พ่ายรักจำเลยมาร จบแล้ว

โดย: Vanalak29



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 3 : วิวาห์สีเลือด


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

รถยนต์ขับเคลื่อนตามเส้นทางดวงตาเรียวคมเหม่อมองถนน อัลเดรมองดูสีหน้าเจ้านายแล้วอดสงสัยไม่ได้ เหมือนท่านมีความแค้นต่อฟาเบียนประธานบริษัทซีเจค และดูชายคนนั้นจะค่อนข้างเกรงกลัว

“ไปโรงพยาบาลกลีนีโกซานการ์โลสทีอัลเดร”

“ได้ครับ”

รถจอดหน้าลานกว้างร่างสูงก้าวลงพร้อมบอดี้การ์ด สาวเท้าเข้าสู่ตึกโรงพยาบาลอย่างรวดเร็ว สายตาหลายคู่จับจ้องมา โดยเฉพาบรรดาพยาบาลสาวๆ อังเดรยกยิ้มดูท่าเจ้านายเขาเนื้อหอมไม่น้อยแต่ดูเหมือนท่านจะไม่สนใจผู้ใดเลย คาเอลหยุดยืนหน้าห้องกระจกมองผ่านเข้าด้านในไปยังร่างบอบบาง

สายระโยงระยางในห้องทำเอาใจเขาแทบแหลกสลาย เห็นสภาพน้องแล้วหัวใจมันคับแค้น อยากรู้นักว่าเขาควรอภัยให้กับพวกมันหรือไง ทั้งผู้หญิงที่ชื่อพิมพ์วลีและไอ้ผู้ชายทรยศคนนั้น ประตูห้องข้างๆ เปิดออก พยาบาลวัยกลางคนก้าวออกมา

“อ้าวคุณคาเอล มาเยี่ยมน้องสาวเหรอคะ”พยาบาลทักทาย

“ครับ”

“มาอุ้มหนูเจนนี่หน่อยไหมคะ”

“จะดีเหรอครับ ผมว่าไม่ดีกว่าผมมือหนักด้วย”ชายหนุ่มรีบปฏิเสธ

หมับ!

ข้อมือถูกรั้งลากเข้ามาในห้อง อังเดรก้าวตามเจ้านายด้วยความงุนงงกับเหตุการณ์เบื้องหน้า เห็นทารกในหอผ้าถูกอุ้มส่งมาให้คุณคาเอล

“ลองอุ้มดูค่ะ ทำมือแบบนี้นะคะ”พยาบาลแนะนำ

คาเอลทำตามคำสอนอย่างเคร่งครัด รับทารกมาไว้ในอ้อมแขน เห็นเปลือกตาปิดและหลับพริ้มอยู่

“เพิ่งทานนมเมื่อครู่ค่ะ เลยหลับ”

“อ๋อครับ”คาเอลก้มมองหลาน น้ำตาแทบกลั้นมันไว้ไม่อยู่

ครู่ใหญ่เขาส่งคืนหลานสาวให้กับพยาบาล เป็นครั้งแรกทีได้อุ้ม รู้สึกอิ่มเอมอย่างบอกไม่ถูก น่าเสียดายที่น้องสาวไม่ได้รับโอกาสนั้น พยาบาลเทสซ่าก้าวตามมาส่งชายหนุ่มนอกห้อง

“อย่าหักโหมงานมากนะคะ”เธอเตือนด้วยรอยยิ้ม

“ขอบคุณครับที่เป็นห่วง ฝากน้องกับหลานผมด้วยนะครับ”

“ไม่ต้องเป็นห่วงค่ะ”

ชายหนุ่มหันกายเพื่อกลับ

“คุณคาเอล การอภัยเป็นสิ่งที่ดีที่สุดนะคะ ลืมความเจ็บปวดเหล่านั้นแล้วหันมาให้ความรักกับสองชีวิตนี้ให้มากดีกว่าค่ะ”เทสซ่าเตือน

สองเท้าชายหนุ่มหยุดชะงัก “ไม่ได้หรอกครับ เพราะผมเริ่มมันแล้วและไม่คิดจะถอยกลับ”

พยาบาลถอนหายใจมองดูแผ่นหลังลับหาย หากยังดำเนินแผนการแก้แค้นต่อไป ในวันหนึ่งความเจ็บปวดอาจกลับมาเล่นงานเขาก็เป็นได้ ซึ่งเธอได้แต่ภาวนาให้มันอย่าเป็นอย่างที่คิดเลย

 

“เจอกันอีกแล้วนะครับคุณฟาเบียน”เสียงทักทายของคาเอลดังขึ้น เจ้าของชื่อลุกยืนสีหน้าตื่นตระหนก

“แกกำลังทำอะไรคาเอล!

“ไม่ได้ทำอะไรนี่ครับ ก็มาพรีเซนต์งานเท่านั้นเอง”

ในอกมันแทบระเบิด เขาโดนบริษัทฟรีดอมตามแย่งเซ็นสัญญา ทุกบริษัทที่ตนหมายตาคาเอลปรากฎตัวเสมอ ทั้งที่ผลกำไรไม่มาก เจตนามันเด่นชัดอยู่แล้ว บริษัทกำลังเข้าสู่วิกฤตหากไม่ได้ทำสัญญากับทีไหนเลย คงต้องกลายเป็นปัญหาใหญ่แน่

อีกครั้งที่เขาพ่ายแพ้ ฟาเบียนสาวเท้าออกมาจากห้องท่าทีเหนื่อยอ่อน พยายามข่มกลั้นอารมณ์อย่างสุดกำลัง มองเห็นคาเอลกำลังพูดคุยกับบอดี้การ์ดรีบก้าวยาวเข้าหา อังเดรรีบเอาตัวบดบังเจ้านายไว้

“เมื่อไหร่แกจะเลิกจองล้างจองผลาญฉัน!”ฟาเบียนตวาดลั่น คนเริ่มหันมามอง

“เมื่อแกไม่เหลืออะไร ลิ้มรสความสูญเสียที่ทรมานยิ่งกว่าฉัน เมื่อนั้นฉันถึงจะหยุดมัน!

“ไอ้คาเอลแกมันบ้าไปแล้ว คนรักกันเลิกกันมันเรื่องธรรมดา ทำไมแกถึงคิดว่าฉันเป็นคนผิดฮะ!

ดวงตาเรียวคมเบิกกว้างขบกรามแน่นระงับอารมณ์ตนเอง ไม่อยากทำเรื่องในบริษัทคนอื่น มันพูดอย่างไร้ความรับผิดชอบออกมาแบบนี้ คนอย่างเขาไม่มีวันหยุดแน่

“รักกันเลิกกันเป็นเรื่องธรรมดางั้นเหรอ แล้วแกมาคุกเข่าขอมิร่าต่อหน้าฉันทำไม ไอ้ฟาเบียน!

“ก็ตอนนั้นฉันรักมิน่า แต่ตอนนี้ฉันหมดรักแล้ว!

“อยากพูดหมาๆ อะไรก็เชิญ ฉันก็เหมือนกันเปิดบริษัทมันย่อมมีคู่แข่งเป็นธรรมดาฟาเบียน เพราะฉะนั้นแกก็ไม่มีสิทธิ์มาแค้นฉัน ถ้าอยากเซ็นสัญญาแค่เก่งกว่าฉันให้ได้ก็พอแล้ว”

“ไอ้คาเอล!”ฟาเบียนกระโจนเข้าใส่แต่กลับถูกอังเดรผลักออก

คนตัวใหญ่ยิ้มเย็น ฟาเบียนไม่ได้สำนึกในความผิดตนเองเลยสักนิด อภัยงั้นเหรอไม่มีทางคนอย่างมันต้องเจออะไรหนักหนากว่านี้ เขาจะทำให้มันหย่ากับเมียให้ได้ แล้วผู้หญิงคนนั้นอีกคนที่ต้องชดใช้

เสียงประตูห้องทำงานเปิดออกร่างสูงกำยำก้าวเข้ามา คาเอลวางมือจากคอมพิวเตอร์ ซองสีน้ำตาลถูกวางตรงหน้าเขาหยิบมาดู อ่านข้อมูลและประวัติของภรรยาฟาเบียน

“เธอชื่อพิมพ์วลีครับเป็นลูกสาวเจ้าของบริษัทไอดีลอนที่เมืองไทย ค่อนข้างมีฐานะเลยทีเดียวครับ”

“หึ!”ชายหนุ่มหัวเราะในลำคอ เขาพอเข้าใจในสิ่งที่ฟาเบียนมันคิดแลว “แล้วตอนนี้ผู้หญิงคนนี้พักอยู่ที่ไหน”

“พักอยู่กับฟาเบียนที่คฤหาสน์ครับ”

ชายหนุ่มแสดงสีหน้าครุ่นคิด “ขอบใจมากคาล”

“ครับ”คาลเลี่ยงออกมา

หลังจบจากซีเจคแล้วเป้าหมายต่อไปคือบริษัทที่เมืองไทย ไอดีลอนจะต้องตกเป็นของเขา ผู้หญิงเห็นแก่ตัวไม่มีคุณธรรมในจิตใจแบบนั้นเหมาะแก่การทำลายนัก

ยกหูโทรศัพท์ติดต่อเลขาหน้าห้อง สาววัยทองก้าวเข้ามายืนตรงหน้าประธานบริษัท

“คุณคาเอลมีอะไรให้วีน่ารับใช้คะ”

“ช่วยหาครูสอนภาษาไทยให้ผมหน่อย”

“ได้ค่ะ”เธอรับคำสั่งแล้วออกจากห้อง

 

ร่างสูงเดินวนในห้องนอนตอนนี้เขาเครียดจนหัวแทบระเบิด พิมพ์วลีชำเลืองมองสามีตนเองผ่านกระจก ร่างเพรียวลุกยืนกอดสามีจากด้านหลัง หลายวันผ่านมาสามีดูละเลยหน้าที่บนเตียง

“เป็นอะไรคะฟาเบียน”

ชายหนุ่มหันกายมองภรรยา เธอคือแสงสว่างของเขา

“พิมพ์ช่วยผมหน่อยได้ไหม!”เขาถามเสียงเครียด

“มีอะไรให้พิมพ์ช่วยเหรอคะ”

ร่างเพรียวถูกรั้งให้นั่งบนเตียงคู่กัน

“ไอ้คาเอลมันแย่งลูกค้าบริษัทผมไปหมด ตอนนี้ผมกำลังทำโปรเจคใหญ่อยากได้เงินทุกสักก้อน ถ้าผมได้กำไรผมจะคืนให้คุณนะพิมพ์!

“อะไรนะคะ!

“ผมจริงจังนะ คุณช่วยพูดกับพ่อคุณให้หน่อยได้ไหม”

“คุณไปทำยังไงให้เสียท่าผู้ชายคนนั้นได้!”คนฟังชักฉุน ไม่สบอารมณ์เลยเมื่อก่อนเธอมองว่าเขาเก่งแต่ตอนนี้ดูเหมือนไม่ใช่แล้ว

“คุณไม่รู้หรือไง ไอ้คาเอลมันเป็นอัจฉริยะ มันได้รางวัลประกวดตั้งเยอะ แถมยังจบจากมหาวิยาลัยชื่อดังของงอเมริกาด้วยเกรียตินิยมอันดับหนึ่ง มีบริษัทมากมายอยากได้ตัวมันทำงานด้วยแต่มันกลับแยกตัวทำโปรเจคคนเดียว สุดท้ายมันก็ประสบความสำเร็จอย่างที่เห็นนี่แหละ”

“แสดงว่าเขาเก่งมากเลยสินะคะ”เธอพึมพำราวกับละเมอออกมา

“ก็มากนะสิ”

พอนึกใบหน้าหล่อเหลา เลือดในกายสาวดันร้อนฉ่าอยากพบกันอีกครั้ง หันมองสามีหากไม่ช่วยเธอคงไม่มีหน้าอยู่ในสังคม มีหวังโดนเหยียดหยามที่มีสามีไม่เอาไหนแน่

“ก็ได้ค่ะ ฉันจะช่วย แต่ว่า... คืนนี้คุณต้องทำให้ฉันพึงพอใจนะคะ”บอกพร้อมยิ้มยั่วยวน

“ไม่บอกผมก็พร้อมแล้วจ้ะที่รัก”

ใบหน้าคมเข้มโน้มเข้าหากดริมฝีปากแทรกเรียวลิ้นกระหวัดหา ร่างกายทาบทับมือเลื่อนไล้ปลดเปลืองอาภรณ์ ร่างเพรียวบิดเร่าหอบโยนด้วยแรงปรารถนา ส่งเสียงครางด้วยความอิ่มเอมกับรสรักซึ่งสามีปรนเปรอให้อย่างเร่าร้อน ราตรีนี้ยังอีกยาวสำหรับเธอ ฟาเบียนจะช่วยปลดปล่อย แม้เธอจะจินตนาการใบหน้านั้นเป็นชายอีกคนที่ปรารถนาอยากได้มาร่วมเตียงสักครั้ง

 

“คุณฟาเบียนครับ บริษัทเราไม่ไหวแล้วนะครับ ขาดทุนแม้แต่เงินเดือนพนักงานยังแทบไม่มีจ่ายแล้วตอนนี้!ไมเคิลบอกนายเสียงเครียด

“ฉันรู้แล้ว!

“แล้วเราจะทำยังไงกันดีครับ”

มือยกขึ้นกุมขมับพยายามทำโปรเจคใหญ่เพื่อหวังกอบโกย แต่สุดท้ายกลับล้มเหลวเงินจากบริษัทไอดีลอนหมดหายภายในพริบตา ก้อนสุดท้ายคือเงินเดือนพนักงาน ควรทำอย่างไรดีไม่อยากปิดบรษัทที่สร้างมาด้วยมือตัวเองเลย

“เงินเหลือเท่าไหร่ตอนนี้”ถามลูกน้องเสียงเครียด

“สองพันล้านครับ”

“หักค่าใช้จ่ายแล้วเหลือเท่าไหร่”

“เหลือประมาณห้าร้อยล้านครับคุณฟาเบียน”

กัดฟันข่มความเจ็บปวด ใช่แล้ว... เขารู้ดีจุดจบในวันนี้มาเพราะอะไร ถ้าไม่ใช่ฝีมือไอ้คาเอล มันตามกัดไม่ปล่อยสกัดกั้นทุกวิถีทางเพื่อเอาชนะ

“จัดการทำสัญญาเลิกจ้าง จ่ายเงินเดือนพนักงานล่วงหน้าสามเดือนให้เรียบร้อยด้วย”ฟาเบียนสั่งงาน นี่คือสิ่งสุดท้ายที่เขาพอจะทำได้

“ครับคุณฟาเบียน”

คาเอลกระตุกยิ้มมุมปาก เขาเดินทางมาเกือบครึ่ง ทุกอย่างเป็นไปตามแผนหากไม่ผิดจากที่คาดการณ์ฟาเบียนต้องไปทำงานร่วมกับบริษัทไอดีลอนที่ประเทศไทยแน่ ตอนนี้ฝึกเรียนภาษาไทยมาเกือบปีดูเหมือนเขาจะพูดคล่องมากเสียด้วย

ตอนนี้เขากำลังจะเปิดสาขาที่ประเทศไทย และอเมริกาอยากได้พนักงานมีฝีมือ บริษัทซีเจคเองก็มีพนักงานใช้ได้หลายคน หากเรียกตัวมาคงไม่ปฏิเสธแน่ หยิบโทรศัพท์เพื่อติดต่อเลขาหน้าห้อง

“ค่ะท่านประธาน”

“ประกาศรับสมัครพนักงาน ในตำแหน่งฝ่ายผลิตสองพันคนให้ทีนะครับ”

“ฝ่ายผลิตสองพันคนเหรอคะ!

“ใช่ครับ”

“ได้ค่ะท่านประธาน”

อังเดรมองเจ้านายด้วยความงุนงง ไม่คิดว่าเขาจะเปิดรับพนักงานมากขนาดนั้น

“ทำไมถึงรับมากขนาดนั้นล่ะครับ”

“ฉันกำลังจะเปิดบริษัทผลิตมือถือ แล้วก็คอมพิวเตอร์รวมถึงอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ เลยต้องรับพนักงานฝ่ายผลิตน่ะสิ”ชายหนุ่มอธิบาย

เขาไม่เคยได้ข่าวมาก่อนเลยว่าท่านประธานจะเปิดบริษัทขนาดอยู่ใกล้ชินกันพอสมควร

“ท่านประธานไปวางแผนมาตอนไหนครับ”อังเดรลอบถาม

“ก็พักใหญ่แล้ว พอดีมีคนไว้ใจจัดการเรื่องโรงงานให้ ฉันแค่ออกแบบผลิตภัณฑ์บางส่วนแล้วก็นำเสนอแนวคิดกับพนักงานเท่านั้นเอง”

อยู่ด้วยกันหลายเดือนสำหรับอังเดรก็เชื่ออยู่ว่ามีฝีมือ แต่ไม่อยากเชื่อว่ามีความสามารถในการปกปิดข่าวเสียด้วย

“ผมว่าผมเลือกนายไม่ผิดเลยนะครับ”

“ผมก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน”คาลสนับสนุน

“ชมฉันไปก็ไม่ได้โบนัสเพิ่มหรอกนะ”ชายหนุ่มพูดติดตลก

คาเอลยกท่อนแขนดูเวลาแล้วลุกยืน หยิบสูทสวมทับแล้วจัดให้เรียบร้อย มองบอดี้การ์ดทั้งสองคน

“พวกนายสองคนไปเตรียมตัวด้วย อีกสองวันเราจะเดินทางไปเมืองไทยกัน”

“ได้ครับ”สองคนรับปากทันที

ร่างสูงสาวเท้าออกจากห้องทำงาน เป้าหมายต่อไปของเขาคือเมืองไทย และการเข้าควบกิจการไอดีลอนไม่นานหรอกพิมพ์วลีและฟาเบียนจะต้องอับจนหนทาง และกลายมาเป็นหมาจนตรอกที่ต้องคลานมาหมอบแทบเท้าเขา


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"เพียงสบตาร่างกายเธอสั่นสะท้านคาเอล เดอร์มินอฟ ชายผู้มีใบหน้าหล่อเหล่าแววตาชวนฝัน แต่นัยน์ตาสีอำพันกลับซ่อนเปลวไฟอันลุกโชนเธอไม่อาจรับรู้ความแค้นอันล้ำลึก แม้ตอนที่อยู่ภายใต้ร่างอันสมบูรณ์แบบของเขา"

Vanalak29


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha