พ่ายรักจำเลยมาร จบแล้ว

โดย: Vanalak29



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 4 : เส้นทางแห่งความมืด


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ฟาเบียนหยุดยืนหน้าตึกอันเคยเป็นบริษัทใหญ่โต มันเคยมีผู้คนเดินผ่านไปมามากมาย แต่ทว่าเวลานี้กลับเงียบเหงา ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่เวลาผันผ่านไม่นาน ทุกอย่างจบลงอย่างรวดเร็ว แม้พยายามอย่างมากมายแต่กลับไม่ประสบความสำเร็จ มันอาจเป็นผลกรรมที่เขาได้ก่อไว้

หลายเดือนเขาพยายามต่อสู้อย่างสุดกำลังหาลูกค้าเพื่อพยุงบริษัทแต่กลับถูกฟรีดอมตัดหน้า โปรแกรมที่เขียนไม่สามารถเอาชนะได้เลย คาเอลมีฝีมือระดับโลก เป็นแฮกเกอร์ตัวฉกาจมาก่อน การเรียนระดับท๊อป แล้วคนอย่างเขาจะเอาชนะอัจฉริยะอย่างนั้นได้อย่างไร

รถจอดเทียบหน้าตึกอดีตบริษัทเคยเฟื่องฟู พิมพ์วลีเปิดกระจกรถสีหน้าบึ้งตึง เธอหงุดหงิดตั้งแต่สามีทำให้บริษัทตนเองเจ๊ง เลยทำให้พลอยลำบากเป็นขี้ปากชาวบ้าน

“คุณฟาเบียนขึ้นรถได้แล้วค่ะ เดี๋ยวเราไปสนามบินสาย!”พิมพ์วลีบอกเสียงแข็ง

“ครับ”

คนเป็นสามีเปิดประตูนั่งลงเคียงข้างภรรยา มองภาพสุดท้ายของบริษัทที่ตนเองเคยสร้างด้วยความอาลัย ครึ่งชั่วโมงถัดมารถจอดเที่ยบหน้าสนามบิน บอดี้การ์ดหิ้วกระเป๋าไปส่งด้านในสองร่างนั่งรออยู่ตรงเก้าอี้

“พิมพ์คุณติดต่อพ่อคุณไว้แล้วใช่ไหม”ฟาเบียนถาม สีหน้ากังวล

“ก็ติดต่อแล้วนะสิคะ พ่อบอกให้คุณไปทำงานกับท่านที่ไทย ไอดีลอนไม่ได้ล้มง่ายๆ หรอกนะคะ เรามีหลายสาขาแถมยังมีหุ้นส่วนมากมาย บริษัทในเครืออีกเยอะแยะ”

“ขอบคุณมากนะครับ”มือใหญ่เอื้อมกุมมือบางไว้ แววตาขอบคุณ

“ไม่ต้องขอบคุณหรอกค่ะ ก็พิมพ์เป็นภรรยาคุณนี่คะ” ปลายเสียงติดประชด “แต่พิมพ์ไม่ชอบใจเลย ทำไมคุณถึงได้แพ้ผู้ชายคนนั้น”

ฟาเบียนขบกรามแววตาแค้นเคือง หากคาเอลไม่เล่นสกปรกบริษัทเขาคงไม่มีวันล้มหรอก

“ไอ้คาเอลมันเล่นสกปรก มันแย่งลูกค้าผม!

“หึ!” ภรรยายังสาวหัวเราะในลำคอ “ผู้ชายคนนั้นบอกคุณไม่ใช่เหรอคะ ถ้าอยากชนะแค่เก่งกว่าก็พอ คุณเก่งกว่าเขาไม่ได้หรือไงคุณฟาเบียน!

“ใครจะไปเก่งกว่ามันได้ คุณยังไม่รู้อะไรพิมพ์” พอเขานึกถึงแววตาของคาเอลแล้วรู้สึกหนาวๆ ร้อนๆ ขึ้นมา มันเต็มไปด้วยความไฟแค้น ผู้ชายคนนั้นไม่มีทางรามือจนกว่าจะทำเป้าหมายสำเร็จแน่ คาเอลมันเป็นแบบนี้มานานแล้ว หากมันต้องการเอาคืนใครคงเค้นมันสมองขึ้นมาใช้จนสุดกำลังเลยทีเดียว เพียงแค่เวลาปีกว่าๆ สามารถล้มบริษัทเขาได้ แถมยังมีผลงานสร้างผลกำไรได้อย่างมหาศาล คาเอลมันเป็นปีศาจชัดๆ

“ผู้ชายคนนั้นก็คนเหมือนกันไม่ใช่หรือไงคุณฟาเบียน ทำเป็นกลัวไปได้!

“คุณยังไม่เคยเผชิญหน้ากับมันตรงๆ น่ะสิ”

ใช่แล้ว... เธอไม่เคยพบหน้าคาเอลตรงๆ เคยเห็นผ่านสื่อเท่านั้น นับวันชายคนนั้นยิ่งดูมีเสน่ห์มากขึ้นจนหัวใจสั่นเลยทีเดียว หากเธอไม่ใช่ศัตรูคงเดินหน้าจีบแล้ว หน้าตาสะสวยอย่างเธอคงทำให้คาเอลตกหลุมรักได้ไม่ยาก แต่ทว่าเขากลับฝังความแค้นจนลึกยากจะถอนได้

“ความจริงพิมพ์... ก็อยากลองเผชิญหน้ากับเขาดูสักครั้งนะคะ เผื่อว่าเขาจะยอมใจอ่อนไม่แค้นเคืองเราอีก”พิมพ์วลียกยิ้ม

ดวงตาคมกริบจ้องมองภรรยา เห็นแววตาพอรู้ว่าคิดอะไร พิมพ์วลีมองคนที่เปลือกนอกมาตลอด บางครั้งเขาเองยังหวั่นเกรงเธอจะทิ้งไปเมื่อไหร่ยังไม่รู้

แชะ! แชะ! แชะ!

เสียงกดชัตเตอร์พร้อมด้วยนักข่าวกำลังห้อมล้อมชายคนหนึ่ง ฟาเบียนลุกยืนชะเง้อมองดวงตาเบิกกว้าง อีกครั้งที่เขาต้องเผชิญหน้ากับศัตรู คาเอลมาทำอะไรที่สนามบิน

“คุณคาเอลคะ ขอสอบถามหน่อยค่ะ”

“จะถามเรื่องอะไรว่ามาเลยครับ”คาเอลยกยิ้ม

“คุณคาเอลกำลังเดินทางไปประเทศไทย เพื่อเปิดสาขาใหม่อย่างที่มีข่าวลือมาหรือเปล่า”

“ใช่ครับ ผมตั้งใจจะทำการตลาดที่เมืองไทย”

“ไม่ทราบว่าจะเดินทางไปนานแค่ไหนคะ”นักข่าวต่างสำนักถามต่อ

“คงเป็นปีครับ แต่ใช่ว่าผมจะไม่กลับมาสเปนนะครับ”

“แล้วบริษัทฟรีดอมสำนักงานใหญ่ใครจะดูแลล่ะครับ”นักข่าวหนุ่มถาม

“ผมมีคนที่ไว้ใจได้ดูแลอยู่ อีกอย่างต่อให้เราอยู่อีกซีกโลกก็ยังสามารถติดต่อทำงานกันได้ไม่ใช่เหรอครับ ตอนนี้เทคโนโลยีของบริษัทผม ทำให้ไม่มีเส้นกั้นของเขตแดนหรอกนะครับ”นักข่าวพยักหน้ารับรู้ บริษัทฟรีดอมแพลนเนทผู้นำด้านเทคโนโลยียุคใหม่หลายคนต่างให้การยอมรับ

พิมพ์วลีลุกยืนจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาของคาเอล เดอร์มินอฟ ช่างมีมนต์ขลังทำให้เธอร้อนรุ่มอย่างประหลาด หากเธอแสร้งตีสนิทเชื่อว่าชายคนนั้นคงไม่กล้าลงมือทำอะไร แถมยังได้เกาะกระแสสร้างข่าวให้ตนเองอีกด้วย ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว บางทีผู้ชายอย่างคาเอลอาจหลงเสน่ห์จนลืมความแค้นที่มี เท่ากับถูกแจ็คพ็อตใหญ่เลยทีเดียว

ร่างเพรียวสาวเท้าเข้าหา ฟาเบียนลุกยืน

หมับ!

เขาคว้าเรียวแขนภรรยาไว้ จ้องมองแววตากังวล

“คุณจะทำอะไรพิมพ์!

“ฉันจะทำให้เราเป็นข่าว แล้วไม่นานทุกคนจะรู้จักเรา”

“อย่าทำแบบนี้ เธอไม่รู้เหรอ คาเอลมันเกลียดเราแค่ไหน!”ฟาเบียนเตือนสติ

“ฉันรู้ เราก็แค่แกล้งทำเป็นรู้จักกับชายคนนั้น”

“อย่าดีกว่าพิมพ์ ผมว่ามันไม่ใช่ทางเลือกที่ดีหรอกนะ”

ภรรยายังสาวแกะมือสามีออก คนอย่างเธอไม่เคยกลัวอะไรอยู่แล้ว ใบหน้าอันงดงามนี้ไม่เคยมีใครปฏิเสธได้ บางทีศัตรูอาจมาหมอบแทบเท้าเธอก็เป็นได้

“สวัสดีค่ะคุณคาเอล”เธอทักทาย ขณะสาวเท้าอย่างเชื่องช้าก้าวเข้าหา นักข่าวหันมองด้วยความงุนงงกับหญิงสาวชาวเอเชียหน้าตางดงาม

คนถูกเรียกชะงักดวงตาเรียวคมไหววูบ กรามขบแน่นลมหายใจหนักผ่อนออกมา บอดี้การ์ดสองคนยืนขนาบข้างเมื่อเห็นสีหน้าผู้เป็นนายไม่สู้ดีเท่าไหร่นัก

“เธอเป็นคนรักของคุณคาเอลเหรอครับ”นักข่าวรีบจอไมค์ถามทันที

คาเอลกระตุกยิ้มมุมปาก “ไม่ใช่หรอกครับ”

“ฉันเป็นคนรู้จักน่ะค่ะ ความจริงอยากเลื่อนเป็นคนรักแต่คงไม่มีโอกาส”พิมพ์วลีแสร้งหัวเราะร่า มองใบหน้าอีกฝ่ายด้วยความสนุกกับการกระทำของตนเอง

ฟาเบียนขบกรามแน่น สงสัยว่าภรรยาตนเองกำลังเล่นอะไรอยู่กันแน่

“แหม... คุณคาเอลน่าจะเลื่อนเธอให้เป็นคนรักนะคะ ดูคุณผู้หญิงคนนี้หน้าตาสะสวยเหมาะสมกับคุณมากเลยล่ะค่ะ”นักข่าวแนะนำ ส่งเสียงเชียร์

มือใหญ่กำแน่นความแค้นในอดีตผุดขึ้นมา หน้าด้านไร้ยางอาย กล้าใช้เขาเป็นสะพานสร้างชื่อเสียงให้ตัวเอง ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีไม่มี หากคนอย่างพิมพ์วลีละอายคงไม่กล้าก้าวเข้ามาหาเขาขนาดนี้หรอก

“ผมไม่รู้จักเธอเป็นพิเศษหรอกนะครับ ผู้หญิงสวยๆ ผมควงมาเยอะเลยจำไม่ได้ว่าใครเป็นใครด้วยซ้ำ” แสร้งกวาดสายตามองตั้งแต่หัวจรดเท้า “ผู้หญิงแบบนี้คงนอนคืนเดียวแล้วเขี่ยทิ้งนั่นแหละครับ ให้เอามาเป็นคนรักผมเกรงว่าเธอคงไม่เหมาะสมพอ ผมไม่ชอบนอนกับผู้หญิงซ้ำมันสะอิดสะเอียน”

คนถูกจาบจ้วงหน้าตึง นักข่าวพากันนิ่งเงียบเป็นทิวแถว เริ่มงุนงงกับสถานการณ์ตรงหน้า

“แหม... คุณคาเอล ล้อพิมพ์เล่นหรือเปล่าคะ”เธอก้าวเข้าหา อยากรู้นักจะทานทนต่อการยั่วยวนได้มากแค่ไหน

ร่างสูงถอยห่าง ขยะแขยงเสียจนไม่อยากเข้าใกล้

“อย่าเข้ามาครับ”อัลเดรยกมือห้าม

“ถอยออกไป!”พิมพ์วลีส่งเสียงดุ

“อย่าให้เข้ามาใกล้ฉัน ผู้หญิงหน้าด้านไร้ยางอายแบบนี้ ฉันขยะแขยง!”ชายหนุ่มตวาด แล้วกวาดตามองหาคน เห็นฟาเบียนยืนหน้าซีดไม่ห่าง “ไอ้ฟาเบียนมาเอาเมียแกไป!

นักข่าวมองหน้ากัน รู้สึกแปลกใจ สาวสวยคนนี้เป็นภรรยาของคุณฟาเบียน ซึ่งเป็นเจ้าของบริษัทซีเจคทีเพิ่งลมละลายไปอย่างนั้นเหรอ แล้วเหตุใดถึงเข้าหาคาเอล เดอร์มินอฟ พอเห็นเหตุการณ์ไม่สู้ดีนักช่าวเลยพากันนิ่งเพื่อลอบสังเกตการณ์ไม่กล้าซักถามอะไร เพราะเกรงอิทธิพลหนุ่มมากความสามารถอย่างคาเอล

ฟาเบียนกัดฟันก้าวเข้ามารั้งภรรยาให้ออกห่าง พิมพ์วลีจ้องมองไม่ลดละแต่เมื่อเห็นสายตาอีกฝ่ายมองกลับมาเลยทำให้หวั่นใจ

“คุณทำบ้าอะไรพิมพ์ ผมเตือนแล้วใช่ไหม!

“เหมือนโสเภณีไม่มีผิด นิสัยชอบเป็นชู้สงสัยเลิกไม่ลง!”คาเอลตอกกลับแววตาแข็งกร้าว นักข่าวพากันถ่ายรูปยกใหญ่

“กรี๊ด!” เธอกรีดร้องเต้นเร้าๆ กับคำพูดแสนหยาบคาย “กล้าดียังไงมาพูดจากับฉันแบบนี้”

ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้าหาสองคนท่าทีคุกคาม พิมพ์วลีตระหนกถอยห่างจนชิดสามีเมื่อเห็นสีหน้าอันแท้จริงของคาเอล ใบหน้าเรียวคมโน้มใกล้กระตุกยิ้มเยาะราวกับปีศาจ และคราวนี้เธอได้รู้ซึ้งถึงความแค้นอันล้ำลึก

“เธอคิดว่าตัวเองเป็นใครพิมพ์วลี คิดว่าตัวเองสูงส่งมาจากไหนไม่ทราบ ทั้งที่ทำเรื่องเลวๆ ไว้กับน้องสาวฉัน ยังมีหน้าก้าวเข้ามาหาคนที่มองเธอเป็นศัตรู คิดว่าหน้าตาตัวเองจะกำราบผู้ชายได้หมดทั้งโลก แค่มีเงินผู้หญิงแบบเธอจะหาสักกี่คนก็ได้ สวยกว่านี้ก็ยังมี อย่ามาทำตัวน่าขยะแขยง รอไปเถอะอีกไม่นานเราได้เผชิญหน้ากันแน่ ฉันจะค่อยๆ แล่เนื้อพวกเธอให้หมด เมื่อถึงวันที่พวกแกไม่เหลืออะไรวันนั้นจะเป็นวันที่พวกแกต้องมาคุกเข่าต่อหน้าน้องสาวฉัน!

คาเอลถอยห่างจากศัตรูแล้วเดินออกจากบริเวณนั้น นักข่าวหันมองกันสีหน้างุนงง ก่อนแยกย้ายกันหายจากสนามบิน ร่างเพรียวถูกพยุงนั่งเก้าอี้หัวใจเต้นราวกับกลองใบหน้าซีดเผือดด้วยความกลัว

“ผมเตือนแล้วว่าอย่าไปยุ่งกับมัน”

“ผู้ชายคนนั้นต้องเป็นบ้าไปแล้วแน่ๆ”พิมพ์วลีละเมอ

“ไอ้คาเอลมันไม่ได้บ้า แค่มันแค้นเรามากเท่านั้นเอง”

“ดูแววตาเขาสิ เขาเอาจริงแน่ แล้วตอนนี้คาเอลมีอิทธิพลมาก เราจะทำยังไงดีฟาเบียน!”เธอร้องถามสามีน้ำตาคลอ ไม่เคยกลัวอะไรเท่านี้มาก่อนเลย

“เอาไว้เราไปเมืองไทยก่อนดีกว่า แล้วค่อยปรึกษาพ่อคุณที่นั้น”ฟาเบียนตัดบท


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"เพียงสบตาร่างกายเธอสั่นสะท้านคาเอล เดอร์มินอฟ ชายผู้มีใบหน้าหล่อเหล่าแววตาชวนฝัน แต่นัยน์ตาสีอำพันกลับซ่อนเปลวไฟอันลุกโชนเธอไม่อาจรับรู้ความแค้นอันล้ำลึก แม้ตอนที่อยู่ภายใต้ร่างอันสมบูรณ์แบบของเขา"

Vanalak29


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha