมับเต้นตุ้บตั้บ ดวงตาคู่งามจ้อง เดฟ อัลเดอร์ลัส เขม็งอย่างไม่เกรงกลัว

ดวงตาแข็งกร้าวของเจ้าพ่อผู้ทรงอำนาจจับจ้องหญิงสาวราวสัตว์ร้ายจับจ้องเหยื่ออันโอชะ ริมฝีปากหนาเหยียดยิ้มแสยะก่อนคำรามขู่ให้อีกฝ่ายหวาดผวา

รู้ไว้ซะคนสวย หลังจากฉันเชยชมเธอจนสาแก่ใจ ฉันจะส่งเธอให้เป็นของขวัญชิ้นงามสำหรับลูกน้องเดนตายของฉัน ให้มันย่ำยีเธอให้สมใจ แล้วฉันจะส่งซากที่เหลือกากเดนของเธอแพ็คกล่องไปให้ไอ้ดิเอโกมันกระอักเลือดเล่น ฮ่าๆๆๆ”

เลว!” สุพิชญาสบถด่าอย่างไม่ยำเกรง แม้จะสั่นสะท้านไปทั้งกายและใจกับคำข่มขวัญและเสียงหัวเราะที่ดังลั่นกึกก้องไปทั้งห้องนั้น

หึ หึ ด่าได้ด่าไป เพราะยังไงวันนี้เธอก็รอดเงื้อมมือฉันไปไม่ได้แน่นอน”

กรี๊ดดดด!!” สุพิชญากรีดร้องอย่างตื่นตกใจเมื่อ เดฟ อัลเดอร์ลัส กระชากไหล่บอบบางเข้าหาแล้วจับเธอเหวี่ยงไปบนเตียงอย่างไม่ปราณี  หญิงสาวไม่ทันได้ขยับหลีกหนีเรือนร่างแข็งแกร่งของปีศาจร้อยก็กระโจนขึ้นเตียงแล้วตรงขึ้นคร่อมร่างของเธอทันที

แคว่ก!! ...แคว่ก!!

เสียงชุดนอนฉีกขาดจากการดึงทึ้งอย่างไม่สนใจใยดีของเดฟที่ยามนี้สิ่งเดียวที่เขาต้องการคือปลดปล่อยความแค้น ความใคร่ ให้สาแก่ใจ ยิ่งคิดว่าได้ย่ำยีผู้หญิงของดิเอโก จิตใจอันหยาบกระด้างของเขาก็ยิ่งกร้าวกระด้างขึ้นกว่าเดิมเป็นพันเท่า และก่อนที่เจ้าพ่อใจหยาบช้าจะได้ครอบครองดอกบัว    คู่งามที่ชูชันอวดโฉมหลังจากอาภรณ์ที่ห่อหุ้มถูกกระชากทิ้งไป ฝ่ามือหนาใหญ่ก็ต้องหยุดชะงักเมื่อเสียงสัญญาณของอินเตอร์คอมดังขึ้นเสียก่อน

ติ้ด ติ้ด! ติ้ด ติ้ด!

บัดซบ! ฉันสั่งเอาไว้ว่ายังไงไม่จำกันเลยรึไง” เดฟผละออกจากเรือนร่างนั้นอย่างหัวเสียก่อนกดปุ่มอินเตอร์คอมแล้วตวาดลั่นกลับไป

ขอโทษครับเดฟ ดิเอโกมาครับ” เสียงห้าวห้วนแต่แฝงด้วยความ  ยำเกรงตอบกลับมาทันควันราวเกรงว่าจะไม่มีโอกาสได้พูด

หึ! มาแล้วรึดิเอโก เร็วดีนี่” เดฟ อัลเดอร์ลัส แค่นหัวเราะอย่าง   พึงพอใจเมื่อได้ฟังคำของลูกน้อง เจ้าพ่อใจโฉดกรอกเสียงทรงพลังอำนาจกลับไปทันทีอย่างไม่รีรอ บอกคนของเราให้มันเข้ามา ฉันจะลงไป”

ครับเดฟ” เสียงห้าวนั้นตอบรับคำก่อนปิดการสื่อสารไปสั่งการตามคำของเจ้านายใหญ่ทันที

รอฉันก่อนนะสาวน้อย ฉันจะไปดูหน้าไอ้ดิเอโกมันหน่อย แล้วฉันจะกลับมาพาเธอขึ้นสวรรค์ ฮ่าๆๆๆ” เดฟ อัลเดอร์ลัส หันมาคำรามกร้าวกับสุพิชญาที่ยามนี้ใช้ผ้าห่มผืนหนาพันห่อกายหลบหนีไปทรุดตัวนั่งซุกตรงซอกมุมห้องอย่างสั่นสะท้านหวาดผวา ดวงตาคู่งามจับจ้องคนใจโฉดอย่างเคืองแค้นยาม เดฟ อัลเดอร์ลัส ใช้ปลายนิ้วบีบปลายคางบังคับให้เธอแหงนเงยหน้าขึ้นสบตา

ฉันคิดไม่ผิดจริงๆ ที่เสียเงินประมูลเธอมา ฮ่าๆๆๆ” เดฟหัวเราะร่าก่อนเดินออกจากห้องไปทิ้งให้สุพิชญาทิ้งตัวทรุดนั่งลงกับพื้นอย่างสิ้นเรี่ยวแรง น้ำตาแห่งความอดสูที่สู้ทนเก็บกลั้นไว้ทะลักไหลไม่ขาดสาย ยามนี้หญิงสาวราวเหมือนคนที่ทะลึ่งพรวดขึ้นมาตอนกำลังจะจมน้ำแล้วพบขอนไม้เล็กๆ ให้พักพิง แม้มันจะช่วยพยุงตัวไปได้ไม่นานแต่ก็พอต่อลมหายใจให้คิดหาหนทางเพื่อรอดพ้นจากหายนะที่กำลังค่อยๆ คืบคลานเข้ามา

ดิเอโก! คุณมาช่วยฉันใช่ไหม... ไม่จริงหรอกพิชชา! เขาจะมาช่วยเธอทำไม! ในเมื่อเขาเป็นคนขายเธอ!


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่สนับสนุนค่ะ"

รินวรส นางแมว


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha